ξεκίνα από σένα…

Posted on Updated on

Αυτό πάλι που, πολλές τηλεοπτικές εκπομπές, έχουν σαν βασικό τους, για να μην πεις και μοναδικό τους θέμα, το να σχολιάζουν τα γλωσσικά ατοπήματα τηλεοπτικών αστέρων, προβεβλημένων ή λιγότερο γνωστών -λες να θέλουν να τους κάνουν με την έστω αρνητική προβολή γνωστούς;-, πολιτικών και λοιπών μετεχόντων στον δημόσιο λόγο, μάλλον έχει ξεπεράσει τα όρια του ανεκτού.
Ο καθένας και η κάθε μία, αναγορευόμενος σε μεγάλο γνώστη και χειριστή εκ των αρίστων της ελληνικής γλώσσας, δηλαδή θα ήθελε να έχει αυτές τις ικανότητες, αρχίζει την ειρωνία και το δούλεμα, γιατί ο ομιλητής έκανε ένα ή περισσότερα εκφραστικά λάθη.
Αρκετά παλιά, ένας εκπαιδευτικός είχε συγκεντρώσει και είχε εκδώσει σε βιβλίο, τα «μαργαριτάρια» όπως λέγονται, που διάβαζε στα γραπτά των εξετάσεων ή τύχαινε να ακούσει από τους μαθητές του.
Γέλασαν οι πολλοί τότε, ακόμα περισσότεροι κούνησαν το κεφάλι διαπιστώνοντας και διατυπώνοντας το διαρκές και διαχρονικό: «η σημερινή γενιά δεν μαθαίνει γράμματα» -πάντως ούτε η χθεσινή ούτε η προχθεσινή, λες εσύ· ούτε η χτεσινή ούτε η προχτεσινή μάθαινε περισσότερα από την παρούσα, η οποία βέβαια, όταν με το καλό γίνει κι εκείνη χτεσινή, θα λέει τα ίδια για την τότε «σημερινή» γενιά.
Ας μη σου διαφεύγει πως, εκείνα τα μαργαριτάρια, τα οποία συγκέντρωσε ο τότε εκπαιδευτικό, ανήκαν στην τότε νέα γενιά, η οποία, σήμερα, βρίσκεται στα όρια εξόδου αν δεν έχει ήδη αποχωρήσει ήδη από την παραγωγική διαδικασία.
Γέλασαν λοιπόν οι πολλοί, έφριξαν οι περισσότεροι και μόνον κάποιοι λίγοι, κανα δυο δηλαδή, κάθισαν και αναρωτήθηκαν το αυτονόητο:
Τίνος δάσκαλου είναι αυτοί οι μαθητές;
Γιατί η λαϊκή σοφία δεν σταμάτησε να λέει: «μ’ όποιον δάσκαλο καθίσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις»

Στα χρόνια της τηλεόρασης την τομή με τα κατεστημένα την έκανε η Μαλβίνα.
Θεός σχωρέσ’ την, ας μη συζητήσεις τα ειδικότερα. Οι νεκροί, άλλωστε, δεδικαίωνται.
Θυμάσαι όμως πολύ καλά ότι με την εκπομπή της κατακεραύνωνε τον τότε Πρωθυπουργό γιατί εκείνος έκανε πολλά σαρδάμ!
Σαρδάμ είναι η ανάστροφη γραφή της λέξης Μάρδας· και το Μάρδας είναι όνομα. Πόσοι αλήθεια το γνωρίζουν;
Τα έλεγε η Μαλβίνα γελούσε ο κόσμος, ξέδινε, χαιρόταν ότι εκείνος -ο κόσμος- τα ξέρει -τα ξεράδια του ξέρει, αποδεδειγμένα- καλύτερα κι από τον Πρωθυπουργό, άρα θα μπορούσε να κυβερνήσει αν ήθελε την Ελλάδα, θαύμαζε τη Μαλβίνα, και ανανέωνε το ραντεβού μαζί της, ώστε να έχει να λέει την επομένη στους τόπους των συναθροίσεων.
Παράλληλα, στήθηκε κι’ ολόκληρη «σχολή» δημοσιογραφικής πρακτικής γύρω από αυτό.
Λογικό.
Όταν σου λείπει η πραγματική Παιδεία, και το ψυχανεμίζεσαι ότι σου λείπει, γελάς με τα χάλια του άλλου, μπας και δεν αντιληφθούν τα δικά σου.
Η Μαλβίνα, δυστυχώς έφυγε. Για όλον τον κόσμο που πεθαίνει νωρίς, είναι δυστυχώς.
Η «σχολή» της όμως έμεινε.
Έμεινε και συνεχίζει τη θριαμβευτική της πορεία κάνοντας την εμφάνισή στης με κάθε αφορμή. Ακόμα κι αν το υποκείμενο της κοροϊδίας είναι προφανές πως δεν θα μπορούσε να ήταν σε καλύτερη κατάσταση από αυτή που είναι.
Ακόμα κι όταν είναι περισσότερο από προφανές ότι η σάτιρα, δεν έχει στόχο τη βελτίωση του σατιριζομένου, αλλά το κατά κυριολεξία ξέσκισμά του!
Βέβαια, για τον πιο προσεκτικό, αν ήθελε να αναλύσει την τότε επιτυχία της Μαλβίνας, το συμπέρασμα θα ήταν πως η επιτυχία της, οφειλόταν στο ότι τολμούσε να αποκαθηλώσει ένα υψηλά ιστάμενο πολιτικό πρόσωπο· τον Πρωθυπουργό.
Αυτό ήταν το «καινούργιο» και όχι ότι ένας άνθρωπος που εργάζεται πολλές ώρες κάνει σφάλματα στον προφορικό λόγο.
Γνωρίζουν πολύ καλά όσοι έχει τύχει να βρεθούν σε ανάλογη θέση, θέση με την έννοια του να πρέπει να εκφέρουν συνεχώς να μιλάνε κάτω από καθεστώς πίεσης και κούρασης, ότι τα lapsus Linguae -τα γλωσσικά σφάλματα- είναι αναπόφευκτα.
Και μακάρι να ήταν μόνον σαρδάμ ή ασυνταξίες…

Τώρα, γιατί τα λες όλα αυτά, εσύ; Είσαι ο αναμάρτητος;
Δεν έχεις γελάσει με ανάλογα αστεία; Δεν έχεις πιάσει τον εαυτό σου να λέει «τσ τσ τσ τον αγράμματο, είπε «τον… Οδυσσεύς»; Αφού τα έχει κάνει. Τι ζητάς από τους άλλους;
Ναι, η αλήθεια είναι πως έχεις κάνει κι εσύ τα ανάλογα. Έχεις γελάσει, έχεις ειρωνευτεί, έχει κακολογήσει.
Νομίζεις βέβαια ότι το έκανες όταν διαπίστωνες από την άλλη μεριά, επιτήδευση, ή προσπάθεια επίδειξης μόρφωσης που έλειπε ή λείπει. Όχι για να εκμεταλλευτείς. Αυτό είναι σίγουρο!
Και οι άλλοι, δηλαδή, τι νομίζεις ότι θεωρούν; Κάτι διαφορετικό από εσένα;
Άσε λοιπόν τις δικαιολογίες. Κι’ εσύ τώρα, εν τινι τρόπω, που θα έλεγε ο αρχαιολάγνος εαυτός σου, κάνεις ό,τι κάνουν! Κριτικάρεις εκείνους που κριτικάρουν· δεν είσαι καλύτερός τους.
Κοίτα λοιπόν να διορθωθείς και άσε τους άλλους.
Αν δεν σου αρέσει κάτι, ξεκίνα να το αλλάζεις από εσένα.
Τα άλλα θα έρθουν, όταν εσύ βελτιώσεις τον εαυτό σου…

Advertisements

4 thoughts on “ξεκίνα από σένα…

    Darthiir the Abban said:
    Νοέμβριος 25, 2013 στο 10:54 πμ

    Είναι το «δημοσιονομικό κενό» από την κριτική μέχρι το «άρτος και θέαμα» βρε, μην αγχώνεσαι!!!

    Sotiris Kanellopoulos responded:
    Νοέμβριος 25, 2013 στο 12:16 μμ

    @Darthiir χμμ το κακό με δαύτο είναι ότι εντέλει διευρύνεται!
    Καλή σου ημέρα!

    Darthiir the Abban said:
    Νοέμβριος 25, 2013 στο 1:01 μμ

    Να, είδες, υπάρχει τελικά σε αυτή τη χώρα και ένα μέγεθος που αναπτύσσεται και δε συρρικνώνεται!!!
    Καλημέρες 🙂

    Sotiris Kanellopoulos responded:
    Νοέμβριος 25, 2013 στο 1:56 μμ

    Για να μη λέμε δηλαδή … 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s