κοινοτοπίες μέσα στην αντάρα…

Posted on Updated on

Η κοινοτοπία στη σκέψη σου, έχει πιάσει στασίδι. Και πρώτη θέση πίστα θα έλεγες, αν πρώτον δεν έβρισκες εξαιρετικά κοινότοπη αυτή την έκφραση, και δεύτερον, δεν είχες τις αμφιβολίες σου για το κατά πόσον ισχύει αυτό· να είναι σημαντική δηλαδή μια θέση κοντά, και μάλιστα στην πρώτη σειρά, στην πίστα ενός νυκτερινού κέντρου.
Λειτουργούν άραγε αυτά; Τα νυχτερινά κέντρα διασκέδασης.

Βέβαια, παρόλο που εσύ δεν τα παρακολουθείς, θα πρέπει να μην έχουν πολλά προβλήματα, οι συγκεκριμένοι «ναοί του πολιτισμού»
Κοίτα που συνεχίζεις τις κοινοτοπίες!
Τουλάχιστον αν κρίνεις από την αφίσα που είδες το μεσημέρι καθώς κατέβαινες προς το σπίτι, από τη δουλειά-βόλτα που είχες αναλάβει και εκτέλεσες.
Τι είχε η αφίσα; Την εικόνα της Πρωτοψάλτη, που θα τραγουδήσει σε λίγες ημέρες σε κοντινό κέντρο, παρέα με μια άλλη κυρία.
Ατυχώς, ονόματα δεν είχε η αφίσα. Άρα, θα πρέπει και τα δυο πρόσωπα να είναι γνωστά.
Και εντάξει· την Πρωτοψάλτη, τη γνωρίζεις παιδιόθεν!
Από τότε δηλαδή που εκείνη ήταν παιδί. Κορασίς μάλλον.
Τη θυμάσαι, που τη συναντούσες στους διαδρόμους του σταδίου που γυμναζόταν, όπως και εσύ.
Φυσικά την παρακολουθείς εδώ και πολλά χρόνια και για τις μουσικές της επιτυχίες.
Και δεν είναι λίγες, πρέπει να παραδεχτείς.
Την άλλη όμως; Πώς να την ξέρεις;
Αλλά, σκέφτεσαι, για να μην βάζουν ονόματα στις αφίσες, θα πει ότι και τα δυο πρόσωπα είναι ευρέως αναγνωρίσιμα. Επομένως εσύ είσαι αυτός που δεν γνωρίζει τα συμβαίνοντα. Τα πολιτιστικά πράγματα της χώρας, από όσο φαίνεται, συνεχίζουν να ακολουθούν τον δρόμο τους

Ξεκίνησες όμως να μιλάς για κοινοτοπίες και ειδικότερα αυτές που σκέπτεσαι, και κατάφερες να γράψεις τόσες σειρές χωρίς να πεις κουβέντα για αυτές.
Κατόρθωμα είναι αυτό; Ναι είναι, αλλά όχι προς έπαινο.
Προς ψόγο είναι. Και άντε συμμαζέψου!
Ποιες είναι οι κοινότοπες σκέψεις σου;
Γράψτες.
Πες; Ποιες είναι; Σε τι αφορούν;
Στα πολιτικά τεκταινόμενα; Στην οικονομική κρίση;
Άλλο;
Μήπως θα ήθελες να μιλήσεις για τον σεξισμό που φαίνεται να υπάρχει, αλλά κι αν δεν υπάρχει-περίεργο βέβαια θα ήταν, αυτές τις ημέρες ξεσήκωσε, για άλλη μια φορά, τον πόλεμο, ανάμεσα στα φύλα;

Σκέπτεσαι να αναλύσεις την άποψη ότι εδώ, με αφορμή τον ντόρο που γίνεται, φαίνεται να πρόκειται για ένα ενδιαφέρον φαινόμενο που λίγη σχέση έχει με τον σεξισμό;
Γιατί άραγε, και τι είναι αυτό που συσπειρώνει όλον σχεδόν τον πληθυσμό -εννοείται τον θηλυκού γένους- όταν σατιρίζεται μια γυναίκα;
Προχτές έγραψες κι εσύ ένα κείμενο. Η αλήθεια είναι ότι χρησιμοποίησες τον όρο δωδεκάποντες γόβες.
Είναι άραγε πολιτικό σφάλμα;

Δεν μπορεί, μια γυναίκα, να συμπεριφέρεται κάνοντας λάθος ή έστω με μη πολιτικά ορθό τρόπο, εκμεταλλευόμενη στην πραγματικότητα η ίδια το φύλο της;
Να κάνει ότι κάνει, γνωρίζοντας, έστω και υποσυνείδητα, ότι θα τύχει υποστήριξης, γιατί, και μόνον γι αυτό, ανήκει στο γυναικείο φύλο;
Και αν, δεν ισχύει αυτό, αν δεν πηγάζει η συμπεριφορά της από την τέτοιου είδους γνώση, το ότι της γίνεται κριτική ή/και σάτιρα, γιατί θα πρέπει να είναι αυτό σεξισμός, αν μάλιστα ο σατιρίζων συμβαίνει να είναι άντρας;
Ας το σημειώσεις· τουλάχιστον εσύ έτσι το αντιλαμβάνεσαι: ο σεξισμός, δεν έχει να κάνει με την γενετήσια πράξη, περισσότερο από ότι έχουν να κάνουν όλοι οι όροι που καταλήγουν σε -ισμός.
Ο σεξισμός έχει να κάνει με διάκριση που γίνεται με βάση το φύλο, και που ΔΕΝ θα γινόταν αυτή η διάκριση, αν το υποκείμενο ήταν άλλου φύλου.
Υπάρχει άραγε σε όλες τις περιπτώσεις, που ακούγονται φωνές για σεξισμό, διάκριση η οποία γίνεται επειδή το σατιριζόμενο πρόσωπο είναι γένους θηλυκού; Μήπως είναι οι πράξεις ή οι παραλείψεις του/της σατιριζόμενης/ου, εξεταζόμενες αντικειμενικά, -όσο μπορεί να είναι κανείς αντικειμενικός, αναλύοντας συμπεριφορές και δη πολιτικής δράσεις- αυτές που είναι, γεννούν τον γέλωτα και τη σάτιρα;

Ναι, είσαι μπερδεμένος.
Δεν ξέρεις πια πού να σταθείς, τι να διαλέξεις προς σκέψη και ανάλυση, τι να κρίνεις πώς να το κρίνεις.
Είναι φορές που θεωρείς τις σκέψεις σου πολύ σημαντικές, είναι άλλες στιγμές που αυτές τις ίδιες τις σκέψεις, τις θεωρείς εσύ ο ίδιος υπεκφυγές.
Διαφυγές.
Διαύλους που οδηγείς τη σκέψη σου, για να αποφύγει την πραγματικότητα που σε περιβάλλει.
Διαύλους που σου επιτρέπουν να ισορροπείς, όταν, δηλαδή σχεδόν συνέχεια πια, νιώθεις ότι δεν θέλεις να αναμετρηθείς με την πραγματικότητα.
Ή δεν αισθάνεσαι δυνατός να αναμετρηθείς μαζί της…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s