εις εαυτόν…

Posted on Updated on

Στη μέση της έφτασε η εβδομάδα.
Όχι ότι έχει πλέον καμιά ειδική σημασία αυτό για σένα.
Πέρασαν τα χρόνια της εργασίας· και της αναζήτησης ευκαιριών ανάπαυσης ή αφορμών να ξεγλιστρήσεις από τις ευθύνες και το άγχος.
Τότε, στο παρελθόν που το σχολείο ή/και η εργασία ήταν οι πρώτες επιλογές, η Τετάρτη σήμαινε πως είχες αφήσει πίσω σου δυο ημέρες και έπρεπε να παλέψεις με τις επόμενες δύο, για να καταφέεις να απολαύσεις τελικά και τις δυο του τέλους.

Το ξέρεις ότι όλα αυτά είναι το λιγότερο φανταστικά. Αποκυήματα της φαντασίας τα λένε, αλλιώς.
Ούτε που καταλάβαινες ποτέ ότι πέρασαν οι δυο πρώτες τις εβδομάδας ημέρες, ούτε αγωνιούσες για τις δύο επόμενες, και πολύ περισσότερο, μάλλον δεν θυμάσαι να πέρασαν πάνω από δυο ώρες -όχι δυο ημέρες συνεχόμενες και μάλιστα κάθε εβδομάδα- χωρίς να σε απασχολούν, άμεσα ή έμμεσα, τα θέματα της δουλειάς σου.
Και του χώρου, της δουλειάς σου.

Τώρα όμως, αν και δεν το ομολογείς, τις ημέρες τις μετράς με ένα μικρό -μπορεί και μεγαλύτερο από όσο ομολογείς- δέος.
Δέος γιατί τις βλέπεις να φεύγουν γρήγορα.
Συνειδητοποιείς πόσο λίγο στέκονται στο μέλλον, και συνεπώς πόσο γρήγορα πάνε να συναντήσουν τις προηγούμενες που έφτασαν ήδη τις άλλες στο παρελθόν, ανεξάρτητα από το όνομά τους. Ανεξάρτητα δηλαδή από το αν πρόκειται για τη Δευτέρα, την Τετάρτη, ή την Κυριακή. Ανεξάρτητα και από το περιεχόμενό τους επίσης· είτε δηλαδή κουβαλάνε στο φορτίο τους γιορτές, είτε σχόλες, είτε μικρές αποδράσεις από όσα με τη λέξη καθημερινότητα έχεις συμπεριλάβει.
Τις μετράς και με δέος, γιατί συχνά δεν βρίσκεις τι να τους φορέσεις. Τι να επενδύσεις σε αυτές. Ένα όνειρο ας πούμε, μια ελπίδα, μια προσμονή. Και το δέος δημιουργείται καθώς τις βλέπεις να φεύγουν και εσύ μένεις, ή μοιάζεις να μένεις άπρακτος.
Μήπως τελικά είσαι εξαιρετικά εγωιστής;
Ή μήπως παραπάνω από το ανεκτό συμβιβασμένος -για να μη πει κανείς παραιτημένος;

Έτσι που τα γράφεις βέβαια, θα θεωρήσει κανείς ότι δεν υπάρχει τίποτα καλό γύρω σου. Δεν υπάρχει κανένας που να ενδιαφέρεται για σένα, ή εσύ να ενδιαφέρεσαι γι αυτόν.
Προφανώς δεν είναι έτσι.
Υπάρχει η οικογένεια -στενή και ευρύτερη- υπάρχουν οι λιγοστοί έστω φίλοι, υπάρχουν οι ιδεολογικές και πολιτικές αναζητήσεις, υπάρχει ένας όλόκληρος κόσμος, που σε έχει και τον έχεις ανάγκη, τώρα που οι συνθήκες χειροτερεύουν.
Δεν είσαι μόνος σου, κι αν δεν σε ενδιαφέρει να έχεις κάποιους κοντά σου -που και σε ενδιαφέρει και κυρίως έχεις- υπάρχουν πολλοί που σε χρειάζονται. Που περιμένουν τη στήριξή σου και δεν έχεις κανένα δικαίωμα να την αρνηθείς ή να τη στερήσεις.
Και όλα αυτά τα ξέρεις και τα δέχεσαι ότι είναι έτσι.
Και, στο μέτρο του δυνατού, κάτι κάνεις γι αυτά.

Άλλο όμως είναι το πρόβλημά μου, είναι φανερό. Είναι άλλο και δεν θέλεις να το δεις, γιατί δεν είσαι έτοιμος να το αντιμετωπίσεις.
Το πρόβλημά μου είναι ότι δεν νιώθεις δύναμη -έχεις δικαιλογίες γι αυτό, αλλά ξέρεις ότι ΕΣΥ μπορείς εύκολα να τις ανατρέψεις- να βάλεις στόχους για το μέλλον και αυτούς να τους παλέψεις.
Το πρόβλημά σου είναι πως έγινες περισσότερο ρεαλιστής, από όσο ήθελες να είσαι στη ζωή σου.
Το πρόβλημά σου είναι πως επιτρέπεις στον εαυτό σου να μοιρολατρεί…
Και τελικά, αυτό, από όσο φαίνεται, υπονομεύει περισσότερο από όσο δίνει λύσεις…

Γιατί αλήθεια ξέχασες -όντως ξέχασες; ή την απέρριψες και πότε;- την άποψή σου ότι
η ευτυχία βρίσκεται στον αγώνα για να την κατακτήσεις;

————————-
Τούτο το κείμενο, με άλλες προθέσεις ξεκίνησε.
Έτσι όμως που έχουν γίνει τα πράγματα και ουδείς πειθαρχεί σε κανέναν, στην πορεία της γραφής, τα δάχτυλα αυτονομήθηκαν, πιθανόν και το μυαλό χωρίστηκε σε στρατόπεδα.
Το αποτέλεσμα, το διάβασε όποιος έφτασε μέχρι εδώ…

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s