το τρίτο μάτι· πάλι για το άγγιγμα…

Posted on Updated on

Λαμπρός ο ήλιος. Χωρίς ούτε ένα συννεφάκι στον ουρανό. Ένα κρύο όμως το έχει. Το βλέπει στις αντιδράσεις των ανθρώπων που κυκλοφορούν στο πεζοδρόμιο.
Μόλις άφησε τη παραλιακή λεωφόρο και έστριψε δεξιά με κατεύθυνση προς το κέντρο.
Δεν μπορεί, όλο και κάποιος θα θέλει να πάει βιαστικά στο κέντρο. Και τα λεωφορεία, αυτόν τον καιρό δεν είναι στα καλύτερά τους. Όχι ότι ήταν και ποτέ δηλαδή.
Επομένως αυτή είναι μια καλή διαδρομή.
Ο δρόμος, κεντρική λεωφόρος και αυτός, παρά την ώρα, σχεδόν μεσημέρι, χωρίς πολλή κίνηση. Ούτε στα πεζοδρόμια. Η κρίση έχει χτυπήσει παντού. Τα πιο πολλά καταστήματα άδεια. Ξενοίκιαστα. Όχι μόνον σε αυτή την περιοχή. Όπου κινείται τελευταία όλα άδεια καταστήματα συναντάει.
Κοντεύει να μην αναγνωρίζει τις περιοχές από όπου περνάει. Εκεί που ας πούμε είχε βάλει σημάδι ένα κατάστημα γυναικείων ρούχων, τώρα βλέπει απλώς ενοικιαστήρια. Προχτές παραλίγο να στρίψει σε λάθος δρόμο.
Πέντε μαγαζιά ξενοίκιαστα στη σειρά, μετράει. Εδώ που το εμπόριο πήγαινε μια χαρά. Ρε πούστη μου, πώς γίναμε έτσι;

Ο δρόμος ανοιχτός, ο ίδιος δεν βιάζεται, τα φανάρια ανοιγοκλείνουν χωρίς όμως να φέρνουν αυτοκίνητα από τις καθέτους.
Στο ραδιόφωνο ο γνωστός δημοσιογράφος, αυτός με την έντονη και μεταλλική φωνή, μιλάει μόνιμα για την κρίση. Και για την επόμενη δόση. Και το χαράτσι.
Μα πώς να δώσει ο άλλος χρήματα; Του πήγε το χαράτσι τετρακόσια ευρώ· έχει να τα δώσει; Τετρακόσια παίρνει όλα κι όλα από τη σύνταξή τους.
Και μετά σου λέει ότι πριν από το εβδομήντα τέσσερα δεν περνούσαμε καλά. Είπε δυνατά τη σκέψη του.
Αυτό το τελευταίο ήταν δικό μου. Όχι δηλαδή πως ήξερε ο ίδιος τι γινόταν πριν από το εβδομήντα τέσσερα, τότε, τον καιρό της χούντας, αλλά του τα έχει πει ο πατέρας του.
Μην ακούς τι λένε. Οι αριστεροί και οι πούστηδες κυβερνάνε σήμερα. Και γιαυτό πάμε κατά διαόλου.
Ο Γιώργης ήταν λεβέντης. Έκανε την επανάσταση για να μας σώσει από τα κουμούνια και τους συνοδοιπόρους τους. Μωρέ καλά έκανε και τους έστειλε τους ξεκωλιάρηδες στα ξερονήσια. Τότε δεν ξέραμε τι θα πει πληθωρισμός και ύφεση και χαράτσια και σκατά. Ενώ τώρα με τα λαμόγια..
Έχει δίκιο ο πατέρας μου, σκέφτηκε. Με αυτά τα μουνόπανα που έχουμε μπλέξει, όλο να πληρώνουμε ζητάνε. Ευτυχώς όμως, τουλάχιστον με τα τελευταία μέτρα, που μας έβαλαν να εκδίδουμε αποδείξεις, μπορεί να πληρώσαμε κι εμείς ένα μικρό κόστος για την αγορά της ταμειακής, αλλά γλιτώσαμε από το τεκμήριο. Τώρα μας φορολογεί με βάση τις αποδείξεις. Ε και αφού σχεδόν κανένας δεν ζητάει αποδείξεις, σιγά να μη τους κόβω από μόνος μου.
Πώς θα τα βγάλω πέρα αλλιώς; Το ταξί έχει έξοδα. Και όπως δεν υπάρχει πολλή κίνηση, πού να βγω; Και θέλουν οι παλιομπινέδες να αφήσουν ελεύθερα τα ταξί. Πού βρε μαλάκες θα κινηθούν όλα αυτά; Πού το βρήκες γραμμένο βρε αρχίδι υπουργέ, να αποφασίζεις εσύ για τη ζωή μας;

Στο ραδιόφωνο η μουσική έχει πάρει τη θέση της πολιτικής ανάλυσης.
«Μια ζωή πληρώνω αμαρτίες αλλονών..».
Α, ρε αθάνατη Ρίτα. Βέβαια εκείνος ο σκατόψυχος ο Αντρέας σε είχε θεά, αλλά τι φταις κι εσύ; Τουλάχιστον ο πατέρας μου που σε ήξερε, μου έχει πει τα καλύτερα. Για σένα και για τον Στράτο.
Θεούς σας έχει ακόμα.

Το φανάρι, που μόλις τώρα προσπέρασε, έκλεισε γι’ αυτούς που τον ακολουθούσαν. Από τον καθρέφτη βλέπει τα αυτοκίνητα να διασχίζουν το δρόμο· κανένα προς τα εδώ. Εμ ποιος τρελάθηκε να πάει στο κέντρο. Εκεί είναι για νάναι με τις δουλειές. Αναδουλειά και άγιος ο Θεός.
Και είναι και όλοι αυτοί οι αραπάδες και οι αλβανοί που κυκλοφορούν. Ποιος να πλησιάσει, αν δεν έχει σφίξιμο με τη δουλειά;

Το πόδι στο φρένο ασυναίσθητα. Και ο μπροστινός του το ίδιο έχει κάνει. Βλέπει τα φανάρια των φρένων.
Μην πέσω και πάνω του. Δεν είναι ώρα για τέτοια. Και με την ασφάλεια ληγμένη τόσο καιρό. Μα του το λέω του μαλάκα του συνεταίρου του πατέρα μου. Καμιά φορά θα με πιάσουν και θα μας πηδήξουν. Αυτός όμως, όλο άσε και θα δούμε.
Να πα να γαμηθεί ο καβούριας. Θα πιέσω τον πατέρα μου, να τελειώνουμε.

Ξανά το πόδι στο γκάζι. Ή μάλλον όχι.
Λες αυτοί οι δυο να θέλουν ταξί; Όχι, θα μου έκαναν σήμα.
Μα αυτός δεν είναι ο Πορίδης; Ο καθηγητής που είχα στη σχολή. Πού βρέθηκε εδώ; Και αυτή δίπλα του κάπου την ξέρω. Α ναι Είναι η μάνα της Πίνας. Πήγαινε κι εκείνη στο σχολείο, αλλά σε άλλο τμήμα. Μάλλον και σε άλλη τάξη. Το ξέκωλο. Έτσι τη φωνάζαμε.
Ά ρε κάτι πίπες που έκανε. Όλο το σχολείο την είχε περάσει. Ο Μάκης μου το είχε πει. Την είχε πάρει κι αυτός. Εμένα δεν μου κάθισε. Τα είχα τότε με τη Φρόσω. Από το Α2. Ο Πορίδης δεν της έκανε μάθημα όμως αυτηνής. Αυτός είναι ηλεκτρολόγος, ενώ η Πίνα, Πίνα η πίπα τη λέγαμε, πήγαινε για κομμώτρια. Ούτε ξέρω αν τελείωσε ποτέ. Δηλαδή αν τελείωσε κομμώτρια. Στις τουαλέτες συνέχεια τελείωνε! Καλό ε; Α ρε μεγάλε Σεφερλή!
Και πού βρέθηκαν αυτοί μαζί; Ο Πορίδης και η μάνα της Πίνας; Και του κρατάει το χέρι;Γίνεται;
Όχι τον ακούμπησε μόνον. Είπα κι εγώ
Τον θυμάμαι τον Πορίδη. Καλό ανθρωπάκι, αλλά λίγο αλλοπαρμένος. Όλο μαλακίες μας έλεγε. Για τον άνθρωπο και τις αξίες του και παπαριές. Καλός ηλεκτρολόγος, δεν λέω, μπορούσε να σου πει πού έχει βλάβη το δίκτυο μόνο που κοίταζε την πρίζα, λέγανε οι παλιότεροι· αλλά κολλημένος αδελφέ μου.
Πότε ήταν που τον είχα; Στη δεύτερη τάξη της τεχνικής σχολής. Μας έκανε αυτοματισμούς και ηλεκτρικές μηχανές.

Α ρε δάσκαλε. Μουρμούρισε. Και σου είχα κάνει κάτι πλάκες. Εμ κι εσύ με τις αριστερές σου ιδέες. Καλά, δεν μας μίλαγες ανοιχτά, αλλά τι νομίζεις ότι εμείς δεν καταλαβαίναμε; Δεν το βλέπαμε ότι πετούσες στα σύννεφα; Ο άνθρωπος και η αλληλεγγύη και η συμμετοχή στα κοινά και αρχίδια μάντολες. Τι μας λες μωρέ; Έχει βγει στο πεζοδρόμιο να δεις πώς βγαίνει το χρήμα; Το πεζοδρόμιο δάσκαλε είναι το μεγάλο πανεπιστήμιο. Όχι τα βοϊδοσχολεία που, καλά λέει ο πατέρας μου, τελείωσες εσύ.
Και να είμαστε συνεπείς με το κράτος! Μας το τόνιζες. Ε δεν μας χέζεις ρε νταλάρα και συγνώμη για την ασέβεια.. Γιατί δηλαδή, τι κάνει εκείνο για εμένα; Και τι έκανε; Όχι δάσκαλε. Εγώ όπου μπορώ το κράτος θα το κλέβω και να πάει να γαμηθεί. Καλά δεν λέω, και σε μερικά είχες δίκιο· «αν δεν πληρώσω εγώ αν δεν πληρώσεις εσύ, τότε ποιος θα πληρώσει για τις σπουδές σας;» έλεγες. Εντάξει ρε δάσκαλε. Να πληρώσουμε εμείς, αλλά να πληρώσουν πρώτα οι βιομήχανοι. Να πληρώσουν οι χαραμοφάηδες οι πολιτικοί. Δηλαδή γιατί μόνον ο Καρτζαφέρης είπε να κάνουν περικοπές στους μισθούς που παίρνουνε; Οι άλλοι τι; Για να τα τρώνε μόνον είναι;

Μουρμούρες και σκέψεις καθώς το αυτοκίνητο είχε προ πολλού περάσει το παράξενο ζευγάρι που περίμενε υπομονετικά να περάσει απέναντι στο δρόμο. Η διαδρομή πεζοδρόμιο διάζωμα γύρω στα δώδεκα μέτρα, δεν είναι και μικρή για μεγάλους ανθρώπους. Καλά κάνουν και περιμένουν.
Τους κοίταξε μέσα από τον καθρέφτη του αυτοκινήτου, και προσπάθησε να ξαναφέρει στο μυαλό του την εικόνα του δασκάλου του, που μόλις είχε προσπεράσει.
Να με γνώρισε; Με κοίταξε με ένα βλέμμα απλανές. Σαν να ήθελε να κρύψει κάτι. Τι; Το ότι δεν περίμενε να οδηγώ ταξί και περίμενε να με δει να πηγαίνω στα ΤΕΙ; Ναι, μου το είχε πει ότι περίμενε από εμένα να προχωρήσω. Το είχε πει και στον πατέρα μου δηλαδή, όταν ήρθε να πάρει τον έλεγχο. Αλλά εγώ πού μυαλό για συνέχεια στα θρανία. Τότε, στην τελευταία τάξη, τρίτη Λυκείου, τα είχα με την Πόπη από τις χημικούδες και με κυνηγούσε και η Άντα από τους μικροβιολόγους. Ε γκομένιζα κι εγώ. Δηλαδή τι γκομένιζα; Όποια μου καθότανε την περιποιόμουνα. Και να δεις τα πουτανάκια, όταν μαθαίνανε ότι πήδηξα τη φίλη τους, ερχόντουσαν και μου κωλοτριβόντουσαν να πηδήξω κι αυτές.
Με αυτά και τα άλλα, βγήκα και στο δεκαπενταμελές. Εκεί να δεις γκόμενες. Κάναμε και την εκδρομή τότε. Αχ… καλά ήταν.
Τώρα τι γίνεται;
Τώρα με την κυρά στο σπίτι, ε όχι και να έπαιρνα καμιά από εκείνες, πρόσεξα τι πήρα, και δυο παιδιά, άντε να τα βγάλεις πέρα.
Καλά που έχω και το γέρο μου και δίνει καμιά βοήθεια, μου έδωσαν και τον δεύτερο όροφο στο σπίτι. Τα κουτσοβολεύω. Ευτυχώς δεν λες που κατάφερε η γυναίκα μου και έγινε μόνιμη στο ΙΚΑ; Ο φίλος του πατέρα μου, μας βοήθησε. Τώρα αυτός είναι στον στενό κύκλο του Σαμαρά. Σίγουρα θα γίνει υπουργός μετά τις εκλογές. Αρκεί να βγούνε δηλαδή.Εγώ πάντως δεν τους ψηφίζω. Μαλάκες είναι και αυτοί όπως και οι άλλοι. Για μένα μόνον ο Καρατζαφέρης είναι μάγκας. Είναι ο μόνος που ξέρει τι λέει ρε παιδί μου. Άσε που τους έχει όλους στο ένα πόδι. Ό,τι τους διατάζει αυτά κάνουν
.

Το όχημα πέρασε στη μεγάλη λεωφόρο. Τελευταία ματιά στο καθρεφτάκη. Μόνον αυτοκίνητα στο δρόμο. Απέναντι τα γραφεία της Νέας Δημοκρατίας. Σιγά που θα τους ξαναψηφίσω αυτούς τους μαλάκες. Έχει δίκιο ο πατέρας μου. Τώρα μάλιστα που και ο Υπουργός είναι δικός μας…
Γύρω γύρω μεγάλα πολυκαταστήματα. Πώς βγαίνουν αυτοί άραγε; Ήδη το ένα έκλεισε. Τα μάζεψε και έφυγε δηλαδή. Το άλλο, απέναντι αλλάζει ονόματα. Και; Χωρίς λεφτά πώς να ψωνίσει ο κόσμος;
Η μεγάλη λεωφόρος άδεια, τουλάχιστον για τα δικά της δεδομένα. Απέναντι στο βάθος, ο Λυκαβηττός με τον Αη Γιώργη στην κορυφή του.
Εποπτεύει, αμίλητος. Το να πει κι αυτός;
Ο ήλιος συνεχίζει την πορεία του πάνω από τη μπερδεμένη πόλη.
Αλήθεια, τι να ήθελε ο Πορίδης με τη μάνα της Πίνας;

Advertisements

4 thoughts on “το τρίτο μάτι· πάλι για το άγγιγμα…

    marilia said:
    Δεκέμβριος 1, 2011 στο 12:00 πμ

    !! 😉

    Darthiir the Abban said:
    Δεκέμβριος 1, 2011 στο 10:12 πμ

    Μα αδερφάκι μου μόνο στη μάνα της Πίνας το μυαλό του; Όχι στην Πίνα;

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 1, 2011 στο 11:33 πμ

    marilia 😉
    🙂 🙂

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 1, 2011 στο 11:34 πμ

    Darthiir αντίθετα…
    Τη μάνα την είδε… 🙂
    Καλημέρα καλό μήνα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s