Το συντριβανικόν Κοινόν

Posted on Updated on

Το πρωί στην τηλεόραση, τρεις νέοι άνθρωποι, μιλούσαν για τη χτεσινή συγκέντρωση.
Άνετος και ρέων ο λόγος τους, ξεκαθαρισμένη η σκέψη τους.

Τους άκουγες και έλεγες:
Καλά τα λένε.
Κάποια στιγμή η εικόνα έφυγε, και έμεινες να σκέφτεσαι:
τι είπαν;

Και φευ, -το αισθανόσουν την ώρα που το άκουγες, απλώς δεν το συνειδητοποιούσες- κατάλαβες πως είπαν:
«-Πάμε από την αρχή, να ξαναφτιάξουμε τον κόσμο, όπως είναι!!
Απλώς δεν θα είναι εκείνοι εκεί, θα είμαστε στη θέση τους εμείς

Ναι, δεν το είπαν με αυτά τα λόγια, αλλά πίσω από τις λέξεις, ξέρεις πια να αναγνωρίζεις, αυτά ήτανε κρυμμένα.
Εκουσίως ή ακουσίως…

Γιατί όλα όμορφα κι ωραία.
Οι ιδέες, τα όνειρα, ο διάλογος γύρω από το συντριβάνι της πλατείας, με τις πρόχειρες μικροφωνικές …
Και ειδυλλιακά ίσως…
Κάποια στιγμή όμως θα έρθει και η ώρα των αποφάσεων.
Η ώρα του να κάνουν ετούτο και όχι εκείνο. Η ώρα του να διαθέσουν τους υπάρχοντες πόρους έτσι ή αλλιώς.
Η ώρα του να βρούμε πόρους.

Η ώρα της πολιτικής δηλαδή.

Γιατί πολιτική είναι το σύνολο των διεργασιών για την επιλογή της άριστης διάθεσης των υπαρχόντων ή προβλεπομένων πόρων, ώστε να υπάρξει το βέλτιστο αποτέλεσμα.

Δηλαδή;
Δηλαδή η ώρα να στεναχωρήσουν κάποιους, για να χαρούν οι άλλοι.
Δηλαδή
να βρουν Πώς θα ορίσουν την άριστη διάθεση των υπαρχόντων πόρων. Τι κουβαλάει μέσα της αυτή η λέξη· «άριστη». Πόσο χαρά και πόσο κλάμα. Και για ποιους.
να βρουν Πώς θα ορίσουν το «βέλτιστο αποτέλεσμα». Τι κρύβει μέσα στην κοιλιά της και αυτή η λέξη «βέλτιστο».
να βρουν ποιος θα είναι εκείνος που θα ελέγξει αν τα πράγματα γίνονται κατά πώς τα αποφασίσανε στην κουβέντα γύρω από το συντριβάνι της πλατείας. Βεβαίως και τι θα πρέπει να κάνουνε σε αυτούς που δεν συμμορφώνονται.
να δουν αν έχει δίκιο εκείνος που είπε πως την ώρα που πήγε να μιλήσει, χάλασε η μικροφωνική. Και η άλλη, η οποία την ώρα που σηκώθηκε να πει τη γνώμη της, είδε τον θυμωμένο ιδιοκτήτη της μικροφωνικής, να την παίρνει και να φεύγει.
Εκείνος ξέρει γιατί.
να δουν τι θα γίνει αν κάποιοι συμφωνούν πολύ μεταξύ τους, αλλά όχι με όλους, ενώ κάποιοι άλλοι, κάνουν το ίδιο με άλλους από τους φίλους που τριγυρίζουν στο συντριβάνι…

Και όταν θα έρθει η ώρα της εφαρμογής των αποφάσεων, σίγουρα θα πρέπει να έχουν αποφασίσει ποιοι θα εφαρμόσουν, όσα συμφωνήσανε. Δεν γίνεται να τρέχουνε όλοι μαζί σε όλα.
Ο καταμερισμός των έργων έχει ανακαλυφθεί από τους πρωτόγονους. Δεν θα ανατρέψουμε και τις καλές πρακτικές.

Και μετά, αναγκαστικά, θα πρέπει να βρουν πώς θα συζητάνε τις διαφωνίες γι αυτά που γίνονται, όπως και την άποψή τους αν θα πρέπει να μείνουν ως έχουν ή θα πρέπει να αλλάξουν οι αποφάσεις.
Φυσικά με κάποιο κριτήριο που θα ανακαλύψουν ή θα θεσπίσουν θα κάνουν τις αξιολογήσεις.
Με κριτήριο ίσως, το τι θεωρούν -με βάση την κοσμοαντίληψη που έχουν διαμορφώσει εκείνοι κι άλλοι με τους οποίους συμφωνούν περισσότερο-, ορθό.
Και όλα αυτά καλοπροαίρετα βεβαίως.
Και θα είναι χαρούμενοι που καταφέρανε να διώξουν τις παλιές αντιλήψεις, το παλιό καθεστώς, και τώρα, απαλλαγμένοι από τις παλιές αγκυλώσεις, θα χαίρονται το κατάδικό τους καθεστώς, που το δώσανε και όνομα:

Το Συντριβανικό Κοινόν.

Ο κίνδυνος για όλα αυτά, ας είναι προετοιμασμένοι και γι αυτό, θα φανεί την ημέρα ή την ώρα που θα συνειδητοποιήσουν πως κοντά τους υπάρχουν κι άλλες πλατείες που έχουν κι αυτές συντριβάνια.
Και ο κίνδυνος θα γίνει απειλή τότε που θα σηκωθεί το πανό που θα λέει:
«Όλα τα συντριβάνια είναι ίσα, αλλά το Κεντρικό Συντριβάνι, ως μεγαλύτερο, χρειάζεται περισσότερο νερό και επομένως, τα άλλα συντριβάνια ..

Ε όχι.
Δεν συνέχισες τις σκέψεις σου.
Άλλωστε, κι εσύ ακόμα κατάλαβες πως οι σκέψεις σου είχαν κατακλέψει τη «Φάρμα των Ζώων».
Μη σε πάνε μέσα και για κλοπή πνευματικής ιδιοκτησίας.
Ακόμα, δεν έχει γεννηθεί το «Συντριβανικό Κοινόν» όπου, εκεί, ίσως, δεν θα τίθεται θέμα πνευματικής ή άλλης ιδιοκτησίας.
(Ή κι εκεί θα υπάρχουν τα θέματα ιδιοκτησίας; )
Οι ωδίνες συνεχίζονται…
Και οι οδύνες…

Στα κανάλια της τηλεόρασης έχει κι άλλες ειδήσεις.
«Οι οπαδοί του ΟΦΗ απέκλεισαν το λιμάνι..

Advertisements

8 thoughts on “Το συντριβανικόν Κοινόν

    Darthiir the Abban said:
    Μαΐου 29, 2011 στο 3:49 μμ

    Πάντως, αν όλοι όντως επιζητήσουν το βέλτιστο καλό για το σύνολον και όχι για το άτομο, τότε δεν θα δυσαρεστηθούν.
    Θα μου πεις: πόσο ουτοπικό είναι αυτό;
    Ουτοπικό φυσικά και δεν είναι, δύσκολο όμως είναι, θέμα παιδείας…
    Αυτής της έρμης παιδείας… :/

    Sotiris Kanell. responded:
    Μαΐου 30, 2011 στο 12:20 πμ

    Darthiir έχω την αίσθηση πως το επιζητούμε αποτέλεσμα θα έρθει (; ) όχι μόνον αν το επιζητούν όλοι, αλλά και αν όλοι θελήσουν να συνεισφέρουν.
    Κατά την ταπεινή μου γνώμη εκεί βρίσκεται και το κομβικό σημείο.
    Στην συνεισφορά.
    Βεβαίως ΚΑΙ αυτό είναι θέμα Παιδείας.
    Και εκπαίδευσης…

    Darthiir the Abban said:
    Μαΐου 30, 2011 στο 8:03 πμ

    Ε ναι, αυτονόητο. Ίσως όμως όχι για όλους, ακόμα, έχεις δίκιο. Θέμα παιδείας 🙂

    Σύλβια Οκαλιόβα said:
    Ιουνίου 1, 2011 στο 12:27 μμ

    Η παιδεία τους έμαθε να γράφουν ωραίες εκθέσεις περί δημοκρατίας και κοινωνίας δικαίου, να ρέεουν οι λεξούλες σαν το ποτάμι, δεν έχει σημασία τι κρύβεται πίσω τους.
    Αλίμονο αν πάρουν τον λόγο στο Σύνταγμα οι ρήτορες και οι δημαγωγόί. Ο νέοι αρχηγοί θα είναι αυτοί που έγραψαν κάτω από τη βάση αλλά έγραψαν δικές τους σκέψεις… όσο και άτσαλες να φαίνονται εκ πρώτης όψεως. Γιατί αντί για να ακούνε τις οδηγίες της «σωστής» καθεστωτικής έκθεσης άκουγαν πουλιά στην αυλή του σχολείου και σκεφτόντουσαν τα πραγματικά προβλήματα, το τι διάβασαν στο ιντερνετ για αυτά, και τους διεξόδους απ’ αυτά….
    Καλό μήνα Σωτήρη!

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουνίου 1, 2011 στο 1:10 μμ

    Darthiir και θυσιών για να την κατακτήσουμε…

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουνίου 1, 2011 στο 1:17 μμ

    Σύλβιά μου, ήδη αυτοί έχουν πάρει τον λόγο. Οι νέοι ρήτορες και οι νέοι δημαγωγοί.
    Και ήδη έχουν αποκλείσει όλους τους άλλους. Κυρίως αυτούς που τους λένε ότι ο Βασιλιάς (λόγος τους) είναι γυμνός.

    Φοβάμαι ότι μαζί με την άμεση δημοκρατία, γεννιέται και το παιδί της που λέγεται ολοληρωτισμός.
    Φοβάμαι ότι αυτοί που μιλάνε και αναλύουν είχαν κλειστά τα μάτια και τα αυτιά, πολύ απλά γιατί κοιμόντουσαν τον ύπνο δίχως όνειρα.
    (Τα όνειρα, ενίοτε, κουράζουν)
    Φοβάμαι πως αυτοί που άκουγαν τα πουλιά στην αυλή του σχολείου, συνεχίζουν να τα ακούν στις αυλές των σπιτιών και στα δέντρα των πεζοδρομίων, χωρίς να τολμούν ή χωρίς να ενδιαφέρονται να ακολουθήσουν άναρθρες κραυγές.
    Καλό σου μήνα Σύλβια.

    Σύλβια Οκαλιόβα said:
    Ιουνίου 3, 2011 στο 8:54 μμ

    πες το ψέματα

    marilia said:
    Ιουνίου 24, 2011 στο 10:28 πμ

    Πούυυυυυυυυυυυυυυυυυ είθαι, καλέ; Τόθεθ μέρεθ εκθαφανιθμένοθ;;;; Όλα καλά;;;

    Θνουποφιλάκι θβουριχτό τόοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοθο! 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s