Φωνές..

Posted on Updated on

Σχεδόν ημίφως, γκρίζες οι αποχρώσεις για να βοηθούν στη χαλάρωση, το κρεβάτι έτοιμο. Στρωμένο.
Να εδώ θα καθίσετε, εκεί μπορείτε να ακουμπήσετε τα πράγματά σας, ευγενική και πρόσχαρη η νεαρή, που σε συνόδεψε. Είμαι η Nικόλ. Βγάλτε το παντελόνι σας ή μπορείτε και να μείνετε κι έτσι, αρκεί να το αφήνει ελεύθερο … Έχετε ξανάρθει;
Φυσικά η απάντηση σου αρνητική.
-Όχι και δεν το έχω ξανακάνει. Πρώτη μου φορά είναι.
-Ποτέ στο παρελθόν;
-Ποτέ!
-Ωραία. Ναι μια χαρά είναι έτσι, βγάλτε τα παπούτσια και ξαπλώστε.
Αυτό είναι το μηχάνημα για τις λέιζερ. Θ α ξεκινήσουμε με αυτό. Ξέρετε τι κάνουν…

-Ναι ξέρω και πώς παράγονται…
-Α είστε της ειδικότητας;
-Όχι
-Ε τότε είστε…. Το κατάλαβα αμέσως. Με την πρώτη ματιά. Ωραία. Και οι δικοί μου. Να βάλτε κι αυτά τα γυαλιά. Δώδεκα λεπτά θα κρατήσει.

Χαμογέλασες και αφέθηκες. Το βλέμμα περιπλανήθηκε στο χώρο. Η περιέργειά σού έσπρωξε το χέρι να δεις τι βρίσκεται πίσω από το παράθυρο και το κρύβουν τα στόρια του.
Τίποτα καινούργιο. Οι διπλανές πολυκατοικίες. Αφού τις είχες δει προηγουμένως. Τις ξέρεις άλλωστε. Τόσα χρόνια περνάς από εδώ. Απέξω.
Γιατί μου είπε ότι το κατάλαβε αμέσως; Δηλαδή; Ακόμα αυτή την εικόνα δείχνω; Ερωτήματα που έμειναν να κυκλοφορούν στον εγκέφαλο, αγκαλιά με τις προφανείς απαντήσεις τους.
Ε ναι, αυτό δείχνεις. Όσο και να λες ότι δεν θέλεις ή οι επιλογές σου και οι στάσεις σου είναι διαφορετικές, δεν μπορείς να αλλάξεις. Άλλωστε αυτό ξέρεις να κάνεις.
Και όμως είναι λάθος.
Όχι. Δεν είναι λάθος αυτά που έκανες -λάθη πολλά σίγουρα έκανες- αλλά είναι λάθος να αφήνεις τον εαυτό σου, να μιμείται το χτες.
ΑΥΤΟ πρέπει να το αλλάξεις, αν θέλεις να αντιδράσεις.
Και να μη νιώθεις ότι βυθίζεσαι.

Ωραία. Μια επαγγελματική ιδιότητα την απόκτησες, την υπηρέτησες, της έδωσες πολλά από όσα μπορούσες, σου έδωσε κι εκείνη, τώρα φτάνει. Καιρός να πάρεις άλλες διαδρομές.
Για το καλό σου και το καλό αυτού που άφησες.
Φυσικά και είναι δύσκολο. Γέρος γάιδαρος νέα περπατησιά, γίνεται; Δεν γίνεται. Αλλά ακριβώς αυτό είναι το κομβικό σημείο.
Πότε θα πάψεις να μιλάς με γλώσσα συνδικαλιστή ή πολιτευτή της δεκάρας, που παίρνει ύφος μεγάλου αναλυτή;
Άκου κομβικό σημείο.
Τώρα θα ρωτήσεις «και τι να πω;» Έλα ντε; Τι να πεις που τόσα χρόνια ξέχασες πώς μιλάνε οι φυσιολογικοί άνθρωποι μεταξύ τους».

Το κομβικό σημείο, -αφού δεν βρίσκεις άλλη λέξη- είναι να τα ανακατέψεις όλα και να ξεκινήσεις από την αρχή. Ακόμα και με κάτι που τώρα δεν το γνωρίζεις, αλλά θα χρειαστεί να παιδευτείς μέχρι να το κατακτήσεις.
Δεν γίνεται αλλιώς.
Αν μείνεις έτσι πολύ απλά θα ψάχνεις να βρεις πού έχεις καταχωνιάσει τις αναμνήσεις σου και πώς θα βρεις ομάδα να δέχεται τις υποδείξεις σου.
Πάλι καλά που δεν χρησιμοποιείς τον όρο εντολές σου.
Και είναι σίγουρο πως ούτε το ένα θα βρεις ούτε το άλλο. Το μόνο ίσως σίγουρο που θα συναντήσεις είναι μια από τις εικόνες που έβλεπες και μειδιούσες, τώρα να είναι η δική σου.
Χωρίς να γνωρίζεις καν, πόσοι και ποιοι είναι αυτοί που μειδιούν!

Η κόκκινη γραμμή του λέιζερ, συνέχισε να κάνει τις διαδρομές της με την προκαθορισμένη συχνότητα κίνησης.
Οι ήχοι από τα διπλανά δωμάτια έφερναν σκόρπιες λέξεις και συζητήσεις, τέτοιες που θα μπορούσαν, αν είχες διάθεση να τις παρακολουθήσεις, να σε καθησυχάσουν πως δεν είσαι εσύ ο πιο περίεργος άνθρωπος της γης.
Υπάρχουν κι άλλοι, τουλάχιστον όμοιοί σου.
Η ζεστή φωνή της κοπέλας που σε είχε χρεωθεί, ζήτησε να την ακολουθήσεις για την επόμενη φάση της φυσικοθεραπείας.
Η δική σου εσωτερική φωνή, για άλλη μια φορά, απαιτεί να ξεκινήσεις…

Advertisements

8 thoughts on “Φωνές..

    silia said:
    Απρίλιος 8, 2011 στο 11:58 μμ

    Απίστευτη … εισαγωγή …
    Μου δημιούργησε την εντύπωση , ότι πήγατε για «κατάθεση» σε Τράπεζα … σπέρματος .
    ———————-
    Χαμογέλα φίλε μου …
    Χαμογέλα , γιατί αυτή η … συνταξιοδότηση , θα μας πάρει από κάτω .

    Sotiris Kanell. responded:
    Απρίλιος 9, 2011 στο 12:08 πμ

    Silia μου σε αυτή την ηλικία; Μάλλον στο τμήμα μουσείου της Τράπεζας θα έπρεπε να πάω.. 🙂 🙂 🙂

    ————————–
    Αυτό προσπαθώ να κάνω. Να χαμογελάω και να με τσιγκλάω…
    Όσο με αντέχω..
    (Γιατί ποτέ δεν ξέρεις. Μπορεί και να με …. διαολοστείλω!! :))) )

    Καλό ξημέρωμα καλή μου φίλη…

    Darthiir the Abban said:
    Απρίλιος 9, 2011 στο 11:22 πμ

    Ε ναι, φρόντισες η αλήθεια είναι να την «φτιασιδώσεις» πικάντικα την εισαγωγή!

    Sotiris Kanell. responded:
    Απρίλιος 9, 2011 στο 11:55 πμ

    Darthiir αμ, αν δε φτιάξω ένα μπότοξ, ένα λίφτιγκ, μια … ανόρθωση (!), ε πώς θα κρύψω τις πομπές της συνέχειας; ε; 🙂

    marilia said:
    Απρίλιος 9, 2011 στο 3:51 μμ

    χιχιχι! Είπα κι εγώ… «τι διαβάζω, σνούπι πράμα;»!! 🙂

    Θνουποφιλί θβουριχτόν και… άντε πάλι με αυτές τις «νέες διαδρομές»! Τι σας κάνει να πιστεύετε ότι είναι «νέες» και δεν είναι οι οικείες σας υπό διαφορετική ματιά;

    Άλλο ένα θνουποφιλί γιατί, τελικά, όλα αλλάζουν κι όλα ίδια μένουν. 😉

    Darthiir the Abban said:
    Απρίλιος 10, 2011 στο 7:33 μμ

    Τσκ τσκ τσκ…
    Σάτυρε!

    Sotiris Kanell. responded:
    Απρίλιος 11, 2011 στο 11:02 πμ

    marilia ε τι; … Μια εισαγωγή ήταν!
    Πώς λέμε πρόλογος.. Κάτι τέτοιο 🙂 🙂

    Όσο για την ουσία του κειμένου, ομολογώ ότι δεν ξέρω αν θα καταφέρω να κάνω την «υπέρβαση».
    Θα δείξει..

    Καλημέρα και καλή εβδομάδα..
    Και Θνουποφιλί βεβαίωθ βεβαίωθ 🙂 🙂

    Sotiris Kanell. responded:
    Απρίλιος 11, 2011 στο 11:06 πμ

    Darthir ε κρύβε λόγια!!
    🙂
    Καλημέρα.
    Καλή εβδομάδα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s