αρνήσεις…

Posted on Updated on

Περνάνε οι ώρες οι ημέρες οι εβδομάδες κι εκείνο το μάγκωμα στα ακροδάκτυλα δεν λέει να φύγει.
Εκεί, αυτά πιασμένα. Πεισματικά. Αρνούνται.
Σαν τα κακομαθημένα παιδιά έχουν μανίσει με τα πλήκτρα του υπολογιστή, έχουν θυμώσει στα μολύβια και στα στυλό.
Δεν θέλουν να έχουν καμιά σχέση με οτιδήποτε θα τα υποχρέωνε να σύρουν γραμμές ή να σχηματίσουν λέξεις και προτάσεις.
Αρνούνται πεισματικά να κάνουν οτιδήποτε θα ήταν εκείνο που θα αποκαλύψει την ακαταστασία και τη γύμνια του αφεντικού τους.
Γιατί, ναι, εκείνος είναι που τελικά απαγορεύει. Το αφεντικό. Το μυαλό.
Παραζαλισμένο από τα μέσα και από τα έξω, ψάχνει τρομαγμένο ένα απάγκιο, να κρυφτεί μήπως και τα καταφέρει να συνέλθει.
Πώς να τα κουλαντρίσει, μόνο του, ένα μυαλό είναι, τα τόσα που το δέρνουν αλύπητα
Καμιά διαφυγή.
Καμιά διασκέδαση.

Κάθε που ρίχνει το βλέμμα στον μικρόκοσμο, αυτό που εκτείνεται από τα εσωτερικά του μέχρι το αύριο της διαδρομής για τον μπακάλη, σκιάζεται. Κάνει να στήσει αυτί στα πιο έξω, στον γύρο του κόσμο, στα πολιτικά κι από κει αχός βαρύς του έρχεται.
Πιο δυνατός κι από τον άλλον.
Πιάνει την κουβέντα με τον εαυτό του, για όσα πάρα έξω τρέχουνε, και τούτος τον υποχρεώνει να σωπάσει.
Άκου, του λέει, άκου τις βόμβες, άκου τα ποδοβολητά, δες τη χαρά με τη θλίψη πώς αγκαλιάζονται και παίρνουν το κατόπι τα όνειρα. Μη μιλάς. Δεν ξέρεις τι θα πεις. Δεν ξέρεις αν, αυτό που θα πεις, αύριο κιόλας θα σταθεί απέναντί σου και θα σου βγάζει τη γλώσσα κοροϊδευτικά, για μια φορά ακόμα, που δεν μπόρεσες να δεις πως ήτανε μασκαρεμένο.

Μα και τι να πεις δηλαδή; Να πεις για τους υπολογισμούς σου; Τους απλούς, τους πεζούς, αυτούς της δικής σου ελάχιστης καθημερινότητας και ότι βγήκαν λάθος; Άλλα είχες υπολογίσει, αλλιώς συμβαίνουν και αυτά, όσο πάνε, γίνονται χειρότερα. Τι να πεις;
Μπορείς να μη σκιάζεσαι;
Να ξεφύγεις από τον μικρόκοσμό σου και να αρχίσεις τις αναλύσεις, –έτσι για να αλλάξεις λίγο τις κακές δικές σου σκέψεις– για το πώς και τι περιμένει όλους σας, τις ημέρες ή τις εβδομάδες που έρχονται;
Ουδείς στέργει άγγελον κακών επών.
Το ξέρεις.
Εσύ γιατί θέλεις να αναλάβεις αυτό τον ρόλο; Το ρόλο του Αγγέλου των κακών επών; Αφού το ξέρεις, το βλέπεις, όλοι το βλέπουν, δεν θα είναι ίδιος ο ήλιος τούτης της Άνοιξης με εκείνους που έχετε μάθει και έχετε ονειρευτεί.
Να ξαναμπείς στις κουβέντες απαξίωσης και θριαμβολογίας, να σταθείς στη μέση και να φωνάξεις πως κάνουν λάθος, αλλού θα πρέπει να κοιτάνε, άλλο είναι το πρόβλημα; Και τι; Θα σε ακούσει κανείς;
Δεν είσαι σίγουρος καλά καλά για τον εαυτό σου.
Να χαρείς ή να θυμώσεις με τους επαναστατημένους λαούς της γειτονιάς;
Πώς με τι στοιχεία; Αφού δεν το βλέπεις; Αυτό που έρχεται είναι αδύνατον να φέρει και πάλι το χτες, μπροστά.
Και τα δύσκολα δεν έχουν φανεί.
Οι χαρές και τα πανηγύρια σταματούν μόνον για λίγο, όσο χρειάζεται να νέα δάκρυα να μετατραπούν σε οργή που θα θολώσει κι άλλο το μυαλό για να αναζητήσει με πιο μεγάλη λύσσα την πρόσκαιρη χαρά.
Κι ας φωνάζουν όλα τα σημάδια την καταστροφή που έρχεται.

Παλεύεις καθημερινά με τον εαυτό σου και τις σκέψεις σου και, καθημερινά, μετράς μια καινούργια ήττα.
Η πλάτη είναι κολλημένη στο καναβάτσο.
Τα χέρια και τα πόδια ακινητοποιημένα.
Το μυαλό σε σύγχυση τόση, που επιβάλλει μόνον απαγορεύσεις.

Είναι άραγε η υπακοή και η υποταγή, τούτες τις ώρες, το καλύτερο που μπορείς και έχεις επιλέξει;

Μάχες σώμα με σώμα στη Λιβύη. Επαναστάτες και κανταφικό καθεστώς συγκρούονται για την κατάληψη της στρατηγικής σημασίας πόλης.
Η σύνοδος Κορυφής στης 25 Μαρτίου θα αποφασίσει για το ευρωπαϊκό σχέδιο διάσωσης..
Κι άλλες μειώσεις στους μισθούς και τις συντάξεις..

Advertisements

8 thoughts on “αρνήσεις…

    νατασσΆκι said:
    Φεβρουαρίου 28, 2011 στο 7:55 μμ

    καθώς διάβαζα και σκεφτόμουν… όχι τι να σχολιάσω
    άκουσα αυτό (ε τι, μόνο εσύ θα ακούς τι λένε ή τι σκέφτονται οι άλλοι; :p)

    λοιπόν, κι ας μην είναι νωρίς το πρωί, Καλημέρα! 😉

    Φιλί

    Sotiris Kanell. responded:
    Μαρτίου 4, 2011 στο 7:16 μμ

    νατασσΆκι Ευχαριστώ..
    Η αλήθεια είναι πως η καλημέρα -κοντεύει να ξεχαστεί σαν λέξη- πάντα γίνεται αφορμή για να χαραχθεί χαμόγελο στο πρόσωπο.
    Να είσαι καλά.
    Καλό βράδυ

    Darthiir the Abban said:
    Μαρτίου 9, 2011 στο 11:46 πμ

    Θα σας εξαφανίσομεν!

    Sotiris Kanell. responded:
    Μαρτίου 10, 2011 στο 12:45 πμ

    Darthiir ποιοι από όλους, ποιους από όλες, πότε; 🙂

    Darthiir the Abban said:
    Μαρτίου 10, 2011 στο 11:25 πμ

    Οσονούπω, το ποιοί και το ποιους είναι μάλλον προφανές!

    Sotiris Kanell. responded:
    Μαρτίου 12, 2011 στο 12:36 πμ

    Να κατονομάσεις για την αποφυγή παρανοήσεων …

    Darthiir the Abban said:
    Μαρτίου 12, 2011 στο 8:52 πμ

    Τί να παρεξηγήσει κανείς; Αφού ούτε ένα σεξουαλικό υπονοούμενο δεν έκανα!!!

    😛

    Sotiris Kanell. responded:
    Μαρτίου 18, 2011 στο 7:07 μμ

    darthiir χμ ίσως και γι αυτό 🙂 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s