πενιχρά αποτελέσματα…

Posted on Updated on

Το δελτίο ειδήσεων το είπε καθαρά. Το επιβεβαίωσα και δια του διαδικτύου.
Σήμερα τα λεωφορεία θα έχουν στάση, οι οδηγοί τους δηλαδή, 11 με 15.30.
Για τη διαδρομή μέχρι την κοντινή ΕΥΔΑΠ, φυσικά και υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις, αλλά υπάρχει και ένα καθήκον το οποίο έχω υποσχεθεί να εκτελώ.

Αλήθεια, μήπως θα έπρεπε να δίνεται και μια κάποια υπόσχεση από καθέναν που θέλει να γίνεται ενεργό μέλος της σελίδας;
Κάτι σαν κι αυτήν που δίνουν οι πρόσκοποι ας πούμε!

Πέμπτη 20η Ιανουαρίου του Αγίου Ευθυμίου, βοήθειά μας.
Ίσως έτσι εξηγείται η προηγηθείσα φαεινή περί υποσχέσεως ιδέα.
Ώρα δέκα ακριβώς. Στη στάση του Α2. Αναμένοντες πέντε.
Οι τέσσερις ήταν φανερό ότι έχουν πρωτοδεί το φως του ήλιου σε άλλο γεωγραφικό μήκος. Και πλάτος.
Μάλλον από τα τελευταία οχήματα της παρούσας φάσης, αυτό που εμφανίζεται στο βάθος.

Μπαίνω και ακυρώνω το εισιτήριο. Γρήγορη ματιά σε όλο το μήκος και το πλάτος. Ουδείς μελετηρός.
Ευτυχώς, γιατί αν υπήρχε δεν θα μπορούσα να τον προσεγγίσω αφού ο οικογενειακός γνωστός έδειξε την χαρά του που με συνάντησε και πιάσαμε την ψιλή κουβέντα. Η συζήτηση δεν μου απαγόρευσε να εκτιμήσω τις εντατικές εργασίες στην είσοδο του κτηρίου που θα στεγάσει τα νέα γραφεία του κόμματος της αξιωματικής Αντιπολίτευσης, με έκανε όμως να κατέβω μια στάση μετά από εκείνη που είχα προγραμματίσει.
Και πονάει το πόδι και ο χρόνος συμπιέζεται.
Σφίγγω τα δόντια και προχωρώ.
Στην καινούργια στάση και εν αναμονή ελεύσεως άλλου λεωφορείου, το βλέμμα πλανάται στο κτήριο του ΙΚΑ και στους καθήμενους στο παγκάκι της στάσης. Ουδείς μελετητής. Τουλάχιστον ουδείς μελετητής «σκληρών». Μια κυρία ανοίγει και ξεφυλλίζει ένα διαφημιστικό φυλλάδιο του expert. Στην αναβροχιά, καλή κι αυτή για μοντέλο.
Την επαγγελματική της δόξα φαίνεται ζήλεψε και ο κύριος με τον γαύρο, την εφημερίδα γαύρο, στα χέρια.
Πώς να του χαλάσεις το χατίρι;

Η διαδρομή μέχρι το τέρμα χωρίς καμιά αναγνωστικού ενδιαφέροντος συγκίνηση!
Στην ΕΥΔΑΠ, τα πάντα εν ηρεμία. Το χρήμα άλλαζε χέρια, οι σφραγίδες έμπαιναν από το μηχάνημα οι άνθρωποι έμπαιναν και έβγαιναν από την πόρτα. Ώρα περίπου 10 και 30. Ποιος να διαβάζει, εδώ που τα λέμε, τέτοια ώρα; Ούτε τα παιδιά του διπλανού σχολείου.

Επιστροφή. Πέμπτη σήμερα. Στην πλατεία Κύπρου μπορώ να βρω τα φύλλα των free press που συνήθως διαβάζω. Όντως τα βρίσκω.
Στην στάση της πλατείας ένας δυο περιμένουν. Ώρα 10 και 40. Λες να έρθει κι άλλο λεωφορείο;
Κι όμως έρχεται. Επιβιβάζομαι με τα περιοδικά στα χέρια. Εξεταστική ματιά στο χώρο. Ουδείς αναγνώστης. Λάθος. Κάποιος μπροστά διαβάζει Ελευθεροτυπία. Τι να κάνω; Είπαμε. Στην αναβροχιά…
Άλλος; Ουδείς.
Τουλάχιστον ας κάνω ότι ξεφυλλίζω εγώ τα περιοδικά. Ποιος ξέρει; Μπορεί συνταξιδευτής να είναι κάποιος «μυστικός» της ομάδας.
Να προσφέρω τουλάχιστον εγώ τροφή! Να τι σημαίνει αλληλεγγύη.
Σημείωση. Ουδέν φλας άστραψε, ουδέν κλικ ηκούσθη!

Σπόρτινγκ. Κατεβαίνω για να συνεχίσω… Λες να προλάβω το τελευταίο τελευταίο, ή θα χρειαστεί να περπατήσω;
Το προλαβαίνω.
Σχεδόν άδειο.
Φυσικά στις 10 και 52, ουδείς φαίνεται να έχει διακαή τον πόθο της ανάγνωσης.
Μόνον ένας αρκετά ηλικιωμένος έχει διάθεση για καυγά. Σταμάτα γαϊδούρι (!), προστάζει το 106 που φάνηκε να αγκομαχάει στην ανηφόρα της Παλαιολόγου.
Επιβιβαζόμαστε και ροβολάμε ‘σα κάτ.
Το ταξίδι τελειώνει μερικές στάσεις πιο κάτω. Η κατόπτευση των αναμενόντων στα ενδιάμεσα, ουδέν αποτέλεσμα αποφέρει.

Η ψαριά τελικώς ήταν πενιχρή.
Η χτεσινή πανσέληνος θα φταίει.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s