κόντρα

Posted on Updated on

Σάββατο αργά, η συνήθεια των τελευταίων χρόνων σε κρατάει σφιχταγκαλισμένο με τον καναπέ. Και τα πόδια απλωμένα στο κοντινό τραπεζάκι! Όχι τι; Η επανάσταση έχει επικρατήσει.
Η συνήθεια, φυσικά δεν είναι η αμοιβαιότητα λατρείας με τον καναπέ. Άλλωστε τη λατρεία θα ήταν αν είχε γίνει συνήθεια;
Η συνήθεια είναι η παρακολούθηση της συγκεκριμένης εκπομπής στην τηλεόραση. Στην Υγειά μας!
Απόψε το αφιέρωμα στον Μανώλη Μητσιά.
Ευχάριστο το άκουσμα της Ορχήστρας Νυκτών -άκου νυκτά..- εγχόρδων που ξεκίνησε μαζί με τον αοιδό, όπως σημαντικές και οι άλλες παρουσίες.
Η ώρα προχωράει, τα τραγούδια της παρέας, νιώθεις να σε ξεσηκώνουν και λίγο. Ο Χατζηδάκης ο Τσιτσάνης ο Θεοδωράκης, αλλά και ο Μικρούτσικος -κοίτα να δεις που ποτέ δεν είχες συσχετίσει τους σύγχρονους αδελφούς, με τον πατέρα του, που τον είχες συναντήσει στου Μανωλκίδη- ο Μούτσης ο Λεοντής και ο Γκάτσος οο Παπαδόπουλος ο Αναγνωστάκης, ο Λόρκα, όλοι μια όμορφη συντροφιά, νωχελικά απλωμένη επάνω σε πεντάγραμμα του σολφέζ και σε βυζαντινούς δρόμους.
Τα μικρά διαστήματα ανάπαυλας, χρόνος για να ξεδιπλωθεί το νήμα της ιστορίας από όπου μπορεί να ξεκινάει να στροβιλίζεται σε ακτές του Πόντου και της Σμύρνης – Σεραφείμ Φυντανίδης έκλαψε τραγουδώντας ο ίδιος το Ανατολή-, να κάνει βόλτα στα Ελληνικά νησιά και στα μεγάλα πελάγη πάνω σε μια πιρόγα, να κάνει μια μικρή στάση γλυκιά όσο μια ανάμνηση στη Ζήνωνος να περνάει από φυλακές και στρατόπεδα και να ακουμπάει στις ημέρες μας προσπαθώντας να διερευνήσει το μέλλον. Το μέλλον αυτού το τόπου, των ανθρώπων του, της ιστορίας που θα γραφτεί.

Ανάλογες και οι προηγούμενες φορές. Το ξέρεις. Ακόμα κι όταν το τραγούδι είναι μπελκάντο, καλό τραγούδι δηλαδή όμως ξενόφερτο, ή γλυκερά και ανέμελα τάχα τραγούδια της δεκαετίας που η χώρα προσπαθούσε να κρύψει τις πληγές της μετά τον εμφύλιο, το βλέπεις, το ψυχανεμίζεσαι, αυτό που γίνεται είναι μικρές αποκαλύψεις της ψυχής, βάσεις για τη συνέχεια όχι την προσκολλημένη αλλά την αποδεχόμενη την ταυτότητά του.

Ας το μαρτυρήσεις. Ενδιάμεσα πρόλαβες και είδες, δηλαδή αφιέρωσες μεγάλο μέρος από τον χρόνο σου παρακολουθώντας το «Ο πιανίστας» στην ΕΡΤ. Ελληνοτσεχική παραγωγή κρίμα που συνέπεσαν, έδενε όμως με το κλίμα του Μητσιά.
Φυσικά και παρακολούθησες το κλείσιμο της πρώτης εκπομπής..
Για το κορίτσι μου,
που αγαπούσα
στην Ελευσίνα μια φορά.
.

Αυτή η νεαρή με την εξαιρετική φωνή που συνόδευε τον Μητσιά, ποια να ήταν άραγε;

Παρασκευή και Κυριακή.
Ανάλογες μορφές διασκέδασης.
Με τις επαναστατικές κατακτήσεις αδιαπραγμάτευτες. Ο καναπές και το τραπεζάκι είναι όλα δικά σου.
Σχεδόν.
Μπορεί να μη το θέλεις, αλλά ας το παραδεχτείς, η τηλεόραση σε τροφοδοτεί συχνά με υλικό.
Για σκέψη.
Και για αποδοχή ή απόρριψη.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s