μαζί τα φάγαμε, αλλά … υπάρχουν…

Posted on Updated on

Διαρρηγνύει τα ιμάτιά του ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης ότι “μαζί φάγαμε τα λεφτά μέσα στο πλαίσιο ενός φαύλου συστήματος πολιτικής πελατείας με αθρόους διορισμούς στο Δημόσιο»
και μπορεί να έχει δίκιο!!!
Τουλάχιστον σε αυτό το μέρος της αλήθειας που λέει.
Γιατί αυτό είναι ένα μέρος της αλήθειας.

Ναι, έτσι περίπου έγινε, αλλά και ΓΙΑΤΙ έγινε έτσι;
Γιατί διαμορφώθηκαν αυτές οι πελατειακές σχέσεις;
Και με ποιους;
Για να διασφαλιστεί η εκλογή των πολιτικών ηγεσιών, από τις ψήφους των βολευθέντων;
Ανόητο.
Και πριν υπήρχαν αιρετές πολιτικές ηγεσίες και όχι πάντα με νόμιμο και ηθικό τρόπο εκλεγμένες. Άσε δηλαδή που άπαξ και τρουπώσει ο άλλος, τρέχα γύρευε τι ψηφίζει.
(Τις πιο πολλές φορές, μάλιστα, είναι απλώς … κυβερνητικός!)
Και ποιο θα ήταν το όφελος από μια επανεκλογή η οποία θα στηριζόταν σε αυτή την πελατειακή όπως την ονομάζουν σχέση;
Η βουλευτική αποζημίωση; Αξίζει άραγε το ύψος της για τόσο κόπο και τόσες περίεργες διαδικασίες;
Αστεία πράγματα!

Τότε γιατί;
Και γιατί λες ότι περίπου έτσι έγιναν, τα πράγματα;
Δεν είναι πλήρης η πρόταση του Αντιπροέδρου;

Όχι δεν είναι.
Λείπει τουλάχιστον ένα ΚΑΙ!
Η ορθή διατύπωση οφείλει να είναι:“μαζί φάγαμε τα λεφτά μέσα στο πλαίσιο ενός φαύλου συστήματος πολιτικής πελατείας ΚΑΙ με αθρόους διορισμούς στο Δημόσιο»
Και το λες αυτό διότι το φαύλο σύστημα πολιτικής πελατείας, δεν αφορούσε και δεν αφορά κυρίως στους εργαζομένους με οποιαδήποτε ιδιότητα στο δημόσιο.
Αυτοί πόσα και τι είχαν να προσφέρουν, εκτός από την ψήφο τους, στην πολιτική ηγεσία; Άντε το πολύ πολύ και κανένα τενεκέ λάδι σε ανταπόδοση του διορισμού ή κανά ζευγάρι κοτόπουλα.
Γι αυτό ήθελαν να αδράξουν την εξουσία οι ενδιαφερόμενοι και διαπλεκόμενοι;
Για το ένα ζευγάρι κοτόπουλα και τις συκωταριές το Πάσχα;
Ε θα πρέπει να είναι κανείς εξαιρετικά αφελής για να το δεχτεί.

Ο στόχος των πολιτικών ηγητόρων πρέπει να ήταν τουλάχιστον διπλός.
Όντως θα πρέπει να δημιουργήθηκε η διάθεση διαμόρφωσης πολιτικής πελατείας, αλλά μιας πολιτικής πελατείας που θα είχε και θα έχει το πραγματικό ενδιαφέρον γι αυτούς που τη διαμορφώνουν.
Μια πελατείας που δεν μπορούσε να είναι άλλη από εκείνη που θα διέθετε και διαθέτει το χρήμα. Τον παρά. Το κεφάλαιο.
Εκείνη που θα μπορούσε και μπορεί να προσφέρει τη μίζα!
Εκείνη που θα έπρεπε και πρέπει να έχει κέρδη για να μπορεί να προσφέρει.
Αλλιώς πώς να δώσει;
Το πραγματικό πελατειακό Κράτος, δεν μπορεί να στηρίχτηκε και να στήριξε και να στηρίζει τους Δημοσίους Υπαλλήλους, αλλά φαίνεται να υποστήριξε τις κρατικοδίαιτες επιχειρήσεις και τους Κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες.
Εκεί είναι που φαίνεται ότι κυριαρχεί η φαυλότητα! Και η μίζα. Και το χρήμα.
Φυσικά, μαζί τα φάγαμε τα λεφτά, γιατί αλλιώς δεν γινόταν.
Όταν άρχισε η αποβιομηχάνιση της χώρας, κι όταν νωρίτερα, με τη σοσιαλμανία του Καραμανλή του πρεσβυτέρου, αποδεσμεύτηκε το επενδεδυμένο κεφάλαιο από τις βιομηχανικές επιχειρήσεις, προφανώς αυτό, το διατιθέμενο κεφάλαιο δεν χάθηκε. Άλλαξε ρούχο.
Από παραγωγικό βιομηχανικό έγινε κυρίως εμπορικό ή βιομηχανικό μεν, αλλά με σχετικά χαμηλή προστιθέμενη αξία. Εκεί, σε αυτούς τους κλάδους παραγωγής, η απόδοση ήταν σαφώς μεγαλύτερη. Και τα κέρδη. Και οι συναλλαγές, φανερές και κρυφές.

Αλλά για να υπάρχει κέρδος στο εμπορικό κεφάλαιο, οφείλει να υπάρχει ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗ και κατανάλωση χωρίς εισόδημα στα χέρια των πολλών, δεν θα μπορούσε να υπάρξει.
Από εδώ και κάτω μπορεί κανείς εύκολα να φανταστεί το σενάριο που ακολουθήθηκε.
Το Κράτος ανέλαβε -δανειζόμενο το ίδιο και δημιουργώντας το χρέος- να τροφοδοτήσει τα νοικοκυριά με το απαιτούμενο εισόδημα που θα το οδηγούσε μέσω αυτών στην κατανάλωση, άρα στα κέρδη.

Για όσους θυμούνται το κλασικό οικονομικό υπόδειγμα, οι επιχειρήσεις παράγουν και τα νοικοκυριά καταναλώνουν αυτά που παράγουν οι επιχειρήσεις.
Για να παράγουν οι επιχειρήσεις χρειάζονται παραγωγικούς συντελεστές που τους παίρνουν από τα νοικοκυριά και έναντι αυτών επιστρέφουν στα νοικοκυριά αμοιβή, ενώ τα νοικοκυριά μπορούν να καταναλώνουν διαθέτοντας την αμοιβή που πήραν από τη διάθεση των παραγωγικών συντελεστών στις επιχειρήσεις.

Εδώ λοιπόν φαίνεται να εμφανίζεται η φαύλη πολιτική παρέμβαση!

Οι επιχειρήσεις απλώς εμπορεύονται, χρησιμοποιώντας ελάχιστους από τους παραγωγικούς συντελεστές που έχουν στη διάθεσή τους τα νοικοκυριά. Τα νοικοκυριά, αφού δεν διαθέτουν τους παραγωγικούς συντελεστές τους στις επιχειρήσεις, δεν έχουν ικανό εισόδημα να διαθέσουν στην κατανάλωση, επομένως οι εμπορικές επιχειρήσεις, δεν μπορούν να διαθέσουν τα εμπορεύματά τους.
Τότε, η Πολιτική ηγεσία με δανεικά ή κλεμμένα, φαίνεται να αναλαμβάνει να τροφοδοτήσει την κατανάλωση. Πώς;
Μια ιδέα θα ήταν να δανείζεται και να τα χαρίζει απευθείας σε εκείνους που θα έδιναν τις μεγαλύτερες μίζες. Κάτι τέτοιο και εξωφρενικό θα ήταν αν γινόταν σε μεγάλη έκταση, -γιατί σε περιορισμένη γίνεται- και εύκολα αντιληπτό από τους πολλούς. Έτσι βρέθηκε η λύση να μπουν στο παιχνίδι και οι πολλοί.
Άλλωστε, οι λίγοι, πόσα να φάνε πια;
Άρχισε λοιπόν, από όσο φαίνεται, συνειδητά η χρηματοδότηση των νοικοκυριών. Επειδή αυτό δεν μπορεί να γίνει μόνον με παροχές του είδους πάρτε κουπόνια -έγινε και αυτό- η ιδέα της προσφοράς εργασίας από το δημόσιο, ήταν πιο συμβατή με την καλλιεργούμενη από καιρό ιδέα της κοινωνικής δικαιοσύνης, των ίσων ευκαιριών και της κοινωνικής ανέλιξης.

Ο δημόσιος τομέας άρχισε να διευρύνεται, να διογκώνεται, να μετέχει στην διαμόρφωση του κοινωνικού πλούτου.
Μόνον που αυτό μοιάζει να έγινε και να γίνεται, όχι με αύξηση της παραγωγής, αλλά με χρηματοδότηση κυρίως της κατανάλωσης.

Αν οι δημόσιες επιχειρήσεις και ο δημόσιος τομέας αφηνόταν να παράγει εκείνα που πραγματικά μπορεί και που είχε τα κεφάλαια και τις εν γένει υποδομές να κάνει, τότε θα εμποδιζόταν η ανάπτυξη του ιδιωτικού τομέα και συνεπώς των κερδών και συνεπώς το φαύλο σύστημα πολιτικής πελατείας.

Έτσι βρέθηκε να υπάρχει ένας αρκετά μεγάλος αριθμός εργαζομένων στον δημόσιο τομέα και να απασχολείται σε υπηρεσίες με ανορθολογική οργάνωση και αντιπαραγωγική δράση, που όμως ευνοούσε την κατανάλωση και τα κέρδη των εμπορικών επιχειρήσεων, επομένως τον πλούτο ο οποίος έπαιρνε τον δρόμο προς την έξοδο από το οικονομικό κύκλωμα.
Η συσσώρευση πλούτου για επένδυση σε πραγματικά παραγωγική δραστηριότητα περίπου απαγορεύτηκε και εδώ φαίνεται να έπαιξε ένα από τους πολλούς ρόλους του το τραπεζικό σύστημα.

Φυσικά η διόγκωση του δημόσιου τομέα, και η έλλειψη κανόνων ανάπτυξής του, έδωσαν το δεύτερο εργαλείο κοινωνικού ελέγχου σε αυτούς που μπορούσαν και μπορούν να νέμονται την πολιτική ηγεσία. Κι αυτό, αν και μικρότερου ενδιαφέροντος και κυρίως απόδοσης, έδινε και δίνει την αίσθηση της ισχύος. Του εγώ αποφασίζω ποιος και αν θα δουλέψει.
(Για ποιο άλλο λόγο, τώρα που σχεδόν γέμισε ο δημόσιος τομέας και δεν παίρνει άλλο η διεύρυνσή του, θέλουν να καταργηθεί η μονιμότητα; Για να αυξηθεί η παραγωγικότητα; Αστεία πράγματα. Για να συνεχιστεί ο έλεγχος μέσω των διορισμών το θέλουν. )

Ναι μετά από την ανάλυση αυτή, που δεν είσαι σίγουρος ότι μπορεί κανείς εύκολα να στην ανατρέψει, τουλάχιστον ως προς το τι είναι και πώς λειτουργεί το πελατειακό κράτος και γιατί διαμορφώνονται οι πελατειακές σχέσεις, εκτός κι αν σου αποδείξει ότι οι πολιτικοί των τελευταίων εξήντα ετών έκαναν την περιουσία τους από τη δούλεψή τους -τα προικώα τα θεωρείς μέρος των συναλλαγών και δεν σε πείθουν- και εσύ καταλήγεις ότι μαζί τα φάγαμε.
Γιατί έτσι έγινε.
Χαμόγελο. Σαν κι εκείνον που λέει, τι; τη σοκολάτα; μαζί με το παιδί μου την έφαγα. (Αφού άνοιξε το περιτύλιγμα, έδωσε στο μωρό ένα κομματάκι και χλαπάκιασε ο ίδιος το υπόλοιπο που ήταν σχεδόν το όλον)
Ναι μαζί τα φάγαμε!!
Τώρα ξέρεις πώς.

υγ

Έχοντας εδώ και καιρό όλα τα παραπάνω στο μυαλό σου, λες κι εσύ ότι μαζί τα φάγαμε.
Όχι για να υποστηρίξεις την άποψη του Αντιπροέδρου-εκτός κι αν κι αυτός θέλει να πει τα παραπάνω-, αλλά για να προκαλέσεις όσο γίνεται περισσότερους, ώστε να αρχίσουν να το σκέφτονται και επιτέλους να αναζητήσετε όλοι μαζί λύσεις.
Γιατί προφανώς υπάρχουν…
Όπως και λεφτά υπάρχουν….

ΚΑΛΗ ΧΡΟΝΙΑ.

Advertisements

14 thoughts on “μαζί τα φάγαμε, αλλά … υπάρχουν…

    sharm lover2 + Σύλβια said:
    Δεκέμβριος 31, 2010 στο 3:04 μμ

    Καλη χρονιά Σωτήρη, με δίαιτα! 🙂

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 31, 2010 στο 3:43 μμ

    sharm lover2 + Συλβια
    Ευχαριστώ πολύ!
    Καλή χρονιά με υγεία!!!!

    Orelia said:
    Δεκέμβριος 31, 2010 στο 6:04 μμ

    ωπα!!!!

    είχες δεν είχες με προ-κάλεσες… ::))

    χαίρομαι για την ..επαναφορά θα την πω…
    χαίρομαι και για το υγ-ον :)))

    Καλή Χρονιά, αφεντικό!!! :))))

    ο δείμος του πολίτη said:
    Δεκέμβριος 31, 2010 στο 6:13 μμ

    Πρέπει να σημειώσω ότι όσο λαϊκίστικο είναι το «μαζί τα φάγαμε» άλλο τόσο λαϊκίστικη είναι η θέση ότι «για όλα φταίνε οι πολιτικοί/300».

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 31, 2010 στο 6:31 μμ

    Orelia δεν είχα καμιά διάθεση να προκαλέσω κανέναν (λέμε τώρα)
    Με προκαλεί όμως η αμετροέπεια και κυρίως η συνειδητή προσπάθεια στρέβλωσης της πραγματικότητας.
    Ε δεν μπορεί ολόκληρος Αντιπρόεδρος να μη τα γνωρίζει αυτά!!

    Καλή Χρονιά να έχουμε κα Αξιολογήτρια!!!

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 31, 2010 στο 6:46 μμ

    δείμε του πολίτη, θα συμφωνούσα μαζί σου, αν δεν έδινες άφεση αμαρτιών στους κάθε φορά συγκεκριμένους 300 και θεωρούσες λαϊκίστικη την άποψη, ότι για όλα φταίει η αντιπροσωπευτική Δημοκρατία, δηλαδή το συγκεκριμένο Πολίτευμα.

    Ναι, το να πει κανείς ότι όλα είναι απόρροια του Πολιτεύματος δηλαδή της Προεδρευόμενης Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας, είναι από ανόητο έως λαϊκισμός.

    Όμως εγώ δεν είπα πουθενά στην ανάλυσή μου ότι χρεώνω οτιδήποτε στο ισχύον Πολίτευμα.
    ΑΝΤΙΘΕΤΑ!
    Θεωρώ ότι η μορφή του Πολιτεύματος είναι μια χαρά.
    Αυτοί που λειτουργούν μέσα σε αυτό φαίνεται να δοκιμάζουν και να κινούνται στα όριά του.
    Άλλωστε το ομολογούν κι οι ίδιοι, στην κριτική που κάνουν στις ηγεσίες των κομμάτων τους, όταν αποκτούν φωνή.

    Αυτό που προσπάθησα να κάνω αγαπητέ δείμε του πολίτη Δήμε, ήταν να αναλύσω την έννοια της διαπλοκής.
    Γιατί πολλοί χρησιμοποιούν αυτόν τον όρο, αλλά νομίζω ότι κανείς δεν μπήκε στον κόπο να μιλήσει για το περιεχόμενό του.
    Εγώ αυτό έκανα. Περιέγραψα τον μηχανισμό της διαπλοκής και του έδωσα τη διάσταση που πραγματικά έχει.
    Εξάλλου όλο το κείμενό μου στηρίχτηκε σε μια φράση του Αντιπροέδρου, με την οποία αν της προσθέσεις το ΚΑΙ που επισήμανα συμφωνώ!!

    Αν θέλεις εσύ, υπόδειξέ μου, ποιο σημείο του κειμένου μου περιέχει στοιχεία λαϊκισμού ή πού είδες να λέω ότι για όλα φταίνε μόνον οι 300;

    Orelia said:
    Ιανουαρίου 2, 2011 στο 8:12 πμ

    νάμαστε πάλι εδώ… Σωτήρη.. :))

    προ-κάλεσες, έγραψα υπονοώντας το διπλό: προ και κάλεσες σαν να με είχες απο πριν καλέσει…
    και το προκάλεσες όμως μου πάει

    δύσκολο το κείμενον!!!
    ψάχνω, ανιχνεύω παραμέτρους
    όχι πως δεν ευχαριστήθηκα τον ..εξάψαλμο
    α, όχι!
    αλλά με ξέρεις δα τι καχύποπτος τύπος είμαι 🙂
    οι δημόσιες επιχειρήσεις να παράγουν, το αντιλαμβάνομαι
    τα του δημοσίου τομέα όπου υποθέτω συμπεριλαμβάνονται κι οι υπηρεσίες, τσου!
    δε με χαλάει όμως αυτό στην κατανόηση του εξάψαλμου κι ας εξελίσσεται ο ψαλμός σε γλώσσα που δυσκολεύομαι να αντιληφθώ πλήρως
    ή μήπως είναι μακρυά, με την έννοια του παλιά κι επομένως μεγάλη η ιστορία και χάθηκα στα ενδιάμεσα;
    φουφ
    άιντε μια ακόμη επανάληψη 🙂

    καλημέρα σας και καλή χρονιά Αξιολογότατε 🙂

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 6, 2011 στο 9:48 πμ

    Orelia ας είμαστε πάντα εδώ, ή όπου τέλος πάντων επιθυμεί ο καθείς, για πολλά ακόμα χρόνια.
    Το κείμενο το έγραψα για να δώσω την δική μου οπτική ή έστω ένα μέρος της δικής μου οπτικής, σε όσα ακούγονται και γράφονται, και κυρίως να φωνάξω «μη κοιτάζετε μόνον όπου σας δείχνουν. Κοιτάξτε και λίγο πιο πέρα»

    Τα περί παραγωγής κλπ κλπ, μπορώ να τα συζητήσω, αλλά δεν με ενδιαφέρει και πολύ να το κάνω γιατί δεν είναι αυτό το θέμα μου. Απλώς λέω, αν αποφασίσει το Κράτος να μηχανοργανώσει σωστά όλες του τις Υπηρεσίες, τι λες; δεν έχει το ανθρώπινο δυναμικό να το κάνει; Του λείπουν εξειδικευμένοι να το υποστηρίξουν; Δεν έχει κεφάλαια και τεχνογνωσία να τα πραγματοποιήσει όλα;

    Όμως έχεις δίκιο για τη γλώσσα που χρησιμοποίησα. Παραήταν «ξύλινη». Εντάξει, άλλη φορά θα φροντίσω να μην είναι τόοοοσο χάλια 🙂
    Καλημέρα σας Και καλη Χρονιά κα Αξιολογήτρια 🙂

    Orelia said:
    Ιανουαρίου 8, 2011 στο 7:56 πμ

    αργώ με την έννοια του απέχω κι όταν όχι, αδυνατώ να γράψω ολοκληρωμένα

    η γλώσσα σου μια χαρά είναι
    ειλικρινά
    απλώς εγώ δυσκολεύομαι να παρακολουθήσω κείμενα οικονομικής ανάλυσης, ένεκα που δεν σκαμπάζω απο το θέμα κι ένεκα επίσης, που θέλω να τα ξεσκαλίζω και να τα τοποθετώ σε μια σειρά.. πιο πάει μπρος; πιο πίσω; τα ενδιάμεσα κλπ
    τι; ναι! συμφωνώ.. εσύ τα βάζεις σε σειρά αλλά είναι η δική σου σειρά! για να κάνω κουβέντα οφείλω να διαπιστώσω αν η δική σου είναι και δική μου.. ναι;

    το κυριότερο που μου τραβηξε την προσοχή στην εδώ ανάλυση ήταν η αποβιομηχάνιση της χώρας κι ισοδύναμα σχεδόν ο ισχυρισμός περί σοσιαλμανίας του πρεσβυτέρου Κ.Κ.
    όφειλα να τα επεξεργαστώ για να κατανοήσω το όλον
    νομίζω τα κατάφερα

    ναι, συμφωνώ
    μπορεί το κράτος να μηχανοργανώσει όλες τις υπηρεσίες κλπ κλπ κλπ όμως είναι αυτό το προαπαιτούμενο για την ανάπτυξη της οικονομίας ή τα μπέρδεψα πάλι; 🙂

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 8, 2011 στο 9:53 πμ

    Το ότι αργείς, με βοηθάει, γιατί εγώ, λόγω και ηλικίας -καλά όχι μόνον 😉 αργώ περισσότερο!

    Η γλώσσα μου φοβάμαι ότι είναι αρκετά δασκαλίστικη με την έννοια ότι λέω πράγματα που υποθέτω ότι είναι γνωστά -κάτι ως … προαπαιτούμενο για το «μάθημα»- και γι αυτό δεν τα αναλύω πιο πολύ.

    Να, για παράδειγμα το περί σοσιαλμανίας του Κ. Κ. του πρεσβυτέρου. Φυσικά δεν είναι δικό μου. Στη δεκαετία του εβδομήντα, ήμουν σχεδόν τριαντάρης -άρα πολιτικά δρων- και φυσικά θυμάμαι πολύ καλά τις κρατικοποιήσεις σε τράπεζες, αστικά λεωφορεία και ηλεκτρικό σιδηρόδρομο που έγιναν -Υπουργός Συντονισμού ήταν τότε ο Παναγής Παπαληγούρας- και εξ αιτίας αυτών εκείνη η Κυβέρνηση -καλά μη φανταστείς ότι οι Υπουργοί Κυβερνούσαν-ενός ανδρός αρχή ήταν- κατηγορήθηκε για σοσιαλμανία, ήτοι διάθεση κρατικοποίησης των μέσων παραγωγής. Στην πραγματικότητα αποδέσμευε το επενδεδυμένο ιδιωτικό κεφάλαιο -διότι το κόστος είχε ανέβει πολύ και τα κέρδη είχαν μετατραπεί σε ζημίες- και του επέτρεψε να τοποθετηθεί σε πιο αποδοτικές επενδύσεις.

    Για την αποβιομηχάνιση, θα πρέπει να δει κανείς και τον παγκόσμιο καταμερισμό της εργασίας. Να θυμηθεί ότι τα εργοστάσια άρχισαν μαζικά να μετακινούνται προς τη Νοτιοανατολική Ασία, να θυμηθεί ότι μέχρι το 81 η ελληνική παραγωγή ήταν δασμοσυντήρητη-δηλαδή τα εισαγόμενα προϊόντα ήταν πιο ακριβά όχι λόγω κόστους παραγωγής, αλλά λόγω δασμών που πλήρωναν για να μπουν στην ελληνική αγορά , αλλά μετά το 81 άρχισε σταδιακά η άρση των δασμών -νωρίτερα είχε καταργηθεί το κλήρινγκ η ανταλλαγή δηλαδή ελληνικών αγροτικών προϊόντων με ανατολικοευρωπαϊκής προέλευσης βιομηχανικά, οπότε αν τα έχει όλα αυτά στο μυαλό σου, μπορείς να δώσεις μια ερμηνεία γιατί μετά τις πρώτες αντιδράσεις στον Νόμο του Αρσένη που έκανε κοινωνικοποιήσεις στις προβληματικές επιχειρήσεις, έσπευδαν βιομήχανοι να δηλώσουν ότι ΚΑΙ η δική τους επιχείρηση ήταν προβληματική!
    Τέλος, η μηχανοργάνωση φυσικά και δεν είναι προαπαιτούμενο ή δεν την ανέφερα ως τέτοια. Παράδειγμα ήταν.
    Θα μπορούσα να πω άλλο παράδειγμα. Πχ στον τουρισμό. Λες, ότι το δημόσιο δεν θα μπορούσε να έχει καλύτερα ξενοδοχεία από αυτά που υπάρχουν στον ιδιωτικό τομέα; Τα Ξενία γιατί έκλεισαν;
    Θέλεις υπηρεσίες; Τι λες το δημόσιο ΔΕΝ έχει πιο καταρτισμένους δασκάλους από εκείνους που κυκλοφορούν στον ιδιωτικό τομέα; 🙂 🙂 [εντάξει αυτό είναι χτύπημα κάτω από τη μέση 🙂 ]
    Αυτό που είπα λοιπόν είναι ότι το κράτος διαθέτει και πόρους και μέσα και στελεχικό δυναμικό να δημιουργήσει άριστα αγαθά και να προσφέρει ιδανικές υπηρεσίες. ΑΠΛΩΣ, δεν το κάνει……
    Καλημέρα σας

    Orelia said:
    Ιανουαρίου 9, 2011 στο 8:37 πμ

    μη βαράς κάτω από τη μέση καλέ!:))

    ωπα! ωπα!
    σαφώς καλύτερα τώρα με τις επεξηγήσεις σας αγαπητέ!
    τι δουλειά έχουν τα ωπα, τότε;
    να! έχω ερωτήσεις αλλά μετά είδα πως η απάντησή σου έχει μόλις την χθεσινή ημερομηνία και σκέφτηκα: νωρίς είναι για να τις διατυπώσεις…

    το ότι εγώ μένω κι επιμένω σε αυτό το κείμενο δε σημαίνει βέβαια πως όλος ο κόσμος τόχει μαράζι να μάθει και να προβληματιστεί στο ίδιο θέμα.. αλλά!… για κάτι τέτοια είναι που θάθελα να μην είχα απωλέσει(; δεν είναι και το ορθό ως όρος μια και το προκάλεσα απο μόνη μου) την διαδικτυακή κοινωνικότητά μου (!) για να μπορέσω να το σπρέντ και σε άλλους χώρους να το διαβάσουν κι άλλοι άνθρωποι μαζί και τα σχόλια σου…
    [γιατί μου βγάζει το απωλέσει λάθος στο -ο- του; με -ο- γραφόταν απο πάντα του;]
    καλημέρα σας!

    Darthiir the Abban said:
    Ιανουαρίου 12, 2011 στο 5:18 μμ

    Πάντως βρε Σωτήρη μου, μπορεί να φάγαμε μαζί, αλλά εγώ ακόμα πεινάω. Τον καταλαβαίνω τον πάγκαλο που όλο τρώει…

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 18, 2011 στο 11:19 πμ

    Orelia, ε δεν νομίζω ότι αυτές οι απλές εδώ σημειώσεις μου έχουν αξία τόση που να γυροφέρνουν και σε τόπους μακρινούς. Άφησέ τα εδώ ώστε όποιος φτάνει να τα διαβάσει να είναι επαρκώς κουρασμένος και να μην χρειάζεται να ανοίγω συνεχώς μέτωπα γέρος άνθρωπος :)))
    Σε ευχαριστώ πολύ πάντως.
    Καλημέρα

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 18, 2011 στο 11:20 πμ

    Darthiir δυστυχώς ό,τι φάγαμε φάγαμε πια…. 🙂 🙂 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s