Σίγουρα δεν πας καλά…

Posted on Updated on

Δεν πας καλά. Το νιώθεις.
Όλο και περισσότερο κατρακυλάς προς τον βόρβορο του αχαλίνωτου … εθνικισμού.
Ή του πατριωτισμού; Ενδιαφέρουσα η ανάλυση που κάνει ο Βασίλης Μαρκεζίνης για τη διάκριση μεταξύ αυτών των εννοιών.
Και της εξ αυτού, του αχαλίνωτου εθνικισμού, συνεπαγόμενης συντήρησης!

Προφανώς, αυτό το διάστημα, έχεις κι άλλες δουλειές να κάνεις, εκτός από το να ατενίζεις με αισιοδοξία το μέλλον που σου χαμογελάει καρφωμένο στον απέναντι τοίχο ή απεικονίζεται επάνω στο ταβάνι.
Η και ταβανοσκόπηση καλουμένη!
Έτσι, για σήμερα, η συνάντηση απαιτούσε από εσένα πεζοπορία.
Τα μέσα μαζικής μεταφοράς απεργούν, εσύ αποφεύγεις να πάρεις το αυτοκίνητο, η ανηφόρα ήταν μεγάλη για το ποδήλατο…
Ευκαιρία λοιπόν, περπατώντας, να χαζέψεις και λίγο στους δρόμους της περιοχής.

Το έχεις δει κι άλλες φορές και ήθελες να το σχολιάσεις, «εις επήκοον όλων«, -αφού μέσα σου μια χαρά το έλεγες-, αλλά δεν το είχες κάνει.
Περίπτερο στη στάση, εκεί που παλιά ήταν το τέρμα του 108, έτσι για να μένει κάτι στην ιστορική μνήμη, και παρατηρείς ότι επάνω στην οροφή του γράφει ένα τεράστιο KIOSK.
Ξενίζεσαι. Όχι και πολύ βέβαια γιατί το έχεις δει κι άλλες φορές και εκεί και αλλού, αλλά τώρα, ξενίζεσαι τόσο όσο να αρχίσεις να σκέπτεσαι.
Άλλωστε η ανηφόρα μπροστά σου απαιτεί να ξεχαστείς για να την καταφέρεις.
Γιατί kiosk, αναρωτιέσαι; Τούρκικη μοιάζει η λέξη. Ναι, τη βρίσκεις και στα αγγλικά, αλλά καθόλου δεν αποκλείεται να είναι δάνειο, τιμητική προσφορά της Τουρκίας προς τη σύγχρονη μεγάλη της φίλη.
Κι αυτοί πάλι, ας κάνουν ό,τι θέλουν. Γλώσσες τους είναι ας αλληλογλύφονται.
Εδώ, γιατί χρειάζεται να αντικαταστήσουμε την ελληνική λέξη περίπτερο, με την ξενική kiosk, είτε είναι αγγλική είτε τούρκικη;
Τελικά έχει κάποιος συμφέρον να διαλυθεί ό,τι με αίμα, θυσίες κι αγώνες, χτίζεται 189 χρόνια τώρα;

Συνέρχεσαι.
Μα τι λες τώρα; Τα βάζεις με εσένα.
Μήπως παρεκτρέπεσαι; Γέρασες τόσο πολύ; Ήδη, η αυτοκριτική άρχισε από τον δρόμο.

Και χτες το βράδυ όμως, που παρακολουθούσες τους Ράδιο Αρβύλα, έπιασες τον εαυτό σου να μη θέλει να γελάσει με το αστείο των παρουσιαστών που αφορούσε στη … Μπουμπουλίνα.
Εν ολίγοις οι παρουσιαστές σατίριζαν, και γελούσαν με, τον αδελφό γνωστού ακραίου λαϊκού πολιτικού, γιατί εκείνος είχε ενστάσεις που αφορούσαν στις εκδηλώσεις για τη μνήμη του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου. Εσύ άκουσες το καλαμπούρι τους «αύριο να πάμε να κάνουμε πορεία για την Μπουμπουλίνα» και έψαχνες να δεις το γιατί θα έπρεπε να γελάσεις.

Είπες διαδηλώσεις στο κέντρο για τον Αλέξανδρο;
Νέα διακλάδωση των σκέψεων.
Αλήθεια, γιατί όλες αυτές οι εκδηλώσεις εχτές; Ποιοι είναι εκείνοι που έχουν συμφέρον να συντηρούν στη συλλογική μνήμη τη δολοφονία αυτού του παιδιού; Και κυρίως, γιατί;
Αναντίρρητα να είναι αιώνια η μνήμη του και μακάρι κανένας γονιός να μην έρθει ποτέ στη θέση των γονιών αυτού του παιδιού.
Το λες με όλη σου την ψυχή, και με πραγματική συντριβή.
Όχι δεν ξέρεις τι σημαίνει να θάβει ο γονιός το παιδί του, και μακάρι να μη το μάθει κανένας γονιός.
Ούτε και σε ενδιαφέρει πώς και γιατί διαχειρίστηκε το θέμα, μέσα από τις σελίδες life style περιοδικών, η μάνα.
Το ερώτημά σου, παραμένει.
Τι νόημα είχαν οι εκδηλώσεις εχτές, οι οποίες εκ προοιμίου ήταν σχεδιασμένες να μετεξελιχθούν σε βίαιες συγκρούσεις;
Ήταν κατά της αστυνομικής βίας; Αλλά τότε, γιατί δεν γίνεται ανάλογη επέτειος για το τσιγγανόπουλο το οποίο σημάδεψε και σκότωσε εν ψυχρώ όπως αποδείχτηκε, εκείνος ο «Ζητάς» στην Κρήτη;
Μήπως η νέα γενιά ανήγαγε τον δολοφονημένο, σε σύμβολο γιατί ο νεαρός αγωνίστηκε και θυσιάστηκε για κάποια από τα μεγάλα και πανανθρώπινα ιδανικά, κατά το ανάλογο που συνέβη όταν δολοφονήθηκε ο Γρηγόρης Λαμπράκης για την Παγκόσμια Ειρήνη και τον Αφοπλισμό, ή ο Σωτήρης Πέτρουλας στους αγώνες για την τήρηση του Συντάγματος και ειδικότερα του τότε άρθρου 114 ή ο Διομήδης Κομνηνός στο Πολυτεχνείο το ’73;
Από όσο ξέρεις ουδεμία σχέση η δολοφονία του νεαρού με κάτι ανάλογο.
Και ακόμα κι εκείνοι που επιχειρούν να κάνουν τέτοιες συσχετίσεις και να ανάγουν σε σύμβολο τον δολοφονημένο Γρηγορόπουλο, όποτε το επιχειρούν τα κάνουν χειρότερα.
Στο μυαλό σου έρχεται το αφιέρωμα του περιοδικού κοντέινερ στον δολοφονημένο νεαρό, όπου μεταξύ άλλων παρουσιάζει και μια σελίδα από το τετράδιο των Θρησκευτικών του μικρού.
Καλύτερα να μη το σχολιάσεις.

Τότε γιατί;

Όμως, να είδες; Πάλι σε σκέψεις συντήρησης γυρίζεις.
Δεν μπορείς να αντιληφθείς την ανάγκη για ήρωες!
Και σε φαντάσματα συνωμοσιολογίας
Από το μυαλό σου, δεν λέει να ξεκολλήσει η σκέψη ότι κάποιοι -ποιοι επιτέλους; ονόμασέ τους- θέλουν να συντηρείται η μαγιά για μια ενδεχόμενη μελλοντική κοινωνική αναταραχή, από εκείνες που ονομάζονται από ορισμένους πολύχρωμες επαναστάσεις ή, από άλλους, παρδαλές.

Ανάκατα όλα!
Κιόσκια, ήρωες επανάστασης, τηλεοράσεις, αγώνες για ανθρώπινα δικαιώματα, παρδαλές επαναστάσεις…
Πού δηλαδή να βάλεις μέσα στις σκέψεις σου και όσα θέλουν ορμητικά να εισβάλλουν καθώς διαβάζεις τους τίτλους των κρεμασμένων στα περίπτερα, εφημερίδων, ή κι εκείνα που σου δημιουργήθηκαν τις τελευταίες ημέρες, με διάφορες αφορμές.
Από παρουσιάσεις βιβλίων που αφορούν στην οικονομική εκπαίδευση, έως πονηρές εκπομπές της τηλεόρασης και χυδαία δημοσιεύματα, που προσανατολίζονται στο κλείσιμο στομάτων.

Ε, ναι. Σίγουρα, δεν πας καλά.

Κοίτα, τώρα έξω έχει έναν ωραίο ήλιο.
Δεν παίρνεις τη φωτογραφική σου μηχανή και να αρχίσεις να φωτογραφίζεις λουλουδάκια και μελισούλες;
Μπορεί να τα καταφέρεις να ξεχαστείς και να ηρεμήσεις λιγάκι.
Για δοκίμασέ το.

Advertisements

6 thoughts on “Σίγουρα δεν πας καλά…

    Darthiir the Abban said:
    Δεκέμβριος 8, 2010 στο 12:50 μμ

    Κοίτα να δεις, με τόση ανοησία να προβάλλεται καθημερινά, πως να μην γίνεις συντηρητικός;

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 8, 2010 στο 5:56 μμ

    darthiir άσε δηλαδή που μπερδεύεσαι και δεν ξέρεις τι σου γίνεται…
    (για μένα μιλάω…)

    ΘΟΔΩΡΗΣ said:
    Δεκέμβριος 8, 2010 στο 9:21 μμ

    ΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΛΑ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Ο ΑΓΙΟΣ ΠΑΝΤΕΛΕΗΜΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΕΝΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙΣ….ΕΥΤΥΧΩΣ ΔΗΛΑΔΗ ΓΙΑΤΙ ΣΕ ΑΝΤΙΘΕΤΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΑ ΔΙΛΗΜΜΑΤΑ ΘΑ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΙΧΑΝ ΜΟΝΗ ΑΦΟΡΜΗ ΕΝΑ ΚΙΟΣΚΙ ΣΤΟ ΜΕΪΝΤΑΝΙ….

    ο δείμος του πολίτη said:
    Δεκέμβριος 9, 2010 στο 9:11 πμ

    Μερικές φορές είσαι καταιγιστικός. Αυστηρός και ολοκληρωτικά απολαυστικός στην κρίση σου…

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 10, 2010 στο 7:40 μμ

    Θοδωρή, όσο μακριά να είναι κανείς, τα διλήμματα φαίνεται ότι πλανώνται παντού!!!
    Και συνεχώς…

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 10, 2010 στο 7:42 μμ

    δείμε ευχαριστώ.
    Πρέπει όμως να πω ότι την κρίση μου τη θέτω ενώπιον όλων μπας και τη φωτίσω!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s