Νικολοβάρβαρα

Posted on Updated on

Τα Σάββατα η πόλη θέλει να φοράει τα καλά της.
Από αυτό το Σάββατο ακόμα περισσότερο.
Η βόλτα στους δρόμους της μπορεί και να σε γεμίσει εικόνες.
Αρκεί να μην είναι παραγεμισμένες οι αποθήκες σου με άλλες εικόνες. Μουτζούρες και καρικατούρες που η καθημερινότητα, τόχει συνήθειο τούτο τον καιρό να σχεδιάζει.

Η διαδρομή μέχρι την γνωστή πλατεία είναι ανηφορική. Η απόφαση να παλέψεις αυτήν την ανηφόρα συνειδητή.
Αφού δεν μπορείς να τα καταφέρεις με άλλες ανηφόρες, τουλάχιστον δώσε στον εαυτό σου την ψευδαίσθηση ότι κάπου τα καταφέρνεις.
Ο ήλιος δεν σε καίει, αλλά για Δεκέμβρη μήνα, περίοδο που οι παλιοί την έλεγαν τα Νικολοβάρβαρα, μια χαρά είναι. Αρχή του χειμώνα υποτίθεται. Και αρχή του εορταστικού κλίματος που θα φτάσει μέχρι τις γιορτές των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς.
Και των Φώτων. Μη τα ξεχνάς.

Το κορμί αρχίζει να κουράζεται. Και κοίτα σε ποια ανηφόρα. Αυτήν που νεανίας γενόμενος, έτρεχες πίσω από το λεωφορείο και το πρόφταινες στην επόμενη στάση.

Και τη στάση πέρασες, και το γήπεδο, και την κολόνα με τη δυσάρεστη αγγελία.
Η πόλη όμως είναι αποφασισμένη να σου χαρίσει χαμόγελα.
Κι εσύ αποφασισμένος να τα δεις.
Δεν ξέρεις τι ακριβώς είναι αυτό που σου δείχνει, νιώθεις όμως ότι σου χαμογελά.

Κοίτα, το καφέ της γωνιάς, δεν άλλαξε τίτλο άλλαξε όμως τρόπο που γράφει τον τίτλο του. Γιατί άραγε;
Αυτά τα μαγαζιά, πριν λίγο καιρό ήταν σε άλλα χέρια. Πότε να άλλαξαν ιδιοκτησία;
Ίσως και την προηγούμενη φορά που πέρασες να ήταν «υπό νέα διεύθυνσιν» όμως εσύ σήμερα το πρόσεξες.
Μάλλον γιατί σήμερα αποφάσισες να παρατηρήσεις τις αλλαγές.
Μαζί με τα χρώματα και τις γκρίζες γωνιές.

Μικρή, προτελευταία ανηφόρα πριν από τη μεγάλη πλατεία. Στη γωνιά καθισμένη στα γόνατα με το χέρι κεκαμμένο και την παλάμη προτεταμένη και γυρισμένη προς τα πάνω, η μαυροφορεμένη γυναίκα.
Περίεργο χρώμα στα χείλη του Χριστού, σκέφτεσαι καθώς παρατηρείς την εικόνα που έχει ακουμπήσει στα πόδια της. Σαν να του τα έχουν βάψει με κραγιόν.

Συναλλαγές, συζητήσεις, συνέχεια. Στο τέρμα της πλατείας για να περάσεις απέναντι.
Η καλλιτέχνις, από εκείνες που φορώντας μια κάτασπρη ενδυμασία και με βαμμένο επίσης λευκό το πρόσωπο, παριστάνουν τα αγάλματα στις πλατείες και τους πεζοδρόμους, τώρα είναι καθισμένη σε ένα χαμηλό πεζούλι με ένα διάφανο πλαστικό ποτήρι μπροστά της.
Καθώς σε εκλιπαρεί για βοήθεια βλέπεις τα χρυσά δόντια που λάμπουν στην άνω γνάθο!
Αργότερα το «άγαλμα» θα επιλέξει πιο επιθετική τακτική. Με το διάφανο ποτήρι στο χέρι και το χρυσωμένο χαμόγελο στο πρόσωπο, θα περιδιαβαίνει ανάμεσα στα τραπέζια των καφέ της πλατείας.

Μα, 4.70 ένας καφές; Τίποτα δεν έχει φτάσει στα αυτιά του μαγαζάτορα;
Και ο χυμός πορτοκάλι 4 ευρώ;
Άσε που στο ποτήρι το 50 τοις εκατόν ήταν χυμός. Το άλλο, χωρίς αμφιβολία, ήταν από τη βρύση.
Μετά τη μικρή στάση, ο δρόμος της επιστροφής χαμογελούσε την αβάντα του.
Ανηφόρα ο πηγαιμός, λογικό να είναι κατηφόρα η επιστροφή.

Γωνιά πλατείας και του δρόμου, που στα μικράτα σου τον ήξερες χωμάτινο και τον έτρεχες καθημερινά όλους τους χειμώνες για να είσαι έτοιμος το καλοκαίρι, η τριμελής οικογένεια ήταν σαφές πως είχε αλλοδαπή προέλευση.
Καλοντυμένοι όλοι, ο πατέρας με ένα ακορντεόν περασμένο στους ώμους, η μητέρα με τη μικρή της κόρη περίπου του νηπιαγωγείου, πιασμένη από το χέρι, κρατούσαν κι από ένα διαφανές πλαστικό ποτήρι.
Παρακαλώ, δώστε μου να πάρω κάτι για τη μικρή, η παράκληση.

Ψυχοπλάκωμα.
Δηλαδή, αυτό το παιδί, όταν θα βρεθεί στις τάξεις του σχολείου, για ποιες παραστάσεις και βιώματα θα μιλάει;
Γιατί δεν μπορεί… Σχολείο, σε κάποιο σχολείο, για κάποιες τάξεις, κάποια χρόνια θα πάει.
Θα είναι ευκολότερο να αποστηθίσει άραγε τους κανόνες της γραμματικής από τους κανόνες της επαιτείας;

Η μαυροντυμένη γυναίκα στη θέση της. Το χέρι επίσης.
Τα χρήματα μέσα στο δικό της ποτήρι, λιγότερα από την προηγούμενη συνάντηση.

Η κατηφόρα συνεχίζεται.
Προς το σπίτι…
Πόσο καιρό έχεις να μπεις εδώ;
Και πόσο χρόνια έχουν περάσει από τότε που πρωτομπήκες…
Πισίνες, κλειστά γυμναστήρια.
Στην μικρή πισίνα, αγκαλιά με τις, προφανώς προπονήτριες, δυο νινάκια, μερικών μηνών, παίζουν στο ζεστό νερό.
Όμορφες εικόνες, όμορφες αισθήσεις, γλυκιές αναμνήσεις, γλυκά βιώματα που θα τα ανταλλάσσουν στο μέλλον, στις αυλές κάποιων σχολείων με συμμαθητές και συμμαθήτριες…

-Ε δάσκαλε; Η ίση αντιμετώπιση στα παιδιά είναι δίκαιη αντιμετώπιση;
-Και τι είναι δίκαιο δηλαδή..

Σάββατο μεσημέρι, της Αγίας Βαρβάρας.
Χρωστάς μια μικρή προσευχή στη μνήμη της.
Όχι, της Αγίας.
Δεν είναι θέμα καθήκοντος.
Είναι ανάγκη δική σου.

Η διαδρομή τελειώνει. Η Ιστορία, μικρή και μεγάλη, με γεγονότα μεγάλα και μικρή, είναι παντού παρούσα.
Σήμερα θα έχει το βιβλίο που αναφέρεσαι στον εμφύλιο.
Γνωστά τα γεγονότα, αλλά και μια άλλη ματιά, πιο επιστημονική ίσως, σίγουρα βοηθάει.

Για δες. Ο Δήμος στόλισε τους δρόμους.
Και ο διαχειριστής, την είσοδο της πολυκατοικίας.
Νικολοβάρβαρα. Αρχίζει η εορταστική περίοδος…

Advertisements

8 thoughts on “Νικολοβάρβαρα

    νατασσΆκι said:
    Δεκέμβριος 5, 2010 στο 10:22 πμ

    Η πόλη όμως είναι αποφασισμένη να σου χαρίσει χαμόγελα.
    Κι εσύ αποφασισμένος να τα δεις.

    Φιλί
    Καλημέρα 🙂
    κι ας είναι όμορφη τούτη η «γιορταστική περίοδος»…

    ο δείμος του πολίτη said:
    Δεκέμβριος 5, 2010 στο 11:33 πμ

    Τίποτα δεν αλλάζει γύρω μας. Γιορτές και μέρες ανάπαυλας και ίσως -αν είμαστε τυχεροί- κατανάλωσης και λίγων δώρων, ως μία απονενοημένη/ύστατη προσπάθεια να κερδίσουμε λίγη ελπίδα.

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 5, 2010 στο 12:39 μμ

    νατασσΆκι, Καλημέρα.
    Μακάρι να είναι για όλους όμορφη αυτή η περίοδος.
    Με όποιο χρώμα κι αν αισθάνεται την ομορφιά ο καθένας.

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 5, 2010 στο 12:41 μμ

    δείμε, κι αν δεν αλλάζει από μόνον του το γύρω μας, μήπως να προσπαθούσαμε να το αλλάξουμε εμείς, αλλάζοντας πρώτα τα μέσα μας;
    (το λέω τάχα μου προς εσένα, μήπως και το ακούσει η αφεντιά μου! )
    Καλημέρα!

    ΘΟΔΩΡΗΣ said:
    Δεκέμβριος 5, 2010 στο 2:00 μμ

    Δηλαδή, αυτό το παιδί, όταν θα βρεθεί στις τάξεις του σχολείου, για ποιες παραστάσεις και βιώματα θα μιλάει;
    Γιατί δεν μπορεί. Σχολείο, σε κάποιο σχολείο για κάποιες τάξεις κάποια χρόνια θα πάει.
    Θα είναι ευκολότερο να αποστηθίσει άραγε τους κανόνες της γραμματικής από τους κανόνες της επαιτείας;
    VS
    Όμορφες εικόνες, όμορφες αισθήσεις, γλυκιές αναμνήσεις, γλυκά βιώματα που θα τα ανταλλάσσουν στο μέλλον, στις αυλές κάποιων σχολείων με συμμαθητές και συμμαθήτριες…

    ΚΑΚΑ ΤΑ ΨΕΜΜΑΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΤΣΙ ΗΤΑΝ Τ ΑΠΑΙΔΙΑ ΤΩΝ ΠΛΟΥΣΙΩΝ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΑΠΟΛΑΜΒΑΝΑΝ ΤΑ ΣΥΜΠΟΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΤΟΥ ΣΩΚΡΑΤΗ ΕΚΕΙΝΑ ΟΜΩΣ ΤΩΝ ΔΟΥΛΩΝ ΕΒΛΕΠΑΝ ΤΟΥΣ ΠΑΤΕΡΑΔΕΣ ΤΟΥΣ ΝΑ ΚΟΥΒΑΛΑΝΕ ΤΑ ΜΑΡΜΑΡΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΕΝΤΕΛΗ ΓΙΑ ΝΑ ΧΤΙΣΤΕΙ Η ΑΚΡΟΠΟΛΗ….ΙΣΩΣ ΤΕΛΙΚΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΣΟ ΑΜΕΙΛΙΚΤΟΣ ΘΕΣΜΟΣ ΟΣΟΝ ΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΟΣΟ Η ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ….ΟΙ ΠΛΟΥΣΙΟΙ ΘΑ ΜΟΡΦΩΝΟΝΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΠΟΥ ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΘΑ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ (ΟΙ ΠΙΟ ΤΥΧΕΡΟΙ ΕΠΙΣΤΑΤΕΣ)…ΑΠΛΑ ΕΜΕΙΣ ΕΓΩ ΕΣΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΤΥΧΑΜΕ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ ΑΥΤΟ ΑΝΟΙΞΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΑΝ ΚΑΙ ΠΡΟΕΡΧΟΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΦΤΩΧΕΣ ΦΑΜΙΛΙΕΣ ΠΙΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΑΠΟ ΤΑ ΜΑΛΛΙΑ….. ΚΑΛΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΔΑΣΚΑΛΕ

    ο δείμος του πολίτη said:
    Δεκέμβριος 5, 2010 στο 2:12 μμ

    Δε διαφωνώ καθόλου, ξέρεις…

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 8, 2010 στο 5:52 μμ

    Θοδωρή δεν ήταν πάντα έτσι – ευτυχώς.-! Όπως ίσως θυμάσαι, οι δάσκαλοι στην αρχαία Αθήνα ήταν συνήθως δούλοι. Ευτυχώς οι σύγχρονοι δάσκαλοι δεν ονομάζονται δούλοι.
    Για την ταξική αναπαραγωγή μέσω της εκπαίδευσης, προφανώς έχεις δίκιο. Ακόμα κι όταν «σπάει» κάποιες φορές η αλυσίδα, αυτό γίνεται προς το συμφέρον της καθεστηκυίας τάξης.
    Όπως κι άλλοτε έχουμε πει, η κυρίαρχη ομάδα, πάντα θα αναπαράγεται!

    Καλή εβδομάδα να έχεις κι εσύ Συνάδελφε!!

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 8, 2010 στο 5:53 μμ

    δείμε, σε παρακολουθώ -εννοώ στα κείμενά σου- και το ξέρω!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s