ιστορίες και μηνύματα.

Posted on Updated on

Κοιτάζεις γύρω σου και ψάχνεις.
Όχι, δεν ψάχνεις άνθρωπο, κρατώντας φανάρι. Υπάρχουν, το ξέρεις.
Και ο Διογένης, είσαι σίγουρος, το ήξερε. Ήξερε ότι υπάρχουν άνθρωποι, ήξερε κι ότι μπορεί να ήταν καλύτεροι κι από αυτόν.

Ψάχνεις τα μηνύματα των ημερών. Και για να είσαι πιο ακριβής, όχι τα μηνύματα γενικώς, αλλά το τι θέλει να δείξει ότι έχει εισπράξει ο καθένας για μήνυμα.

Και πάλι βρίσκεσαι μπροστά στους καημούς του κάθε πικραμένου.
Και τις χαρές των καλοχορτασμένων. Όλοι πήραν το κάτι τις τους.
Δικαίωση, κατακραυγή, τα είπα, «φύγετε εσείς να έρθουμε εμείς και θα δούμε τι θα κάνουμε», «σου γυρίζω την πλάτη».
Τεράστιο το φάσμα των λέξεων που μπορεί να καταγραφούν σαν θεωρούμενες για μηνύματα.
Και ακόμα ίσως πιο μεγάλη η αδιαφορία για την τεκμηρίωση τους.
Αλλά και γιατί να χρειάζεται να τεκμηριώσω το πώς αισθάνομαι, θα σου πει ο μέσος καλοπροαίρετος. Εγώ έτσι αισθάνομαι, γιατί αυτό μου βγαίνει. Αυτή είναι η διάθεση των καιρών, κι εγώ δεν θέλω να βρίσκομαι απ’ έξω.
Δεν έχεις να του απαντήσεις και πολλά. Η αυτοδιάθεση, εκτός από σύνθημα της εποχής του Κυπριακού, -ποιος το θυμάται αυτό πια- είναι και ατομικό δικαίωμα.
Ακόμα κι όταν οι δικές σου επιλογές, διαμορφώνουν τη ζωή του άλλου!
Εκείνα τα αναρχικά του τύπου «Η ελευθερία μου, δεν περιορίζεται από την ελευθερία του άλλου, αλλά είναι προϋπόθεση και για εκείνου την ελευθερία» ανήκουν στα νεανικά σου αναγνώσματα, και τα έχεις καταχωνιάσει όπως καταχώνιασες και τα «Δυναμικά» με τις περιπέτειες του Σούπερμαν!

Ξεφυλλίζεις τον τύπο και παρακολουθείς περίεργες εκπομπές στην τηλεόραση.
Να, εχτές το βράδυ, τι βράδυ, κόντευε ξημέρωμα, είδες μια εκπομπή στη ΕΡΤ που αφορούσε στα θέματα της προετοιμασίας για την Συνθήκη της Λωζάνης. Ξέρεις, για εκείνη τη συνθήκη που υπογράφτηκε μετά την καταστροφή του ’22, και με την οποία -για να το πεις κομψά- ρυθμίστηκαν θέματα που είχαν δημιουργηθεί πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη Μικρασιατική καταστροφή.
Ιστορία γενικά διαβάζεις. Αυτά που άκουσες και είδες όμως δεν τα ήξερες! Σου έκανε καλό που τα είδες και τα άκουσες.
Βρήκες, ή τουλάχιστον νομίζεις ότι βρήκες, ένα «εργαλείο» για να ψυχανεμίζεσαι, τόσο το τι έγινε πριν από ογδόντα οκτώ χρόνια, αλλά κυρίως το τι μπορεί να σημαίνουν όλα αυτά γύρω σου.

Μα εδώ, φαΐ δεν έχουμε να φάμε, σου λέει ο άλλος σου εαυτός, εσύ ψάχνεις ραπανάκια για την όρεξη;
Αν όμως αυτά που μοιάζουν για ραπανάκια, δεν είναι ραπανάκια, αλλά το κυρίως πιάτο; Αν ένα μεγάλο μέρος, της απαξίας που νιώθεις για τους χειρισμούς των αρχόντων, αλλά και των δεινών που υφίσταται και θα συνεχίσει να υφίσταται με εντονότερους ρυθμούς από όσο φαίνεται, τούτη η πατρίδα, οφείλεται όχι μόνον σε καθ’ εαυτά εκείνα τα γεγονότα, αλλά στην συνεχιζόμενη νοοτροπία αντιμετώπισής τους;
Τότε, έχεις την αίσθηση πως δεν είσαι μπροστά μόνον στο κυρίως πιάτο, αλλά ίσως και μπροστά στο τι πρέπει να ζητάς(!) ώστε να σου σερβίρεται αν όχι αυτό που αξίζεις και θα ήθελες, τουλάχιστον, αυτό που πρακτικά είναι δυνατόν να σου παρασχεθεί.

Εξυπακούεται πως τέτοιες εκπομπές, μόνον από την κρατική τηλεόραση μπορεί να παρακολουθήσει κανείς, κι αυτό πρώτον γιατί είναι σχεδόν σίγουρο ότι ελάχιστοι τις βλέπουν και δεύτερον γιατί τα ιδιωτικά κανάλια και δεν δαπανούν χρήματα για ανάλογες έρευνες, αλλά κυρίως γιατί όποτε προσεγγίζουν τα πολιτικά πράγματα, το κάνουν για να προωθήσουν τις δικές τους ιδιοτέλειες!
Και φιλοδοξίες.
Ακόμα κι όταν, παρουσιάζουν εκπομπές, υποτίθεται με σατιρική και αυτοκριτική διάθεση, κάτι σαν του εθνικού μας πια σατιρικού που δηλώνει άλφα πράγμα, -σιγά που θα πεις όνομα για να τον «διαφημίσεις»- που όμως στην πραγματικότητα επιδιώκουν άλλα ανώφελα για τους πολλούς και κυρίως αποπροσανατολιστικά!

Πώς τα καταφέρνεις όμως και στο τέλος καταλήγεις να γκριζάρεις τις εικόνες γύρω σου..

Advertisements

4 thoughts on “ιστορίες και μηνύματα.

    Darthiir the Abban said:
    Νοέμβριος 16, 2010 στο 1:28 μμ

    Οπότε, για πες, υπάρχει δικαίωμα αυτοδιάθεσης, εφόσον αυτή επηρεάζει τον διπλανό ή τον παραδιπλανό σου;

    {Ε μα σφύρα κι εσύ να τη δούμε την εκπομπή… γράφ’ τη σε κανά DVD να μας τη στείλεις…}

    Sotiris Kanell. responded:
    Νοέμβριος 19, 2010 στο 1:20 πμ

    Το ότι οι επιλογές κάποιου επηρεάζουν άλλους, δεν σημαίνει ότι θα πρέπει να αίρεται το δικαίωμα της αυτοδιάθεσης.
    Άλλωστε άλλο αυτοδιάθεση- έχοντας κατά νου και τις ισχύουσες συνθήκες και τους ισχύοντες κανόνες- και άλλο πλήρης ελευθερία -της οποίας η ύπαρξη τουλάχιστον ως προς το πλήρης, αμφισβητείται!

    Darthiir the Abban said:
    Νοέμβριος 19, 2010 στο 9:51 πμ

    Για να δούμε λοιπόν, με απασχολεί ξέρεις κατά πόσο έχεις δικαίωμα να καταστρέφεις τον εαυτό σου όταν έχεις μικρά παιδιά ας πούμε!

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 4, 2010 στο 9:36 πμ

    Darthiir να μιλήσουμε για το τι είναι δικαίωμα;
    Θα πρέπει να βάλουμε και τον περιορισμό των πλαισίων που μέσα τους ασκείς το δικαίωμα.
    Πχ. Έχεις δικαίωμα να καταστρέφεις τον εαυτό σου, οδηγώντας τον στην μάχη, όταν έχεις μικρά παιδιά να μεγαλώσεις;
    Με τα ισχύοντα ναι έχεις!
    Είναι δικαίωμά σου να καταστρέφεις τον εαυτό σου για τον εγωισμό της στιγμής έχοντας μικρά παιδιά να μεγαλώσεις;
    Αυτό είναι άλλο από το προηγούμενο…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s