ευ …

Posted on Updated on

Στα γήπεδα η Ελλάδα έχει πάψει να αναστενάζει.
Βογγάει.
Και ουρλιάζει.
Και τζιράρει την ίδια της την ύπαρξή.

Ευτυχώς όμως, υπάρχουν και τα στάδια!
Εκεί που το ευ αγωνίζεσθαι, δεν διδάσκεται.
Βιώνεται.

Ήθελες να είσαι εκεί. Οι συνθήκες δεν στο επέτρεψαν.
Ήθελες να είσαι στη αφετηρία του Μαραθωνίου!
Το έχεις τάξει άλλωστε στον εαυτό σου, ότι θα τρέξεις μια φορά έστω στη ζωή σου, την απόσταση αυτή στην κλασική διαδρομή.
Και ήθελες να είναι εφέτος αυτή η φορά.

Πώς το λένε όμως οι επαΐοντες; Όταν οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, οι θεοί γελάνε!
Θα ήσουν μεμψίμοιρος αν έλεγες ότι γενικά έχεις παράπονα από την … τύχη σου.
Σίγουρα δεν σου έχει χαριστεί, αλλά είναι και πάρα πολλές φορές που σου έχει χαμογελάσει.
Για τούτο το μικρό σου όνειρο όμως, δεν την είχες δίπλα σου.

Η αλήθεια είναι ότι, έλα ομολόγησέ το, δεν έκανες και πολλά να την έχεις κοντά σου.
Αν ήθελες πραγματικά να είσαι σήμερα στην αφετηρία, θα έπρεπε από πέρυσι τέτοια εποχή να έχεις βγάλει τα παπούτσια σου στη δημοσιά. Δεν το έκανες όμως.
Το άφηνες. Και όταν ο συνάδελφος σού ανακοίνωσε, εκεί κατά την Άνοιξη, ότι η οργανωτική επιτροπή του Μαραθωνίου, δεν δεχόταν άλλες συμμετοχές, εσύ μάλλον ανακουφίστηκες παρά λυπήθηκες.
Ήταν και όλα τα άλλα, ήρθαν και τα άσχημα, ε το μυαλό σου μόνον συγκεντρωμένο δεν μπορούσες να έχεις σε αυτή τη φιλοδοξία.
Για να μην πεις και για τους μικρούς ή μεγάλους τραυματισμούς- δεν το έχεις ψάξει και πολύ το μέγεθος- που δεν σου επιτρέπουν να τρέχεις με την άνεση που θα μπορούσε να τρέχεις.

Ήθελες να είσαι εκεί, στην αφετηρία του Μαραθωνίου, αλλά δεν οργανώθηκες ώστε να είσαι εκεί.
Το να βρίσκεσαι όμως στον τερματισμό έστω και ως φίλαθλος, το ήθελες και το έκανες.

Λιόλουστη η ημέρα, παρά τη ραθυμία από την αλλαγή της ώρας, αλλά και τα συγκοινωνιακά μικροπροβλήματα, βρέθηκες μέσα στο συρμό του τραίνου για το Μοναστηράκι κι από εκεί για το Σύνταγμα.
Φυσικά και η φωτογραφική μηχανή μαζί!

Από το Σύνταγμα για το Στάδιο, δοκίμασες τη διαδρομή μέσα από τον Εθνικό κήπο. Δεν είναι το συνηθισμένο σου, αλλά σήμερα ήθελες να τη χαρείς.
Και τη χάρηκες.
Την γκρίνια, φυσικά δεν τη γλίτωσαν. Αλλά είναι δυνατόν να αφήνουν έτσι τα αγάλματα; Πόσο κοστίζει ο καθαρισμός τους;
Κοντά στο Στάδιο βρέθηκες από το δρόμο του Ζαππείου, και εκεί ανακατεύτηκαν εικόνες του παρόντος με κάποιες από τις μνήμες σου.

Ήσουν πολύ μικρός όταν πρωτοπέρασες από εκεί. Θυμάσαι το γεφυράκι που οδηγούσε στα προπύλαια του Σταδίου.
Ήσουν δεκατεσσάρων όταν φόρεσες για πρώτη φορά «καρφιά» για να αγωνιστείς στο καρβουνόχωμα.
Και ήσουν πατέρας δυο αγοριών όταν τερμάτισες για τελευταία φορά εκεί, μετέχοντας στον γύρο της Αθήνας.

Οι σκάλες προς τις οποίες σε οδήγησαν οι άνθρωποι που συντόνιζαν την οργάνωση του αγώνα, δεν σου ήταν άγνωστες. Τις έχεις τρέξει αρκετές φορές.
Εκείνο που δεν ήξερες είναι ότι ήταν τόσο δύσκολο το ανέβασμά τους. Τότε που τις ανεβοκατέβαινες τρέχοντας, άλλα σκεπτόσουν..

Το Αττικό φως, με όλη του τη λάμψη, έλουζε μάρμαρα και ανθρώπους.
Χρώματα, ευχάριστα πρόσωπα, καλή διάθεση.
Άνθρωποι όλων των ηλικιών τερμάτιζαν και το χειροκρότημα από τις εξέδρες ανυπόκριτο.

Πώς να μην χειροκροτήσεις με όλη σου την καρδιά τη νέα γυναίκα που παρά την εγκυμοσύνη της, μετείχε στον αγώνα!
Την χειροκροτείς και της εύχεσαι με όλη σου την καρδιά να γεννήσει
με ένα πόνο και να δει το μωρό της όπως εκείνη το επιθυμεί!

Έμεινες ψηλά στις κερκίδες, απαθανατίζοντας, χειροκροτώντας και επευφημώντας τους αθλητές για τις προσπάθειές τους.
Χάρηκες για τους πρώτους, χάρηκες για τους τελευταίους, χάρηκες για όλους τους μετέχοντες.
Και τους ζήλεψες.

Τη βόλτα το πάνω διάζωμα την έκανες, ε έτσι, για να τη θυμηθείς.
Τον Παρθενώνα που σε κοίταζε από απέναντι, είχες ξεχάσει ότι μπορείς να τον συναντήσεις από εκεί, τους ανθρώπους που συνέχιζαν να χαίρονται με όλους τους τρόπους τη συμμετοχή τους, στον αγώνα συνέχισες κι εσύ να τους χειροκροτείς.

Βγήκες από το στάδιο, ενώ οι χιλιάδες των αθλητών συνέχιζαν να καταφτάνουν.
Έμεινες για αρκετή ώρα και έξω από το στάδιο να τους χαρείς.
Το σφίξιμο στο πίσω από το δεξί γόνατο, σου θύμιζε πως όχι, δεν θα μπορούσες να είσαι κι εσύ στην άσφαλτο με τα αθλητικά στα πόδια.
Το υποσχέθηκες όμως για επόμενη φορά.
Το έκλεισες και συμφωνία με τον νεαρό συνάδελφο!
Ωραία, την άλλη φορά θα είμαστε μαζί στην αφετηρία! Του χαμογέλασες.
Εγώ θα είμαι και θα σας περιμένω! σε απείλησε.
Και είναι η αλήθεια αυτή η απειλή σου άρεσε….

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s