απόνερα σκέψεων…

Posted on Updated on

Μια βόλτα στο κέντρο της Αθήνας, έτσι, χωρίς πρόγραμμα και χωρίς συγκεκριμένο λόγο, είναι από μόνη της μια πρόκληση.
Ένα όνειρο θα ήθελες να γράψεις, αλλά αφού ήδη το πραγματοποίησες, ε δεν έχει νόημα να το εντάξεις πλέον, σε αυτή την κατηγορία.

Πρωί, ξύπνησε ο θεός τη μέρα και την έντυσε με ήλιο.
Όλα το βράδυ όμως φρόντισε να την καθαρίσει.
Μεταξύ δύο και τρεις τα ξημερώματα η βροχή έπεφτε ασταμάτητα.

Η υποχρέωσή σου να φτάσεις μέχρι τις διπλανές συνοικίες, είχε μπει στο πρόγραμμα από την προηγουμένη.
Καλά δεν ήταν καμιά βαριά δουλειά. Μια διαδρομή θα έκανες κι αυτό ήταν όλο. Ούτε συναντήσεις, ούτε συζητήσεις, ούτε διλήμματα και αποφάσεις.
Η ώρα αναχώρησης δεν είχε μπει σε χρονικούς περιορισμούς.
Καλύτερα όμως να τελειώνεις, σκέφτηκες και ξεκίνησες πάνω κάτω την ώρα που συνήθιζες τα τελευταία τριάντα τόσο χρόνια.

Η ιδέα να πάρεις τη φωτογραφική μηχανή, -την καινούργια- και να περπατήσεις χωρίς συγκεκριμένη διαδρομή, ή μάλλον με μοναδικό στόχο να κάνεις δοκιμές για να εξοικειωθείς με το σχετικά νέο σου απόκτημα, σού ήρθε … στον ύπνο.
Για την ακρίβεια δεν το είδες στο .. όνειρό σου. Απλώς, κάποια στιγμή, εκεί που ο καλός θεός έκανε τα σύννεφα τον άνεμο και τη βροχή κουβάρι, και φρόντιζε να φωτίζεται η πλάση για να φαίνονται τα τεκταινόμενα, εσύ ξύπνησες, σηκώθηκες, πήγες μέχρι την μπαλκονόπορτα, παρακολούθησες τα ποτάμια στους δρόμους και τα φωτεινά φίδια να σκίζουν τον ουρανό-να και το ποιητικό- και μετά, όταν γύρισες στο κρεβάτι σου, σού ήρθε αυτή η σκέψη.

-Καλά, και πώς ήσουν σίγουρος ότι την επομένη δεν θα συνεχίσει ο θεός να χαλάει τον κόσμο; Θα ρωτήσει ο υποψιασμένος.
Καθόλου δεν ήσουν σίγουρος, θα του απαντήσεις. Αντίθετα, σκεφτόσουν να βγάλεις φωτογραφία χειμωνιάτικου ύφους. Περίπου σαν κι εκείνες που είχες βγάλει την προηγούμενη το πρωί, στη βόλτα σου στην παραλία.

Το πρωί, όμως, με τις νέες συνθήκες, απλώς, φρόντισες να φορέσεις πιο ελαφρά ρούχα από εκείνα που είχες σκεφτεί γιατί διαφορετικά θα ήταν δύσκολη η κίνησή σου.
Ακόμα όμως, και με αυτά που επέλεξες, τον ιδρώτα δεν τον απέφυγες.

Ο ηλεκτρικός σταματάει, ακόμα στο Μοναστηράκι. Το ξέρεις.
Όπως και το ότι όλοι οι επιβάτες κατεβαίνουν υποχρεωτικά εκεί.

Η τσάντα που διάλεξες να βάλεις μέσα τη φωτογραφική μηχανή για να την πάρεις μαζί σου, δεν ήταν τυχαία επιλογή.
Το σκέφτηκες αρκετά.
Το κριτήριό σου, δεν ήταν να είναι ασορτί με τα ρούχα σου.
Γιατί, τα ρούχα σου, ήταν ταιριασμένα μεταξύ τους;
Αυτό που σε απασχόλησε περισσότερο ήταν το πώς θα χωρέσεις και ό,τι άλλο ήθελες να έχεις μαζί σου, ενώ ταυτόχρονα δεν θα γίνεις στόχος.

Ναι, σε ενόχλησε που το σκέφτηκες, αλλά το σκέφτηκες ότι μπορεί να στοχοποιηθείς.
Σε ενόχλησε το ότι έχεις αρχίσει να μην έχεις εμπιστοσύνη στους γύρω σου.
Κι αν, έτσι που θα είμαι μόνος, δεχτώ επίθεση για να μου πάρουν κινητό ή πορτοφόλι ή και τη φωτογραφική μηχανή;
Ήταν μια σκέψη για την οποία δεν είσαι περήφανος που την έκανες, αλλά την έκανες.
Και όχι μόνον την έκανες αλλά την πήρες σοβαρά υπόψη στις τελικές επιλογές σου.
Βέβαια, ο χώρος που είχες επιλέξει να κινηθείς, δεν είναι από εκείνους στους οποίους σημειώνονται παραβατικές συμπεριφορές.
Μπορείς όμως να γνωρίζεις τι θα συμβεί;
Έτσι έλεγες και την Άνοιξη ότι δεν θα είχες πρόβλημα κινούμενος στο μετρό, αλλά τελικά σού έκλεψαν το πορτοφόλι!

Τώρα τι είναι αυτό που είπες; Επέλεξες να κινηθείς σε χώρους που δεν σημειώνονται παραβατικές συμπεριφορές. Κλοπές και ληστείες είναι ο ακριβής όρος. Αλλά αυτό δεν είναι ρατσιστικό; Δεν είναι απάνθρωπο να χωρίζεις την πόλη σε ζώνες ασφαλούς και ανασφαλούς κίνησης;
Είναι, αλλά είναι και πραγματικότητα.
Το παραδέχεσαι. Πολύ θα ήθελες να κινηθείς στα στενά γύρω από την Ομόνοια και να αποτυπώσεις τις εικόνες με τη μηχανή σου. Να περάσεις από την Ευριπίδου, να διασχίσεις την Αθηνάς, να συναντήσεις τη Σωκράτους, να προχωρήσεις προς την Ομόνοια να περάσεις στη Ζήνωνος…
Δεν το επιχειρείς όμως.
Και την άλλη φορά που χρειάστηκε να πας στη Αγίου Κωνσταντίνου για συγκεκριμένη δουλειά, απέφυγες να πάρεις και το αυτοκίνητό σου. Προτίμησες τη λύση ταξί.

Το πρωινό σου πέρασε όμορφα.
Αναμενόμενο ότι δεν θα είχες το παραμικρό πρόβλημα.
Ήταν όμορφα.
Απόλαυσες τη βόλτα σου, τις εικόνες, τις καλημέρες που αντάλλαξες με αγνώστους.
Απόλαυσες και τον καφέ που συνοδεύτηκε με … υποβρύχιο.

Τις σκέψεις όμως και, κυρίως, το ότι επιτρέπεις στον φόβο να εμφανίζεται μέσα σου, όχι, δεν τον απολαμβάνεις!
Σε ενοχλεί!

Advertisements

4 thoughts on “απόνερα σκέψεων…

    Orelia said:
    Οκτώβριος 27, 2010 στο 9:12 μμ

    προσωπικά προτίμησα να προσεγγίσω απο Κυδαθηναίων
    μη μου πείτε;
    ξεχασμένος και υποτιμημένος προορισμός για πρωινή βόλτα για πολλούς από εμάς
    για την άλλη περιοχή.. της αυξημένης παραβατικότητας, να πούμε, σας προ(σ)καλώ να πάμε μαζί κάποια μέρα
    αν το βρίσκετε δε αρκετά προκλητικό για το μυαλό και τη διάθεσή σας, με χαρά θα σας ξεναγούσα στην περιοχή που διδάσκω
    όχι για άλλο λόγο, αλλά για να ξεναγηθώ κι εγώ.. :)))
    καλό ξημέρωμα..

    Sotiris Kanell. responded:
    Οκτώβριος 28, 2010 στο 3:27 μμ

    Orelia εγώ πάλι πήγα στην τύχη, αλλά παρόλα αυτά τις σκέψεις δεν τις απέφυγα.

    Η πρό(σ)κληση είναι ενδιαφέρουσα, δεν την απορρίπτω, αλλά δεν της δίνω και απόλυτη προτεραιότητα…
    Ίδωμεν…
    Καλό απόγευμα

    Orelia said:
    Οκτώβριος 28, 2010 στο 7:21 μμ

    δεν την ζήτησα… 🙂

    Sotiris Kanell. responded:
    Οκτώβριος 29, 2010 στο 2:02 πμ

    Οκ.. Απλώς είπα… 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s