εξασφάλιση του ναι

Posted on Updated on

Το καθαριστήριο πέντε λεπτά δρόμος.
Μπορεί και επτά. Τι σημασία έχει;
Το ότι έχεις αποφασίσει για τις τέτοιες διαδρομές, να μη χρησιμοποιείς άλλο, παρά τα πόδια σου, δεν το άφησες να περιφέρεται, αλλά το κάνεις πράξη
Και για πιο μεγάλες αποστάσεις. Απλώς γι αυτές παίρνεις παρέα σου και το γνωστό σου σύντροφο.
Αλήθεια, αυτόν γιατί δεν τον ονομάτισες; Δεν δίνουν ονόματα στα …. ποδήλατα;

Το απόγευμα, ο ήλιος βιάζεται πια να πάει να δει τα άλλα του χωράφια.
Σήμερα ήταν και τα σύννεφα, που τον έκρυβαν καθώς αποχωρούσε.

Το σπίτι στο πλάι του δρόμου, -δηλαδή τι; θα μπορούσε να είναι και μέσ’ τη μέση του δρόμου;- το είχες επισημάνει και άλλες φορές.
Για την ακρίβεια, τη σκέψη να το φωτογραφήσεις, είχες κάνει και άλλες φορές. Το σπίτι το βλέπεις εκεί χρόνια τώρα.
Ίδια σπίτια, ίδιας αρχιτεκτονικής σπίτια, ήταν τα συνηθισμένα στην περιοχή.
Ήταν.
Αυτό το ήταν, έχει μέσα του πάνω από μισό αιώνα δικής σου ιστορίας.
Τα θυμάσαι σαν χαρακτηριστικά, μέσα στα αγροκτήματα της περιοχής, με τα πιο πολλά από αυτά να διαθέτουν ανεμόμυλους για την άντληση του νερού από τα πηγάδια για το πότισμα των κήπων.
Η περιοχή ήταν γεμάτη λαχανόκηπους και κτήματα με φιστικιές!
Μα το φυστίκι να γράφεται το φυ με ι; Είναι δυνατόν;
Τα θυμάσαι που τα έβλεπες και θεωρούσες τις εικόνες τους σχεδόν αυτονόητες.
Και το να πηδάτε με τους παιδικούς φίλους τα συρματοπλέγματα και να κλέβετε τα φυστίκια -θα το γράφεις το φυ με υ, κι ας βγάζει όσες κοκκινίλες θέλει ο επεξεργαστής κειμένου- που τα τρώγατε ακριβώς έξω από τα κτήματα, θεωρούσες περίπου αυτονόητο, αλλά εκείνα τα χρόνια πέρασαν.
Όπως συνήθως συμβαίνει μαζί με τα χρόνια που πέρασαν, ξεθώριασαν και οι εικόνες.
Όχι απότομα. Σιγά σιγά.
Τα συρματοπλέγματα έπεφταν, οι μάντρες από πέτρινες γινόντουσαν τσιμεντένιες, τα φρούτα, τα λαχανικά όπως και όλα τα άλλα προϊόντα της γης, έδιναν τη θέση τους σε θηριώδεις πολυκατοικίες.
Και τα βουστάσια με τις αγελάδες έδωσαν τη θέση τους σε άλλες χρήσεις της γης.
Μάλιστα αυτά, πριν ακόμα κι από τα κτήματα.
Το συγκεκριμένο βουστάσιο που σου ήρθε στο μυαλό, κάποια στιγμή έγινε μέχρι και πλυντήριο αυτοκινήτων, αλλά τότε, τα φυστίκια βρισκόντουσαν ήδη θαμμένα στα θεμέλια των πολυκατοικιών.

Οι εικόνες άλλαζαν κι εσύ, όπως συνήθως συμβαίνει δεν έβλεπες τις αλλαγές.
Ανεπαισθήτως τα τείχη υψώθηκαν θάβοντας στα θεμέλιά τους για πάντα τη ιστορία της Αττικής γης.
Μόνον κάποια στιγμή που σαν να ξύπνησες, είπες, εκεί δεν είναι ο ανεμόμυλος; Και έψαξες να τον βρεις και δεν τον βρήκες και ανακάλυψες πως στη θέση του είναι πια το Μακ Ντόλαντς της περιοχής, και αυτό το γνώριζες από χρόνια.
Απλώς δε είχες αναζητήσει τον ανεμόμυλο παρόλο που είδες να προβάλει το νεωτερίζον κτήριο.
Ίσως να είχες θεωρήσει και αυτονόητη την πτώση του.
Και στο σπίτι που κοίταζες τώρα υπήρχε ανεμόμυλος. Τον θυμάσαι.
Οι έννοικοί του απλώς δεν το ξέρουν.
Είμαι ενοικιαστής, σου είπε με τα σπαστά ελληνικά του ο κύριος όταν τον ρώτησες πλησιάζοντας τη μάντρα αν σου επιτρέπει να φέρεις τη φωτογραφική σου μηχανή για να φωτογραφήσεις το σπίτι.
Όχι, εσάς φυσικά, έσπευσες να τον καθησυχάσεις, ούτε το και το εσωτερικό του σπιτιού βεβαίως. Να επειδή είμαι εδώ πάνω από μισό αιώνα -σιγά που τον ένοιαζε- και επειδή ενώ υπήρχαν αρκετά τέτοια σπίτια στην περιοχή και τώρα δεν υπάρχει παρά μόνον το δικό σας και ένα εδώ πιο πάνω, δικαιολογήθηκες; -γιατί; σε ποιον;- θα ήθελα να το κρατήσω, έτσι σαν προσωπική ανάμνηση, εξήγησες.
Η εξήγηση και η δικαιογία έπεισαν. Πήρες το ναι, φυσικά αδιάφορα, -τότε σου είπε εγώ είμαι ενοικιαστής- και μένει τώρα να το κάνεις και πράξη αυτό που εξασφάλισες.
Να πας δηλαδή με την καλή φωτογραφική μηχανή σου και να επιχειρήσεις να το απαθανατίσεις, με τα χαρακτηριστικά που θέλεις να θυμάσαι.


Γιατί την εικόνα του, έτσι κι αλλιώς την κράτησες.

Ας είναι καλά η τεχνολογία που επιτρέπει στο κινητό τηλέφωνο να βγάζει φωτογραφίες.
Εσύ δηλαδή να βγάζεις φωτογραφίες με το κινητό.

Advertisements

7 thoughts on “εξασφάλιση του ναι

    Orelia said:
    Σεπτεμβρίου 23, 2010 στο 1:11 μμ

    Αντίσταση στη δυναστεία των επεξεργαστών κειμένων!!!!
    Venceremos!!!!!
    Viva!!!!

    Darthiir the Abban said:
    Σεπτεμβρίου 23, 2010 στο 2:29 μμ

    Ώχ, την έπιασε το επαναστατικό της!!!

    Sotiris Kanell. responded:
    Σεπτεμβρίου 24, 2010 στο 11:50 μμ

    Οrelia δεν ξέρω…
    Τέτοια έλεγε το Φιντέλ το 58, δες τι κάνει σήμερα όμως!!

    Sotiris Kanell. responded:
    Σεπτεμβρίου 24, 2010 στο 11:51 μμ

    Darthiir έλα μη δίνεις σημασία.
    Και ο παππούς μου ξύπναγε και έβριζε τον Βενιζέλο!!!
    🙂

    Darthiir the Abban said:
    Σεπτεμβρίου 25, 2010 στο 10:14 πμ

    😆

    Orelia said:
    Οκτώβριος 2, 2010 στο 8:35 μμ

    -το- Φιντελ;;;;
    και θελετε να σας παρω στα σοβαρα;;;;
    ε μα τον Τουτατη και τον καθιστο ταυρο, χρειαζεστε ενα φορματ μυαλου :Ρ :))

    Sotiris Kanell. responded:
    Οκτώβριος 21, 2010 στο 12:53 πμ

    Orelia -διάβασε δικαιολογία τώρα(!) :)- παρέλειψα το ν στο άρθρο γιατί η επόμενη λέξη αρχίζει από Φ!!!
    χαχαχα
    (φυσικά και ΔΕΝ ισχύει στα άρθρα των αρσενικών 🙂 )

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s