καγκελάκια ##2

Posted on Updated on

#
Όμορφη δροσιά χαϊδεύει απόψε το κορμί.
Το φεγγάρι ψηλά, υπόσχεται πως αύριο θα είναι ολόγιομο.
Το πιστεύεις και του χαμογελάς.
Γιατί όχι.
Η συννεφιά στο μέτωπό σου, είναι εικόνα των ημερών.
Το φθινόπωρο που έλεγες και χτες.
Στα χείλη όμως μπορεί να χαράσσεται το χαμόγελο.
#
Στο Μοναστηράκι στάθηκες για λίγο να περιμένεις το τραίνο να φανεί.
Σταθμός και τέρμα, πλέον, ο χώρος.
Να προσέχετε τα πράγματά σας,προειδοποιεί η κυρία από το μεγάφωνο.
Το κτήριο απέναντι το έχεις δει τόσες φορές. Τι πειράζει να το απαθανατίσεις άλλη μια.
Κολλημένη η πλάτη στον τοίχο και το χέρι επάνω στην τσάντα σου.
Όχι, δεν είσαι τόσο υπάκουος στις φωνές.
Παραισθήσεις ή όνειρα; Αφορμή για διαπροσωπική σύγκρουση. Μια ακόμα.
Κι αυτή των ημερών «στολίδι».

Η σοφία της εμπειρίας το επιτάσσει.
#
Οι κύριες πόρτες κλειστές.
Λίγο περπάτημα ακόμα στους δρόμους.
Δεν είναι αρκετό από μόνο του. Χρειάζεται και έλεγχος.
Τούτη η πόρτα ανοιχτή μόνον για σένα.
Αναχώρηση μέσα στην κάψα του μεσημεριού.
Και όμως κάμποσα σύννεφα σε συνοδεύουν.
#
Λες να μην δούμε την πανσέληνο; Η απορία γαρνιρισμένη με κάμποση δόση αγωνίας που διατυπώθηκε λίγο πριν το μεσημέρι.
Τα σύννεφα δεν πρωτοεμφανίστηκαν, για σήμερα, το απομεσήμερο.
Από το πρωί παρακολουθούν τους δρόμους της πόλης που αρχίζουν να φουσκώνουν.
#
Δικαίωμα στα μπάνια του λαού, έχουν και οι καθαριστές τζαμιών στα φανάρια.
Ο δικός σου σήμερα στη θέση του.
Επέστρεψε.
Του έλειψες και σου έλειψε.
Τέντωσες το κορμί για να βάλεις το χέρι στην τσέπη, αλλά τα κατάφερες.
Δεν ρώτησες αν πέρασε καλά.
Θα πέρασε. Γιατί να μην περάσει.
#
Ιστορίες από την αρχαία Ιστορία.
Αφορμές για να αλλάξετε παραστάσεις.
Το έχετε ανάγκη. Όλοι.
Όχι ότι μπορεί κανείς να ξεφύγει πραγματικά. Έχει απλώς τη δυνατότητα να αλλάξει, για λίγο, τις προτεραιότητες του νου.
Από την Αθήνα στα Σούσσα και από τους Λακεδαιμόνιους στους Μολοσσούς.
Ικεσία, ικέτης, ικετεύω.
Του Θεμιστοκλέους.
Βεβαίως βεβαίως.

Τι είναι αλήθεια εκείνο που καταγράφει το γεγονός ή το έργο τέχνης στις δέλτους της Ιστορίας;
Η αξία του ή διαμορφούμενη πεποίθηση;
Δεν ορκίζεσαι, αλλά έχεις την εντύπωση ότι η δεύτερη κερδίζει κατά κράτος.
Περισσότερο γνωστός είναι ο Θεμιστοκλής, του Θεμιστοκλέους βεβαίως βεβαίως, ως κινηματογραφικός πατήρ της Βουγιουκλάκη, παρά ως στρατηγός των Αθηναίων.
Όχι, πες; Θυμάσαι τίποτα από το τέλος του ανδρός;
#
Οι συνάξεις στα μπαλκόνια πληθαίνουν.
Θυμάσαι και τα δικά σας. Πού να πας όταν μεγαλώνεις παιδί;
Έρχονται.
Οι άλλοι.
Ακόμα κι αν το μπαλκόνι, είναι-ήταν-μια σταλιά.
#
Στην παρέα προστέθηκε και εκείνο το ποτό, που κατά λάθος άνοιξε.
Φυσικά, όχι μόνο του. Άνοιξες, είναι το σωστό πρόσωπο που θα έπρεπε να χρησιμοποιήσεις.
Tου πάνε τα παγάκια που του πρόσθεσες.
Και το ροζ σπαστό καλαμάκι.
#
Κάπου στο πλάι του μυαλού, παραμονεύουν τα υπηρεσιακά.
Γι αυτά άνοιξες την οθόνη του υπολογιστή πριν από λίγο.
Για να τα φέρεις ξανά μπροστά.
Δεν τα θέλεις. Εσύ τα ξέρεις.
Χρειάζεται όμως να τα απλώσεις κάποια στιγμή. Δεν γίνεται να τα κουβαλάς στριμωγμένα και άτσαλα καταχωνιασμένα στα περίχωρα τού νου.
#
Η νύστα σε φλερτάρει απειλητικά.
Σαν τις εισηγμένες πορτοφολούδες που σου περιέγραφαν το μεσημέρι.
Φλέρταραν, λέει η αφήγηση, τον νεαρό καλοντυμένο στην αποβάθρα του σταθμού, τόσο ώστε να τον βοηθήσουν να αγνοεί την τύχη του πορτοφολιού του.
Μπορεί, αυτές οι πορτοφολούδες να ήταν και από εκείνες για τις οποίες λένε στις συνάξεις ιστορίες άλλες ξενόφερτες, επιχειρώντας να αναδείξουν τα δικά τους χαρίσματα.
Και τι πειράζει;
Ανάγκη έχει ο καθένας να ανακαλύψει πατήματα για να βγάλει από πάνω του μειονεξίες.
Πραγματικής ή φανταστικής προέλευσης.

Advertisements

8 thoughts on “καγκελάκια ##2

    Orelia said:
    Αύγουστος 24, 2010 στο 7:07 πμ

    και ροζ και σπαστό!!!!!…..
    ε! δεν πάμε καλά! δεν πάμε καθόλου καλά!!!!
    μπονζουρ και καλημέρα σας!

    Orelia said:
    Αύγουστος 24, 2010 στο 7:37 πμ

    ξαναγύρισα :))))

    τίποτε νεαρούς που φλερτάρουν τόσο που…. δεν έχει στο Μοναστηράκι;;;
    όχι, γιατί… 😉 :)))

    [συγγνώμη! με έχει πιάσει το σκανταλιάρικό μου.. θα το ελέγξω!..]

    Sotiris Kanell. responded:
    Αύγουστος 24, 2010 στο 8:10 πμ

    Και ροζ, και σπαστό!!!
    (Όχι κουνιστό πάντως 😉 🙂 🙂 )

    Sotiris Kanell. responded:
    Αύγουστος 24, 2010 στο 8:25 πμ

    Orelia Τι να πω; Δεν πρόσεξα καλά για να έχω απάντηση επί του τεθέντος ερωτήματος.
    Άλλωστε ο τόπος που εξελίχθηκε το αναφερθέν δράμα (εκ του δρω) δεν ήταν το μοναστηράκιον.
    Για το Αμαρούσιον επρόκειτο.
    Αν βοηθάει αυτό 🙂

    νατασσΆκι said:
    Αύγουστος 24, 2010 στο 10:59 πμ

    Μπορεί να είναι «σημειολογικό» ένα ροζ, σπαστό καλαμάκι;;;

    (άσε, ξέρω, η Πανσέληνος φταίει!)

    Το νου σου σήμερα, θα «χαμογελάσει» νωρίς η Σελήνη 😉

    Φιλί πρωινό
    (και πάω για βουτιές, χο χο χο)

    Darthiir the Abban said:
    Αύγουστος 24, 2010 στο 11:27 πμ

    Μα καλά, τα καγκελάκια πώς σου προέκυψαν;;;
    [Άσχετο…]

    Sotiris Kanell. responded:
    Αύγουστος 25, 2010 στο 8:11 πμ

    νατασσΆκι, εμμ είπες νωρίς και τα … μπέρδεψα.
    Μετά τις δυο έστρεψα τα μάτια προς τον ουρανό 🙂

    Sotiris Kanell. responded:
    Αύγουστος 25, 2010 στο 8:13 πμ

    Darthiir πώς προέκυψαν ε;
    Κρατάς μυστικό;
    Βαριόμουν να δώσω συνέχεια στη σκέψη μου 🙂 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s