παιχνίδια εξουσίας

Posted on Updated on

Και; Θα πρέπει τώρα να απολογηθείς γιατί, εδώ και πέντε χρόνια, δημοσιεύεις τις σκέψεις και την καθημερινότητά σου στα blog που κατά καιρούς είχες και έχεις;
Γιατί;
Είκοσι πέντε Ιουλίου του 2005 έλεγε το ημερολόγιο, όταν το πρώτο από τη νέα σειρά των κειμένων, εμφανίστηκε στο blog.
Πέντε χρόνια δηλαδή.
Πέντε ολόκληρα χρόνια.

Επειδή τώρα ανακάλυψε η, κάθε είδους, εξουσία ότι όλες οι φωνές μπορεί να ακούγονται πλέον δυνατά μέσα από τα κάθε είδους δίκτυα που δημιουργούνται και αναπτύσσονται, χωρίς να μπορούν να τις ελέγξουν;
Οι κάθε είδους και μορφής εξουσίες.

Μα όταν εσύ παρουσίαζες εκείνη την εικόνα, που ήταν και το πρώτο κείμενο -εκ του ρήματος «κείμαι«- οι περισσότεροι από τους σημερινούς πολέμιους των ιστολογίων, ήτοι των blog, ούτε είχαν ακούσει γι αυτά.

Θα πρέπει να συζητηθεί το θέμα της ανωνυμίας και μπλα μπλα μπλα, ακούς.Από ποιους να συζητηθεί, και γιατί;
Γιατί θα πρέπει να δηλώνεις επώνυμο -έχεις και παρά έχεις. Και όνομα και επώνυμο- ενώ πάντα, οι κάθε είδους και μορφής εξουσίες, παλεύουν με νύχια και με δόντια να σε κρατήσουν στην ανωνυμία;
Μήπως, όχι για να έχεις το δικαίωμα να είσαι στο προσκήνιο, αλλά για να σε χώσουν ακόμα πιο βαθιά στα υπόγεια της ανυπαρξίας και να ξεχάσεις πλήρως την ταυτότητά σου, αποτελώντας απλώς έναν αριθμό στις στατιστικές τους ή κάποιο κωδικό για να σε ταΐζουν φάρμακα και/ή να σε βάζουν να πληρώνεις;

Και έχει απόψε ένα φεγγάρι.
Πανσέληνος βλέπεις.

Μήπως είναι ώρα είναι να ξαναπιάσεις το παλιό ερώτημα που, με περισσή αφέλεια, διατύπωνες, τότε στα προϊστορικά χρόνια.
-Τι είναι ρε παιδιά ένα blog;
-Μα ένα διαδικτυακό ημερολόγιο σού είχαν απαντήσει. Η λέξη είναι σύνθετη, βγαίνει από το web και το log, που θα πει ένα ημερολόγιο στο διαδίκτυο.
-Και τι θα κάνω εκεί; Είχες και πάλι ρωτήσει με περισσή αφέλεια.
Φυσικά και γνώριζες τις απαντήσεις.
-Θα γράφεις ό,τι θέλεις και όποτε θέλεις, σου είχαν απαντήσει οι καλοί φίλοι εκείνης της εποχής.
Αλλά όχι, δεν θα ξαναπιάσεις αυτά τα ερωτήματα.
Ούτε και θα απολογηθείς σε κανέναν γιατί, επειδή έτσι θέλεις, blogάρεις όποτε θέλεις.

Όμορφο που είναι το αεράκι τούτη την ώρα.
Και το φεγγάρι ψηλά, λες να γελάει με αυτά που βλέπει;

Αντί να νοιώθεις ενοχές γιατί, όλο και περισσότερο, αποδεσμεύεσαι από το άρμα τής, έτσι και αλλιώς αμφισβητούμενης, εξουσίας τους, συνέχισε να κάνεις αυτό που έκανες.
Όποτε θέλεις γράφε. Άσε το μυαλό σου να τρέχει με τις δικές του ταχύτητες στα δικά του σοκάκια, να εξερευνά άγνωστα μονοπάτια.
Το ξέρεις. Και εκείνοι το ξέρουν. Η ζωή έχει πάρει άλλες διαδρομές.
ΟΙ εξουσίες, όλες οι εξουσίες, και κυρίως εκείνη που με αυταρέσκεια έχει αυτοκληθεί 4η εξουσία, αμφισβητούνται.
Οι καρέκλες, όλων οι καρέκλες, τρίζουν.
Ο πανικός, τους κάνει να ιδρώνουν.
Είναι πολλά τα λεφτά Άρη, που θα χάσουν, να απολέσουν το μονοπώλιο της «ενημέρωσης«…

Και μετά τα βάζουν με τους φορτηγατζήδες.
Δηλαδή σε τι διαφέρουν οι δημοσιογράφοι- αλήθεια τι είναι δημοσιογράφος- από τους φορτηγατζήδες. Τι λένε οι τελευταίοι; Δεν θέλουμε να απαξιωθεί η περιουσία μας, αυτή που δώσαμε για να αγοράσουμε τις άδειες κυκλοφορίας των αυτοκινήτων μας.
Τι λένε οι δημοσιογράφοι; Δεν θέλουμε να απαξιωθεί το επάγγελμά μας επιτρέποντας στον καθένα να μπορεί να γράφει τις σκέψεις του.
Δεν επιτρέπεται στον καθένα να σκέπτεται καν, θα ήθελε να επιβάλλει Η Εξουσία, αλλά πώς να το πει, που έχει δηλώσει δημοκρατικών αφετηριών;
Υπάρχει μεταξύ τους διαφορά;
Βρήκαν αφορμή τον θάνατο του συναδέλφου τους, –αλήθεια πώς γίνεται κάποιος δημοσιογράφος;– και ξεσπάθωσαν.
-Να σταματήσει η ανωνυμία, κράζουν όλοι.
Δηλαδή ο Κ. X. Μύρης να επανεκδώσει όλα του τα έργα με το κανονικό του επώνυμο; Και ο Σεφέρης; Και ο Ελύτης;
Μπα, να μπορούν να συνεχίσουν να καλοπληρώνονται θέλουν και να μπορούν να έχουν δεκάδες παραλλήλων απασχολήσεων για να τα κονομάνε καλά.
Και οι πολιτικοί -αλήθεια τι είναι πολιτικός; Πώς γίνεται κανείς πολιτικός;- τα ίδια φωνάζουν. Να μην μιλάει ο καθένας ανωνύμως. Οι ίδιοι όμως φροντίζουν να διαρρέουν ανωνύμως πληροφορίες περί διαφωνιών στο κόμμα τους, φυσικά με απολύτως ιδιοτελείς σκοπούς.

Όχι δεν πρόκειται να απολογηθείς σε κανέναν γιατί εσύ έχεις το blog σου και γράφεις όποτε θέλεις, ό,τι θέλεις.
Τα δικά σου προβλήματα, ετούτο τον καιρό, είναι πολλά και πολύ σοβαρά για να έχεις την πολυτέλεια να παίζεις με τα παιχνίδια των εξουσιών.

Τα τζιτζίκια μεσ’ τη νύχτα φωνάζουν. Το φεγγάρι έχει φτάσει στη μέση του ουρανού. Το αεράκι χαϊδεύει ευεργετικά το σώμα σου.

Για δες. Χρειάστηκε να περάσουν δυο ολόκληροι μήνες
για να γράψεις μερικές γραμμές.

Advertisements

21 thoughts on “παιχνίδια εξουσίας

    νατασσΆκι said:
    Ιουλίου 27, 2010 στο 7:28 πμ

    ήταν πολύ όμορφη η νύχτα, χθες -κι αντί να κάνεις παρέα στα… τριζόνια, καθόσουν και σκεφτόσουν την ανωνυμία των blog?
    :p

    Σοβαρά τώρα, νομίζω πως όλοι πάνω κάτω τα ίδια σκεφτόμαστε. Κι εσύ τα «λες» και για μας 😉

    Φιλί
    Καλημέρα

    Orelia said:
    Ιουλίου 27, 2010 στο 11:25 πμ

    αχα!
    παίζετε την εξουσία θέλετε να πείτε;;;
    ε;;;;
    :)))

    Orelia said:
    Ιουλίου 27, 2010 στο 11:26 πμ

    χμμμμ
    εμενα δεν παιζει το συστημα και παλι!!! 😦
    για να δουμε!!!

    Orelia said:
    Ιουλίου 27, 2010 στο 11:27 πμ

    τριτη προσπαθεια..

    να τα κατοστήσετε!
    τι ποια;
    τα μπλογκς καλέ!!!!
    αφου γραφετε τοσα που δεν σας χωράει ο τοπος!….
    :))

    Orelia said:
    Ιουλίου 27, 2010 στο 11:35 πμ

    :)))
    σας βλεπω απο τον ριντερ 🙂

    αν τωρα εγώ ως πνεύμα αντιλογίας σας ελεγα πως ο Σεφερης και λοιποί που αναφέρατε ειχαν πρόσωπο πράγμα που η οθόνη δεν επιτρέπει…; με εννοείτε ασφαλώς… με ξερετε, σας ξερω.. γνωριζετε που θα με βρείτε.. το ίδιο κι εγω.. τι γινεται στην αντιθετη περίπτωση;

    καλά! μην απαντησετε
    ειπα κι εγω κατι…
    την αποψη μου τη γνωριζετε και σας τιμησε με 4000 πλας λέξεις περυσι τον αυγουστο
    νομίζω πως ολος ο ντορος γίνεται για να δωσει λαβη στη περυσινη γνωμοδοτηση και σαν παιχνιδι εξουσιας που λέτε κι εσείς

    σας φιλώ

    καλή συνέχεια στο καλοκαίρι σας

    sharm lover2 said:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 1:56 μμ

    Χαίρομαι πολύ που γύρισες.
    Οι πολιτικοί είναι απλά αυτοί που ξέρουν την καλύτερη γλωσσοκοπάνα.
    Από την ταινία με τον κήπο, λόγο της αδεξιότητας μου δεν έγινε τελικά τίποτα. Πρέπει να ξαναπάω.

    Darthiir the Abban said:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 3:16 μμ

    Τριζόνια;;;
    Κι εγώ μόνο τζιτζίκια ακούω!
    Η Ωρέλια μας πάλι αναπολεί τις παλιές καλές εποχές Σανιδά!

    Κι εσύ… γράφε, μας έλειψες των διεστραμμένων!!! 😛

    [Και μη νομίζεις ότι ξεχνάω όσα έχεις υποσχεθεί να τοποθετηθείς επ’ αυτών!]

    νατασσΆκι said:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 3:39 μμ

    @ Καμηλιέρη, θα (σας) τα ηχογραφήσω το βράδυ -φαίνεται όλα τα τριζόνια έχουν μαζευτεί στη δική μου γειτονιά!
    😉

    (και… *μας* είπες διεστραμμένους;;;;; 😆 😆 😆 )

    Darthiir the Abban said:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 4:03 μμ

    Ναι, για ηχογράφησε και στείλε…
    Να τα βάλω να φύγουν τα τζιτζίκια!
    (Ε ναι μωρέ, μη το χοντρύνω παραπάνω!)

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 6:28 μμ

    sharma lover2 ευχαριστώ.
    Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα πάει και πουθενά. Η διάθεσή μου απουσίαζε 🙂
    Ευκαιρία να πας και πάλι στην αδελφούλα σου..

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 6:31 μμ

    Darthiir η Ωρέλια, έχει ώρες ώρες εμμονές 🙂
    Τι να κάνουμε; Αγάπα τον φίλο σου με τα … ελαττώματά του.. (που είναι .. σανιδωμένη, εν προκειμένω 🙂 )

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 6:32 μμ

    νατασσΆκι, εμ καλά θα κάνεις να τα ηχογραφήσεις… Κοντεύουμε να ξεχάσουμε τους ήχους της φύσης…

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 6:36 μμ

    Darthiir χμμμ μήπως δεν φύγουν τα τζιτζίκια αλλά προστεθούν ΚΑΙ τα τριζόνια; 🙂

    νατασσΆκι said:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 7:43 μμ

    Καλά… ακούστε για την ώρα την Τάνια, που τραγουδά τα λόγια του ποιητή (που «μεταφράζει» το τραγούδι του τριζονιού):

    «Κοιμήθηκα κοιμήθηκα
    στου γιασεμιού την ευωδιά
    στην ερημιά του φεγγαριού
    στο κυματάκι του γιαλού
    Οι άνθρωποι μ’ αρνήθηκαν
    κανείς δε με σιμώνει
    Μόνο μου κάνει συντροφιά
    της νύχτας το τριζόνι

    Έννοια σου λέει, έννοια σου
    Κι εγώ είμαι εδώ σιμά σου
    Για συντροφιά στην έγνοια σου
    Και για παρηγοριά σου.

    Τρι και τρι και τρι και τρι
    Τι γλυκιά που είν’ η ζωή
    Τι γλυκιά και τί πικρή
    Τρι και τρι και τρι και τρι …
    «

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 29, 2010 στο 12:46 πμ

    νατασσΆκι, όπως και να το κάνεις, αυτό είναι καλύτερο ΚΑΙ από τα τριζόνια 🙂
    (τουλάχιστον για εμάς τους ανθρώπους 🙂 )

    sharm lover2 said:
    Ιουλίου 29, 2010 στο 11:21 πμ

    Σωτήρη, πώς ξέρεις ότι έχω αδελφούλα;

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 29, 2010 στο 11:24 πμ

    sharm Lover2, χμμμ μάλλον σε έμπλεξα με άλλο πρόσωπο..
    Λάθος
    καλημέρα

    sharm lover2 said:
    Ιουλίου 29, 2010 στο 1:11 μμ

    Όχι, Σωτήρη, έχω αδελφούλα!!
    Δεν είναι λάθος.
    φιλιά

    Darthiir the Abban said:
    Ιουλίου 29, 2010 στο 10:07 μμ

    Για την ώρα απλά φύγαν τα τζιτζίκια!

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 31, 2010 στο 9:30 πμ

    sharm lover2 να τη χαίρεσαι 🙂
    βεβαίως και να σε χαίρεται κι εκείνη!!
    Καλημέρα

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 31, 2010 στο 9:30 πμ

    darthiir φαίνεται ότι ήρθαν όλα εδώ, σε εμένα!!
    🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s