Λεβεντιές

Posted on Updated on

Αρνείται και πάλι το χέρι να γράφει.
Αφήνει τον νου να γράφει εκείνος χιλιόμετρα, ενώ εκείνο παρόλο που δεν το λέει, δεν θέλει να τον ακολουθήσει.

Γιατί;
Η έκπληξη (το δέος) που σε έχει ακινητοποιήσει από αυτά που συμβαίνουν; Η άρνηση να βοηθήσει να αρπάξεις τη στιγμή και να την παγώσεις;
Η γνώση ότι αυτά που ξέρεις είναι οι αλήθειες που σου επιτρέπουν να γνωρίζεις, αλλά δεν είναι η Αλήθεια;

Όλα αυτά μαζί.
Και τα προσωπικά σου παραμάσχαλα.
Γιατί φυσικά υπάρχουν και αυτά.
Τα προσωπικά.
Εκτός από την παγκόσμια κρίση, εκτός από το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, πέρα από το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν, υπάρχεις και εσύ.

Εσύ, που έφτασες μέχρι εδώ ακολουθώντας τα μονοπάτια και τις λεωφόρους που διάλεξες να πάρεις και τώρα χρειάζεται να αποφασίσεις αν θα συνεχίσεις να πορεύεσαι στους δρόμους των ονείρων και των θέλω σου, ή θα χρειαστεί να κάνεις αναπροσαρμογές και αναθεωρήσεις.

Μα εγώ και με ένα γιαουρτάκι είμαι αποφασισμένος να ζήσω. Όχι δεν θα αφήσω τον τρόμο και τον φόβο να μου ταράξει τις ισορροπίες, έλεγες το πρωί. Ξανάλεγες μάλλον.
Το ότι λίγη ώρα μετά, στην παρακείμενη Εν τη περιοχή κατάστασιν, πήγατε να βρέξετε τα χείλη σας με μια μπύρα -που έγιναν τέσσερις, για τον καθένα μεν, μικρές δε- δεν λογίζεται ως ανατροπή της δήλωσης.

Εσύ για το απώτερο μέλλον μιλούσες και εφόσον χρειαστεί. Δεν δήλωσες ποτέ ότι τα εννοείς, εδώ και τώρα.
Άλλωστε, προς άρσιν των τυχόν ενοχών σου, ήρθε αρωγός η παρουσία του λεβέντη προέδρου, ο οποίος έκανε την εμφάνισή του και κατέλαβε μετά της συνοδείας του, παρακείμενη τράπεζα.
Τράπεζα του εδεσματοπωλείου, ήτοι κάθισε σε ένα τραπέζι πιο πέρα.
Όχι δεν παρήγγειλε φραπέ, ούτε και τον άκουσες να αναλύει τα των κεντρώων επιτεύγματα τε και οράματα. Και να το έκανε δηλαδή, εσένα ουδόλως σε ενδιέφερε.
Μετά το τέταρτον ποτήριον ζύθου, δηλαδή μετά την κατανάλωση και του τέταρτου ποτηρίου, η διάθεση σου παλινδρομούσε ανάμεσα στο χτες και το σήμερα και δεν είχε καιρό να ασχοληθεί με τον λόγο του πολιτικού ανδρός.
Τώρα βέβαια κι εσύ, δεν είσαι πολύ σίγουρος ότι οι συνομιλητές σου ήθελαν να ακούσουν τα νεανικά σου κατορθώματα και τις μικρές ή μεγάλες σου παιδικοεφηβικονεανικές αταξίες.
Ούτε κι εσύ τις είπες όλες όμως.
Απλώς αποκάλυψες τα χάλια σου, και επομένως αιτιολόγησες τη σημερινή σου κατάσταση.
Τίποτα δεν είναι τυχαίο τελικά.

Πάντως το εννοούσες ότι, έτσι που έρχονται τα πράγματα, και καθώς η δύση είναι πολύ πιο κοντά από την ανατολή, δεν είσαι διατεθειμένος να αφήσεις τον εαυτό σου, να νιώσει ηττημένος.
Ακόμα κι όταν η ήττα γίνει κοινά αποδεκτή.
Πιο πολύ σε ενοχλεί η αναμονή, παρά οι εχθροί που είναι έτοιμοι να κάνουν την εμφάνισή τους, αρματωμένοι, πίσω από τις απέναντι πλαγιές.
Και από όσο μπορείς να καταλάβεις δεν είσαι ο μόνος που νιώθει έτσι.

Γι αυτό ίσως το χέρι δεν θέλει να γράψει. Γι αυτό κι όταν το υποχρεώνεις, τελικά ξεστρατίζει και μιλάει επί παντός άλλου πλην των όσων θα ήθελες να αποτυπώσει.

Ναι, είναι δύσκολοι οι καιροί και τα φεγγάρια, στη γέμιση ή πανσέληνοι, δεν φωτίζουν όπως θάθελες τους δρόμους.

Τα πράγματα και τα σπουδάγματα, φαίνεται ότι λίγο βοηθάνε πια όταν τα μαθαίνεις. Για να μην πεις δηλαδή ότι αντί να βοηθάνε, σε δένουν περισσότερο στο άρμα της ήττας…
Εσύ όμως, το είπες.
Δεν θα την αποδεχτείς!

Advertisements

28 thoughts on “Λεβεντιές

    νατασσΆκι said:
    Μαΐου 27, 2010 στο 12:10 πμ

    Φιλί!
    (πώς τα καταφέρνεις, με την τελευταία πρόταση, ενώ διαβάζω σκεφτική να με κάνεις πάντα να χαμογελάω.. 🙂 )

    και… τι έλεγε ο Πρόεδρος, για πες..
    😉

    Orelia said:
    Μαΐου 27, 2010 στο 7:29 πμ

    νατ.. εγώ από την αρχή γελάω.. διάβασα ΑκαθΌριστο κι ενέταξα τον γράφοντα σε αυτό: ακαθΌριστο εθνικό προϊόν!!!!
    [εντάξει! κάποια στιγμή σοβαρεύτηκα.. στο τέλος.. :)))]

    νατασσΆκι said:
    Μαΐου 27, 2010 στο 7:34 πμ

    😆 😆 😆

    Orelia, ΑκαθΌριστο Εθνικό -καλά, αλλά και Προϊόν, κοτζάμ… Σωτήρης????!!!!!
    😆

    Orelia said:
    Μαΐου 27, 2010 στο 1:19 μμ

    ε.. κοτζάμ προϊόν δηλαδή!!!! 😉 :))))

    Darthiir the Abban said:
    Μαΐου 28, 2010 στο 10:22 πμ

    Ψιτ… έχεις σκεφτεί να πάρεις εκείνο το συστηματάκι που καταγράφει σκέψεις;
    Απλά να θυμάσαι να σκέφτεσαι στα… Ρώσικα!!! 😛
    (Ποιός πρόεδρος;;; )
    [Άσε τον κεσέ γιαούρτι και φύτεψε ντοματούλες! Εγώ θα βάλω κοτούλες και θα ανταλλάσουμε προϊόντα! 😉 ]
    {Βλέπω μια χαρά τα πήγαμε με τους τόνους!!!}

    Orelia said:
    Μαΐου 29, 2010 στο 8:18 πμ

    εγώ θα κάνω μανταρίσματα
    (προσωπικά έναν και μόνο αναγνωρίζω σαν πρόεδρο και τον λένε Πατέρα..)
    {μας «παίζει» το σύστημα τώρα..!:)):Ρ}

    Marina said:
    Μαΐου 29, 2010 στο 5:45 μμ

    Μου αρέσει που αυτο-αναιρείσαι!!!
    Μας σκάσανε πιά, ό,τι είναι να γίνει ας γίνει..
    Καλο σβκ..

    Sissi Soko said:
    Ιουνίου 11, 2010 στο 5:35 μμ

    Χρόνια πολλά, Σωτήρη! Το σκεφτόμουν από το πρωί και μετά ξεχάστηκα.
    φιλάκια τριανταφυλλένια!

    Sissi Soko said:
    Ιουνίου 11, 2010 στο 5:38 μμ

    έχεις αλλάξει μπλογκ και δεν μου το είπες; 🙂
    Ή μήπως πέθανες;

    Crosby Wade said:
    Ιουνίου 25, 2010 στο 3:05 μμ

    Εσύ για το απώτερο μέλλον μιλούσες και εφόσον χρειαστεί. Δεν δήλωσες ποτέ ότι τα εννοείς, εδώ και τώρα.Άλλωστε, προς άρσιν των τυχόν ενοχών σου, ήρθε αρωγός η παρουσία του λεβέντη προέδρου, ο οποίος έκανε την εμφάνισή του και κατέλαβε μετά της συνοδείας του, παρακείμενη τράπεζα.Τράπεζα του εδεσματοπωλείου, ήτοι κάθισε σε ένα τραπέζι πιο πέρα.Όχι δεν παρήγγειλε φραπέ, ούτε και τον άκουσες να αναλύει τα των κεντρώων επιτεύγματα τε και οράματα. Και να το έκανε δηλαδή, εσένα ουδόλως σε ενδιέφερε. Μετά το τέταρτον ποτήριον ζύθου, δηλαδή μετά την κατανάλωση και του τέταρτου ποτηρίου, η διάθεση σου παλινδρομούσε ανάμεσα στο χτες και το σήμερα και δεν είχε καιρό να ασχοληθεί με τον λόγο του πολιτικού ανδρός.Τώρα βέβαια κι εσύ, δεν είσαι πολύ σίγουρος ότι οι συνομιλητές σου ήθελαν να ακούσουν τα νεανικά σου κατορθώματα και τις μικρές ή μεγάλες σου παιδικοεφηβικονεανικές αταξίες.Ούτε κι εσύ τις είπες όλες όμως.Απλώς αποκάλυψες τα χάλια σου, και επομένως αιτιολόγησες τη σημερινή σου κατάσταση.Τίποτα δεν είναι τυχαίο τελικά.
    +1

    Το τέρας της "αμάθειας" said:
    Ιουλίου 24, 2010 στο 9:29 μμ

    «…τα φεγγάρια, στη γέμιση […], δεν φωτίζουν όπως θάθελες τους δρόμους. […] και τα σπουδάγματα, φαίνεται […] ότι αντί να βοηθάνε, σε δένουν περισσότερο στο άρμα της ήττας…»

    Τα λες σε σένα σα να… «διάβαζες» εμένα!

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 10:01 πμ

    Νατασσάκι, ε να βάζουμε και ένα μικρό λιθαράκι αισιοδοξίας μέσα μας…

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 10:02 πμ

    Orelia ίσως ήσουν επηρεασμένη από το ακαθΌριστο του περιεχομένου των κειμένων μου 🙂

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 10:03 πμ

    νατασσΆκι, ε καλά κι εγώ προϊόν του συστήματος είμαι.
    Τι; Να κρυβόμαστε;
    (για εμπόρευμα δεν ξέρω, αλλά να το δούμε κι αυτό! 🙂 )

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 10:05 πμ

    Darthiir και πού θα ξέρω πότε θα δουλεύει αυτό; ε;
    :))

    Λες να οργανώσουμε την ανταλλακτική μας οικονομία μέσω blog?
    🙂

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 10:07 πμ

    Orelia, μέχρι να απαντήσω.. πάει ο δικός σας Πρόεδρος.
    Και με ποιον αντικαταστάθηκε ε;
    (θα μου πεις σιγά τη διαφορά. Ο Πατέρας έγινε πρώην και ήρθε στη θέση του ένας πρώην εθνοπατέρας!!) 🙂

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 10:08 πμ

    Marina κλασική η τακτική να μας φτάνουν στο απροχώρητο και να αναφωνούμε …»ε άει στο διάολο κι εσείς κι ο γρύλος σας!! «

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 10:09 πμ

    Sissi Soko ακόμα ζω!!!
    και δεν άλλαξα μπλογκ…
    τουλάχιστον για τώρα.
    Για το μέλλον ποιος μπορεί να προδικάσει;

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 10:10 πμ

    Crosby Wade συχώρα με που δεν καταλαβαίνω τι είναι το +1.
    Ευχαριστώ πάντως που μπήκες στον κόπο και το διάβασες το κείμενο

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 10:12 πμ

    το τέρας της «αμάθειας», φαίνεται πως «κοινή γαρ η τύχη» αφού έτσι κι αλλιώς το «μέλλον-και το παρόν πολλές φορές- είναι αόρατον»!

    Darthiir the Abban said:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 12:39 μμ

    Μα είπαμε… όποτε σκέφτεσαι… στα Ρώσικα!

    Με την Ωρέλια πάντως προσπαθούμε ήδη να εφαρμόσουμε το ανταλλακτικό μοντέλο, αλλά δεν έχει δουλέψει ακόμα! 😛

    νατασσΆκι said:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 3:48 μμ

    :p

    (αυτό είναι για το σχόλιο.. για τον δικό μας πρόεδρο, ορίστε μας!!!)
    😆 😆

    (όχι, εμπόρευμα δεν είσαι -θα το ήξερα, έχω «ειδικότητα» ;))

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 6:26 μμ

    Darthiir μα τι λες;
    Και πού ξέρω εγώ ότι αυτό δεν έχει κανέναν αυτόματο μεταφραστή και ξαφνικά «μουγκρίσει» κανένα ω ρε μάνα μου; 🙂 🙂 🙂

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 28, 2010 στο 6:34 μμ

    νατασσΆκι δεν διευκρίνισες. Για ποιον πρόεδρο, τον τέως ή τον νυν; 🙂
    (ε καλά, το ξέρω ότι έτσι κι αλλιώς είναι στα «αζήτητα» 🙂 🙂 🙂 )

    Darthiir the Abban said:
    Ιουλίου 29, 2010 στο 10:09 μμ

    Άμα μουγκρίσει κάτι τέτοιο μια χαρά θα είμαστε!

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουλίου 31, 2010 στο 9:29 πμ

    Darthiir δεν είμαι και πολύ σίγουρος ότι το μια χαρά θα .. διαρκέσει!!! 🙂 🙂

    Darthiir the Abban said:
    Ιουλίου 31, 2010 στο 10:29 πμ

    Λεπτομέριες…

    Sotiris Kanell. responded:
    Αύγουστος 4, 2010 στο 7:03 πμ

    σωστά…! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s