αποχαιρετισμός…

Posted on Updated on

Μιλάς ή σωπαίνεις;
Και τι να πεις;

Το μήνυμα ήταν αναμενόμενο. Το πότε δεν ήξερες.
Ο Μάνος έφυγε έλεγε το μήνυμα που έφτασε το πρωί στο κινητό σου. Σοκαρίστηκες.
Αν και το ήξερες, δεν ήθελες να το δεχτείς.
Η αντίστροφη μέτρηση μέσα σου, άρχισε προχτές.
Μαζί με την χαρούμενη επικοινωνία.
Ήθελε να βρεθείτε, αλλά δεν πρόλαβε.
Το είχε πει εδώ και καιρό στην κοινή φίλη.
Φρόντισε να μαζευτούμε όλοι, της είχε πει, από την πόλη που τα τελευταία χρόνια κατοικούσε.
Ήξερε; Μάλλον ήξερε. Δηλαδή το τέλος δεν ήξερε, το πρόβλημα όμως ήταν γνωστό.

Και σήμερα το πρωί έφτασε το νέο και σε εσένα.

Οι δρόμοι σας είχαν χωρίσει από καιρό. Στις συναντήσεις όμως των παλιών συμμαθητών ήταν κι αυτός εκεί. Όπως και εσύ άλλωστε.
Τον τελευταίο διάστημα, τώρα που το σκέπτεσαι, έχετε αραιώσει τις συναντήσεις. Είναι η ζωή που σας τραβάει ακόμα πιο μακριά. Όπως και τότε, όταν αποχαιρετιστήκατε μετά τις γυμνασιακές σας σπουδές και ο καθένας τράβηξε για αλλού.
Τις λες γυμνασιακές γιατί εσύ Γυμνάσιο τελείωσες. Μπήκες βέβαια στο Λύκειο και μάλιστα με εξετάσεις, στην πορεία όμως οι δομές ξανά άλλαξαν και βρέθηκες, βρεθήκατε, να αποφοιτάτε όλοι από το εξατάξιο Γυμνάσιο.
Και ο Μάνος φυσικά
.

Μετά το Γυμνάσιο αρχίσατε να τρέχετε. Ο ένας από εδώ, ο άλλος από εκεί, η άλλη παραπέρα..
Οι ανηφόρες της ζωής είναι πολλές και τα χρόνια που πέρασαν τις έκαναν περισσότερες.

Ευτυχώς υπήρχαν, υπάρχουν και οι συναντήσεις σας. Τα εσχάτως ονομασθέντα reunion. Το αγγλικό σας μάρανε. Και τι θέλετε με δαύτο; Άλλωστε εσείς όλοι και όλες είστε της γαλλικής κουλτούρας. Και του πιάνο. Εντάξει στο σχολείο δεν είχατε πιάνο. Αρμόνιο είχατε. Και έναν καθηγητή με περίεργο επώνυμο. Κοτέτσης. Θεός σχωρέστον κι αυτόν. Πώς το λένε το σπίτι που έχει ο καθηγητής; Βίλα Κοτέτσι! λέγατε και ξεκαρδιζόσαστε.
Και ο Μάνος φυσικά.
Και στα γαλλικά. Η κυρία Βρυσούλη. Θεός σχωρέστη και αυτή. Δεσποινίς, -παντρεμένη χρόνια, τη γνωρίσατε να πλησιάζει στην σύνταξη, αλλά της άρεσε αυτή η προσφώνηση, το «Δεσποινίς» δηλαδή – δεσποινίς έχετε μια μύγα στο καπέλο σας, ήταν το αντίστοιχο καλαμπούρι σας.
Και εκείνη όμως ανταποκρινόταν και έκανε ότι έδιωχνε τη μύγα.
Ποιος πείραζε ποιον;

Τώρα ο Μάνος πάει να τους συναντήσει.
Και τους άλλους. Το Λυκειάρχη σας, Κρέοντα τον λέγατε αυτόν, τον μαθηματικό, τον Συρίγο.
Ο μαθηματικός, εκείνη την εποχή είχε αγοράσει ένα μεταχειρισμένο όπελ και καθώς δεν ήταν και ιδιαίτερα επιδέξιος στην οδήγηση, του είχατε προσάψει το προσωνύμιο Γκράχαμ Χιλ.
Αυτός ήταν ο …Σουμάχερ εκείνης της εποχής.
Καλά λέγε τέτοια εσύ, να δούμε ποιος θα σε σώσει εσένα...
Μαζί και συμμαθητές που βιάστηκαν να φύγουν.
Τον Νίκο τον Λαζάρου, τη Γιολάντα την Παπαϊωάννου, τη Δάφνη τη Λάμπρου, τον λίγο μεγαλύτερο Νίκο τον Αντωνόπουλο. Και άλλους.

Τόσα χρόνια, ο κόσμος κινήθηκε.
Μετακινήθηκαν όλα.
Και άνθρωποι και όνειρα και προσδοκίες. Το Γυμνάσιο όμως, φυσικά, παραμένει εκεί.
Καμιά φορά περνάς και το βλέπεις. Απέξω συνήθως.
Μόνον μια φορά αποτόλμησες να περάσεις μέσα. Ζήτησες να δεις λίγο τις αίθουσες. Δεν σου θύμιζαν και πολλά. Οι αλλαγές είναι πολλές.
Κοιτώντας όμως στην αυλή, -μπορεί να έλειπε το μαγαζάκι του Γιώργου του πρύτανη, η αυλή δεν είχε αλλάξει πολύ- εκεί στις σκάλες, είσαι σίγουρος πως είδες πολλούς από τους συμμαθητές και τις συμμαθήτριές σου.
Και τον Νίκο. Και τον Μάνο.
Αλλά και τους άλλους, με τους οποίους συμφωνήσατε, πριν να μάθετε τα σημερινά δυσάρεστα ότι θα συναντηθείτε, σε λίγες ημέρες.
Παιδιά αγόρια και κορίτσια, που κάποια μέρα του εξηντατρία περάσατε φοβισμένα τη μεγάλη πόρτα, για να ξαναβγείτε έφηβοι γεμάτοι όνειρα τον Ιούνιο του εξήντα εννιά.

Τα χρόνια έφυγαν. Η καμπύλη του προσδόκιμου (!), έχει πάρει την κατιούσα. Γλιστράτε όλοι προς τα κάτω. Το ξέρεις.
Δεν θέλεις όμως να το δεχτείς. Δεν είναι και ανάγκη δηλαδή να βιάζεται κανείς να τσουλήσει πιο γρήγορα σ’ αυτή την κατηφόρα.

Τι ήθελες και βιάστηκες εσύ ρε Μάνο;
Βιάστηκες όμως.
Οπότε μένει το καλό κατευόδιο, πια.

Πάντως μη φοβάσαι, εκεί που πας, μάλλον δηλαδή, δεν θα σε σηκώσουν να πεις τη μετάφραση στα γαλλικά.
Ούτε θα σε ψάξουν για σκονάκι!

Καλό ταξίδι Φίλε.

Advertisements

4 thoughts on “αποχαιρετισμός…

    Marina said:
    Μαΐου 23, 2010 στο 9:42 μμ

    Τυχερός ο Μάνος, που αναχώρησε. Του έκανες ωραία κηδεία, μέσα στις μαθητικές αναμνήσεις και το γέλιο..
    (Ακου Κοτέτσης!! Και εκπαιδευτικός!! Ο άνθρωπος τράβαγε καζούρα)
    Συλλυπητήρια

    Sotiris Kanell. responded:
    Μαΐου 24, 2010 στο 10:28 πμ

    Μarina μου ευχαριστώ.

    Ναι έτσι τον έλεγαν τον καθηγητή της Μουσικής.
    Φαληριώτης, δίδασκε στο Γυμνάσιο Παλαιού Φαλήρου.
    Έχουν μεγαλώσει γενιές και γενιές μαζί του.

    Gail said:
    Ιουνίου 9, 2011 στο 12:09 μμ

    ….Ας παει στο καλο ο Μανος μας…..και εχω και εγω να σχολιασω…τον Κοτετση τον ειχε καθηγητη και η μητερα μου (σημερα 86 μισο)..καθως και τη Δνις Βρυσουλη…που ετρωγε στραγαλια την ωρα που διδασκε και λεγαμε οτι μαλλον το κανει για να ειναι καλυτερη η προφορα της στα Γαλλικα..!!

    Τι καλυτερο μνημοσυνο στον Μανο μπορουσες να κανεις Σωτηρη…και στους υπολοιπους..Νικο μεγαλο, Νικο μικρο, Γιολαντα, Δαφνη Λαμπρου, κλπ κλπ
    Πιστευω οτι ειναι μαζι μας σε καθε συγκεντρωση, γιατι παντα τους μνημονευουμε και ας εφυγαν νωρις…!!

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιουνίου 9, 2011 στο 6:46 μμ

    Gail μου, είναι πάντα μαζί μας γιατί είναι στην καρδιά μας.
    Πέρασε ήδη ένας χρόνος από τότε -είναι παλιό αυτό το κείμενο- και για να είμαι ειλικρινής, δεν το έχω δεχτεί ακόμα. Όλο σκέφτομαι πως στην επόμενη συνάντηση θα είναι όλοι τους εκεί. Θα είμαστε όλοι μαζί..

    Και η μαμά σου είχε τη Βρυσούλη ε; :)))
    (να αποκαλύψω ένα μυστικό; Μεταξύ αυτών που υπήρξαν μαθητές όταν ξεκίνησα να ανεβαίνω στην έδρα, υπήρχαν και μεγαλύτεροι από εμένα -τότε ήμουν 25 ετών- οπότε τώρα τι θα λένε άραγε;
    και ναι, είχα και μπαμπάδες και τα παιδιά τους στη συνέχεια. Εγγόνια; Όχι. Τουλάχιστον δεν ήρθε κανείς η καμία να μου πει «κύριε είχατε τον παππού μου ή τη γιαγιά μου μαθητή ή μαθήτρια 🙂 🙂 🙂 )

    Ας είμαστε Gail μου καλά και να ανταμώνουμε….
    Φιλιά

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s