Οι καιροί έχουν αλλάξει…

Posted on Updated on

Το ότι η σχέση σου με τα… πόδια σου, εξαντλείται στα απολύτως αναγκαία, φαίνεται!
Όχι στα πόδια. Στο … στομάχι.
Φαίνεται..

Το ότι σε πιάνει συχνά ο ενθουσιασμός, τελευταία όλο και λιγότερο συχνά, και λες θα αποκαταστήσω την κλωνισθείσα σχέση, το έχεις ξαναφανερώσει. Και μάλιστα έχεις κάνει και βαρυσήμαντες, έως βαρύγδουπες δηλώσεις.
Το ότι οι δηλώσεις γίνονται σαν απόδειξη του ενθουσιασμού και μόνον αυτού, είναι επίσης φανερό.
Σήμερα ήταν άλλη μια τέτοια ημέρα.
Εσύ είπες, από μέσα σου, ότι αυτή τη φορά, θα είναι διαφορετικά και θα το κρατήσεις.
Είναι αυτό ακριβώς που λες κάθε φορά. Τα ίδια λόγια!
Το πρωί, περιμένοντας την εντολή να κινηθείς (!) με το αυτοκίνητο, είπες να δοκιμάσεις αν τα λάστιχα του ποδηλάτου θέλουν αέρα.
Ήθελαν.
Η βόλτα μέχρι το κοντινό βενζινάδικο, έγινε αναζήτηση μέχρι την άλλη γειτονιά. Αυτή όμως έχει ανηφόρες.
Τις πολέμησες.
Πιο πολύ σε υποστήριζε η σκέψη της επιστροφής.
Δεν μπορεί και το πήγαινε και το έλα, να είναι επίπονο!

Χωρίς διάθεση αστεϊσμού όμως, σου είναι περισσότερο από αναγκαίο να βάλεις λίγη περισσότερη κίνηση στο σώμα σου.
Για πολλούς λόγους.

Το απόγευμα, νέα αφορμή να ξαναφτιάξεις τη σχέση με τα κάτω άκρα σου.
Τούτη τη φορά επέλεξες ένα κομμάτι της διαδρομής να το κάνεις χρησιμοποιώντας τον τροχιόδρομο!
Έτσι λένε στα … ελληνικά το τραμ. Τροχιόδρομο.
Καιρό είχες να το χρησιμοποιήσεις και τη συγκεκριμένη διαδρομή, δεν σε τιμά αυτό, την έκανες πρώτη φορά.
Εντύπωση πρώτη. Ο συρμός γεμάτος.
Εντύπωση δεύτερη. Ο νέος κόσμος υπερτερούσε, κατά πολύ μάλιστα, των γηραιότερων.
Οι της ηλικίας σου, ελάχιστοι. Μάλλον απολάμβαναν το τήλιο τους!
Λογική συνέπεια των παραπάνω, να είναι όλα τα καθίσματα πιασμένα.
Με το ξεκίνημα του οχήματος, η, κατά πάσα πιθανότητα, αλλοδαπή μαμά, ζητάει από το μικρό της αγόρι να σηκωθεί από τη θέση που έχει καταλάβει.
Ο μικρός υπακούει.
Ε όχι και να δεχτείς τη θέση. Άλλωστε η επιλογή της ημέρας έλεγε σωματική καταπόνηση!
Τη θέση κατέλαβε ο ένας εκ των πολύ λίγων, μάλλον, συνομηλίκων σου, που ήταν και συνεπιβάτες.

Επόμενη στάση.
Δυο μικρομάνες.
Η μια με τον μικρό της στο καροτσάκι του, και η άλλη με την αγκαλιά γεμάτη.
Αυτή με το καροτσάκι μπαίνει στο βαγόνι που βρίσκεσαι κι εσύ. Η άλλη, με το μωρό στην αγκαλιά, στο επόμενο βαγόνι.
Δύσκολο να βοηθήσεις. Τουλάχιστον τη δεύτερη. Αυτή με το μωρό στην αγκαλιά.
Ανάμεσά σας είναι αρκετοί άλλοι.
Τα γέλια και οι φωνές των νεαρών, εφήβων και άρτι ενηλικιωθέντων αγοριών τε και κοριτσιών, γεμίζουν την ατμόσφαιρα.
Και οι συζητήσεις μέσω των κινητών τηλεφώνων.
Οι δυο μικρομάνες όρθιες.
Σε εντυπωσιάζει το γεγονός αλλά δεν μιλάς. Προτιμάς να ανταποδίδεις τα χαιρετίσματα που σου στέλνει από το καρότσι του ο μπόμπιρας.
Η διαδρομή σου τελειώνει, κατεβαίνεις. Και το μισό τραμ κατεβαίνει. Έχετε φτάσει σε σταθμό του μετρό.
Δεν ξέρεις τι απόγινε.
Βλέπεις τι γίνεται.
Σίγουρα όλοι είναι κουρασμένοι. Και τα παιδιά. Γιατί όχι…
Δεν υπάρχει ειρωνεία στην πρόταση.
Αναρωτιέσαι όμως. Δεν περνάει από κανενός το μυαλό ότι μια μαμά με ένα μωρό παιδί στην αγκαλιά, αν μη τι άλλο, θα έχει δυσκολίες στήριξης;

Αμέσως μετά, οι παραστάσεις σου αλλάζουν πολύ.
Έρχεται και κάμποση από τη συναισθηματική φόρτιση να βοηθήσει στις αλλαγές.
Περνάς συχνά από εκεί, σχεδόν ποτέ περπατώντας, όπως τώρα.
Τώρα μπορείς να αναζητήσεις το μπακάλικο του Σταύρου και να το «βρεις» στα θεμέλια της πολυκατοικίας με το κατάστημα των ηλεκτρικών, ενώ προσπαθείς να εντοπίσεις το φωτογραφείο του Φίλιππα, πίσω από τα κατεβασμένα ρολά του Φαρμακείου της γωνίας.

Οι καιροί έχουν αλλάξει.

Advertisements

6 thoughts on “Οι καιροί έχουν αλλάξει…

    Darthiir the Abban said:
    Απρίλιος 9, 2010 στο 10:13 πμ

    Εμ δεν φταίει ο καιρός, το μυαλό φταίει…

    νατασσΆκι said:
    Απρίλιος 9, 2010 στο 12:00 μμ

    Δεν ξέρω για τους καιρούς -αν αλλάζουν δλδ, και πώς γίνονται…
    Αλλά εσύ έχεις φιλί για το ποδήλατο 😉

    Αυτό με τις μαμάδες στα ΜΜΜ… από παιδάκι το θυμάμαι -η μαμά μου βλέπεις δεν οδηγούσε, και αν σου πω ότι δε θυμάμαι ποτέ να μας έδωσαν θέση (μαμά με 2 παιδάκια στο χέρι και ψώνια συνήθως, στα λεωφορεία, 30 χρόνια πριν)

    Πάντα τους δίνω τη θέση μου, αν κάθομαι -παιδικά απωθημένα

    Καλό Σαββατοκύριακο
    (και καλό κουράγιο, έτσι γενικώς:) )

    Θεία Λένα said:
    Απρίλιος 9, 2010 στο 6:35 μμ

    Καλησπέρα Σωτήρη Χριστός Ανέστη. Είναι λυπηρό που κανείς δεν νοιάζεται πια για τον συνάνθρωπό του. Οι γονείς δεν διδάσκουν τα παιδιά να σηκώνονται στο λεωφορείο/τραμ/τρένο για τους ηλικιωμένους, εγκύους, φορτωμένους με μωρά/΄ψώνια, ιερείς και λοιπούς. Οπότε οι πιτσιρικάδες δεν νοιάζονται παρά μόνο για τη καλοπέρασή τους. Κακοηχο αλλά αλήθες. Οι έχοντες καρδιά και μάτια είναι συνήθως η μειονότητα.

    Συνέχισε τη προσπάθεια εξόρισης των κιλών και της κοιλίτσας. Είμαι με το μέρος σου

    Sotiris Kanell. responded:
    Απρίλιος 10, 2010 στο 1:01 πμ

    Darthiir πολλά φταίνε..

    Sotiris Kanell. responded:
    Απρίλιος 10, 2010 στο 1:04 πμ

    νατασσΆκι αμ αν είναι έτσι, δεν ξανακατεβαίνω από το ποδήλατο!!!! 🙂

    Εκείνο που θέλω να επισημάνω, είναι ότι όπως λέει και η θεία Λένα, ουδείς πλέον σκέφτεται να το επισημάνει στα νέα παιδιά.
    Κι εμείς κάναμε κάποιες φορές ότι δεν βλέπαμε τον μεγαλύτερο, αλλά αυτό ήταν προσποίηση!
    Ξέραμε, μας είχαν πει, τι θα έπρεπε να κάνουμε.
    Εδώ, έχουμε το φαινόμενο της άγνοιας! Όχι της άρνησης.
    Και αυτό είναι το ενδιαφέρον.

    Sotiris Kanell. responded:
    Απρίλιος 10, 2010 στο 1:07 πμ

    Θεία Λένα, αληθώς Ανέστη.
    Έχεις απόλυτο δίκιο σε αυτό που επισημαίνεις.
    Το πρόβλημα δεν το έχουν τα παιδιά, αλλά εκείνοι που οφείλουν να το δείξουν στα παιδιά.
    Φτιάχνουμε μια κοινωνία που σε αρκετά πράγματα, ανατρέπει τις παραδεκτές συμπεριφορές.
    Να δούμε πού θα βγάλει όλο αυτό.

    Το παλεύω με τα κιλά.
    Για να δούμε!
    Να είσαι καλά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s