ειδωλα και φως …

Posted on Updated on

Πάντα βιαστικός τα πρωινά.
Πώς τα καταφέρνεις; Αφού, υποτίθεται, το ξυπνητήρι σε ξυπνάει έγκαιρα.
Το πιο σημαντικό, ότι και εσύ το ακούς.
Ωραία το ακούς, αλλά αντιδράς πάντα έγκαιρα;

Η ματιά στον καθρέφτη κι αυτή βιαστική.
Τόχεις κι αυτό το χούι. Δεν τα πας καλά με το είδωλό σου.
Και κάνεις πολύ καλά δηλαδή.
Πότε αλήθεια αποφάσισες, την κακή σχέση σου με τα κάτοπτρα, να την κάνεις άθλια; Μα, όταν πρόσεξες τον τρόπο που αγορεύουν, αρκετοί από τους φίλους και συνεργάτες σου, έχοντας απέναντί τους, εκτός από εσένα, να στέκεται και το είδωλό τους.

Οι σακούλες κάτω από τα μάτια παρούσες.
Με μπότοξ συμμαζεύονται άραγε;

Τα μαλλιά κινούνται σταθερά προς το λευκότερο. Σταθερή η συγκεκριμένη τάση.
Δε λες ότι υπάρχουν ακόμα επί κεφαλής;

Τα κουμπιά του πουκαμίσου σου όλα κλειστά.
Αμ εδώ είναι το πρόβλημα. Η εικόνα πουκαμίσων μισοχωμένων στο παντελόνι και κακοκουμπωμένων, πάντα σε ενοχλούσε. Τώρα σου έγινε περισσότερο αποθωτική. Μέχρι και αποκρουστική θα την έλεγες. Είναι βλέπεις που, τεχνικώς, δεν μπορείς να κάνεις εύκολα τον σχετικό έλεγχο.
Άρα, να άλλο ένα άγχος στη ζωή σου.
Ναι, να ήταν όλα τα άγχη αυτής της συνομοταξίας.

Τα υπόλοιπα δεν τα παρατήρησες. Ήδη είχες δει πολλά. Και για πρωινό βιαστικό κοίταγμα, στον καθρέφτη του ασανσέρ, τα συμπεράσματα ξεπερνούσαν τον επιθυμητό αριθμό.
Αλλά, αλήθεια, τι νόημα είχε να κοιταχθείς περισσότερο και με μεγαλύτερη προσοχή; Τι άλλο δηλαδή θα μπορούσες να δεις, παρεκτός αυτό που είσαι;

Όπως και τι άλλο θα μπορούσες να ακούσεις για σχόλια, παρεκτός αυτού που ο ίδιος προκαλείς;

-Ναι, αλλά είναι πολύ σε μια ημέρα να δεχτείς τόσα πολλά!
-Και λοιπόν; Πού είναι το πολύ; Στα πολλά, ή ότι τα δέχτηκες.
Αν θέλεις να τα πεις με το όνομά τους, ε δεν τα δέχτηκες. Τα εξέπεμψες. Τα δικά σου σήματα επέστρεψαν πίσω.
Δηλαδή τι; Κάνεις ότι δεν γνωρίζεις πώς λειτουργεί ο καθρέφτης;
Πέφτει το φως επάνω σου, ανακλάται και διαχέεται όσο δεν απορορφάται, φτάνει να προσκρούσει στην λεία επιφάνεια του κατόπτρου και νάτες πάλι οι ανακλώμενες ακτίνες προς τους οφθαλμούς σου και από στον εγκέφαλο!
-Δηλαδή τώρα τι λες; Λες ότι αν δεν υπάρχει φως δεν υπάρχει και καθρέφτης, ούτε και σχηματιζόμενο είδωλο;
-Γιατί; Έχεις κοιταχτεί σε καθρέφτη όταν γύρω σου είναι απόλυτο σκοτάδι και έχεις δει κάτι που μπορεί να είναι άλλο από το επίσης απόλυτο σκοτάδι; Άσε δηλαδή που αν το φως που σε λούζει, εντάξει σε φωτίζει, αν το φως δεν είναι ολόλευκο, όλο και νομίζεις πως, δεν μπορεί, κάτι έχεις. Πότε κίτρινος προκύπτεις, πότε γκρίζος -όχι μην πας να αποδώσεις το χρώμα των μαλλιών σου στο φως. Τα χρόνια στο .. βάφουν. Αυτό το ξέρεις..- πότε πράσινος!
Την εικόνα που εκπέμπεις αυτήν εισπράττεις.
Μα καλά, τι δηλαδή; Όλα αυτά δεν τα ήξερες; Πρώτη φορά τα ακούς; Όχι βέβαια. Αφού και αυτό επισημαίνεις κι εσύ.
Σε άλλους βέβαια.
-Εισπράττετε, αυτό που προσφέρετε. Εσείς είστε οι υπεύθυνοι γι αυτό που κατηγορείτε.

Άνοιξες την πόρτα του αυτοκινήτου και χώθηκες στη θέση του οδηγού.
Γιατί σημείωσες «χώθηκες» και όχι κάθισες;
Γύρισες το κλειδί της μηχανής και άφησες τον κινητήρα να πάρει τις πρώτες του στροφές.
Δεν ήταν και πολύ αναγκαίο αυτό σήμερα. Το θερμόμετρο έδειχνε δέκα οκτώ βαθμούς κελσίου.
Όπισθεν για να βγεις από τη θέση στάθμευσης και …
Το φως της ημέρας σε έλουσε.
Άλλη μια ημέρα άρχισε.

Έτοιμος για να εισπράξεις αυτά που δίνεις.
Ακριβώς!

Ε ναι, αλλά αν αυτό ισχύει, πάει να πει ότι, τα οικονομικά μέτρα,
που μόλις εξήγγειλε η Κυβέρνηση, και θα επιπέσουν και επί της δικής σου κεφαλής, εσύ τα προκάλεσες;

Advertisements

4 thoughts on “ειδωλα και φως …

    Orelia said:
    Μαρτίου 9, 2010 στο 7:14 μμ

    απλώς θα γράψω πως αυτό είναι ένα απο τα πιο ουσιαστικά με αλληγορική μορφή αυτοκριτικά, διεισδυτικά σου κείμενα με πλήρη τα χαρακτηριστικά σου σε έκταση
    πολύ καλό

    Sotiris Kanell. responded:
    Μαρτίου 9, 2010 στο 11:57 μμ

    Δεν βαριέσαι. Ένα κείμενο σαν όλα τα άλλα, γραμμένο έτσι, είναι …

    Orelia said:
    Μαρτίου 10, 2010 στο 8:01 μμ

    επειδή δεν βαριέμαι, επανήλθα
    ακόμη κι αυτή σου η αντίδραση σε περιγράφει πλήρως
    λέω να πάω κατά τα ..βουνά με την ελπίδα πως, αφού δεν με λένε Λιαντίνη, θα βρω τον δρόμο να γυρίσω πίσω
    σας αφήνω σε καλή, πολύ καλή παρέα
    τα σέβη μου ειλικρινώς και με ένα σετ κυκλαμίνων.. αφού σας ήρεσαν…. :)))

    Sotiris Kanell. responded:
    Μαρτίου 10, 2010 στο 11:24 μμ

    Ωρέλια, ε πώς να μην είμαι εγώ σε όλες μου τις αντιδράσεις;
    Ευχαριστώ πολύ για την προσφορά.
    Όντως μου ήρεσαν πολύ τα άνθη σου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s