στιγμές μετάβασης …

Posted on Updated on

Να φταίει η Άνοιξη;
Το πρωί, ξημερώματα, -έτσι το έχεις συνήθεια να σηκώνεσαι- άκουγες τα κοτσύφια να τραγουδάνε, ερωτευμένα.
Ή έτσι τραγουδάνε πάντα; Πώς να το ξέρεις; Αυτό σου έλειπε τώρα, να γίνεις και φυσιοδίφης!
Και τη φίλη σου την καρδερίνα είδες. Πετούσε από κλαδί σε κλαδί, στο γυμνό ακόμα δέντρο και σε παρατηρούσε. Το κάνει τα τελευταία πρωινά και εσύ όλο λες αχ να είχα μαζί μου τη μηχανή με τον τηλεφακό και όλο το αφήνεις για το άλλο πρωί.
Ναι, αλλά ήρθε η Άνοιξη;
Ημερολογιακά και ηλιακά όχι ακόμα.
Όμως εσύ την ακούς. Και τη βλέπεις κι αλλού.
Η δουλειά σου, σού χαρίζει αυτό το προνόμιο.
Σου χαρίζει το προνόμιο να τη βλέπεις και σου δίνει αφορμές να την υποστείς.
Όλα τα νομίσματα έχουν δύο όψεις.
Τουλάχιστον.

Ναι, εκεί θα πρέπει να αποδώσεις όλο αυτό που βιώνεις τούτον τον καιρό.
Αυτόν τον εκνευρισμό, την αναγνώριση ότι η κατάσταση δεν είναι στα χέρια σου, τις μεταπτώσεις της διάθεσης.
Σιγά τώρα μην πεις ότι είσαι έφηβος και υφίστασαι αφύπνιση ορμονών!

Κι όμως φουντώνεις και κορώνεις, ενώ ταυτόχρονα είσαι έτοιμος να κραυγάσεις Άστε με ήσυχο.

Έχω αγωνία. Έτσι που πάμε φοβάμαι ότι δεν θα προλάβω, σου εκμυστηρεύτηκε το πρωί η συνάδελφος.

Αυτή βέβαια, με την οποία συμφώνησες ότι κι εσύ είσαι στην ίδια κατάσταση, δεν το είπε επειδή νιώθει την επίδραση του έαρος!
Και εσύ πώς το ξέρεις; Συνομήλικοι είστε άλλωστε. Γιατί εσύ κι όχι κι εκείνη;

Σου έθεσε και το παραδέχτηκες την άλλη οπτική για την ανάλυση των γεγονότων.
Σε έβαλε μπροστά και στα συνειδησιακά ερωτήματα που έτσι κι αλλιώς από μόνος σου, όλον αυτόν τον καιρό, θέτεις.

Η απόπειρα να ξεφύγεις λιγάκι με μια μικρή απόδραση, δεν τελεσφόρησε.
Οι ενοχές, –σχεδόν ερινύες ένα πράγμα. Μήπως είσαι υπερβολικός;– σε συνόδευσαν σε όλη τη διαδρομή.
Υποσυνείδητα τη χάρηκες.
Και λες υποσυνείδητα, γιατί ξαφνικά, εκεί που περπατούσες στην Αθηνάς, ένιωσες να χαίρεσαι το περιβάλλον.
Την τελευταία φορά που είχες περάσει από εκεί, αισθανόσουν να περπατάς αν όχι σε βούρκο, τουλάχιστον μέσα στη βρωμιά.
Σήμερα ένιωσες αλλιώς.
Είδες το δρόμο καθαρό. Την πραμάτεια των μαγαζιών όμορφα τακτοποιημένη, τους ανθρώπους, αν όχι καλοντυμένους, τουλάχιστον ευπρεπείς.
Ο ηθοποιός που συνήθως παριστάνει το άγαλμα στους πεζόδρομους του κέντρου, κάποια στιγμή κατέβηκε από το κασόνι που χρησιμοποιεί σαν πρόχειρο βάθρο, σήκωσε ελαφριά τη λευκή εσθήτα που φορούσε πάνω από το τριμμένο τζην, πήρε το βάθρο του στο χέρι και αναχώρησε προς άγνωστη κατεύθυνση. Όχι δεν τον ακολούθησες.
Απλώς απόρησες που τον είδες εκεί. Συνήθως είναι στην πλατεία ή στην Ερμού.

Γιατί θέλησες να ανάψεις το κεράκι στο μανουάλι της μικρής εκκλησίας που είδες μπροστά σου;
Ίσως από περιέργεια να μάθεις το όνομά της.
Η δεύτερη εικόνα δεξιά από την Ωραία Πύλη, ήταν της Αγίας Κυριακής. Υπάρχει εκκλησία της Αγίας Κυριακής στην οδό Αθηνάς;

Τα περιοδικά που ήθελες να πάρεις ,-δεν πήγες γι αυτά μέχρις εκεί– δεν τα βρήκες στα καθορισμένα σημεία.
Ίσως ήσουν ο μόνος που το κατάφερε αυτό. Είδες πολλούς άλλους να τα κρατούν στα χέρια τους.
Δεν σε απασχόλησε.
Έτσι κι αλλιώς ήξερες πού αλλού θα τα προμηθευτείς.

Ο κόσμος στο τραίνο με τις συνήθεις ασχολίες τους. Οι περισσότεροι με ένα κινητό τηλέφωνο στο χέρι, έδιναν και έπαιρναν οδηγίες.
Χρειάζεται άραγε η φυσική παρουσία για την μεταφορά των πληροφοριών και τη δημιουργία των τελικών αποτελεσμάτων;
Πόσο θα καθυστερήσει η ελαχιστοποίηση των μετακινήσεων και η υποκατάστασή τους από την τηλεεργασία;

Ο χώρος σου δεν σε χωρά.
Δεν έχεις όμως και διάθεση να απολαύσεις τα χαμόγελα του ήλιου.
Οι ενοχές που έλεγες πιο πριν.

Τα γεγονότα σε πήραν με την πλημμυρίδα τους.
Συνειδητά δεν χρησιμοποιείς τον όρο παλίρροια.
Η παλίρροια περιέχει και την άμπωτη!

Οι ώρες πέρασαν.
Και η ημέρα μαζί.
Σε λίγες ώρες τελειώνει και η τελευταία εβδομάδα του Φεβρουαρίου…

Αλλά τι κάνεις τώρα; Μετράς τις ημέρες;
Ούτε φαντάρος που περιμένει την απόλυσή του να ήσουν…

Advertisements

10 thoughts on “στιγμές μετάβασης …

    νατασσΆκι said:
    Φεβρουαρίου 26, 2010 στο 7:54 πμ

    (όταν ο αδερφός μου μετρούσε τις μέρες μέχρι να απολυθεί από φαντάρος, είχε μια χτένα κι έσπαγε τα… δόντια της ένα-ένα -να σου στείλω; :p)

    Η καρδερίνα σου πρέπει να κάνει παρέα με τις δικές μας εδώ -είναι από την περασμένη βδομάδα που -τα πρωινά που τρέχω στο πάρκο- τα «έχει πιάσει» η άνοιξη, όλα -πουλιά, δέντρα, ζουζούνια, ανθρώπους…
    Για να μη σου πω για την πασχαλιά μου, που έλεγα κι εχθές -άνθισε το Δεκέμβρη, φοβήθηκα ότι θα «καεί» από το κρύο, και τώρα βγάζει καινούρια μπουμπούκια!
    (πώς το είπαμε, Orelia -προσαρμοστικότητα… 😉 )

    Δεν ήξερα ότι έχει Αγία Κυριακή στην Αθηνάς -έχω χρόνια να περπατήσω στην Αθηνάς… Μάλλον πρέπει να πάω καμιά βόλτα 🙂

    (να μου κάνεις τη χάρη -την επόμενη φορά να παίρνεις στις αποδράσεις (όσο σύντομες κι αν είναι) μόνο τη μικρή φωτογραφική σου για παρέα, ναι; )

    Φιλί
    ε-ναι, είναι Παρασκευή σήμερα!

    monahikoslikos said:
    Φεβρουαρίου 26, 2010 στο 8:03 πμ

    Καλημέρα,
    62 και σήμερα Σωτήρη μας… έτσι ελπίζω εγώ τουλάχιστον να προφτάσω.

    Darthiir the Abban said:
    Φεβρουαρίου 26, 2010 στο 11:39 πμ

    Άρχισαν τα έργα ανάπλασης του Κακλαμάνη από την Αθηνάς; 😛

    Orelia said:
    Φεβρουαρίου 26, 2010 στο 6:14 μμ

    έλεγα πως ο Darthiir θα τελείωνε το ερώτημα με το: Sotiris Kan? χο χο!

    εγώ όμως ήξερα πως έχει αγια κυριακή η αθηνάς
    το ότι φουντώνετε και κορώνετε, σήμερα τόμαθα

    Sotiris Kanell. responded:
    Φεβρουαρίου 27, 2010 στο 9:09 πμ

    νατασσΆκι, υποτίθεται ότι έχω πάντα μαζί μου τη φωτογραφική μηχανή.
    Δεν ξέρω όμως γιατί, αλλά τον τελευταίο καιρό, η διάθεση να την φέρω μέχρι το ύψος του ματιού, όλο και περιορίζεται.

    Μπα, η τσατσάρα δεν μου χρειάζεται. Σε κανέναν δεν χρειάζεται πια.
    Ακόμα και οι φαντάροι έχουν τα αντίστοιχα gadgets για την αντίστροφη μέτρηση του χρόνου!

    Sotiris Kanell. responded:
    Φεβρουαρίου 27, 2010 στο 9:10 πμ

    monaxikeLike να είναι όλες χαρούμενες.
    Και οι επόμενες επίσης!

    Sotiris Kanell. responded:
    Φεβρουαρίου 27, 2010 στο 9:12 πμ

    Darthiir υπονοείς κάτι συγκεκριμένο; 😉
    🙂

    Sotiris Kanell. responded:
    Φεβρουαρίου 27, 2010 στο 9:13 πμ

    Ωρέλια, μάλλον κι εσείς κάτι θέλετε να πείτε… 😉

    Πάντως πάντα υπάρχει κάτι να μάθουμε όλοι!!! 🙂 🙂

    Darthiir the Abban said:
    Φεβρουαρίου 27, 2010 στο 10:29 πμ

    Μα πως σου πέρασε τέτοια ιδέα;

    Sotiris Kanell. responded:
    Μαρτίου 1, 2010 στο 10:04 μμ

    Darthiir ομολογώ δεν ξέρω…
    Ίσως γιατί κάτι πλάκες στο πεζοδρόμιο μου φάνηκε ότι είχαν μια αστάθεια!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s