μίξερ…

Posted on Updated on

Ο μπακαλιάρος, συνοδεύτηκε με το λευκό κρασί.
Η διάθεση κολύμπησε στο αλκοόλ και βγήκε πάλι στις ακτές του δρόμου για την επιστροφή.
Οι λέξεις έκρυβαν επιφυλάξεις, το κρασί ξεγύμνωσε μερικές από αυτές, οι ματιές καθάρισαν. Γιατί να είναι όλοι τόσο υποψιασμένοι;
Καχύποπτοι, μήπως είναι ακριβέστερος χαρακτηρισμός;
Και οι μαρίδες πέρασαν από εξέταση. Είναι φρέσκες αυτές; τέθηκε το επιστημονικό ερώτημα για να απαντήσει ο ειδικός κάτι που ήσουν σχετικά μακριά για να το ακούσεις.
Και την απόσταση και την κατάσταση περιγράφεις με το μακριά. Έστω και η κατάσταση ήταν της στιγμής.
Βλέπεις ήταν και τα άλλα που έπρεπε -ναι, το ξέρεις ότι το πρέπει, σε όποιον χρόνο κι αν το χρησιμοποιείς είναι κακή λέξη, αλλά και οι κακές λέξεις, λέξεις είναι- να ταξινομήσεις μέσα στο μυαλό σου, στέλνοντάς τα να ακολουθήσουν τα μυστικά μονοπάτια που έχουν διαμορφώσει οι νευρώνες του εγκεφάλου σου ή να κρυφτούν στα άλλα που δημιουργούν ακαταπαύστως.
Δεν ζήτησες παρηγοριά στο υγρό περιβάλλον.
Κανονισμένο το είχες. Το είχατε.
Της ημέρας συμπόρευμα.
Για την έξοδο λες.
Μόνον που, καθώς τον τελευταίο καιρό όλο και πιο συχνά συμβαίνει, μπήκαν και άλλοι συμπορευτές με πιο βαριά φορτία στους ώμους.
Και αυτό συμβαίνει επίσης συχνά. Το να αποθέσουν τα φορτία τους στους δικούς σου ώμους.

Για τον γαλέο δεν ζητήθηκαν εξηγήσεις. Ούτε και δόθηκαν. Απλώς υπήρξε. Παραγγελιά του ενός, αναργύρου και αυτού όπως και οι λοιποί
Μα καλά, πάνε αυτά με το τυρί σε σαγανάκι;
Όλα πάνε όταν στην παρέα έτσι της αρέσει.
Εξηγήσεις για στιγμές του παρελθόντος ταξίδεψαν πάνω από τα άδεια ποτήρια.
Άδεια γιατί που να τα προλάβεις να τα γεμίσεις όλα.
Τούτο το ποτήρι με την φραπεδιά, τι πάει και μπλέκει ανάμεσα στις ρετσίνες και τις τσικουδιές; Μα παντού παραφωνίες;

Όχι, ευτυχώς, το αποφύγατε. Γλέντι το ελληνικό και άσματα -επινίκια ή παράφωνα- κουμπί με κουμπότρυπα είναι. Αλλά σήμερα το ρούχο έμεινε ανοιχτό.
Να αερίζεται το κορμί.
Και το μυαλό το απαίτησε, οπότε που να μπαίνεις σε οχήματα και κλειστές … -πήρατε το δρόμο, ποδαράτο. Σιγά τις αποστάσεις δα.
Εκεί τα άλλα ήρθαν αβιάστως.
Και οι χαρές κι οι λύπες και οι προβληματισμοί.
-Λες να χρειαστεί να τρέχω εκεί κάτω;
-Χαρά να έχεις, που το νερό μπαίνει στ’ αυλάκι..
-Και τ’ άλλα όνειρα που θα χωρέσουν;

Ο αέρας, καθαρός, καθάρισε και το πνεύμα του κρασιού.
Από ώρα.
Ο ήλιος χαμογελαστός σάς έκλεινε το μάτι.
Σε εσένα κάτι παραπάνω. Είχατε να ιδωθείτε κάτι λίγο. Σίγουρα θυμόταν ότι τον απαοχαιρέτησες καθώς βουτούσε στα νερά του Ατλαντικού. Δεν είναι και πολλές οι μέρες που κύλησαν από την Τρίτη.

Τα παιδιά στους δρόμους γύριζαν ή έφευγαν από τα σπίτια.
Πώς να ξέρεις τους ρυθμούς του καθενός.
Εσύ τη διαδρομή πάντως τη μεγάλωσες και άλλο.
Δεν ήταν το σοκολατάκι που σε κέρασαν και το παγωμένο νερό που το είχες και ανάγκη, οι αιτίες, μήτε οι αφορμές για να μείνεις παραπάνω.
Είναι ολόκληρη η τούρτα που μέλει να ξαναφτιαχτεί.
Κι ακόμα τα υλικά δεν έχουν βρεθεί. Ούτε και για τι θα χρειαστεί.
Η τούρτα, τι θα χρειαστεί. Όχι τα υλικά.
Μην πεις πως είναι γνωστό σε τι θα χρειαστεί η τούρτα, γιατί μην ξεχνάς υπάρχουν τούρτες γενεθλίων ακόμα και για γάμους πολύ συχνά και έτσι γιατί τις λιγουρεύτηκες.
Τι καλά που εσένα δε σου αρέσουν τα γλυκά.

Η ημέρα έκλεισε με όλες τις πόρτες της ανοιχτές.
Πότε δηλαδή υπήρξε ασυνέχεια στο χρόνο;

Άσε τώρα τους προβληματισμούς «και τι είναι χρόνος»
Για δες απέξω, έχει πανσέληνο σήμερα ή αύριο;

Advertisements

18 thoughts on “μίξερ…

    νατασσΆκι said:
    Ιανουαρίου 30, 2010 στο 12:33 πμ

    απόψε έχει
    κι είναι πανέμορφη
    «Του Γενάρη το φεγγάρι, ήλιος της ημέρας μοιάζει»

    (τρέχα, ίσα που την προλαβαίνεις! 😉 )

    Φιλί

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 30, 2010 στο 12:51 πμ

    νατασσΆκι χμμ κάπου διάβασα ότι πανσέληνος είναι στις 30!

    Φιλί

    Σύλβια said:
    Ιανουαρίου 30, 2010 στο 9:14 πμ

    το ημερολόγιο μου λεει 29. Φιλάκια, Σωτήρη.

    Darthiir the Abban said:
    Ιανουαρίου 30, 2010 στο 11:03 πμ

    Όι όι…
    Πάλι με τις ασυνέχειες του χρόνου…
    Εντελώς ασυνεχής και ασυνεπής ένα πράμα, ε;

    Σύλβια said:
    Φεβρουαρίου 3, 2010 στο 12:43 μμ

    Kto zvolil túto vládu? Väčšina tohto ľudu.
    A napriek tomu sa táto vláda, ako aj predošlá správa k ľudu akokeby bol jej nepriateľom. A žiada od ľudu, aby uzákonil osobne svoj súhlas (a jeho podrobenie sa) tomuto nepriateľstvu. Vláda žiada obäte od ľudu. Nežiada obäte od bánk. Prečo?
    Vláda zdaňuje pracujúcich a penzistov, nezdaňuje cirkev. Prečo? Vláda presadzuje zníženie platov o 10 percent pri nízkych platoch a o 20-30 percent pri vysokých platoch. V tom istom čase pokračuje v plytvaní peniazmi pre «nevládne organizácie» a pre tisícky výborov, ktoré sú všadeprítomne (a spiace) a pre drahoplatených novinárov, posluhovateľov.
    Inými slovami, táto vláda a jej zamestnávateľ Stiglitz žiadajú obäte od ľudu aby ho potom obätovala bankám.
    Či v tejto krajine napokon socialistami sú podniky a banky, keďže si tak dobre rozumejú s vládοu?

    Útržky z článku gréckeho satirika S.,
    (V gréčtne to zneje oveľa jadrnejšie a tak nepokračujem v prekladaní.)

    Sotiris Kanell. responded:
    Φεβρουαρίου 6, 2010 στο 10:55 πμ

    Σύλβια μου, σήμερα πάντως πρέπει να λέει 6.
    Του άλλου μήνα φυσικά 🙂

    Sotiris Kanell. responded:
    Φεβρουαρίου 6, 2010 στο 10:57 πμ

    Darthiir αμ λογικό είναι να μιλάω για τις ασυνέχειες του χρόνου διότι ως γνωστόν ο χρόνος είναι χρήμα και συνεπώς, …)

    Sotiris Kanell. responded:
    Φεβρουαρίου 6, 2010 στο 11:01 πμ

    Σύλβιά μου, δίκιο έχεις, αλλά εγκώ ντεν κσέρι σλοβάκικα 🙂 🙂
    (αν και το μετέφρασα!!)
    [Το χειρότερο, αυτήν την περίοδο πάντως είναι ότι τα πολιτικά μου ανακλαστικά είναι αδρανοποιημένα, και δεν θέλω να σχολιάσω τις κινητοποιήσεις των αγροτών, τις επαπειλούμενες μειώσεις των μισθών, την επιβολή φόρων και τα θέματα που άπτονται της κοινωνικής δικαιοσύνης]

    Darthiir the Abban said:
    Φεβρουαρίου 6, 2010 στο 11:05 πμ

    Άστ’ αυτά τα μοντέρνα τώρα. Δεν περνάνε σε μένα…
    Το βασικό ερώτημα είναι ένα: Ο χρόνος είναι κβαντισμένος;

    😛

    (Και δεν έχει περάσει και η Ωρέλια από εδώ να διευρύνει το θέμα 😛 😛 😛 )

    Sotiris Kanell. responded:
    Φεβρουαρίου 6, 2010 στο 11:08 πμ

    Darhiir ε ναι, της Ωρελίας απούσης, τι να απαντήσω εγώ;
    Ένας απλός οικονομολόγος είμαι. Για τα χρήματα (που χάθηκαν) ξέρω, για τα άλλα (κυρίως πού θα βρεθούν οι πόροι) δεν ξέρω…
    🙂

    Orelia said:
    Φεβρουαρίου 6, 2010 στο 1:08 μμ

    κύριοι! οι τελευταίες επιβεβαιωμένες θεωρίες της τρέχουσας κβαντομηχανικής, θέλουν τον χρονο καβουρντισμένο κι ουχί κβαντισμένο
    άλλωστε, εις το ίδιο συμπέρασμα έφτασαν και τα μέλη της κριτικής επιτροπής του Χφάκτορ όσο και η οικοδέσποινα του τοπ μόντελ
    εξ άλλου, τι είναι ο χρόνος για νάναι κβαντισμένος κι ουχί καβουρντισμένος;
    δεν είναι παρα μια επινόηση του ανθρώπου για να αισθητοποιήσει και να καταττάξει τις αλλαγές γύρω του
    βεβαίως, μια τετοια οπτική του θέματος ενδεχομένως να ισχυροποιήσει την λανθάνουσα τοποθέτηση του επιστήμονος της Μηχανικής Darthiir, όστις υπονοεί την κβάντωσιν του χρόνου
    ωστόσο,η επιστήμων Ωρέλια, αδυνατεί να φανταστεί τον χρόνο ως κρεατοσφαιρίδια άτινα συνομολογούν ουχί ολίγας τας φοράς, εις ποιητικήν αναφορά σε αυτόν..!!!!
    [πάω να ρίξω παγωμένο νερό στο κεφάλι μου..]

    Sotiris Kanell. responded:
    Φεβρουαρίου 6, 2010 στο 1:19 μμ

    Ωρέλια… χμμμ μάλιστα.
    Εισαγωγή νέας έννοιας. Αυτής του καβουρντισμένου χρόνου.
    (Ισχύει και εδώ η σταθερά του Plank ή πάμε ….σταθερά για πλακί; 🙂 )

    Η αλήθεια είναι πως παρά τις παλαιότερες προτροπές μου, εσχάτων δεν παρακολουθώ ντοκυμαντέρ όπως ειναι το χου φάχτορ και το πάνω ρούγα πρότυπο, έτσι δεν γνωρίζω τις νέες προτάσεις και θεωρήσεις.

    Τέλος δηλώνω μετά πολλής συστολής ότι αδυνατώ να παρακολουθήσω συζητήσεις μεταξύ επιστημόνων. Προτιμώ τα κρεατοσφαιρίδια ή και κρεατοβομβίδια αποκαλούμενα (εκεί δίπλα από την αγορά Μοδιάνο της Θεσσαλονίκης)
    [Μα αυτός ο άνθρωπος, χούι που το έχει να πηγαίνει τη συζήτηση … αλλού!!!. Να τώρα την έφτασε στη Μοδιάνο. Αν είναι δυνατόν!!!]

    Sιλβια said:
    Φεβρουαρίου 6, 2010 στο 6:07 μμ

    Σωτήρη, τι σου κάνει ο έρωτας! Αδρανοποιεί…!

    Sotiris Kanell. responded:
    Φεβρουαρίου 6, 2010 στο 6:09 μμ

    Silvia, εξαρτάται.
    Αλλά το βασικό είναι να υπάρχει.
    Όταν δεν υπάρχει και έχει κάποιος αδρανοποιηθεί τότε τα πράγματα μπορεί και να μην είναι τόσο καλά, ε;
    Πάντως εσένα σου εύχομαι να είσαι αδρανοποιημένη από τον έρωτα!
    🙂

    Sιλβια said:
    Φεβρουαρίου 6, 2010 στο 7:14 μμ

    Ευχαριστώ Σωτήρη!

    Sotiris Kanell. responded:
    Φεβρουαρίου 7, 2010 στο 10:44 πμ

    Silvia μου, να είσαι εσύ καλά!

    Darthiir the Abban said:
    Φεβρουαρίου 8, 2010 στο 10:44 πμ

    Εμμμ
    Χμμμμ
    Άλλα νέα;

    Sotiris Kanell. responded:
    Φεβρουαρίου 9, 2010 στο 11:28 μμ

    darthiir εδώ πια δεν μιλάμε για νέα.
    Για … Καπή ξεκινάμε να λέμε 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s