Για τον καιρό…

Posted on Updated on

Επί τα αυτά λοιπόν.
Με την ημέρα να έχει και σήμερα τους γρήγορους ρυθμούς της, αλλά σαφώς με πιο εύκολες στροφές.
Από τις χτεσινές.

Εχτές, με τον ελάχιστο βραδινό ύπνο αλλά και με τις επιπτώσεις από τη διαφορά της ώρας, φορτωμένα στις πλάτες, τα πράγματα σού ήρθαν λίγο πιο βαριά.

Για τις ημέρες που παρήλθαν, από τον αποχαιρετισμό μέχρι την επανεμφάνισή σου στον μπλογκοσφαρικό χώρο, θα μπορούσες να γράψεις πολλά. Πάρα πολλά. Τόσα πολλά που τελικά δεν γράφεις τίποτα, μήπως και αδικήσεις κάτι.
Αυτό το λένε εύσχημο τρόπο κάλυψης της οκνηρίας;
Μάλλον…

Πάντως, ναι οι ολιγοήμερες διακοπές σου στο Λονδίνο, ήταν μια προσφορά του εαυτού σου, εις εαυτόν.
Και το ήθελες πολύ και για πολλούς λόγους.
Ό ένας από αυτούς είναι ότι πήγες σε μια πόλη, που ήθελες να την έχεις επισκεφτεί εδώ και καιρό.
Ξεπερασμένο ακούγεται, αλλά δεν είχες πάει άλλη φορά. Άλλωστε η πάσα αλήθεια είναι πως στα ταξίδια, μολονότι σου αρέσουν, παίρνεις πολύ κακό βαθμό. Το γιατί, δεν είναι πάντως εύκολο να αναλυθεί..
Ο άλλος λόγος είναι πως το θεώρησες σαν έναν οδηγό. Τριαντατόσα χρόνια τώρα, σου ήταν αδιανόητο ότι τέτοιον καιρό θα μπορούσε να λείπεις από τις επάλξεις.
Και δεν έλειψες.
Ε, καιρός είναι να μάθεις πώς είναι να φεύγεις έξω από τις συμβάσεις της καθημερινότητας, και εκτός των τυπικών ορίων που έχουν κακά τα ψέματα- χαρακτηρίσει την ζωή σου!

Ο τρίτος ήταν η παρέα.
Η συζήτηση για την εξόρμηση αυτή είχε ουσιαστικά αρχίσει από την εποχή της Αστυπάλαιας!
Όχι, δεν είναι και τόσο κοντά η Αστυπάλαια με το Λονδίνο. Η παρέα της Αστυπάλαιας όμως έκανε σχέδια για το μέλλον, και να που το πρώτο ευοδώθηκε.
Ευχή να υλοποιηθούν και τα άλλα.
Και δεν το λες για τον εαυτό σου!!

Και η παρέα ήταν κατά βάση εκείνη. Επαυξημένη όμως.
Το ότι οι περισσότεροι από τους άλλους, είναι τακτικοί περιηγητές των χώρων της Βρετανικής πρωτεύουσας, διευκόλυνε τα πράγματα και τις κινήσεις σας.
Πάντα υπάρχει και η άλλη πλευρά βέβαια που λέει ότι σε αυτές τις περιπτώσεις τίθενται περιορισμοί και χάνεις τη χαρά της ανακάλυψης. Δεν μπορείς να τα έχεις όμως όλα.

Μιλώντας πάντως για την επικράτεια της .. Ιγκλατέρας, δεν μπορείς να αποφύγεις τα του καιρού.
Μειράκιον ων, μάθαινες στο φροντιστήριο αγγλικών που πήγαινες, ότι οι Άγγλοι σε στιγμές αμηχανίας μιλούν συνήθως για τον καιρό.
Ε λοιπόν εσύ θέλεις να μιλήσεις για τον καιρό γιατί αυτός ήταν με το μέρος σας. Φτάνοντας, η αλήθεια είναι ότι αντιμετωπίσατε βροχή. Βροχή όμως όχι καταρράκτες. Έτσι την πρώτη σας βόλτα την κάνατε με την ομπρέλα στο χέρι, αλλά όχι για πολύ. Λίγες ώρες της Παρασκευής δηλαδή ο ουρανός θέλησε να

σας δείξει την λονδρέζικη εικόνα του.
Ξανά βροχή βρήκατε την Κυριακή το μεσημέρι αλλά πάλι για λίγες ώρες.
Στο ενδιάμεσο και μετά, τα πράγματα ήταν από ανεκτά έως ιδανικά.
Από όσο μπορείς να φανταστείς, αν πεις ότι, την Τρίτη το απόγευμα που αποχαιρετούσατε την πόλη, νιώσατε ενοχλημένοι γιατί δεν είχατε προβλέψει να έχετε μαζί σας γυαλιά ηλίου, μάλλον θα σε θεωρήσουν υπερβολικό.

Γεγονός είναι όμως ότι όλα αυτά πέρασαν.
Πέρασαν και ταυτόχρονα έμειναν βέβαια, όπως κάθε φορά συμβαίνει τόσο για τα θαυμαστά όσο και τα απλά και ταπεινά πράγματα.

Η επαφή σου με την αττική γη σε έφερε και πάλι αντιμέτωπο με τα καθημερινά προβλήματά, και πλέον, έχεις να σκέφτεσαι το αμέσως και το απώτερο μέλλον, με χρώματα παρμένα από τις παλέτες …..

Advertisements

6 thoughts on “Για τον καιρό…

    νατασσΆκι said:
    Ιανουαρίου 28, 2010 στο 11:57 μμ

    ναι, εδώ χάλια καιρό είχε… κρύο, άστα να πάνε
    😛

    Χαίρομαι που πέρασες καλά
    κι ακόμα καλύτερα στο επόμενο ταξίδι, ναι;
    🙂

    Φιλί

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 29, 2010 στο 12:24 πμ

    νατασσΆκι σε ευχαριστώ..
    Εύχομαι και σε σένα και σε όλους και όλες, χαρούμενες διαδρομές και όμορφα ταξίδια!!
    Φιλιά

    Orelia said:
    Ιανουαρίου 29, 2010 στο 7:03 πμ

    γιατί το -ον- δίπλα από το μειράκιον εγράφη με -ω- μέγα ενώ το μειράκιον ουδέτερόν εστι;;;
    μήπως αυτό είναι δηλωτικό ενός κάποιου εγωισμού ή ενδεχομένως και είδος ρατσισμού;;;;
    λέγω τώρα εγώ, πρωί πρωί…

    καλη σας ημέρα αγαπητέ!

    Darthiir the Abban said:
    Ιανουαρίου 29, 2010 στο 11:50 πμ

    ΧΑ

    Εμένα όλοι με ζηλεύουν γι’ αυτό ακριβώς, όπου πάω, έχω γυαλί ηλίου μαζί! Ακόμα και χειμώνα στις Βρυξέλες που πήγα!
    Έτσι, με το που βγάζει λίγο ήλιο οι άλλοι με φθονούν, και ένα είναι το σίγουρο: πάντα βγάζει!

    Orelia said:
    Ιανουαρίου 29, 2010 στο 6:44 μμ

    Darthiir… :))))

    αγαπητέ Σωτήριε, και αφού αρκετά σας «στόλισα», να πω πως χάρηκα που ταξιδέψατε, που ταξιδέψατε εν μέσω καθηκόντων, που ταξιδέψατε πραγματοποιώντας ένα σας στόχο, που ταξιδέψατε με την παρέα με την οποία είχατε συζητήσει γι αυτό
    τώρα ίσως είμαι σε θέση να καταλάβω εκείνο το σχόλιο σας το πόσο με ζηλέψατε, με την καλή έννοια, για εκείνο το ταξίδι στην Ξάνθη
    ήταν το εν μέσω καθηκόντων, ήταν κι ο προορισμός που είχα σαν στόχο απο πέντε χρόνια πριν

    λοιπόν, χάρηκα πολύ και εύχομαι να συνεχίσετε έτσι πραγματοποιώντας τις υπερβάσεις σας έξω απο τας βάσεις και προς τας εκτάσεις… :)))

    κααληνύχτα σας

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 30, 2010 στο 12:36 πμ

    Orelia γιατί, ήθελα να δείξω ότι Ο ομιλών είναι σερνικό που αναφέρεται στα μικράτα του.

    (Οι φιλόλογοι της παρέας θα μου πουν ότι το λάθος βρίσκεται στο χρόνο και όχι στο γένος 🙂 )

    Καλή σας ημέρα αγαπητή 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s