Υπουργοί και διαπιστεύσεις…

Posted on Updated on

Και εκεί που κάθεσαι ήρεμα και καλά και απολαμβάνεις τον ερατεινόν νυμφοκοκκόζωμόν σου, νάσου, περνάει η Υπουργός και σε ξεβολεύει.
Θέλεις, λέει, μια διαπίστευση;
Εγώ; Προσωπικά εγώ; Θα έλεγα ναι, αν ήξερα τι είναι αυτό και τι να το κάνω!
Πάντα ευγενής, δεν μπορείς να πληγώσεις μια κυρία όταν σου προσφέρει κάτι! Έστω κι αν αυτό είναι διαπίστευση!
Μα θα σε ξέρουμε και θα σε διαβάζουμε και θα βάλουμε το blog σου σε περίοπτον θέσιν! Τι; Λίγο είναι;

Λίγο δεν είναι, αυτό είναι αλήθεια, αλλά αν ήθελες τέτοιες τιμές και αρχοντιλίκια -είπαμε, εκ του άρχω- θα τα είχες και δεν θα είχες blog.
Δηλαδή μπορεί και να είχες και blog, αλλά δεν είναι αυτό το θέμα τώρα.
Ή μάλλον ακριβώς αυτό είναι το θέμα.
Το blog.
blog.

Πάνε πολλά χρόνια, –αλήθεια πολλά. Σχεδόν πέντε! Δηλαδή πέντε ακριβώς. Ήταν το 2005– που είχες αναρωτηθεί, μέσα σε ένα από τα … blog που είχες τότε (!) τι ακριβώς είναι ένα blog;
Γεγονός είναι πως, από τότε που έκανες την αφελή ερώτηση, κύλησε πολύς καιρός.
Αν υπήρχαν ποτάμια στην πόλη θα είχε κυλήσει και πολύ νερό κάτω από τα γεφύρια τους, και είναι περισσότερο από σίγουρο πως τα πράγματα έχουν αλλάξει έως και δραματικά.

Πάντως, το θυμάσαι πολύ καλά, απαντήσεις σού ήρθαν πολλές.
Είναι ανάγκη να γράψεις ότι δεν έκανες την ερώτηση για να μάθεις, αλλά για να κινήσεις μια συζήτηση; Ε δεν είναι ανάγκη. Αφού το έχεις ξαναπεί. Είσαι οπαδός της άποψης, μην κάνεις μια ερώτηση αν δεν γνωρίζεις την απάντησή της!!!
Φυσικά, όλων των απαντήσεων η κατάληξη ήταν πως blog είναι ένα ημερολόγιο, διαδικτυακό.
Ένα σύνολο δηλαδή προσωπικών εγγραφών με την ιδιαιτερότητα ότι ο συντάκτης τους, αποφασίζει σε ποιους θα επιτρέψει να το «κρυφοκοιτάξουν» ακόμα κι αν αυτοί βρίσκονται στην άλλη άκρη της γης και δεν έχουν ιδωθεί ούτε και πρόκειται να ιδωθούν ποτέ!
Τι; Αλίμονο αν μπορούσε ο καθένας να έχει πρόσβαση στις σκέψεις και στις ιδέες του κάθε άλλου.
Και φυσικά, το σημείωσες, αυτό το ήξερες πολύ καλά.
Όπως πολύ καλά γνώριζες και νωρίτερα όλους τους μηχανισμούς για να ελέγχεις τη ροή των θεμάτων που θα έφταναν σε όσους ήθελες να επιτρέπεται να τα προσεγγίζουν αν θέλουν.

Στην πορεία, φυσικά, τα πράγματα μπήκαν σε άλλες διαδρομές. Τα blog έγιναν από απλά ηλεκτρονικά ημερολόγια έως χώροι επαγγελματικής δράσης.
Δεν είναι δα και πολύς ο καιρός που κάποιοι έριξαν την ιδέα της ίδρυσης ασφαλιστικού ταμείου -τι λέτε μωρέ; Να ζητήσουν και οι μαθητές που γράφουν σε λευκώματα, κι αυτοί ανάλογες παροχές;-ώστε να έχουν λαμβάνειν κάτι τις στα γεράματά τους.
Επίσης, τα blog έπαψαν να μονοπωλούν -γιατί πότε μονοπώλησαν;- το σχετικό χώρο, αλλά ταυτόχρονα, και κυρίως επειδή οι πλατφόρμες ανάπτυξής τους το επέτρεπαν, έγιναν χώροι ισχυρής κοινωνικής και πολιτικής αντιπαράθεσης.
Άλλη μια κομψή έκφραση που χρησιμοποιείς για να μη μιλήσεις για ξεκατινιάσματα!

Και φυσικά, τυχαία (; ) πολλοί, πάμπολλοι, ειδικοί από δεκαετιών -βρε, αφού τότε δεν είχατε γεννηθεί …- ανακατεύουν, διαδίκτυο, blog, web 2.0, κοινωνική δικτύωση, twitter, facebook και άλλα πολλά, περίεργα, παράξενα και εντυπωσιακά σαν τα καθρεφτάκια που προορίζονται για τους ιθαγενείς, διότι πού ξέρεις; Στην αναμπουμπούλα χαίρεται ο λύκος!

Οι τα φαιά φέροντες, όπως συνήθως συμβαίνει, δεν θα έλεγες ότι έχουν για καλύτερό τους τις δυνατότητες που προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες.
Κάποια στιγμή όμως έφτασε και σε αυτούς το μήνυμα, εδώ έχει ψωμί -έστω με την μεταφορική έννοια του όρου- και έτσι δεν άργησαν να κάνουν την εμφάνισή τους, στα blog ,fora, facebook και όπου άλλου ειδικοί και «ειδικοί» -νέα κομψή έκφραση για τον όρο «επιτήδειος»- τους έπεισαν να σκάσουν μύτη.
Σαφώς και πάντα και παντού υπάρχουν εξαιρέσεις, αλλά τώρα το θέμα δεν είναι οι εξαιρέσεις.
Το θέμα σου είναι η διαπίστευση που προσφέρει η Υπουργός στα blog.
Και σε αυτή θέλεις να απευθυνθείς με πολλή αγάπη και κατανόηση.
Είναι και κατά πολύ μικρότερή σου βέβαια…

Μα καλή μου κυρία Υπουργέ, μετά την, μικρή έστω, ανάλυση που έκανα παραπάνω, καταλάβατε τι μου ζητάτε;
Μου ζητάτε να διαπιστεύσω (!!) το προσωπικό μου ημερολόγιο στο Υπουργείο σας. Να το επισημοποιήσω!
Είναι δυνατόν;
Δεν καταλαβαίνετε πως, από τη στιγμή που θα αρχίσω να σας ομιλώ επισήμως, εσείς θα χάσετε την ουσία που αναζητάτε;

Γιατί ας συζητηθεί λιγάκι το τι θα ήταν εποικοδομητικό και ουσιαστικό, από όλη ετούτη την ιστορία.
Αν κάτι θέλει ο οποιοσδήποτε άνθρωπος, είναι να ακούσει τις μύχιες σκέψεις και τις απόψεις των συνανθρώπων του.
Για καλό ή για κακό μικρή σημασία έχει.
Όλοι θέλουν να μάθουν τι σκέφτονται οι άλλοι και επίσης πολύ θα ήθελαν να μπορούν να ανοίξουν τα κλειστά κιτάπια και να αποκωδικοποιήσουν λέξεις και φράσεις που ίσως ξεκλείδωναν και δικές τους μύχιες και καλά ασφαλισμένες σκέψεις.

Επομένως, αν αγαπητή Άννα, σας είναι χρήσιμα σε κάτι τα blog, κι αν είναι χρήσιμα γενικώς κάποια από αυτά, δεν θα είναι εκείνα που θα διαπιστευτούν στις υπηρεσίες σας.
Χρήσιμα είναι εκείνα που μπορεί να περιέχουν την ιδέα, τη λέξη, τη φράση, που θα κινήσει τις δικές σας σκέψεις, θα προχωρήσεις τις ιδεολογικές σας αναζητήσεις, θα σας βγάλει από το τέλμα, στο οποίο συχνά πέφτει κάποιος, που έχει απομακρυνθεί από το κοινωνικό γίγνεσθαι και έχει πάρει επάνω του τις ευθύνες της διαχείρισης του συστήματος.
Τέτοια, ανώνυμα, «ταπεινά», χωρίς ιδιοτελείς προσεγγίσεις, -ή απολύτως ιδιοτελή, αν θέλει κανείς να τα δει ως χώρο που καλύπτουν την ανάγκη εκτόνωσης των διαχειριστών τους, είναι που θα πρέπει να αναζητήσετε, Άννα.
Τα άλλα, θα είναι υπάλληλοί σας. Θα υπακούουν στην εντολή Δοξάστε με και ε, δεν νομίζω να έχετε ανάγκη κι άλλων τέτοιων.
Θέλετε να αξιοποιήσετε τη δυναμική των blog; Θα συνέχιζες.
Δυστυχώς δεν μου είναι εύκολο να σας υποδείξω κάποιον απλό τρόπο.
Δεν τον ξέρω δηλαδή.
Αν θέλετε μπορείτε να στήνεστε ολημερίς στο διαδίκτυο και να ψάχνετε.
Αν πάλι ο χρόνος δεν σας περισσεύει -λογικό είναι- τότε βάλτε κάποιους που έχουν τον χρόνο, -και τους εμπιστεύεστε, σημαντικό αυτό- να τρέχουν συνεχώς τις μηχανές αναζήτησης, με τις λέξεις κλειδιά που νομίζετε ότι θα σας βοηθήσουν.
Μόνον έτσι θα καταφέρετε να «στήσετε» αυτί, να ρίξετε κλεφτές ματιές, να αφουγκραστείτε λόγια και ιδέες που μπορεί να μην σας χρειάζονται, αλλά μπορεί και να δώσουν τεράστια ώθηση στις προσπάθειές σας.

Τέτοια θα της έλεγες της Υπουργού, –λες να θεωρούσε ανοίκεια την προσφώνηση Άννα;– πιστεύοντας ότι, μια και εκείνη άνοιξε τη συζήτηση, καλό θα ήταν να τη βγάλεις από την πλάνη πως μπορεί να υπάρχουν ειδικοί στα blog, από τους οποίους θα παίρνει οπωσδήποτε την καλύτερη λύση στα προβλήματά της.

Δηλαδή, για να κλείσεις με μια τεχνοκρατική σκέψη, ανόητες είναι οι επιχειρήσεις, που εδώ και χρόνια έχουν εφαρμόσει το «κόλπο» των, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, συναντήσεων, όλων των εργαζομένων -από τα στελέχη έως τους κλητήρες- και καταγράφουν λόγια σκέψεις και ιδέες που τις αξιολογούν με βάση τους στόχους τους, χωρίς να τους απασχολεί τίνος είναι η ιδέα;
Οι πλατφόρμες των blog μπορούν θαυμάσια να θεωρηθούν σαν μια συνεχής και ανοιχτή τέτοια συνάντηση.
Βέβαια, για να μαζέψεις τις ιδέες, θα πρέπει να κουραστείς και λίγο, αλλά όπως έλεγε και η γιαγιά μου, αν δεν βρέξεις … πόδια ψάρια δεν τρως!

Advertisements

22 thoughts on “Υπουργοί και διαπιστεύσεις…

    νατασσΆκι said:
    Ιανουαρίου 7, 2010 στο 1:56 μμ

    ναι, καλά
    δεν το κάνεις λίγο πιο… επίσημο, να το στείλεις στην Άννα και τους συνεργάτες της μπας και καταλάβουν τι πατάτες κάνουν;
    (γιατί αν περιμένεις να σε ανακαλύψουν και να το διαβάσουν.. τη βάψαμε!)
    (και δεν έχει να κάνει με σένα -αν ήξεραν τι και πού και πώς να ψάξουν, θα είχαν γλυτώσει από πολλά… χμμ)

    και, λύσε μου μια απορία: τι είναι το ερατεινόν νυμφοκοκκόζωμον;
    (να μαθαίνουμε και καμιά καινούρια λέξη 😉 )

    Φιλί

    ο δείμος του πολίτη said:
    Ιανουαρίου 7, 2010 στο 1:58 μμ

    Είσαι λίγο αυστηρός νομίζω σε όλο το άρθρο και μάλλον τσουβαλιάζεις κάποιες καταστάσεις. Μάλλον, λέω, γιατι ούτε κι εγώ είμαι απόλυτος ότι διαφωνώ μαζί σου.

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 7, 2010 στο 2:02 μμ

    νατασσΆκι, ερατεινός είναι ο ευχάριστος ο αξιαγάπητος. Νυμφοκοκκόζωμο είναι ο … καφές!
    Άρα ομιλώ -κλεμμένο είναι από τη Βαβυλωνία- για τον πρωινό καφέ!! 🙂

    Κατά τα άλλα, τι επίσημο να το κάνω; Να του φορέσω και .. λιβρέα;
    :)))
    Δεν έχω!!!!
    Πάντως το αφήνω εδώ να «ταξιδεύει» και θα περιμένω να τα ανακαλύψουν μόνοι τους όσα γράφω, όποιοι ενδιαφέρονται.
    Για τους άλλους …

    Καλό μεσημέρι.

    Φιλάκια

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 7, 2010 στο 2:10 μμ

    δείμε, μπορεί να έχεις δίκιο και να ήμουν περισσότερο αυστηρός και απόλυτος από όσο θα ήθελα κι εγώ..
    Πάντως, μια και μου δίνεις την ευκαιρία ας διευκρινίσω ότι, τα πυρά δεν είναι (μόνον) για την Υπουργό αλλά στόχευαν και πολλούς άλλους από ΕΜΑΣ.
    Δεν εξαιρώ τον εαυτό μου.

    Τη γενική μου στάση σε όλα αυτά την σημείωσα στο δικό σου blog. Το διαδίκτυο αλλάζει δυναμικά τα δεδομένα. Οποιαδήποτε στατική θεώρηση της χρήσης του, οδηγεί σε περισσότερα ίσως προβλήματα, από εκείνα που θα θέλαμε να λύσει.
    (Για την ακρίβεια αλλάζει και τα ίδια τα προβλήματα. Διαγράφει προηγούμενα και εμφανίζει νέα)

    Πάντως το ξαναλέω, δεν ήταν πρόθεσή μου να κριτικάρω την Υπουργό για την ιδέα της.
    Πιο πολύ τα σκάγια ήθελα να πιάσουν την τρέχουσα αντίληψη που έχει διαμορφωθεί για τα blog και τους Bloggers

    Orelia said:
    Ιανουαρίου 7, 2010 στο 6:19 μμ

    στον ενικό και τον πληθυντικό, το(τα) blog ίδιο μένει

    δεν είναι αυστηρός δείμε…
    πραγματιστής είναι και απο ..αιώνων χρήστης του διαδικτύου
    αμέτρητες φορές αναγκάστικα να κάνω βουτια στα βαθειά για να τον καταλάβω

    ωραία ανάλυση Σωτήρη

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 7, 2010 στο 6:48 μμ

    Ωρέλια ε ναι blog και όχι με s στο τέλος…
    Αφού είναι λέξη προερχόμενη από δύο άλλες λέξεις..

    Και μια και το ρίξαμε στο ετυμολογικό, θα πρόσεξες ότι τελικά προτίμησα να γράφω blog και όχι ιστολόγιο, γιατί η λέξη αυτή -ιστολόγιο- είναι μια από εκείνες που έχουν φέρει σύγχυση, την οποία δεν θεωρώ τυχαία.
    Όχι, δεν είμαι υπέρ της μονομερούς χρήσης, των blog. Εκείνο που λέω είναι πως καλά θα κάνουμε να ξεκαθαρίζουμε τις λέξεις, γιατί πίσω τους υποκρύπτονται έννοιες και, κυρίως, προθέσεις!

    Κατά τα … άλλα Ευχαριστώ!
    🙂

    Darthiir the Abban said:
    Ιανουαρίου 8, 2010 στο 11:13 πμ

    Τί έγινε ρε παιδιά;

    Κι άλλα έξοδα; Που να στείλω τις γκαμήλες να τις διαπιστεύσουν μία-μία, μη μείνω άνεργος ο έρμος μεσούσης της κρίσης, καταλάβατε;;;

    (Μα καλά, τί έχασα πάλι;;; )

    Orelia said:
    Ιανουαρίου 8, 2010 στο 9:52 μμ

    ωραία η νέα φωτό
    τώρα την πρόσεξα

    * καλός φίλος είσαστε!
    μα να με αφήσετε να γράψω την επιστολή στον Σανιδά με τα ιστολόγια να έχουν σου στον πληθυντικό;
    που βάζεις δε και το διπλο τζου στο ρήμα ως γερούνδιον
    εμ σας χρειάζεται μομφή…
    θα στειλω διαπιστευτηρια εξ ονοματος σας
    σκεφτηκατε πως γινεται αυτο;
    ή κάνω λάθος;

    "To τέρας της αμάθειας" said:
    Ιανουαρίου 13, 2010 στο 6:56 πμ

    weB-LOG αδι-απίστευτο?

    Kούτσουρο θα παραμείνω…

    🙂

    Coco said:
    Ιανουαρίου 14, 2010 στο 5:09 πμ

    εμένα ένα με τρομάζει
    τα μπλογκς μπορεί να μην τα βρίσκουνε
    αλλά βρίσκουνε την ώρα του καφέ
    με συντονισμένη ακρίβεια

    Orelia said:
    Ιανουαρίου 16, 2010 στο 8:32 πμ

    μαλΊσταααα!
    πήρες σειρά με χαρτί προτεραιότητος γιατις διαπιστεύσεις,έτσι;
    αλλιώς.., πως…, τόση απουσία..;
    α, ναι! πως δεν το σκέφτηκα; μα όχι! τι; δε θα σε μαρτυρούσα! να μάθουν κι οι άλλοι πως κυνηγάς τα παγανά μέιντ ιν μπράσσελς; ε, βέβαια! αυτό θα πω! πήγες να μαζέψεις τις ελιές!!!! τι;…;..

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 16, 2010 στο 9:59 πμ

    Darthiir δες. Για τις καμήλες και δη τις πολλές, κάνουμε και καλές τιμές!!!
    Το ενδεχόμενο πάντως της ομαδικής διαπίστευσης, όχι, δεν το συζητάμε!!!!

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 16, 2010 στο 10:03 πμ

    Ωρέλια ακούστε. Το ότι η συγκεκριμένη είναι Υπουργός, ελπίζω όχι δια βίου -παιδείας, δεν σημαίνει ότι τα αγγλικά έγιναν -επίσημα ακόμα τουλάχιστον- δεύτερη γλώσσα. Επομένως γράφετε όπως θέλετε.
    Τι; Φοβάστε μπας και σας κακολογήσει η Καμήλα;
    (Η Καμήλα του εκείνου που μάλλον δεν θα προκάμει να φορέσει το στέμμα, όχι του φίλου μας του darthiir που περιμένει στην ουρά για διαπίστευση!!! )

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 16, 2010 στο 10:11 πμ

    To τέρας της αμάθειας, ε ναι. Για αδιαπίστευτο μιλάμε. Όχι για αφακέλωτο!!!! 🙂 🙂

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 16, 2010 στο 10:12 πμ

    Coco μου εμ βλέπεις ο καφές έχει την κακή ιδιότητα να .. μυρίζει!!! 🙂 🙂

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 16, 2010 στο 10:17 πμ

    Orelia ένα ένα.
    Χαρτάκια για διαπιστεύσεις πήρα (!!!), αλλά επειδή το νούμερο ήταν πολύ μεγάλο, είπα να πεταχτώ εδώ παρακάτω στο σούπερ μάρκετ για τυριά και αλλαντικά.
    Ε και εκεί η σειρά ήταν τεράστια ξέρεις!!!

    Έτσι εξηγείται η απουσία (δεύτερη εκδοχή αυτή !!! την άλλη την έδωσα στον darthiir ότι έψαχνα απαντήσεις σε φιλοσοφικά ζητήματα του τύπου: μπορεί το τέλος να είναι μέρος του ταξιδιού;]
    {μεταξύ μας τώρα. Από το λίγο που με ξέρεις, βρίσκεις ότι δυσκολεύομαι πολύ να προβάλω δικαιολογίες; 🙂 }

    Όσο για τις ελιές, δεν θα γίνεις πιστευτή. Βρες άλλη δικαιολογία.
    Κάηκαν το 2007.
    Να έχουμε να θυμόμαστε κάτι από το πέρασμα του ραφινάτου!!

    Darthiir the Abban said:
    Ιανουαρίου 16, 2010 στο 10:20 πμ

    Να δω βρε παιδάκι μου, αλλά τί;

    (Δεν μπορεί, εκατό είναι, είστε σίγουροι πως θέτε να τις διαπιστεύσετε μία μία; Εμένα δε με πειράζει καθόλου! Εσάς δεν ξέρω!!! :p )

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 16, 2010 στο 10:46 πμ

    Darthiir το τι που ρωτάς, πού πάει;
    Στο τι έχασες;
    Αν πηγαίνει σε αυτό, μετά λύπης μου σου ανακοινώνω ότι το χάσαμε κι εμείς!!!
    🙂

    Orelia said:
    Ιανουαρίου 16, 2010 στο 5:49 μμ

    έλα ρε!
    για βγαλτα φωτο να μας τα δειξεις!
    τα χαρτακια βρε…. τι;

    τις βλεπω τις δικαιολογιες σας αγαπητε! δεν χρειαζεται να επαναλαμβανεσθε! πολυς κοπος για το τιποτα! :Ρ

    με το συμπαθειο!
    Ελλάδα ειναι μονον η Πελοπόνησσος;
    και παλι με το συμπαθειο…

    χαιρε :))

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 16, 2010 στο 6:48 μμ

    Orelia ε μη με προκαλείτε να απαντήσω πως, ιστορικώς ομιλών, Ελλάδα ναι είναι η Πελοπόννησος!!!

    Κατά τα λοιπά, βεβαίως να βγάλω φωτό τα χαρτάκια, αλλά τώρα κωλύομαι γιατί δεν έχει .. φιλμ η μηχανή!!!
    🙂 🙂

    Ave!!!
    🙂

    Darthiir the Abban said:
    Ιανουαρίου 17, 2010 στο 11:41 πμ

    Εεεε στο τί να δω…
    Το ότι το έχουμε χάσει ομαδικώς και συλλογικώς το έχω εμπεδώσει 🙂

    Sotiris Kanell. responded:
    Ιανουαρίου 18, 2010 στο 11:40 μμ

    Darthiir πρέπει πάντως να παραδεχτούμε όλοι, πως τα έχουμε καταφέρει καλά!
    Τα έχουμε χαμένα και το ξέρουμε … οι .. χαμένοι!!
    🙂 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s