Μια ακόμα Πόρτα της Ιστορίας

Posted on Updated on

Πόσες φορές έχεις περάσει από εκεί;
Δύσκολο να τις μετρήσεις.
Λογικά πάντως όταν πέρασες πρέπει να ήταν Σεπτέμβριος του 1976!
Φυσικά δεν την είχες προσέξει.

Έπρεπε να περάσουν περισσότερο από τριάντα τρία χρόνια για να τη δεις.

Για την ακρίβεια ούτε σήμερα την είδες.
Τα μάτια σου, τα οδηγούσε το μυαλό σου, πώς αλλιώς δηλαδή; και το μυαλό σου είναι ετούτο τον καιρό φορτωμένο με πολλά.
Τα σημερινά, απλώς ήταν περισσότερα.

Η διάθεσή σου να διατρέξεις το χώρο με τη φωτογραφική μηχανή στο χέρι, δεν ήταν φυσικά σημερινή.
Το τελευταίο διάστημα το αποπειράσαι συχνά.
Και οι άλλοι ταλαιπωρούνται!

Όμως το σημερινό άξιζε τον κόπο. Τουλάχιστον για σένα.
Δεν ήταν που ακολούθησες τα πρώτα βήματα τα οποία έκανες πριν από τόσα χρόνια στο χώρο σου.
Δεν ήταν που ξανάφερες μπροστά σου εικόνες τις οποίες είχες χρόνια να

ανακαλέσεις.
Και γνώσεις. Βλέπεις, μπορεί να έκανες πριν από πολλά χρόνια τη μεγάλη στροφή – ε, καλά όχι και τεράστια- αυτό όμως δεν σημαίνει ότι μηδένισες τον μετρητή των γνώσεων του προηγούμενο χώρου.
Δεν ήταν γιατί μάζεψες υλικό για τις αναμνήσεις του μέλλοντός σου!
Το έχεις ματα-πει αυτό.

Πιο πολύ άξιζε γιατί ξεκαθάρισαν μέσα σου, και τακτοποιήθηκαν πληροφορίες που είχες, αλλά δεν είχες βρει τόσο καιρό τον χρόνο να τις ταυτοποιήσεις με τον χώρο που καθημερινά βιώνεις.

Το είχες ακούσει ότι οι χώροι που περνάς αρκετές ώρες της ημέρας σου, και στο παρελθόν πολύ περισσότερες, τον καιρό της κατοχής είχαν γίνει νοσοκομείο. Το είχαν επιτάξει οι κατακτητές και το είχαν μετατρέψει σε χώρο νοσηλείας.
Αυτό το ήξερες. Το ποιο τμήμα του κτηρίου όμως, ποτέ δεν το είχες εντοπίσει. Δεν το είχες ψάξει κιόλας.
Σου έφτανε ότι το ήξερες.
Άλλωστε, οι λεπτομέρειες, μικρή αξία έχουν για την ιστορία. Εκείνο που την ενδιαφέρει, για να μετατραπεί από αφήγηση σε Ιστορία με το γιώτα κεφαλαίο, είναι τα διδάγματα που μπορούν να ενισχύσουν την ομοιογένεια του λαού. Και το ηθικό.
Κάποιες φορές και τον υπερβολικό ενθουσιασμό για την καταγωγή και τότε, το πράγμα γίνεται ρατσισμός!
Σήμερα όμως ο συνάδελφος, που παραμένει στο χώρο πολλά χρόνια μετά τη δική σου μετοίκιση, ήταν αποκαλυπτικός.
Αυτός ήταν ο χώρος που είχε γίνει νοσοκομείο! Μου το είχε πει ο κυρ Αντώνης κι ο κυρ Βασίλης.
Παλιοί συνάδελφοι αυτοί και ήδη ηλικιωμένοι όταν εσύ έκανες εκεί τα πρώτα βήματά σου.Μήπως πρέπει να το σκεφτείς πάλι; Δηλαδή πόσο ηλικιωμένοι ήταν τότε; Όχι πόσο τους έβλεπες εσύ, αλλά πόσο ήταν. Σε σχέση με τη δική σου σημερινή ηλικία, εκείνοι που ήταν; Σε μικρότερο ή σε μεγαλύτερο σκαλοπάτι;
Μήπως να ξανασκεφτείς τη χρήση της λέξης ηλικιωμένοι;

Η ηλικία τους, τούς επέτρεπε να έχουν βιώματα του χώρου, από την εποχή και πριν από τον παγκόσμιο πόλεμο!
Και οι εικόνες ήταν ακόμα νωπές μπροστά τους.

Και ξέρεις; Συνέχισε ο συνάδελφος, αυτή εδώ ήταν μια πόρτα, που οδηγούσε από μια στοά, στον πίσω δρόμο! Η πόρτα νάτην είναι στη θέση της, αλλά τα κτήρια που φτιάχτηκαν μετά, έκοψαν τη διαδρομή και η δίοδος χτίστηκε. Μπορείς να τη δεις!

Αυτή την φορά δεν άφησες την πληροφορία να περάσει ανεκμετάλλευτη. Φαντασία αλλά και λογικές σκέψεις αντάμα.
Πόσοι και ποιοι άραγε να έχουν διαβεί από αυτή τη μυστική στοά;
Και κάτω από ποιες συνθήκες;
Γιατροί, νοσηλευτές, ασθενείς, τραυματίες.
Καθένας και μια ξεχωριστή ιστορία.
Όλοι μαζί μια κουκκίδα που άφησε πίσω της η μηχανή του χρόνου.

Όχι, δεν θεώρησες υποτιμητικό να σκύψεις από το πλατύσκαλο που βρίσκεται από πάνω ώστε να φωτογραφίσεις την κλειδωμένη πόρτα, που προστατεύει τον τοίχο που έχει υψωθεί πίσω της.
Και να σε έβλεπαν γονατισμένο δηλαδή τι πειράζει;
Είναι κακό να υποκλίνεσαι στην Ιστορία;

Advertisements

8 thoughts on “Μια ακόμα Πόρτα της Ιστορίας

    Darthiir the Abban said:
    Δεκέμβριος 10, 2009 στο 12:57 μμ

    Είναι κακό να μην σταματάς για λίγο, ν’ αναλογίζεσαι…

    Σύλβια said:
    Δεκέμβριος 10, 2009 στο 1:59 μμ

    Για σου Σωτήρη, έφτιαξα cause στο Facebook σχετικά με την Ιστορία… Άσχετο.

    νατασσΆκι said:
    Δεκέμβριος 10, 2009 στο 11:58 μμ

    Είδες;
    Εσύ μας ανοίγεις «πόρτες»
    και μας αφήνεις άφωνους 🙂

    Φιλί

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 30, 2009 στο 12:00 πμ

    Darthiir, δίκιο έχεις, αλλά, ας δικαιολογηθώ και λίγο, το τρέξιμο δεν είναι πάντα δική μας επιλογή!

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 30, 2009 στο 12:04 πμ

    Σύλβια θα κοιτάξω, αν και δεν έχω καταλάβει τι είναι αυτά τα causes ..

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 30, 2009 στο 12:05 πμ

    νατασσΆκι, μα δεν είναι πως ανοίγω εγώ τις πόρτες. Είναι που εσείς, θέλετε να τις δείτε!!
    Φιλιά

    Darthiir the Abban said:
    Δεκέμβριος 31, 2009 στο 10:02 πμ

    Δικαιολογίες… !!!

    Sotiris Kanell. responded:
    Δεκέμβριος 31, 2009 στο 5:11 μμ

    darthiir ε, ό,τι μπορεί ο καθείς … 🙂 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s