μακρά τείχη…

Posted on Updated on

Γκρίνια σήμερα –ναι, πρώτη φορά ήταν… – που έπρεπε πρωί πρωί να τρέχεις.
Αμ κι εσύ, να μην έχεις ούτε μονόλεπτο στην τσέπη!

Μονόλεπτο, στην κυριολεξία, όντως δεν είχες, είχες όμως μαζί τη φωτογραφική σου μηχανή.

Ότι ο σταθμός του ηλεκτρικού σιδηροδρόμου έχει κλείσει, βεβαίως το ήξερες. Και τον λόγο γνωρίζεις.
Γίνονται έργα και αλλάζουν οι σιδηροτροχιές, άρα, λογικά, θα σκάβουν κιόλας, για να τις φτιάξουν καλύτερες και σύμφωνες με τις νεότερες προδιαγραφές..
Εκείνο που δεν ήξερες, ούτε το φαντάστηκες αν και θα έπρεπε, είναι ότι κάτω από τις γραμμές, που τόσα χρόνια κινείται ο ηλεκτρικός σιδηρόδρομος, θα περίμεναν υπομονετικά τη σκαπάνη, αρχαιολογικά ευρήματα.

Τα βήματά σου για να ανέβεις τα σκαλοπάτια της γέφυρας που συνδέει τις δυο μεριές της πόλης, όχι δεν ήταν ανάλαφρα.
Δεν μπορεί να είναι ανάλαφρα.
Είναι πολλά τα χρόνια που κουβαλάς στην πλάτη, όπως και να το κάνεις.
Μη το κρύβεις. Δεν είναι μόνον τα χρόνια.
Καμιά φορά οι σκέψεις σου, γίνονται πιο βαριές και από σίδερο.

Το βλέμμα, φτάνοντας στην αερογέφυρα επάνω, έψαξε να ικανοποιήσει την περιέργειά σου.
Πόσο έχουν προχωρήσει τα έργα; Πόσο γρήγορα θα τελειώσουν;
Κοίτα, έχουν βγάλει όλες τις ράγες και έχουν σκάψει κιόλας, αλλά…
Αλλά αυτό που είναι στη μέση ακριβώς της διαδρομής σίγουρα δεν έχει φτιαχτεί από την επιχείρηση που ελέγχει τον ηλεκτρικό σιδηρόδρομο.
Οι πλαστικές σωλήνες της αποχέτευσης όμως, από αυτούς είναι. Και όταν τις τοποθετούσαν, προφανώς είχαν δει. Γνώριζαν!
Αυτό, είναι τμήμα τείχους.
Λογικά, αφού είσαι πάνω από τη διαδρομή που ενώνει τον Πειραιά με την Αθήνα, αυτό που βρίσκεται μπροστά σου, θα πρέπει να είναι κομμάτι από τα τείχη που κάλυπταν αμυντικά την αρχαία Αθήνα και το επίνειό της.
Αυτά λογικά είναι τμήματα από τα μακρά τείχη!

Η φωτογραφική μηχανή ήταν στην τσέπη και η τσέπη κοντά στο .. χέρι.
Το μυαλό, όχι πολύ μακριά, -δεν είσαι δα και κανένας … γίγαντας-, έδωσε αμέσως την εντολή και άρχισες να φωτογραφίζεις.
Άνθρωποι, που δούλευαν προσεκτικά με μια μικρή σκαπάνη στο ένα χέρι και ένα μικρό σκουπάκι στο άλλο, άλλοι που τους παρατηρούσαν.
Ησυχία, σχετικά, και προσοχή μέχρι ευλβικής προσήλωσης.
Τη δουλειά τους εκείνοι, τη δουλειά σου εσύ.

Πάντως, όχι δεν μπορείς να το περάσεις απαρατήρητο.
Οι πολλοί που περνοδιάβαιναν, μικρή, έως καμία, σημασία έδιναν.
Σαν να επρόκειτο για κάτι συνηθισμένο.
Μπορεί και ενοχλητικό.
Η αλήθεια είναι πως με τον Τρισέ και τον Προβόπουλο, τα άδεια ταμεία και τις φορομπηχτικές κινήσεις του αγαπητού κυρίου Υπουργού επί των Οικονομικών, άντε να δει ο κόσμος παραπέρα από τη μύτη του.
Και το ότι κοντοστάθηκαν όταν σε είδαν να φωτογραφίζεις, πολύ ήταν.
Μάλλον θα σκέφτηκαν ότι είσαι ένας ακόμα τρελός, και αργόσχολος.
Ναι, αυτό είναι.
Σιγά που ενδιαφέρθηκαν για τις πέτρες κάτω στο έδαφος.
Με την πετριά που έχεις να στέκεσαι και να βγάζεις φωτογραφίες μάλλον απόρησαν.

Όχι δηλαδή ότι και οι άλλοι που τους ανακοίνωσες αυτά που είδες, έδειξαν κανένα πιο ζωηρό ενδιαφέρον.
Ο ένας είπε Πότε είπαμε θα τελειώσουν οι εργασίες; Στις 16 Δεκεμβρίου; Καλά τότε θα τελειώσουν, αλλά μάλλον εσύ θα πρέπει να αλλάξεις την κατάληξη του έτους!
Η άλλη έδειξε χαρά, και συγκίνηση είπε, γιατί ξέρεις; Σε αυτά τα τείχη έχουν σκοτωθεί χιλιάδες Σπαρτιατών!
Ναι το ξέρεις. Δεν έχει κάτι εναντίον των Αθηναίων. Απλά έκανε τη διατριβή της και την υποστήριξε πρόσφατα και το θέμα της είχε να κάνει με τους Λακεδαιμονίους.
Μέχρι στον Ταϋγετο, στον Καιάδα, είχε φτάσει για να ολοκληρώσει αυτή την εργασία.

Εν πάση περιπτώσει, εσύ κράτησες τις φωτογραφίες σου να τις δείξεις εδώ.
Από όσο μπορείς να ξέρεις είναι ΠΡΩΤΗ φορά που εμφανίζονται φωτογραφίες από αυτό το σημείο, άρα νιώθεις λίγο και σαν εκείνους που λένε έχω … παγκόσμια αποκλειστικότητα.

Όπως και να έχει το θέμα όμως, σύντομα θα επανέλθεις.
Και με περισσότερο υλικό και πληροφορίες.
Ή μήπως να το αφήσεις στους ειδικούς;
Εσύ βρέθηκες εκεί κατά τύχη.
Γιατί να πάρεις τη δόξα άλλων;

Advertisements

14 thoughts on “μακρά τείχη…

    νατασσΆκι said:
    Νοέμβριος 28, 2009 στο 9:22 πμ

    Λατρεύω τη δουλειά των αρχαιολόγων..
    Αυτό που κάθονται με κείνα τα μικρά σκουπάκια, και καθαρίζουν κάθε πετραδάκι, και μετά τα συναρμολογούν και ξαφνικά βλέπεις μια ολόκληρη εποχή πίσω απ’ αυτά τα πετραδάκια… Αλλά τι περίμενες εσύ, να στέκουν όλοι να τους δουν και να ξέρουν κιόλας τι βλέπουν; Χμμ..

    Έτσι που διάβασα τούτο το κείμενο, θυμήθηκα ένα παραμύθι που διάβαζα στον Άκη μικρό: ήταν μια πόλη, που οι κάτοικοί της δεν την κοιτούσαν ποτέ, ήταν πάντα βιαστικοί και έτρεχαν. Κι η πόλη άρχισε να χάνει τα χρώματά της, και να γίνεται μέρα με τη μέρα όλο και πιο γκρίζα, και πιο σκοτεινή -και πάλι, κανείς δεν το κατάλαβε, εκτός από τα μικρά παιδιά. Τώρα που το σκέφτομαι, δεν είναι τόσο παραμύθι, τελικά.

    Να μας κάνεις τη χάρη να μην το αφήσεις στους ειδικούς, ναι;
    🙂

    Φιλί
    Καλημέρα

    Marina said:
    Νοέμβριος 28, 2009 στο 6:52 μμ

    Τη δύσκολη και επίπονη δουλειά των αρχαιολόγων κανείς δεν την παίρνει στα σοβαρά..όταν όμως τα αρχαία αποκαλυφθούν-αναστυλωθούν όλοι τρέχουμε να τα θαυμάζουμε αγνοώντας τον μόχθο των αρχαιολόγων και ιστορικών.

    Εξαιρετικές οι φωτογραφίες σου, κράτα τες σαν κόρη οφθαλμου γιατί δείχνουν τη πορεία ανακάλυψης-αποκάλυψης αργότερα ανάρτησης ίσως των τειχών κάπου αλλού?? ποιός ξέρει, ή θα τα αφήσουν εκεί για να τρέχουμε να τα θαυμάζουμε και απο κοντά!.

    Σύλβια said:
    Νοέμβριος 29, 2009 στο 11:16 πμ

    Σώσε με Σωτήρη μου!

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 29, 2009 στο 11:56 πμ

    Σύλβιά μου, μη φοβάσαι, τα .. τείχη δεν είναι ψηλά!! 🙂

    Orelia said:
    Νοέμβριος 29, 2009 στο 2:37 μμ

    να σας το αφήσω κι εδώ να υπάρχει… 🙂

    ήξερα πως το νερό ακολουθεί πάντα τον ίδιο δρόμο ακόμη κι αν αυτός χτιστεί
    εντυπωσιάζομαι να ανακαλύπτω ή όταν αποκαλύπτεται πως κι ο άνθρωπος ακολουθεί τα ίδια του τα ίχνη ακόμη κι αν αυτά έχουν σκεπαστεί απο την ιλύ [έτσι γράφεται;] του αναπόφευκτου

    καλη συνέχεια στην ημέρα σας αγαπητέ

    τνκαραμήτσος said:
    Νοέμβριος 29, 2009 στο 11:13 μμ

    Το καλοκαίρι επισκέφτηκα την αρχαία Ιθώμη στη Μεσσηνία. Άλλη μια γωνιά – αρχαιολογικός θησαυρός.
    Την καλησπέρα μου.

    "To τέρας της αμάθειας" said:
    Νοέμβριος 30, 2009 στο 2:05 μμ

    Μακρά τείχη?! Τσιμέντο να γίνουν…

    […] About « μακρά τείχη… […]

    Darthiir the Abban said:
    Δεκέμβριος 1, 2009 στο 4:03 μμ

    Έχω την αίσθηση πάντως πως είναι γενικότερο κακό το να μη βλέπουν οι πολλοί πιό μπροστά από τη μύτη τους, δε νομίζω να φταίει ο πολυχρονεμένος μας υπουργός!

    Sotiris K. responded:
    Δεκέμβριος 2, 2009 στο 12:21 πμ

    Ωρέλια, Γιατί όχι; Ο άνθρωπος, όταν δεν παραλογίζεται, τα βήματα της Φύσης δεν ακολουθεί;
    Καλή σας ημέρα!

    Sotiris K. responded:
    Δεκέμβριος 2, 2009 στο 12:24 πμ

    τνκαραμήτσος, οι ομορφιές και η ιστορία της πατρίδας μας είναι παντού παρούσες και παρούσα!
    Και την δική μου καλησπέρα

    Sotiris K. responded:
    Δεκέμβριος 2, 2009 στο 12:26 πμ

    Το τέρας της αμάθειας, πού το ξέρεις;
    (Αύριο θα ανεβάσω φωτογραφίες από το τσιμεντάρισμα!!!)

    Sotiris K. responded:
    Δεκέμβριος 2, 2009 στο 12:39 πμ

    ε και δεν αποδίδω και εγώ σε Υπουργούς της ευθύνη.
    Τουλάχιστον την πρώτη ευθύνη.
    Ας είναι.

    Sotiris K. responded:
    Δεκέμβριος 2, 2009 στο 12:46 πμ

    νατασσΆκι μου σε ευχαριστώ.
    Πάντως τους καταλαβαίνω τους ανθρώπους που τρέχουν(με) και δεν κοιτάζουν(με).

    Η ζωής ζητάει περισσότερα από όσα μπορούμε να αντέξουμε.
    Ή φαίνεται να ζητάει.
    Ή την κάνουν να φαίνεται ότι ζητάει!!

    Καλό βράδυ.
    Φιλάκια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s