ναι, και λοιπόν;

Posted on Updated on

Ίδια κι αυτή η ημέρα.
Όσο και να μη το θέλεις, όσο και να μη το λες, η αλήθεια είναι μπροστά σου.
Εσύ είσαι αλλού.
Όχι απαραίτητα στην καλή πλευρά του ποταμιού!
Πρωί πρωί έπιασες να λύσεις τους χτεσινούς κόμπους. Γιατί;
Αφού το ξέρεις. Και ξέρεις πως ο τρόπος της σκέψης σας είναι διαφορετικός.
Οι κόσμοι σας είναι διαφορετικοί.
Τι θα πει οι προσλαμβάνουσες παραστάσεις είναι ίδιες; Δεν είναι.
Οι εικόνες, και τα γεγονότα που τις δημιουργούν δεν φτάνουν στον εγκέφαλο με ίδια φίλτρα. Άλλα τα δικά σου, αλλά των άλλων.
Και εσύ τουλάχιστον το ξέρεις.
Κι από την άλλη. Έχεις το δικαίωμα να στηρίζεις την ξεροκεφαλιά σου και μέσα από αυτή να μη σε ενδιαφέρει ο λόγος που μένει;
Όσο κι αν δεν σε ενδιαφέρει, όσο κι αν λες ότι έχεις κάνει -έχεις;- υπέρβαση γιατί κατάλαβες ότι και ο καλός λόγος γρήγορα θα εξανεμιστεί, έχεις το δικαίωμα να το δείχνεις;
Βοηθάς κανέναν έτσι;
Έστω τον εαυτό σου.
Η πρωινή έντονη συζήτηση, στην ουσία είχε μέσα της αυτή τη σύγκρουση.
Εσύ εναντίον του εαυτού σου.
-Όχι δεν θα το αφήσω να περάσει έτσι.
-Και που θα το επισημάνεις τι θα γίνει;
-Τίποτα, αλλά δεν μπορεί, αντί να ακούω αν όχι το «ευχαριστώ», αν όχι το «αναγνωρίζουμε ότι στέκεσαι δίπλα μας», έστω το «κάνεις καλά που δεν μας εμποδίζεις», να ακούω ότι είμαι αυταρχικός!
-Και θα κερδίσεις τίποτα αν δεν στο πουν κατάμουτρα, αλλά το σκέφτονται;

Μπορεί όλα αυτά να πέρασαν από το μυαλό σου, έστω και αστραπιαία, όμως την πεζοδρομιακή αντιπαράθεση δεν την απέφυγες.
Βλέπεις, ο εαυτός σου αντιδρά κάποιες φορές πιο γρήγορα από όσο φαινομενικά επιτρέπουν τα κιλά σου και η ηλικία σου.
Το κέρδος σου; Άγνωστο και -νάτο πάλι- δεν σε ενδιαφέρει αν υπάρχει.

Και πιο αργά, όταν οι συνεργάτες σού έλεγαν να μην ασχοληθείς με το θέμα που προέκυψε, τουλάχιστον όχι μόνον εσύ, η στιγμιαία έστω αποδοχή της συμβουλής σε έκανε να νιώσεις άσχημα.
Πώς δηλαδή δεν θα ασχοληθώ με τα προβλήματα που η μέχρι τώρα διαδρομή μου, μού επιβάλει να αντιμετωπίσω;
Τι θα πει να πάρουν κι άλλοι την ευθύνη που τους αναλογεί; Αν δηλαδή κινδυνεύει να χαθεί -με οποιοδήποτε τρόπο, όχι αναγκαστικά κυριολεκτικά- ένας άνθρωπος, το ζήτημα είναι ποιος θα αναλάβει την ευθύνη ή σε ποιον θα αποδοθεί η ευθύνη, αν τελικά χαθεί;
Το μείζον θέμα δεν είναι να προλάβεις την απώλεια;
Και το αν πιστωθείς ή όχι το θετικό αποτέλεσμα, είναι άραγε ίδιας βαρύτητας με την χρέωση του αρνητικού αποτελέσματος;

Σε αυτό είσαι απολύτως ξεκάθαρος.
Δεν είναι τόσο το τι θα σου χρεώσουν οι άλλοι, αν κάτι πάει στραβά.
Εκείνο που σε απασχολεί είναι το τι θα σου χρεώσει ο εαυτός σου.
Και το ξέρεις καλά.
Είναι τόσο έξυπνος ο εαυτός σου και τόσο οξυδερκής που δεν μπορείς να του κρυφτείς με τίποτα.
Άσε που όταν δικάζει εσένα, είναι τόσο αμείλικτος, όσο επιεικής είναι στους άλλους!

Και τώρα τι κατάλαβες που τα σημείωσες όλα αυτά;
Αφού ήδη στην αρχή το σημείωσες.
Ίδια κι αυτή η ημέρα.
Ίδια σαν τόσες άλλες.
Με τα γεγονότα να σε στήνουν στον τοίχο και τον εαυτό σου να θέλει να σε ξεσκίσει που τον εκθέτεις.
Επομένως τι τα συζητάς;
Για να δεις και γραμμένο το παράπονό που κάποιες φορές ξεφεύγει από την εσωτερική φυλακή που το έχεις καταδικάσει και θέλει να εμφανιστεί;
Ε ωραία. Άντε και το είδες.
Και λοιπόν;

Advertisements

One thought on “ναι, και λοιπόν;

    Darthiir the Abban said:
    Δεκέμβριος 1, 2009 στο 3:38 μμ

    Άντε πάλι τα ίδια…
    Οι προσλαμβάνουσες παραστάσεις είναι πάντα ίδιες καλέ, για την ακρίβεια είναι μία και μοναδική, όπως λες κι εσύ, οι μεταφραστικοί μηχανισμοί είναι αυτοί που διαφέρουν, όχι η εικόνα…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s