Ανακάλυψη…

Posted on Updated on

Το ότι σε έπνιγε η ημέρα γενικά και το περιβάλλον του γραφείου σου ειδικότερα, δεν ήταν κάτι που θα σε εκπλήσσει, όταν τα σκέφτεσαι στο μέλλον.
Είναι αρκετές ημέρες τώρα που η φυγή γίνεται ανάγκη και απαιτεί μετ’ επιτάσεως να την ικανοποιήσεις.
Από το πρωί το είχες αποφασίσει.
Δηλαδή όχι από τα ξημερώματα, αλλά καθώς πήρες να γράφεις στο χαρτί, αυτά που χρειαζόταν να βάλεις στη σειρά για να προχωρήσει η ημέρα.
Μήτε πέντε γραμμές δεν έπιαναν.
Όχι ότι ήταν τόσο λίγα, ούτε ότι πέρασαν οι ώρες χωρίς τίποτα άλλο.
Και τότε, καθώς είδες τις πέντε γραμμές ήταν που είπες στον εαυτό σου.
-Σου προσφέρω καφέ, έξω από εδώ.
Δεν το πολυσυζήτησες. Απλώς ενημέρωσες συνεργάτες, αν με ζητήσουν θα είμαι πίσω σε μια ώρα περίπου, πήρες γυαλιά, μια τραπεζική κάρτα, με την οποία αργότερα είδες πως το μηχάνημα δεν ήθελε να συνεργαστεί και μερικά ευρώ που βρέθηκαν να ζεσταίνονται στην τσέπη σου.

Οι σταγόνες της βροχής δεν σε πτόησαν.
Φθινόπωρο είναι. Σου αρέσει να αισθάνεσαι ότι περπατάς μέσα στην εποχή που αλλάζει.
Να ζεις, και το ξέρεις ότι ζεις, μέσα στην εποχή που αλλάζει.
Όλα αλλάζουν.

Γιατί διάλεξες να πας σε αυτό το καφέ; Όλο και όλο άλλη μια φορά έχεις μπει εκεί μέσα.
Ίσως γιατί είναι σχεδόν δίπλα από το μηχάνημα που ήθελες να πας, για να πάρεις χρήματα, αλλά ο μεταλλικός ήχος στην τσέπη σου και, κυρίως, η εικόνα αυτού που στεκόταν μπροστά στα πλήκτρα του μηχανήματος, σε έπεισαν ότι μπορούσε να περιμένει αυτή η διαδικασία.
-Θα πιω τον καφέ μου, αλλά δεν φρόντισα να πάρω μαζί μου χαρτί και μολύβι. Κρίμα, σκέφτηκες όταν κάθισες δίπλα από το τζάμι.
Αυτός ο καιρός, συννεφιά με συνοδεία από χοντρές ψιχάλες, ο καφές που αχνίζει, η ροκ μουσική που παίζει το ραδιόφωνο του μαγαζιού, μπορεί να κάνουν λίγο μελαγχολική την ατμόσφαιρα, αλλά αν είχες συγγραφικές ή λογοτεχνικές ανησυχίες, θα έλεγες πως είναι ο καιρός που σε εμπνέει.
Και πώς θα περάσει η ώρα αυτή;
Διότι η ώρα πρέπει να περάσει.
Έχεις αποφασίσει ότι δεν θέλεις να βλέπεις τη φάτσα κανενός γνωστού ή συνεργάτη την ώρα αυτή.
Μήτε τη δική σου!
Θέλεις αυτή την ώρα δική σου.
Και δεν δοκιμάζω να γράψω στο κινητό μου;
Τη δυνατότητα την έχει. Εκείνο που δεν ξέρω είναι πόσο μεγάλα κείμενα μπορώ να κρατήσω στις σημειώσεις του ημερολογίου!

Η σκέψη προχωρούσε ενώ το μηχανάκι ήταν ήδη στο χέρι.

Δειλά αρχίζεις να πληκτρολογείς.
Το πολύ πολύ η κοπέλα του καταστήματος να νομίζει ότι στέλνω μηνύματα, σκέφτηκες και σήκωσες νοερά τους ώμους.
Τα δάχτυλα πιέζουν την οθόνη, τα γράμματα φτιάχνουν λέξεις, οι λέξεις γίνονται προτάσεις.
Το μυαλό ελευθερώνεται, η πίεση που σου βάραινε τους ώμους τόση ώρα, αν δεν έχει εξαφανιστεί, σίγουρα έχει υποχωρήσει.
Το πιο πολύ όμως είναι το χαμόγελο που σχηματίζεται μέσα σου.
Μπορεί και στο πρόσωπό σου, αλλά δεν νιώθεις την ανάγκη να κοιταχτείς σε καθρέφτη.
Δεν σε ενδιαφέρει κιόλας.
Ξαφνικά βλέπεις να σου ανοίγεται ένας ακόμα δρόμος.
Ναι, δεν χρειάζεται να έχω το κλασικού τύπου σημειωματάριο, άρα να κουβαλάω και ολόκληρη τσάντα, προκειμένου να «αποδράσω». Μου είναι αρκετά μερικά κέρματα στην τσέπη και το κινητό τηλέφωνο στο χέρι.

Το χαμόγελο σίγουρα σχηματίστηκε στο πρόσωπο, το ένιωσες και δεν χωράει αμφιβολία, όταν λίγο πριν αποχωρήσεις ρώτησες αν διατίθεται ασύρματο δίκτυο.
Η απάντηση όχι μόνον ήταν καταφατική, αλλά συνοδευόταν και με τον κωδικό εισόδου!

Λίγο πριν σηκωθείς, δοκίμασες τη σύνδεση.
Το ηλεκτρονικό σου ταχυδρομείο, έτσι κι αλλιώς δεν είναι πολύ πλούσιο, οπότε είχες τον χρόνο να δεις τα μηνύματα που υπήρχαν.
Ο δρόμος της επιστροφής, ήταν ίδιος με τον δρόμο μετάβασης.
Να δεις όμως που σου φάνηκε πιο σύντομος…

Advertisements

53 thoughts on “Ανακάλυψη…

    νατασσΆκι said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 12:23 πμ

    Το «είδα» το χαμόγελο
    (και μ’ άρεσε!)

    Φιλί
    και Καλημέρα;)

    Orelia said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 7:01 πμ

    αυτό:

    όλο αυτό το έγραψες για να πειστείς πως δεν έχεις «συγγραφικές ή λογοτεχνικές ανησυχίες»;
    αχα! 😉
    και;
    τι έγραψες στο κινητό;…
    αντε και μια καλημέρα μπας και αφησω την εικόνα αγενούς κι αγνώμονος προσωπικότητας..
    καλή σας ημέρα 🙂

    ..το εγραψα μεσω g-re, αλλά με νευριάζει γιατί δεν το δείχνει εδώ
    εξακολουθώ νάχω αλλόκοτη σχέση με την τεχνολογία γμτ!

    coffeemug said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 10:35 πμ

    Λατρεύω την τεχνολογία και τις δυνατότητες που δίνει.

    Darthiir the Abban said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 11:27 πμ

    Καιρός να πάρεις κινητό-pda 🙂

    νατασσΆκι said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 12:43 μμ

    Καμηλιέρη παιδί μου, μη χαίρεσααι -μικρό-μικρό «μήλο» είναι αυτό που έχει (ο τυχερός!)
    😛

    😆 😆 😆

    Darthiir the Abban said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 12:50 μμ

    Αααααααααααα
    Έτσι μάλιστα.
    Εύκολα 🙂
    Εγώ έχω γράψει τη μισή νταρδιριάδα στο pda…
    Για ένα κειμενάκι κάνουμε έτσι;

    Orelia said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 2:00 μμ

    καλά! εδώ μας είχε ..πρήξει με το δώρο των γιών του και τις δυνατότητές του που όμως μια ημέρα χάθηκαν γιατί άλλαξε η γλώσσα κι είχαμε σύμπαντες αναπτύξει μιαν αγωνία να! με το συμπάθειο, αν θα επαναφέρει ο αιδεσιμότατος την γλώσσα που γνωρίζει για να μπορεί να επικοινωνεί και ΣΥ ω! Darthiir, λησμόνησες;;;;;; [ή μηπως εγώ ενθυμούμαι άλλο αντί άλλου;;;; 😉 ]

    θα έχω ρωτήσει τι είναι το πιντιέι.. μην επαναλαμβάνομαι..!
    [κι επίσης, προς χρήσιν στατιστικολόγων και μελετητών της e-συμπεριφοράς.. όχι! η διάθεση μου δεν είναι καλή κι ο χρόνος μου περιορισμένς.. ]

    Darthiir the Abban said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 2:05 μμ

    Εχ…
    Είναι αυτό το αλτσχάιμερ που με ταλαιπωρεί τον τελευταίο καιρό…
    Μη δίνεις σημασία, αυτό εδώ είναι το λιγότερο…
    Το pda είναι τότε, αυτό ακριβώς που έχει ο Σωτήρης, αλλά με windows…
    Εξ ου και δεν έχω πρόβλημα για το «πόσες σελίδες μπορώ να γράψω»
    Ήδη το κείμενό μου είναι 120 σελίδες και συνεχίζω ακάθεκτος 😈

    νατασσΆκι said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 2:06 μμ

    Orelia
    εσύ κι εγώ είμαστε προσεκτικές αναγνώστριες
    (άσε που έχουμε και καλή μνήμη..)

    O Καμηλιέρης πάλι, Καμηλιέρης είναι -τι να πεις!
    😉

    (έτοιμη ήμουν να βάλω λινκ με κείνα τα ποστ, στο τσακ με πρόλαβες!!! 😆 😆 😆 )

    Darthiir the Abban said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 2:20 μμ

    Ο.Υ.Σ.Τ.

    νατασσΆκι said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 2:28 μμ

    μ’ αρέσει όταν έχεις ατράνταχτα επιχειρήματα, Καμηλιέρη παιδί μου! :pp

    😆 😆 😆 😆

    Θεία Λένα said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 2:59 μμ

    Είδες που τελικά η τεχνολογία μας ξυπνάει; Είδα αυτό και πολύ μου άρεσε..με φτερά γέμισε η καρδιά μου
    http://news.bbc.co.uk/2/hi/7667610.stm, .. α! βρε Σωτηράκη, ξέρεις κανέναν που να του αρέσει το περιβάλλον γραφειου του; Αχ καημένο μου παιδί..πάλι καλά να λές που υπάρχουν και τα καφενεία κοντά σου!. Και εις ανώτερα πάντως μετά τα μηνύματα του κινητού, υπάρχει το MP3, το iPod και ακόμη δεν ξέρω τι άλλο θα μου δείξουν τα εγγόνια μου..Καλό μεσημέρι

    Orelia said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 5:08 μμ

    νατασσΆκι… 🙂 😉

    και μια ο λόγος.. δε μου δίνεις το λινκ με κείνο το ποστίδιον όπου ο αξιολογότατος αναφερόταν στα λιλιά… (η έκφραση ακριβής)
    θα σώσεις την Ορσαλία μου απο την αφάνεια [πως κάνει ο Καμηλιέρης το διαολάκιον;;; ]

    Ο.Υ.Σ.Τ. Όμιλος Υβριδικών Σωτήριων Τεχνολογιών, ε;;;

    νατασσΆκι said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 5:50 μμ

    Orelia!!!

    😆 😆 😆

    για το διαολάκιον γράαφει evil ή twisted ανάμεσα σε : 😉

    (είχα κάτι πολύ πιο «κακό» στο μυαλό μου για το ουστ του, αλλά το δικό σου είναι τέλειο!)
    🙂

    (για ξαναπές, ποιο ακριβώς λινκ θες;)
    😀

    Orelia said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 7:37 μμ

    : evil )

    ο αξιοπρόσεχτος Σωτήριος είχε αναρτήσει ενα ποστίδιον όπου καθολου μα καθολου δεν γκρινιαζε και για τα laptops που πήρανε φέτος τα παιδιά της Α γυμνασίου
    τα αποκαλούσε δε, απο καλή καρδιά.., λιλιά
    μην και ενθυμήσε το εν λόγω ποστίδιον; 🙂

    Orelia said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 7:40 μμ

    τεστ
    τεστ
    ενα δυο
    ενα δυο

    ;evil-)
    ;twisted-)
    :evil)

    Orelia said:
    Νοέμβριος 4, 2009 στο 7:41 μμ

    😦 😦 😦

    αποτυχία η ζωή
    και συμφορά μεγάλη
    πως θα κάνω το «διάολο»
    μαζί μου να γελάει;;;
    😉 🙂

    νατασσΆκι said:
    Νοέμβριος 5, 2009 στο 12:30 πμ

    Orelia

    (δεν ξέρω γιατί, αλλά η WP μου «τρώει» σχόλια αυτές τις μέρες!)

    Το ποστ του αγαπητού για τα μαθητικά λαπτόπια είναι εδώ
    https://sotkanel3.wordpress.com/2009/10/03/1622politikoi-dealers/

    αλλά δεν θυμάμαι να τα αποκαλεί «λιλιά». Η μόνη φορά που αναφέρει τη λέξη αυτή σε ποστ, είναι εδώ: https://sotkanel3.wordpress.com/2008/12/30/412den-paizesai/
    (άσχετο όμως)

    Τώρα, εκείνο το «καθολου μα καθολου δεν γκρινιαζε»… είσαι σίγουρη;;
    😆 😆

    Darthiir the Abban said:
    Νοέμβριος 5, 2009 στο 10:11 πμ

    Τσκ τσκ τσκ…
    Όσα δεν φτάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια μανούλα 🙂

    Elementary Ωρέλια μου (λάθος άνθρωπο ρώτησες 😛 ). Για ρίξε μια ματιά εδώ 🙂

    Orelia said:
    Νοέμβριος 5, 2009 στο 2:46 μμ

    έριξα! 😯

    Orelia said:
    Νοέμβριος 5, 2009 στο 2:50 μμ

    Μήπως έχεις καμιά 💡 για το κείμενο που ρώτησα την Νατάσσα γιατί δεν είναι αυτό που μουέδειξε κι εγώ 😡 ?
    😆

    Darthiir the Abban said:
    Νοέμβριος 5, 2009 στο 3:29 μμ

    Εύγε!
    (Εεεμμμ όοοχι… Αυτό θα το αφήσω στη μανούλα, πιστεύω ότι θα τα καταφέρει 😈 )

    νατασσΆκι said:
    Νοέμβριος 5, 2009 στο 4:40 μμ

    @ Καμηλιέρη παιδί μου, πφφφφ!
    😛

    (εγώ απάντησα σε συγκεκριμμένο ερώτημα -και έδωσα «υπογείως» και τις απαραίτητες εξηγήσεις. Αλλά το λινκ χρειαζόταν από ότι φάνηκε -η Orelia μας το αξιοποίησε δεόντως! 😉 )

    @ Orelia δεν υπάρχει άλλη αναφορά στη λέξη «λιλιά» -είμαι σίγουρη. Αν κάτι άλλο εννοείς, ίσως ο ίδιος ο «αφεντικός» του βλογ μπορεί να σου πει 🙂

    (τούτες τις μέρες είμαι «κάπως» και δεν είμαι πολύ ώρα εδώ, αλλά σας βλέπω :pp)

    Φιλιά!

    Darthiir the Abban said:
    Νοέμβριος 5, 2009 στο 4:45 μμ

    Μισές δουλειές καλή μου, μισές δουλειές 8)

    silia said:
    Νοέμβριος 5, 2009 στο 5:58 μμ

    «Το χαμόγελο σίγουρα σχηματίστηκε στο πρόσωπο, το ένιωσες και …»
    ————————————
    Εδώ , το «ένοιωσα» εγώ , που μας χωρίζουν εκατοντάδες χιλιόμετρα και μας «ενώνει» , ένα κοινό χόμπυ …
    Ε ;…
    Τί ;…
    … είπες τίποτα ;…

    Orelia said:
    Νοέμβριος 5, 2009 στο 7:51 μμ

    ο αφεντικός του βλογ…
    άλλη δουλειά δεν είχε
    να δίνει λινκ στο Ορκγ
    χαμός που τον ευρήκε!!

    ο αφεντικός ΝατασσΆκι, βολτάρει ετοιμάζοντας τα απομνημονευματα του
    που να ασχοληθεί με τις ανησυχίες μιας απλής υπαλλήλου και δη δημοσίας.. πφφ!
    δε λέω, αν ήμιν αντιδήμαρχος όλο και θα μου έγραφε κανά ποστίδιον
    μα τώρα που έχω ανάγκη να βγάλω απο την αφάνεια την Ορσαλία μου.., μην τον είδατε τον Παναή 😆

    * θα το ξαναδιαβασω μηπως δεν ειδα σωστά

    Orelia said:
    Νοέμβριος 6, 2009 στο 11:01 μμ

    εισαι στο γιουνάιτεντ κινντομ?
    αχα!
    εγω ήμουν πάντα με την άρσεναλ

    Orelia said:
    Νοέμβριος 8, 2009 στο 4:52 μμ

    μπα…. θα φα(ντα)σματοποιηθήκατε…!!! δεν μπορεί!!!

    ritsmas said:
    Νοέμβριος 8, 2009 στο 6:13 μμ

    καλησπέρα και από εμενα. καθυστερημένα ισως, αλλά μικρή σημασία εχει. Σ αυτή τη ζωή δεν είναι να τα προλάβουμε ολα, δεν γίνεται. Είναι να κανουμε επιλογές, καλές, κακες, θα το κρίνουμε μόνοι μας στο τέλος.. Οσο για την τεχνολογία, ε, ενταξει, υπεροχη

    Τί; Ο Καμηλιέρης εισηλθε αισιως στο αλτζχάιμερ; θαυμα , μιλαμε.

    Coco said:
    Νοέμβριος 16, 2009 στο 4:15 μμ

    αχά! εδωμέσα είναι όλοι! με το πιδιέφ στο χέρι! κι ο φορητός μου ξαφνικά έχει γίνει ελέφαντας!
    (για τη μια βδομάδα ηλεκτρονικά βάσανα, που δεν μπορούσα να γράψω ούτε τα διαγωνίσματα του σχολείου, τα παράπονά μου στη μικροσόφτε, ε;)

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 17, 2009 στο 11:49 μμ

    Ωρέλια, τι έγραψα στο κινητό; Μα πού να θυμάμαι πια; 🙂
    Και κοίτα βρε παιδί μου, τι συμβαίνει.
    Όταν κάνω ένα σημείωμα για κάτι, η επόμενη κίνηση, συνήθως, είναι αν όχι να εγκαταλείψω αυτό το κάτι, να μην το αξιοποιώ τόσο όσο θα ήταν αναμενόμενο΄.
    Να σημαίνει αυτό, άραγε, κάτι;
    Καλό σας ξημέρωμα!

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 17, 2009 στο 11:52 μμ

    coffemug Και εγώ την λατρεύω. Κυρίως όταν μου επιτρέπει να τεμπελιάζω!!
    (Κι ας μου κλεβει χρόνο, προσπάθεια και μυαλό!! )

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 17, 2009 στο 11:54 μμ

    Darhiir η αλήθεια είναι πως πριν πάρω αυτό που έχω, είχα δυο κλασικά pda 🙂
    Και μάλιστα στο ένα από αυτά έχω αποθηκευμένο υλικό που πρέπει να βρω τρόπο να το πάρω.
    (τι μου θύμισες τώρα… )

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 17, 2009 στο 11:55 μμ

    νατασσΆκι, ααα με μαρτυράς ε; 🙂 🙂 🙂
    Μα να μην μπορεί να έχει κανείς ΚΑΙ ένα μικρό μηλαράκι; 😉

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 17, 2009 στο 11:58 μμ

    Darthiir στην πραγματικότητα δεν ήταν για το κειμενάκι, αλλά για την προοπτική που «ανακάλυψα».
    Άλλο αν ακόμα δεν κάταφερα να την αξιοποιήσω όσο ήλπιζα!

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 18, 2009 στο 12:01 πμ

    Ωρέλια, ναι έτσι έγιναν εκείνα τα γεγονότα τότε.
    Όπως τα λες.
    Εκείνο που δεν είχα σκεφτεί όμως είναι ότι στις όποιες μικρές αποδράσεις, εντάξει κοπάνες, δεν θα χρειαζόταν να κρατάω παρά μόνον το κινητό μου και τα γυαλιά μου!
    (Δηλαδή όχι και χαρτί και μολύβι!! 😉 )
    αυτά.
    Όσο για τη διάθεση. Η κακή διάθεση είναι δείγμα καλής κατάστασης!!!!!
    🙂

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 18, 2009 στο 12:03 πμ

    Darthiir δεν έχω ψάξει το δικό μου Pda για τις δυνατότητές του. Ακόμα φευ!
    Για να δούμε..

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 18, 2009 στο 12:05 πμ

    νατασσΆκι ευτυχώς που έχω και εσάς ως (προσεκτικές) αναγνώστριες γιατί η ηλικία άρχισε και με παιδεύει και εμένα!! 🙂

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 18, 2009 στο 12:07 πμ

    Θεία Λένα γλυκιά μου, για να είμαι ειλικρινής, όλα αυτά τα τεχνολογικά επιτεύγματα που αναφέρεις, τα έχω σε ένα μηχανάκι.
    Με τις φωτογραφίες του δεν είμαι και πολύ ευχαριστημένος, αλλά το παλεύω 🙂

    Καλό σου ξημέρωμα.
    Φιλιά

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 18, 2009 στο 12:09 πμ

    Ωρέλια, ούτε και εγώ το βρήκα αυτό με τα λιλιά, αλλά δεν νομίζω ότι το είχα γράψει σε ποστ. Μάλλον σχόλιο ήταν κάπου…
    Το ΟΥΣΤ, χμμμ μπα δεν είναι αρχικά.
    Επιφώνημα προς εμένα είναι !!! 🙂

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 18, 2009 στο 12:10 πμ

    νατασσΆκι, κόλαση το κάνατε εδώ μέσα :)))

    νατασσΆκι said:
    Νοέμβριος 18, 2009 στο 12:12 πμ

    να μάθεις, να μην «εξαφανίζεσαι»
    :p

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 18, 2009 στο 12:14 πμ

    νατασσΆκι εμ έτσι είναι!!
    Όταν λείπει ο γάτος…. 🙂

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 18, 2009 στο 12:17 πμ

    silia οι δυνατότητες επικοινωνίας δεν χρειάζονται απαραίτητα σύρματα!
    Ούτε καν τα γνωστά ηλεκτρομαγνητικά κύματα!!

    🙂
    Να είσαι καλά και να συνεχίζεις/ουμε το χόμπυ μας 🙂

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 18, 2009 στο 12:19 πμ

    Ωρέλια η πάσα αλήθεια είναι πως το τελευταίο κάπως μεγάλο διάστημα, αρκετά με έχουν πάρει «από κάτω»!
    Έτσι, πραγματικά πού καιρός για ψαξίματα.
    Ελπίζω όμως και ευελπιστώ!!
    και δεν θα αφήσω παραπονεμένη την … Ορσαλία!! 🙂

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 18, 2009 στο 12:20 πμ

    Ωρέλια από… ανέκαθεν και από… παιδιόθεν Άρσεναλ (στην Αγγλία) ήμουνα και παραμένω.
    (και Πανιώνιος και Μπαρτσελώνα και Μπάγερν και Ίντερ 🙂 )

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 18, 2009 στο 12:21 πμ

    Ωρέλια όχι δεν φαντασματοποιήθηκα!
    (ακόμα…)

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 18, 2009 στο 12:24 πμ

    ritsmas 🙂
    Ο καμηλιέρης αν και τον … ρώτησα, δεν … θυμάται, λέει, αν εισήλθε στο αλτζχάιμερ 🙂
    Με την τεχνολογία, ακόμα, διατηρώ μια σχετικά καλή σχέση.
    Αλλά και για αυτήν και για όλα τα άλλα, τελικά θα κρίνουμε (και θα κριθούμε βέβαια) από το αποτέλεσμα.
    Να είσαι καλά!

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 18, 2009 στο 12:26 πμ

    Coco καλή μου, ε όλοι εδώ κάπου τριγυρνάμε. Άλλοι με πιδιει άλλοι με φορεία και φορητά άλλοι με όσα είναι αρκετά να μας κάνουν τη ζωή … ποδήλατο!! 🙂
    Όσο για τις δυσκολίες ου, ε εδώ που τα λέμε, μια καλή ευχή είναι πάντα να είναι τέτοιες 🙂

    Darthiir the Abban said:
    Νοέμβριος 18, 2009 στο 11:12 πμ

    Αχάαααα
    Άλλα 2 pda;;;!!!
    Και μετά λένε εμένα techfreak….

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 18, 2009 στο 10:50 μμ

    darthiir ε ναι εσένα σε λένε έτσι!
    Γιατί εμένα με λένε γεροντο-τεχνο-φρικιό!!
    🙂 🙂

    Orelia said:
    Νοέμβριος 21, 2009 στο 8:51 πμ

    η Ορσαλια περιμενει την δικαιωση της
    εν τω μεταξυ, μελαγχολεί

    Sotiris K. responded:
    Νοέμβριος 21, 2009 στο 11:58 μμ

    Ωρέλια οι καιροί δεν βοηθούν!!!
    Αλλά ας μην χάνουμε την ελπίδα μας..

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s