σοφίες … μπορεί και σοφιστίες…

Posted on Updated on

Ζέστη όλη την ημέρα.
Δεν ξέρεις αν είναι αυτό που θέλεις, ή αν το θέλεις μεν, σε φοβίζει δε.
Το γιατί σε φοβίζει εσένα, ας μην γίνει αιτία να φοβηθούν και οι άλλοι!
Και η καθημερινότητα τρέχει και δεν σταματά.
Με τα μικρά και τα μεγάλα, τα σημαντικά και τα ασήμαντα, με τις εικόνες αλλά και τις μικρές κουκκίδες, στις σελίδες της Ιστορίας.
Εσύ στις κουκκίδες. Φυσικά.
Μόνον που ακόμα και οι κουκκίδες, μπορεί να έχουν μέσα τους και άλλες πολλές μικρότερες κουκκίδες, που αυτές είτε φτιάχνουν εικόνες και πίνακες, είτε απλώς αποτελούν μουτζούρες και καλά θα κάνεις να μην τις αφήνεις να μεγαλώνουν.
Μήπως όμως θα ήταν καλύτερα να βλέπουν το φως και οι μουτζούρες;

Το ότι ότι είπες να κεράσεις τον φίλο σου ένα καφέ, Πάρε ρε Πολ να πιεις έναν καφέ για εμένα αφού βλέπεις ότι δεν μπορώ να κουνηθώ από εδώ χάμω, μπορεί να μοιάζει σαν μια αδιάφορη στιγμή της καθημερινότητας.
Η λάμψη των ματιών -και όλα τα άλλα όμως-, ήταν μάλλον άλλη μια ολόκληρη ιστορία, ή, πολλές ιστορίες ακουμπισμένες απλώς στο παραγώνι της ζωής.

Και η λαχτάρα στο πρόσωπο μαζί με την απογοήτευση, -άντε να εξηγήσεις και να μην προσβάλλεις, άντε να καταγγείλεις και να μην βγάλεις αντιδράσεις-, και αυτές ιστορίες, μικρές, παραπαπεταμένες στη γωνιά, είναι.
Πόσα μπορείς να μαζεύεις -και για πόσο- χωρίς το φορτίο να γίνεται δυσβάστακτο;
Ξέρεις τι σκέφτομαι, εξομολογήθηκες στο φίλο που είχε την διάθεση, ή μπορεί και απλώς να νιώθει την υποχρέωση να το κάνει, να σε ακούσει. Ξέρεις τι σκέφτομαι; Οι συνάδελφοι αυτοί που έφυγαν, πρόλαβαν! Εγώ θα προλάβω; Αυτή η αγωνία με τρώει και η βιασύνη όλο και μεγαλώνει.
Σαν την κοτρόνα που κυλάει στην κατηφόρα και όσο πλησιάζει στο τέρμα της τόσο περισσότερο τρέχει, θα ήθελες να πεις, αλλά τώρα τι νόημα έχει να ανακατεύεις τους … Rolling Stones;
Επειδή υπήρξαν το αγαπημένο συγκρότημα της νιότης σου;
Ι can’t get no satisfaction..

Είναι αλήθεια άραγε ότι η ζωή αλλάζει, ή μήπως αυτό είναι ένα δικό σου εφεύρημα, για να δικαιολογείς τις αποφάσεις σου;

Ότι η ζωή αλλάζει και ότι τα πάντα ρει, φυσικά και το ξέρεις. Εδώ το αλλάζει το λες με την έννοια της από τη μεριά σου αδυναμίας να παρακολουθήσει τις αλλαγές.

Το έχεις καταλάβει δα καλά.
Το ότι έχεις γίνει πιο «σοφός» αφού είσαι στο ταξίδι τόσα πολλά χρόνια, δεν σε διευκολύνει και πολύ! Το αντίθετο!
Σου επιτρέπει να αναλύεις με περισσότερη προσοχή τα γεγονότα, να φτάνεις σε πολύ πιο μεγάλο βάθος με την ανάλυσή σου και να .,..
Μα ακριβώς. Αυτές οι τρεις τελείες μετά το «να», κρύβουν την ουσία. Εκεί κρύβεται και η ίδια η ουσία από μόνη της.
Την κρύβουν και κρύβεται.
Και να…, τι;
Φτάνεις σε πιο μεγάλο βάθος την ανάλυσή σου; Και;
Αυτό, η σε μεγάλο βάθος κατάδυση, σου επιτρέπει να παράγεις περισσότερο σωστές λύσεις;
Για ποιον πιο σωστές; Για σένα που κινείσαι προς τα έξω ή γι αυτούς που τώρα ξεκινάνε το ταξίδι της ζωής;
Ή είναι λίγες οι φορές που αυτή η συσσωρευμένη γνώση σε εμποδίζει να δεις ελεύθερα και κυρίως να πάρεις αποφάσεις που δεν θα είναι επηρεασμένες τόσο πολύ από τους πραγματικούς ή ιδεατούς κινδύνους;
Δηλαδή σε ετούτο τον κόσμο τι έγινε από εκείνους που είχαν γνώση των κινδύνων, και τι έγινε εκπορευόμενο από την άγνοια του κινδύνου.
Μήπως τα δεύτερα είναι πολλάκις περισσότερα και πλειστάκις επιθυμητά;

Πάλι λειτουργείς μηδενιστικά.
Πάλι, ενώ δηλώνεις το αντίθετο, αφήνεις να κατευθύνεσαι
.

Και μέσα σε όλα αυτά, ο Μπάρακ Ομπάμα προτάθηκε για το Νόμπελ της Ειρήνης;
Γιατί;

Μάλλον το πρόβλημα  δεν είναι ότι ο Ομπάμα παίρνει το Νομπελ για την Ειρήνη.
Το πρόβλημα είναι ότι έχουμε υπερεκτιμήσει τα Νομπελ!

Advertisements

4 thoughts on “σοφίες … μπορεί και σοφιστίες…

    νατασσΆκι said:
    Οκτώβριος 10, 2009 στο 10:54 πμ

    Λοιπόν δεν ξέρω ανα είναι για τους ίδιους λόγους, αλλά κι εμένα με φοβίζει η ζέστη αυτή την εποχή -και πάντα εύχομαι να τελειώνει γρήγορα

    Και νομίζω ότι όλους μας «ξάφνιασε» μάλλον περίεργα το Νόμπελ του Ομπάμα γι’ αυτά που Θα κάνει -αφού η απόφαση να του απονεμηθεί πάρθηκε 20 μέρες μετά την εκλογή του. Αλλά εγώ έπαψα να έχω σε εκτίμηση τα Νόμπελ από τότε που διάβασα γιατί δεν το πήρε ο Καζαντζάκης -πιθανόν κι άλλοι, αλλά εγώ αυτό ξέρω, αυτό λέω

    Κατά τα άλλα… πέτρα που κυλά δε χορταριάζει 😉
    Φιλί
    Όμορφο Σάββατο να έχεις! 🙂

    Sotiris K. responded:
    Οκτώβριος 10, 2009 στο 8:33 μμ

    νατασσΆκι πιθανόν να είναι ίδιοι οι λόγοι.
    Και μια και το ανέφεραν άλλοι αλλού, ναι για το ενδεχόμενο σεισμού λέω και εγώ.

    Τα Νόμπελ πάντως, αρχίζω και το σκέφτομαι σοβαρά, ίσως είναι υπερεκτιμημένα!
    Ξέρω ότι αυτό που είπα, μπορεί να χαρακτηριστεί και σαν αμετροέπεια, αλλά όταν οι αποφάσεις προκαλούν το δημόσιο αίσθημα, ακόμα κι αν αυτό διάκειται ευμενώς απέναντι σε πρόσωπα, τότε το να πεις αυτό που σκέφτεσαι, αν μη τι άλλο, δεν είναι εμπάθεια.

    Να περάσεις όμορφα και εσύ το υπόλοιπο Σαββατοκύριακο!

    Darthiir the Abban said:
    Οκτώβριος 12, 2009 στο 11:57 πμ

    Άσε άσε, αυτή την κοτρώνα που κατρακυλάει… Ούτε εγώ μπορώ να την φτάσω με τίποτε… Όλο και απομακρύνεται 😦
    (Άρχισες κι εσύ τις τελιτσουλίτσες; Ωχ αμάν…)

    Sotiris K. responded:
    Οκτώβριος 17, 2009 στο 1:23 πμ

    Darthiir Η κοτρώνα που κατρακυλάει, μπορεί να γίνει και Σισύφειος!!!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s