Αλήθειες και «αλήθειες»..

Posted on Updated on

Οι φωτιές έσβησαν ή, τέλος πάντων, δεν αποτελούν πλέον το πρώτο θέμα στις «ειδήσεις», οι αιτίες όμως και τα αποτελέσματά τους, παραμένουν στο προσκήνιο.
Το πεδίο που δημιούργησαν είναι ενδιαφέρον ώστε να γίνονται συγκρούσεις και να παραμερίζονται τα άλλα τα μεγάλα, τα σοβαρά!

Γιατί, το να χάνει κανείς το σπίτι του από τη φωτιά, δεν είναι μεγάλο και σοβαρό; Τι νομίζεις ότι είναι σοβαρότερο για κάποιον, το ποσοστό της ανεργίας ή η καμένη οικοσκευή του;

Μέσα σ’ αυτά, να και τα αποτέλεσμα των εισαγομένων στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ.
Όνειρα που θεμελιώθηκαν και θα χτιστούν, χαρές και λύπες, συναισθήματα έντονα, που γέμισαν τις περισσότερες οικογένειες της Ελλάδας του σήμερα.

Η εκπαίδευση, η τρίτη βαθμίδα της για την ακρίβεια, είναι η «κυρία» που έκανε την εμφάνισή της στα σαλόνια σήμερα.

Το τι συμπεριλαμβάνεται όμως, στο νομοσχέδιο που συζητιέται στη Βουλή και θα γίνει σε λίγο νόμος του κράτους, σχετικά με τα ΤΕΙ, ελάχιστοι γνωρίζουν.
Τα ΤΕΙ ανήκουν στην τρίτη βαθμίδα, αυτήν που μπήκε στα σαλόνια και κάθισε στους καναπέδες σήμερα.
Λέγοντα μάλιστα και ΑΤΕΙ!

Και ακόμα λιγότεροι μπορούν να εκτιμήσουν τις επιπτώσεις των διατάξεων του συγκεκριμένου νομοσχεδίου στην ζωή των νέων ανθρώπων, αλλά και στις λειτουργίες της κοινωνίας του μέλλοντος.

Παρόλα αυτά, σήμερα, περίσσεψαν τα χαμόγελα και μεγάλωσε η θλίψη, ανάλογα με το αν οι πίνακες που κολλήθηκαν στις κολώνες και τους τοίχους έξω από τα σχολεία, έγραφαν ή δεν έγραφαν την αναμενόμενη είδηση.

Πότε όμως θα γίνει μια σοβαρή συζήτηση και κυρίως πότε θα θελήσει αυτή η κοινωνία να σκύψει πάνω από τις επιπτώσεις των αποφάσεων τις οποίες η ίδια υποτίθεται ότι παίρνει;

Ναι, αναρτήθηκαν τα ονόματα των εισαγομένων στα Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα της χώρας, αλλά πόσοι γνωρίζουν ότι δεν υπάρχουν πλέον Ανώτερα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα, και κυρίως ποιος μπορεί να ξέρει ποια είναι επί του τύπου η ομοιότητα μεταξύ ενός (Α)ΤΕΙ και ενός Πανεπιστημίου;
Και πού είναι, αλλά και ποιες είναι, επί της ουσίας, οι διαφορές τους;

Οι φωτιές στις δασώδεις περιοχές, κατοικημένες ή ακατοίκητες, έσβησαν, -μπορεί και να ξανα-ανάψουν-, αλλά, τις φωτιές που θα δημιουργήσει η έγκριση της λειτουργίας των ιδιωτικών κολεγίων, ποιος θα τη διαχειριστεί;
Αφού μιλάς για φωτιές δεν θα πρέπει να σημειώσεις, για άλλη μια φορά, πως, πέρα από τα κλάματα, ή όταν πάψουν αυτά, τα χαμόγελα θα είναι τεράστια;
Τι; Είναι λίγο να καταφέρεις να αποχαρακτηρίσεις από δάσος την έκταση που σου είχε αφήσει ο προ-προ-προ πάππους σου, ο οποίος προσέφερε τις καλές του υπηρεσίες στον τότε αγά, προσβλέποντας στον δικό σου συγκεκριμένα, πλουτισμό και την οικογενειακή σου ευτυχία;

Μην ξεστρατίζεις όμως.
Τα ΑΕΙ, ΤΕΙ, Κολέγια, ΙΕΚ (!), όλα αντάμα και παρέα, είναι το θέμα σου.
Σιγά μην είναι δικό σου θέμα αυτό. Εσύ πια κοίτα να …κοιτάς προς την έξοδο και κάνε το σταυρό σου, να μη σε σταυρώσουν με αυτά που απεργάζονται οι οικονομικοί επιτελείς της κυβέρνησης.
Ναι, δεν τα μπλέκεις που ανακατεύεις κολέγια και ΙΕΚ αντάμα. Αν ρωτήσεις τον μέσο πολίτη, σαφώς και δεν μπορεί, -πώς να τα γνωρίζει;-, να ξεχωρίσει αυτά τα πράγματα.
Πολύ περισσότερο δεν μπορεί να ξεχωρίσει κολέγια και ΤΕΙ και ΑΕΙ.
Όλα ένα πράγμα. Όλα επαγγελματικές σχολές!

Ναι, αλλά τι παράγουν; Τι είδους επαγγελματίες βγαίνουν και πόσο χρειάζεται να υπάρχει τίτλος πανεπστημιακής εκπαίδευσης για να ασκήσουν αυτοί το επάγγελμά τους;
Και κυρίως πόσο είναι λογικό να είναι προστατευόμενα τα επαγγέλματα;
Πάλι τεράστια συζήτηση πας να ανοίξεις. Το ξέρεις.
Αφού τα επαγγέλματα είναι συνδεδεμένα με τις διαδικασίες παραγωγής και αφού όλα το πλέγμα παραγωγής φαίνεται να είναι υπό κατάρρευση -δημιουργική ή οριστική-, τι το θέλεις και μιλάς για προστασίες και ιεραρχήσεις;

Πόσοι άραγε γνωρίζουν τις Οδηγίες οι οποίες έχουν εκδοθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα, σχετικά με τα πλέγματα των επαγγελμάτων;

Πόσοι αντιλαμβάνονται ότι τα όνειρα των πολλών, θα ποδοπατηθούν ή στην καλύτερη περίπτωση θα αλλάξουν χρώμα και πορεία, λίγο μετά το σβήσιμο των προβολέων, ή -αν πετύχουν να πάρουν «αναβολή»-, μετά από την κατά πάσα πιθανότητα θριαμβευτική περάτωση των άριστων σπουδών εν τη ημεδαπή και τη εσπερία;

Και τώρα τι σε έπιασε βραδιάτικα και τα γράφεις αυτά;
Αλλά, κι από την άλλη, πώς να μη τα σημειώσεις και πώς να κάνεις τον αδιάφορο, που το πρωί, έβλεπες να κυκλοφορούν στο πλάι σου μάτια που άστραφταν από χαρά για την επιτυχία και κορμιά που σέρνονταν γιατί η προ ετών χαρά στα μάτια τους, εξαντλήθηκε και προεξοφλήθηκε σε μια αγορά ελπίδων απολύτως πληθωριστική;

Ναι, το άκουσες ότι έσβησαν οι πυρκαγιές και ίσως είναι ανάγκη να στραφούν οι προβολείς του ενδιαφέροντος σε κάτι άλλο.

Ποιος αντέχει όμως να τους στρέψει επάνω στα αληθινά προβλήματα;

Advertisements

13 thoughts on “Αλήθειες και «αλήθειες»..

    Orelia said:
    Αύγουστος 26, 2009 στο 8:58 πμ

    ..στα αληθινά προβλήματα..;
    μηπως ηταν ορθοτερη η εκφραση: στην αληθεια των προβληματων;
    λέω εγω τωρα.. γιατι, εσυ ειπες.. και η χαμενη στις πυρκαγιες οικοσκευη, προβλημα ειναι.. αναιρειται αυτη η εκτιμηση;
    καποτε, πριν 19 χρονια, ο Μαρκος στον Μαραθωνα, εμενε σε παραγκα
    ερχοταν σχολειο, πηγαινε και αγγλικα οπως ολα τα παιδια, αλλά ο χρονος του για διαβασμα περιοριζοταν αφου χρησιμοποιουσαν λαμπα πετρελαιου (εν ετει 1991)κι η αποδοση του στηριζοταν στην ικανοτητα του να προσλαμβανει ακουγοντας κυριως
    και τα καταφερνε
    ακομη και στην Φυσικη που ειναι δυσκολουτσικο μαθημα (γιατι ετσι το εχουμε κανει)
    ελπιζω, ευχομαι, ναναι γερός και να τα καταφερει για ακομη μια φορα
    το ιδιο και στον Κοσμα απο το Γραμματικο, τα υπολοιπα ολα τα παιδια απο τα γυρω χωριά, Ανω-Κατω Σουλι, Καλετζι κλπ που ερχοντουσαν με λεωφορεια στο Γυμνασιο του Μαραθωνα
    κι ας μην γινουν προσφυγες στην ιδια τους την χωρα
    αγαπουσαν τον τοπο τους
    (φυσικά, δεν τα γραφω αυτα για να διαφωνησω..)

    γεια
    καλημερα

    Σήσση said:
    Αύγουστος 26, 2009 στο 10:26 πμ

    Σπουδές συνδεμένες με την παραγωγικότητα, αυτό είναι το λάθος.
    Όλες
    οι σπουδές
    θα έπρεπε
    να είναι
    συνδεμένες με την ανθρωπότητα! Ακόμα και η πληροφορική.

    Darthiir the Abban said:
    Αύγουστος 26, 2009 στο 11:31 πμ

    μα το πτυχίο είναι το νόμισμα στην αγορά εργασίας αφού…

    Orelia said:
    Αύγουστος 26, 2009 στο 5:30 μμ

    ..η αγορά εργασίας είναι ένας τεράστιος κουμπαράς όπως..

    Sotiris K. responded:
    Αύγουστος 27, 2009 στο 12:55 πμ

    Ωρέλια, ναι ο όρος αληθινά προβλήματα είναι μάλλον λάθος.
    Ουσιαστικά θα ήθελα να τα ονομάσω, αλλά και πάλι, το θέμα χρειάζεται διευκρινίσεις.

    Εύχομαι και εγώ, τα «παιδιά σου» να τα έχουν καταφέρει και να συνεχίσουν να παλεύουν!
    Πιο πολύ όμως εύχομαι να «αλλάξουν» τα πράγματα, και να μην χρειάζεται να επικαλούμαστε ευχές, αλλά πρακτικές και αποτελέσματα!

    Sotiris K. responded:
    Αύγουστος 27, 2009 στο 12:57 πμ

    Σήσση μου, δεν έχω αντίρρηση σε αυτή τη θέση, αν και το θέμα είναι πολύπλοκο.
    Και κυρίως δεν είναι κάτι που μπορεί να οριστεί από τις εκπαιδευτικές αρχές, χωρίς ολόκληρη η κοινωνία να θέλει τέτοιες επιλογές και προσανατολισμούς!

    Sotiris K. responded:
    Αύγουστος 27, 2009 στο 12:59 πμ

    Darthiir εκεί ακριβώς είναι το πρόβλημα.
    Στο ότι πρόκειται για νόμισμα (εκ του νομίζω) και όχι για χρήμα (με ανταλλακτική αξία και αξία χρήσης! )

    Sotiris K. responded:
    Αύγουστος 27, 2009 στο 1:00 πμ

    Ωρέλια, δεν θα μπορούσα να πω την αγορά εργασίες κουμπαρά με την έννοια της αποταμίευσης!!

    Orelia said:
    Αύγουστος 27, 2009 στο 7:55 μμ

    ουτ’ εγω
    αλλά μου ηρθε να συνεχισω «παιζοντας» αυτο που ξεκινησε ο Darthiir, υπονοωντας άλλα που πως να τα πω αφου ουτε στο μυαλο μου προλαβα να τα κανω λογο.. 🙂

    Darthiir the Abban said:
    Αύγουστος 27, 2009 στο 8:06 μμ

    Προσωπικά πάλι, εγώ αυτό το «όλοι μας» το θεωρώ την μεγαλύτερη μπλόφα του τελευταίου αιώνα…
    (ΟΚ υπάρχει και ο αιτιοκρατικός εξαναγκασμός, αλλά εκεί η ευθύνη είναι αμφιλεγόμενη – δεν μπορείς να περιμένεις από μονάδες ν’ αυτοκτονούν με το σταυρό στο χέρι)

    Sotiris K. responded:
    Αύγουστος 27, 2009 στο 8:10 μμ

    Η παρέμβασή μου, τα έκανε λίγο μπάχαλο!! 🙂 🙂
    Λάθος απάντηση, ανταπάντηση του Darthiir ε… το πράγμα έγινε ανω κάτω.
    🙂
    🙂

    Darthiir the Abban said:
    Αύγουστος 27, 2009 στο 8:18 μμ

    😆

    Διορθωσέ το βρε, εγώ απλά το έβαλα στο τραπέζι (τώρα πάλι… κακό είν’ το μπάχαλο; )

    Sotiris K. responded:
    Αύγουστος 29, 2009 στο 1:08 πμ

    darthiir το μπάχαλο, τις πιο πολλές φορές, είναι δημιουργικό!
    Απλώς έσβησα την απάντηση, γιατί όσα έγραψα, έμοιαζε να αφορούν σε άλλο θέμα!

    Επί της ουσίας, αν ξεκαθαρίσουμε ότι άλλη είναι η ευθύνη αυτού που λαμβάνει αποφάσεις και άλλη αυτή που αποδέχεται αυτές τις αποφάσεις, και αν επίσης ξεκαθαρίσουμε ότι για τον καθένα αναλογεί διαφορετική μεν αλλά υπαρκτή επίπτωση, τότε, ναι, δεν έχει νόημα να πάρουμε εμείς το σταυρό στους ώμους για να άρουμε τις αμαρτίες του κόσμου!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s