καρπούζι!!!

Posted on Updated on

Άκομψη η έκφραση το μάπα το καρπούζι, αλλά… μάπα το καρπούζι.
Για το βιβλίο που τελείωσες σήμερα λες, που, με αφορμή τα όσα αναφέρονται στις πρώτες τουλάχιστον σελίδες του, έκανες μια σειρά συλλογισμών και σκέψεων, τις οποίες κατέγραψες σε ολόκληρο κείμενο.
Ναι, θα συνεχίσεις να χρησιμοποιείς στον γραπτό όσο και στον προφορικό λόγο τη σύνταξη που έχεις μάθει.
Θα λες μια σειρά συλλογισμών, και όχι από συλλογισμούς, θα λες δεκάδες εκατομμυρίων, όχι εκατομμύρια.
Γιατί; Γιατί έτσι σου αρέσει.
Στην κυριολεξία!

Ο τίτλος και οι πρώτες σελίδες, σε έκαναν να πιστέψεις ότι θα ακολουθούσε ένα ιστορικό μυθιστόρημα, που ακόμα και αν δεν σε έβαζε μέσα στα κρυφά μονοπάτια αθέατων κόσμων, οι οποίοι συνήθως δίνουν τον τόνο σε αυτό που φαίνεται, θα στεκόταν με αξιοπρέπεια στην προσέγγιση του θέματος.

Αντ’ αυτών σε τι κατέληξες; Σε ένα μυθιστόρημα που θα ήταν τίμιο να είχε εκδοθεί στη σειρά Άρλεκιν, ή ΒΙΠΕΡ Νόρα!
Πού τις θυμήθηκες αυτές τις εκδόσεις των δεκαετιών του εβδομήντα και του ογδόντα;
Εντάξει, αν θέλεις να μην είσαι απολύτως ισοπεδωτικός μπορείς να βρεις και κάτι θετικό.
Για παράδειγμα, η καταγραφή των διαλόγων με τη χρήση των ιδιότυπων εκφράσεων των Πολιτών, δεν ήταν κακή.
Η συγγραφέας, σε αυτό το σημείο κατάφερε να είναι τόσο πειστική ώστε καθώς διάβαζες το κείμενο «άκουγες» τη χαρακτηριστική τραγουδιστική εκφορά του λόγου που έχουν οι εκ Κωνσταντινουπόλεως Έλληνες.
Σκέψη του περιθωρίου. Την έκανες καθώς διάβαζες, την καταγράφεις και εδώ.
Είναι πολλοί οι ελληνικοί πληθυσμοί των οποίων η εκφορά του καθημερινού λόγου, έχει την χροιά τραγουδιού.
Η φωνή ανεβοκατεβαίνει, στις λέξεις μέσα υπάρχει ένας ρυθμός, το συναίσθημα του ομιλούντος αποτυπώνεται και μεταφέρεται μαζί με τη συχνότητα του ήχου, κατά τρόπο σχεδόν μαγικό.
Πόσο σε είχε εντυπωσιάσει, όταν πρωτοάκουσες κερκυραίους να συνομιλούν….

Εμφανής πάντως και αποτυχημένη είναι η προσπάθεια της συγγραφέως να αντιγράψει το ύφος άλλων μυθιστοριογράφων, όπως της Μαρίας Ιορδανίδου, η οποία έκανε τομή στα λογοτεχνικά πράγματα όταν κυκλοφόρησε τη Λωξάντρα, αλλά και τα άλλα της έργα, ή και της Μάρας Μεϊμαρίδη με τις Μάγισσες της Σμύρνης.

Να με συγχωρεί από εκεί που βρίσκεται η Ιορδανίδου για την σύγκριση που έκανα!

Ούτε και οι πρώτες σελίδες, με τις οποίες επιχειρείται η διαμόρφωση του κλίματος είναι κακή.
Είναι η αλήθεια ότι όποιος έχει δει την Πολίτικη Κουζίνα, εύκολα θα έκανε παραλληλισμούς, αλλά δεν είναι κακό αυτό, ούτε και τα αφηγήματα εμφανίζονται με παρθενογενέσεις!

Η αλήθεια όμως είναι ότι ακριβώς επειδή υπήρχε αυτή η εισαγωγή και ακριβώς γιατί μερικά εξωτερικά χαρακτηριστικά όπως η επιλογή των λέξεων και των φράσεων, ο αναγνώστης, η αφεντιά σου εν πάση περιπτώσει, περίμενε άλλα.

Και ο τίτλος σε προϊδέασε για άλλα.
Η λύκαινα της Πόλης!
Αν έχεις διαβάσει και λίγο ιστορία, εύκολα δεν θα πέσεις στην παγίδα να κάνεις συνειρμούς με τον Γκρίζο Λύκο, ήτοι τον Κεμάλ Ατατούρκ.
Πάντως το αποτέλεσμα, καμία σχέση!
Λύκαινα της Πόλης, που μάλλον με μικρό «π» θα έπρεπε να γραφεί αυτή η πόλη στον τίτλο, γιατί τα στοιχεία της συμπεριφοράς της ηρωίδας, όσα η συγγραφέας καταθέτει δηλαδή, περιγράφουν, με όχι και ιδιαίτερη επιτυχία, τη διαδρομή μιας γυναίκας στα πλαίσια της αστικής ζωής μιας πόλης.

Και χωρίς να είσαι ειδικός, πολύ περισσότερο βιβλιοκριτικός, δεν μπορείς να μη σταθείς στις απόπειρες της συγγραφέως να παρουσιάσει το ψυχογράφημα της ηρωίδας.
Όλο το καταπιεσμένο «είναι» μιας γυναίκας με συμπεριφορά από αυτές που ο απλός άνθρωπος λέει κατινίστικη, είναι παρόν.
Δεν θέλεις να πιστέψεις ότι η συγγραφέας, δεν την ξέρεις κιόλας, μήτε και σκέφτεσαι να ασχοληθείς και άλλο μαζί της, έκανε βουτιά στον δικό της εσωτερικό κόσμο και ανέσυρε από εκεί βυθισμένα φορτία!

Όμως μέχρι εδώ.
Για τόσο «μάπα καρπούζι» πολύ ασχολήθηκες.

Καλύτερα να το ξεχάσεις, και με την δέουσα ευγένεια να πεις ευχαριστώ καλό ήταν στην συγγενή που στο χάρισε!
Δεν χρειάζεται να αναφέρεις ούτε πλήρη τίτλο, μήτε συγγραφέα.

Κι όμως φίλε. Το βιβλίο αυτό έχει πουλήσει πάνω από 75.000 αντίγραφα.
Γιατί άραγε δεν βγαίνουν πια τα Άρλεκιν;
Ή μήπως βγαίνουν;

Advertisements

21 thoughts on “καρπούζι!!!

    Orelia said:
    Ιουλίου 15, 2009 στο 7:03 μμ

    ενα καταλαβα.. μη πα και βγαλω βιβλιο.. αλλιμονο μου..!..

    marilia said:
    Ιουλίου 15, 2009 στο 8:30 μμ

    Γιατί τελευταία όλο τέτοια… καρπούζια διαβάζω; Νωρίτερα σκεφτόμουν πόσα βιβλία έχω διαβάσει από την αρχή του χρόνου. Τέσσερα – πέντε θυμάμαι. Διαβάζω το έκτο και ετοιμάζομαι για το έβδομο. Από τα έξι βιβλία, μόνο ΕΝΑ με συνεπήρε. Υπάρχουν δύσκολοι αναγνώστες σήμερα ή πολύ εύκολοι συγγραφείς;

    Θνουποφιλί δβουριχτό! 😉

    νατασσΆκι said:
    Ιουλίου 15, 2009 στο 11:37 μμ

    Εμ, δεν ήξερες-δε ρώταγες;;
    😉

    (κατάλαβα για ποιο βιβλίο, και ο χαρακτηρισμός ταιριάζει γάντι στη συγκεκριμμένη… Σε μια παρουσίαση ενός άλλου βιβλίου της, της το είπε κιόλας μια αναγνώστριά της -ως κομπλιμέντο!- ότι τα βιβλία της μοιάζουν με Αρλεκιν!)

    Χαράς το κουράγιο σου να το τελειώσεις!
    🙂
    Φιλί 🙂

    νατασσΆκι said:
    Ιουλίου 16, 2009 στο 12:14 πμ

    Και ναι, κυκλοφορούν ακόμα Αρλεκιν. Και με το ένα έκτο περίπου της τιμής του βιβλίου που διάβασες…

    :p

    agrampelli said:
    Ιουλίου 16, 2009 στο 12:26 πμ

    Λοιπόν….εμένα μου αρέσει που μας αφήνεις να διαβάζουμε τις σκέψεις σου!
    Έτσι απλά,σαν να μιλάς «μαζίσου»…
    Καλησπέρα!

    (ή καλημέρα;)

    Sotiris K. responded:
    Ιουλίου 16, 2009 στο 1:58 πμ

    Ωρέλια κακώς κατάλαβες!
    ΒΓΑΛΕ ΕΣΥ ΒΙΒΛΙΟ ΚΑΙ ΕΓΩ ΘΑ ΓΡΑΨΩ ΔΙΘΥΡΑΜΒΟΥΣ!
    🙂

    Sotiris K. responded:
    Ιουλίου 16, 2009 στο 2:00 πμ

    marilia μάλλον καλά θα κάνεις να τα αποφεύγεις.
    θθθθθθμμμμμααατθθθθ!!!
    🙂

    Sotiris K. responded:
    Ιουλίου 16, 2009 στο 2:02 πμ

    νατασσΆκι, δώρο μου το έκαναν το βιβλίο και το εξεθείασαν για την ιστορική του πληρότητα!
    Αμ να τι παθαίνω που δεν πηγαίνω σε παρουσιάσεις (μήτε δηλώνω θαυμαστής κανενός) 🙂

    Ε ναι, χρειάστηκε κάμποσο κουράγιο για να φτάσω στο τέλος.!
    Φιλιά

    Sotiris K. responded:
    Ιουλίου 16, 2009 στο 2:03 πμ

    νατασσΆκι, ευχαριστώ για την πληροφορία σχετικά με τα Άρλεκιν
    (Να αποκαλύψω ότι έχω διαβάσει αρκετά και από αυτά; 🙂 )

    Sotiris K. responded:
    Ιουλίου 16, 2009 στο 2:05 πμ

    agrampeli σε ευχαριστώ 🙂
    ε ναι. Αυτό κάνω.
    Στήνω κουβέντα με εμένα και, μεγάλος άνθρωπος είμαι το .. ρίχνω στο παραμιλητό δυνατά 🙂
    Καλή σου ημέρα!

    Σήσση said:
    Ιουλίου 16, 2009 στο 12:28 μμ

    Νομίζω ότι θα αρχίσω να γράφω ιστορικά… για να έχω τόσο εκλεκτούς αναγνώστες… φιλάκια…

    Marina said:
    Ιουλίου 16, 2009 στο 3:09 μμ

    Καλημέρα! Γι αυτό υπάρχουν πολλοί πραματευτάδες και πολλά καρπούζια, άλλα γλυκά, άλλα..αγγούρια. Τα καρπούζια-αγγούρια τα πετάμε, τα βιβλία που δεν μας άρεσαν, που άλλα περιμέναμε και άλλα μας βγήκαν τι τα κάνετε;

    Οσα με απογοητεύουν τα χαρίζω στη τοπική βιβλιοθήκη Π.Φ. άλλοι μπορεί να ενθουσιασθούν.

    Ωρέλια said:
    Ιουλίου 18, 2009 στο 9:38 μμ

    ΔΕΝ ΘΑ ΑΝΤΕΧΑ ΝΑ ΧΑΣΩ ΑΥΤΑ ΣΟΥ ΤΑ ΚΕΦΑΛΑΙΑ!!!!
    κυριες και κυριοι ιδου ο ενοχος θα πω
    χρονια με πιλατευει, να μην τουκανω το χατηρι;
    εδω στην κορη μου χρειαστηκαν μολις δυο χρονια γκρινιας για να παρει την αδεια μου για πιρσινγκ, να μην κανω το χατηρι στον σοφολογιοτατο Σωτηριο; τοσα χρονια εκκρεμει το αιτημα του..!
    αμ θα το κανω… καιγω δεν ειμαι Καμηλιερης να το κοσκινιζω…[να διαβαστει ως απειλη αυτο!]
    :))

    Sotiris K. responded:
    Ιουλίου 19, 2009 στο 9:45 μμ

    Σήσση, ωραία!!
    θα τα περιμένουμε τα ιστορικά σου!!
    Φιλιά

    Sotiris K. responded:
    Ιουλίου 19, 2009 στο 9:52 μμ

    Marina φυσικά γι αυτό υπάρχουν.
    Δυστυχώς ή ευτυχώς, το βιβλίο είναι δώρο και λέω να μην το «στείλω».
    Πάντως πρέπει να πω ότι πηγαίνοντας στον ελευθερουδάκη της Ν.Σ. με εντυπωσίασε αυτό που έχει στηθεί γύρω από τη συγκεκριμένη συγγραφέα!!!
    Και με απογοήτευσε.
    Όχι, αυτό δεν είναι λογοτεχνία. Λογοκακοτεχνική είναι!!

    Sotiris K. responded:
    Ιουλίου 19, 2009 στο 9:57 μμ

    Ωρέλια ως παλαιός … πρόσκοπος και δη ναυτοπρόσκοπος, έχω υποσχεθεί να αναλαμβάνω την ευθύνη των πράξεών μου.,.
    Ναι!!! εγώ είμαι ο ένοχος!!!
    Άντε τελείωνε όμως γιατί έτσι ακόμα είμαι .. γιαλαντζί ένοχος 🙂

    Orelia said:
    Ιουλίου 31, 2009 στο 10:52 πμ

    γμτ! εδω ενα κειμενακι στον κυρ Σανιδα παιδευω μερικες -πολλές- μερες τωρα κι εχω δει τον ουρανο καντηλαναφτη -δικης μου εμπενευσης αυτο, ναι;- και λες για βιβλιο;;;….
    προς το παρον, θα μου το συγχωρησεις;, θα αναρτησω μια κόκκινης αποχρωσης ιστορια για να κατασκευασω για τον εαυτο μου την ηρεμια που χρειαζομαι ωστε να επανασυνδεσω την διαθεση γραφης και το υφος με αυτο που ξεκίνησα να γραφω την «επιστολή» στον κ. Σανιδά
    ναι;

    🙂

    Sotiris K. responded:
    Αύγουστος 23, 2009 στο 11:40 μμ

    Ωρέλια ένα μήνα, σχεδόν, μετά, να πω ότι έχω αντιρρήσεις σε ό,τι προτείνεις; 🙂
    Καλώς μας βρήκα!

    Sotiris K. responded:
    Αύγουστος 24, 2009 στο 12:22 πμ

    Ωρέλια το κειμενάκι ΕΙΝΑΙ «κειμενάρα»! ποιοτικά!

    Το .. συνιστώ!

    Orelia said:
    Αύγουστος 24, 2009 στο 8:36 πμ

    σε ευχαριστώ
    (ακομη μια φορά)

    Sotiris K. responded:
    Αύγουστος 24, 2009 στο 4:01 μμ

    Ωρέλια, δική μου η χαρά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s