μάτια στραμμένα ψηλά…

Posted on Updated on

Σε λίγο η ημέρα αλλάζει. Θα είναι επτά Ιουλίου.
Χρόνια πολλά Κυριακή και Κυριάκο!
Στο ημερολόγιο διαβάζεις ότι στις 7 Ιουλίου θα έχει πανσέληνο!
Πότε δηλαδή; Σε λίγα λεπτά της ώρας, ή μετά από σχεδόν εικοσιτέσσερις ώρες;
Κάτι απορίες που έχεις ώρες ώρες κι εσύ!

Το μήνυμα στο κινητό σου, ήταν χαιρετισμός.
Η καλή σου φίλη και παλιά συμμαθήτρια σε προέτρεπε, όπως και όλους τους άλλους συμμαθητές, να χαρείτε την πανσέληνο.
Και τώρα τι σε πειράζει εσένα. Κι αν χαρείς το σημερινό φεγγάρι, που ενδεχομένως, να μην είναι ακριβώς πανσέληνος, σκεπτόμενος όλους εκείνους τους φίλους με τους οποίους αποφοίτησες από το Γυμνάσιο, το χίλια εννιακόσια εξήντα εννιά, ποιος θα ενοχληθεί;
Η ιδέα να κοιτάξεις το φεγγάρι και να επιχειρήσεις να συναντήσεις και τα άλλα μάτια που έχουν φτάσει έως εκεί, σου άρεσε.
Σου αρέσει.
Είναι κάτι σαν συμπαντική δικτύωση!
Συμπαντικός ο απειροελάχιστος χώρος μεταξύ γης και σελήνης; Σίγουρα έχεις χάσει το μέτρο.
ΣΑΝ όμως. Παρομοίωση κάνεις.
Πώς να συναντήσεις κάποιον αν δεν γνωρίζεις ότι είναι εκεί;
Ή ενδέχεται να είναι εκεί…
Από την άλλη βέβαια, μπορείς γνωρίζεις όσους είναι εκεί;
Και θέλεις να τους γνωρίζεις;
Ούτε καν τι κάνουν εκεί μπορείς να ξέρεις.
Και αυτό είναι βέβαια το συνηθισμένο.
Για τους πιο πολλούς δεν γνωρίζεις ότι είναι εκεί.
Αν δηλαδή σου πουν ότι ο Μαλέ, ήταν σήμερα στη Χέυδεν, θα πεις ότι το ξέρεις;
Ποιος είναι ο Μαλέ; Πού να ξέρεις; Πού να γνωρίζεις αν υπάρχει καν τέτοιο όνομα.
Πιθανολογείς ότι μπορεί και να υπάρχει σε κάποια γλώσσα!

Όμως μπορεί και να ήταν.
Καθώς το απόγευμα ανέβαινες από το σταθμό του ηλεκτρικού της Βικτώρια, προς το πεδίο του Άρεως, -για γράψε το πεδίο του .. Άρη, να γελάσουμε!- η αλήθεια είναι ότι δεν πρόσεξες τους πολλούς έγχρωμους που είχαν απλώσει την πραμάτεια τους, στις πλάκες του πεζοδρομίου.
Ίσως γιατί στο μυαλό σου ήρθαν εικόνες από πολύ παλιά.
Μπα όχι, εσύ δεν είχες τολμήσει να καθίσεις σε εκείνα τα σκαλιά, ποτέ.
Τα είχες όμως ανέβει αρκετές φορές.
Ναι, η αλήθεια είναι ότι πάντα κοιτάς μήπως κάποια από τις εικόνες του παρελθόντος, γίνουν παρόν.
Πιο πολύ το βλέμμα σου στάθηκε στο έρημο Green Park.
Δεν είναι πολλά χρόνια που ήπιες εκεί καπουτσίνο!
Και πολύ λιγότερος χρόνος, από τότε που ήπιες εσπρέσο στη Χέυδεν!
Και στα σκουπίδια, ή την αίσθηση της βρωμιάς που εισέπραξες καθώς κινήθηκες δεξιά στην Μαυροματαίων και έστριψες να ανηφορίσεις την Αλεξάνδρας.
Μα ακόμα έχουν κλειστό το χώρο με το άγαλμα της Αθηνάς;

Όχι χωρίς λόγο, το βλέμμα σου ταξίδεψε στο Park, αλλά ο χρόνος δεν σου επέτρεπε να συνεχίσεις τις αναζητήσεις σου.
Η ώρα ήταν έξι παρά δυο λεπτά και εσύ στις έξι ακριβώς είχες ραντεβού.
Στο μπαλκόνι του πρώτου ορόφου, το μάτι σου κόλλησε στη μάνα που τάιζε τα μικρά της.
Ξένη, τα χαρακτηριστικά έδειχναν προέλευση από τις πρώην σοβιετικές δημοκρατίες, γύρω στα τριάντα με το μαλλί πιασμένο αλογοουρά, καθισμένη σε ένα σκαμπό, κρατώντας το πιάτο στο αριστερό χέρι και το κουτάλι στο δεξί, γέμιζε εναλλάξ στόματα.
Οι πιτσιρικάδες, καθισμένοι στο μπαλκόνι, ο θεός να κάνει μπαλκόνι αυτόν τον καγκελόφρακτο πρόβολο τού ενός τετραγωνικού, χάζευαν προς το δρόμο και μάλλον μάζευαν εικόνες, για τις εξορμήσεις τού μέλλοντος.
Αυτή την εικόνα την κράτησες περισσότερο και είναι η αλήθεια πως σκέφτηκες να την απαθανατίσεις.
Πάντα έχεις μαζί σου τη φωτογραφική μηχανή.
Δεν το επιχείρησες. Ντράπηκες.
Ούτε στην επιστροφή το τόλμησες, αν και η εικόνα ήταν ίδια.
Ο χρόνος της συνάντησης ήταν πραγματικά ελάχιστος.
Μερικές φωτογραφίες όμως τις τράβηξες.
Ας έχεις στο αρχείο σου, την παλιά «σφεντόνα», την πρεσβεία της Αυστρίας, το άγαλμα του Κωνσταντίνου.
Πόσο άραγε θα είναι εκεί όλα αυτά;
ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΛΑΣΗ, πήρε κάπου το μάτι σου, αλλά δεν ξέρεις αν θα νικήσει το ΟΧΙ ή ποια έκταση θα έχει τελικά η ανάπλαση.

Διασχίζοντας την Πατησίων για να κινηθείς προς την πλατεία Βικτωρίας, αυτή τη φορά πρόσεξες πόσοι πολλοί είναι οι αλλοδαποί που έχουν στήσει την πραμάτεια τους!
Εντυπωσιακά πολλοί! Σε προβλημάτισε, για να μην πεις ότι σε τρόμαξε αυτό το πλήθος!
Η επεξεργασία της εικόνας στο μυαλό σου, ίσως έγινε αιτία να μη συνειδητοποιήσεις εκείνη τη στιγμή γιατί έψαξες να βρεις το ψιλικατζίδικο επί της 3ης Σεπτεμβρίου.
Τώρα το συνειδητοποίησες.

Ε και; Τι μ αυτό;
Λες να έχουν στραφεί και άλλα μάτια τούτη την ώρα προς τη Σελήνη;

_7070004a1

H σελήνη της 6ης Ιουλίου!

Advertisements

10 thoughts on “μάτια στραμμένα ψηλά…

    Darthiir the Abban said:
    Ιουλίου 7, 2009 στο 10:28 πμ

    Εεεε ναι… το 100% ήταν τέλος 6της αρχές 7ης!
    Όσο για τους «πραματευτές», είναι μόνιμη εικόνα…

    marilia said:
    Ιουλίου 7, 2009 στο 1:55 μμ

    Πριν λίγες μέρες περπατούσα αγχωμένη αυτούς τους δρόμους (πού ευχή είναι το γραφείο β’/θμιας και πού αυτό το έρμο το ικα; ). Προσωπικά με άγχωναν οι πραματευτάδες και ο συνωστισμός στο τρόλεϊ.
    Λίγες μέρες μετά μου ‘χουν μείνει άγχος και εικόνες. Δυστυχώς έφυγε η διάθεση και οι ευκαιρίες για βόλτα… 😦

    silia said:
    Ιουλίου 8, 2009 στο 12:38 πμ

    «…Η ιδέα να κοιτάξεις το φεγγάρι και να επιχειρήσεις να συναντήσεις και τα άλλα μάτια που έχουν φτάσει έως εκεί, σου άρεσε.
    …..Πώς να συναντήσεις κάποιον αν δεν γνωρίζεις ότι είναι εκεί;
    —————————————-
    Εκεί είναι …
    Στο λέω εγώ , που (συνήθως) δεν λέω σαχλαμάρες …
    Έτσι λοιπόν , τώρα … ξέρεις … γνωρίζεις , ότι είναι εκεί και … δεν έχεις , παρά να τον συναντήσεις αυτόν τον «κάποιο»….
    Εντάξει … είμαι πολύ κουρασμένη και νυσταγμένη … Μη με παίρνεις και τοις μετρητοίς … Αλλά να ξέρεις … Εκεί είναι .
    Καλό βράδυ .

    ellinida said:
    Ιουλίου 8, 2009 στο 1:24 πμ

    Πάντως κι’ απόψε χάρμα είναι το φεγγάρι. Τι ωραία φωτό!

    kirki said:
    Ιουλίου 8, 2009 στο 8:46 πμ

    Θυμητάρια ενός έρωτα…

    Κι όμως σκοτεινά δεν υπήρξαν ποτέ του έρωτα τα στενορύμια
    Ήλιος τα ζέστανε!!!

    Θύμησες φωτιάς και ασημιού
    Ο έρωτας δεν έχει σχέση με δήθεν παιχνίδια
    κι εκείνο το πράσινο θα υπάρχει πάντα!!

    «kk»

    υγ: Απλά…ΚαληΜέρα!!!

    Sotiris K. responded:
    Ιουλίου 8, 2009 στο 10:58 μμ

    Darthiir σε διάβασα, μην κοιτάς που δεν απάντησα αμέσως, και γι αυτό φρόντισα να έχω φωτογραφίες της σελήνης σε πολλές φάσεις.

    Την εικόνα της Αθήνας, αυτή την εικόνα, δεν την ήξερα.
    Τελικά, σχεδόν τίποτα δεν γνωρίζω!

    Sotiris K. responded:
    Ιουλίου 8, 2009 στο 11:01 μμ

    marilia αυτό είναι γεγονός.
    Εικόνες και άνθρωποι είναι πάντα εκεί.
    Εμείς, αν και περνάμε από εκεί, δεν είναι καθόλου σίγουρο ότι παρευρισκόμαστε!!

    Να είσαι καλά!
    Καλές διακοπές

    Sotiris K. responded:
    Ιουλίου 8, 2009 στο 11:02 μμ

    silia σε πιστεύω.
    Και τα παίρνω τοις μετρητοίς, να ξέρεις, όσα λες.
    Ακόμα κι αν δηλώνεις κουρασμένη!
    Να είσαι πάντα καλά!
    Φιλιά

    Sotiris K. responded:
    Ιουλίου 8, 2009 στο 11:03 μμ

    ellinida ομολογώ ότι το απολάμβανα όλη τη νύχτα!!!
    Μέχρι που σχεδόν ξημέρωσε!

    Ευχαριστώ!

    Sotiris K. responded:
    Ιουλίου 8, 2009 στο 11:04 μμ

    kirki γλυκιά η καλημέρα σου!

    Φιλιά!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s