ένα σκληρό ευχαριστώ…

Posted on Updated on

Μεσημέρι.
Να μη συνοδεύσεις το γεύμα σου με μια μπύρα, έστω μικρή;
Να το συνοδεύσεις.
Το απόθεμα όμως που είχες μέσα στο ψυγείο, τελείωσε.
Ευτυχώς, δίπλα σου, δίπλα στο σπίτι σου δηλαδή, είναι το μαγαζάκι της γειτονιάς.
Ευκαιρία να δεις και το νέο χώρο, στον οποίο έχει εγκατασταθεί!

Τα σύννεφα του αττικού ουρανού, μπορεί να έβαλαν εμπόδια στο φως, όχι όμως και στη ζέστη.
Ευτυχώς δυο βήματα είναι μόνον.

Στη γωνιά του δρόμου, οι κάδοι των απορριμάτων.
Έχει και για την ανακύκλωση.

Μελαψός, γενειαφόρος,προφανώς οικονομικός μετανάστης, στηριζόμενος σε μια ιδιοκατασκευή μπαστουνιού, ανοίγει τα καπάκια των κάδων και ψάχνει.
Μέσα στο καταμεσήμερο και τη ζέστη, κοιτάζει τους κάδους για την ανακύκλωση.
Το κοριτσάκι δίπλα του, δέκα έντεκα χρονών, σχετικά καλοντυμένο, τον βοηθάει στο έργο του.

Παρατηρείς το ζευγάρι με απορία, αλλά δεν σε ξενίζει κιόλας.
Το θέαμα δεν είναι καινοφανές.
Μήπως ο ηλικιωμένος κύριος που συναντάς τα πρωινά και ο οποίος δείχνει να έχει βάλει το περπάτημα σαν άσκηση στη ζωή του, το ίδιο δεν κάνει;
Επισκέπτεται τους κάδους των σκουπιδιών και κοιτάζει μέσα.
Δεν μοιάζει να έχει ανάγκη από αυτά που θα βρει ανάμεσα στα σκουπίδια, για να επιβιώσει.
Πιο πολύ την ανάγκη του να ψάχνει, δείχνει να θέλει να ικανοποιήσει!

Την ζευγάρι βέβαια του μεσημεριού, δεν θα μπορούσες να το εντάξεις στην ίδια κατηγορία με εκείνη του ηλικιωμένου κυρίου.
Εδώ μάλλον η ανάγκη επιβίωσης οδηγεί βήματα και χέρια.

Ήδη έφτασες μπροστά στην είσοδο του μαγαζιού.
Με το δεξί να μπεις. Για τα καλορίζικα.

Ο μελαψός κύριος στέκεται ήδη μπροστά στην πόρτα, ενώ με την άκρη του ματιού σου βλέπεις τη μικρή συνοδό του να έχει μπει μέσα στο μαγαζί.
Στάση τραμ; σε ρωτάει επιβεβαιώνοντας, με την ομιλία του, την αρχική σου εκτίμηση.
Ξένος.
Οικονομικός μετανάστης, από κάποια χώρα της Μέσης Ανατολής.

Περισσότερο από μισό αιώνα εσύ στη γειτονιά αυτή, δεν έχεις καμιά δυσκολία να υποδείξεις τη διαδρομή που πρέπει να ακολουθήσουν.

Όχι, η συζήτηση δεν σε έκανε να ξεχάσεις την πρόθεσή σου.
Μπαίνεις με το δεξί και κοιτάζεις να δεις, πού θα εντοπίσεις αυτά που θέλεις.
Δεν είναι μόνον οι μπύρες.
Βασικά από εκεί προμηθεύεσαι και τον τύπο.
Ναι, είναι το κατάστημα που για να φτάσεις σε αυτό παίρνεις, -τις καλές ημέρες- το ποδήλατο, φτάνεις μέχρι την παραλία και μετά επιστρέψεις για τις προμήθειες σου.

Σήμερα δεν είχε ποδήλατο.
Και όχι μόνον σήμερα!
Εδώ δεν φρόντισες να πάρεις καν το πορτοφόλι σου.
Το ποδήλατο θα έπαιρνες; Άσε που κάνει και ζέστη…
Πάλι καλά να λες που έτυχε να έχεις ψιλά στην τσέπη και έτσι θα πάρεις αυτά που είχες προγραμματίσει.
Ελπίζεις να σου φτάσουν δηλαδή.

Το κορίτσι που ήταν με τον γενειαφόρο σε πλησίασε δειλά καθώς εσύ έχοντας εντοπίσει τη θέση των ψυγείων, κινήθηκες προς τα εκεί.

Τι να θέλει αναρωτήθηκες;
Η απάντηση ήταν αυτή που υποψιάστηκες.
Μια μικρή, που βγήκε μαζί με τον, ό, τι της είναι, συνοδό της να ζητιανέψει.
Λεφτά; σε ρώτησε, προφανώς εννοώντας έχεις να μου δώσεις λεφτά;

Η ενόχλησή σου, δεν προήλθε από το ότι σου ζήτησαν χρήματα, αλλά από το ότι οι λάθος υπολογισμοί σου, μάλλον θα σε έφερναν σε δύσκολη θέση.
Αν δώσω χρήματα, ήταν η γρήγορη σκέψη, δεν είμαι σίγουρος ότι θα μου φτάσουν εμένα για τα ψώνια και θα πρέπει να γυρίσω πίσω.

Η ενόχλησή σου, αποτυπώθηκε και στο ύφος της απάντησής σου, που ήταν ένα κοφτό όχι!

Και τότε ήρθε το χτύπημα, που σε γονάτισε.
Σκληρή γροθιά που σε τράνταξε ολόκληρο και έκανε το στομάχι σου να πονάει ακόμα και τώρα.

Και δεν ήταν από το χέρι της μικρής.
Τι να σου κάνει ένα τόσο δα χεράκι;

Από το στόμα και τα μάτια της ήρθε.
Άλλωστε με το στόμα και τα μάτια λένε, έστω και ψιθυριστά, ευχαριστώ!

nek2yhsmjd

,

Advertisements

8 thoughts on “ένα σκληρό ευχαριστώ…

    agrampelli said:
    Ιουνίου 21, 2009 στο 3:07 πμ

    σας είπε ευχαριστώ,και σας κέρδισε για πάντα η σιωπή της…

    Θεία Λένα said:
    Ιουνίου 21, 2009 στο 10:02 πμ

    Το λεω σε όλους, θα το πώ και σε σένα. Πάντα να δίνεις κάτι, σε όποιον ζητάει, κάποια ανάγκη θα έχει. Με έχουν αντικρούσει πολλοί, μου εξηγούν για την εκμετάλλευση, για το επάγγελμα ζητιανιά..όλα σωστά αλλά για να απλώνεις το χέρι, κάποια άνάγκη πάς να καλύψεις. Ας έπινες γιέ μου μία μπύρα λιγώτερη απο το να σε κουβαλούν οι τύψεις. Συγνώμη για το μάλωμα, δεν είναι της θέσης μου, όμως ποτέ δεν ξέρεις τι κρύβεται πίσω απο έναν άνθρωπο που αναγκάζεται να επιβιώνει ψάχνοντας σκουπιδοντενεκέδες.
    Κάθε Δευτέρα χαράματα, σα λιτανεία περνάνε απο τη γειτονιά μου οι άνθρωποι των κάδων. Μερικοί έρχονται με καροτσάκια και σκάλα, μπαίνουν μέσα στους κάδους και ψάχνουν για σιδερικά – οτιδήποτε θα μπορούσε να πουληθεί. Αλλοι ψάχνουν για τρόφιμα, πεταμένα ληγμένα τροφιμα στις συσκευασίες τους. Η χαρτοκιβώτια, μπουκάλια, ακόμη και αποφάγια. Μία γιαγιά εμφανίζεται Κυριακή βράδυ με καρότσι και σακκούλες και μαζεύει υπόλοιπα που πετάξαμε..κάτι χαλασμένα κολοκύθια, μισό καρπούζι. Ανθρώπινες ανάγκες. Κρυφές ανθρώπινες μιζέριες. ΚΑι απο πίσω, μία ιστορία.
    Γι αυτό σου λέω, δίνε πάντα κάτι, έστω και απο το υστέρημά σου.

    Orelia said:
    Ιουνίου 21, 2009 στο 6:51 μμ

    το διάβασα πρωί πρωί, κατά τα γνωστά
    μετά πό λίγο πέρασε κάτω από το μπαλκόνι μου ο: όλα τα παλιά αγοράζωωωω! ο παλιατΖής!!! [και το τΖης κολημένο στο μικρόφωνο σαν Στράτος Διονυσίου..]
    μια σχάρα με περίμενε να την πλύνω, την ώρα που μερικά γραπτά Γεωγραφίας μελαγχολούσαν αδιάβαστα [διάβασε το πολύπλευρα..]
    η σπάλα κρατούσε την σειρά της στον νεροχύτη για να μπει στην κατσαρόλα και τέσσερεις χοιρινές είχαν πιάσει κουβέντα λίγο πριν μαριναρισθούν
    μιας περασμένης ηλικίας μπλόγκερ προτίμησε να γράψει λίγους στίχους για τις χείρες των χήρων πάνω στις χήρες που φοβηθήκανε τους χοίρους κι αρχίσανε το ταμιφλού του Τσένυ

    [to be continued…]

    θα μπορούσα να πάρω την μια θέση, την άλλη θέση, μια τρίτη προέκυψε στην συνέχεια και μια τέταρτη κρυφοκοίταγε απο το παράθυρο όπως στις γειτονιές τα πολύ πολύ παλιά χρόνια, τότε που είχε εικόνα και λόγο ο Λειβαδίτης να γράψει εκείνο το εξέχον ποίημα του : την πόρτα ανοίγω το βράδυ../ τη λάμπα κρατώ ψηλά../ να δούνε της γης οι θλιμένοι../ ναρθούνε να βρουν συντροφιά../ να βρούνε στρωμένο τραπέζι../ σταμνί για να πιεί ο καημός../ κι αναμέσα μας θα στέκει../ ο πόνος του κόσμου αδερφός../ να βρούνε γωνιά ν’ ακουμπίσουν../ σκαμνί για να κάτσει ο τυφλός../ και εκεί καθώς θα μιλάμε../ θαρθεί συντροφιά κι ο Χριστός…//
    προτιμώ ωστόσο μια άλλη θέση να πάρω
    αυτήν που με έχει διδάξει ένας εξέχων Δάσκαλος που στάθηκα τυχερή να τον συναντήσω εδώ μέσα και μου κάνει την τιμή να μην με αφήνει μόνη.. πάρε το θάρρος της δημόσιας ομολογίας των λόγων που σε οδήγησαν να μην βοηθήσεις, σα φυλακτό της ποιότητάς του χαρακτήρα σου
    εγώ, αυτό θα κάνω σε αυτό σου το κείμενο

    με κάθε εκτίμηση

    η μιας ηλικίας μπλόγκερ.. 🙂

    marilia said:
    Ιουνίου 23, 2009 στο 12:43 πμ

    καληνυχτοφιλί

    Sotiris K. responded:
    Ιουνίου 27, 2009 στο 12:20 πμ

    agrampeli
    ναι με κέρδισε με τη σιωπή της, αλλά ακόμα πονάει το «χτύπημά» της!

    Sotiris K. responded:
    Ιουνίου 27, 2009 στο 12:23 πμ

    Θεία Λένα.
    Η αλήθεια είναι πως δεν είμαι ο καλύτερος… χριστιανός, που έχεις γνωρίσει.
    Παρόλα αυτά, προσπαθώ να κάνω πράξη το «μη γνώτω η δεξιά σου τι ποιεί η αριστερά σου’
    Όμως, ναι! Είμαι απολυτως αλληλέγγυος μαζί σου.
    Δεν έχει σημασία τι θα κάνει κάποιος τη βοήθειά που του δίνουν.
    Σημασία για την ανθρωπιά της κοινωνίας, έχει να υπάρχουν άνθρωποι που δίνουν!

    Sotiris K. responded:
    Ιουνίου 27, 2009 στο 12:26 πμ

    Ωρέλια, άργησα να απαντήσω και παρόλα αυτά δεν έχω καταφέρει ακόμα να εντοπίσω λόγους και αιτίες.
    Είναι κάποιες στιγμές, πιθανόν και καλά κάνουν που υπάρχουν για να μας ξυπνάνε, κατά τις οποίες οι επιλογές μας μπορεί να εκπλήξουν και εμάς τους ίδιους.
    Όχι, ακόμα δεν ξέρω το γιατί, ξέρω το τι!
    και ξέρω το αποτέλεσμα!

    Να είσαι καλά και κυρίως να χαίρεστε την ηλικία σας!
    Όταν θα .. μεγαλώσετε θα είναι αλλιώς 🙂

    Sotiris K. responded:
    Ιουνίου 27, 2009 στο 12:27 πμ

    marilia μεγαααααααααλο θνουποφιλι 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s