Περπάτημα…

Posted on Updated on

Καλή επίδοση!
Χτες πενήντα λεπτά, σήμερα μια ώρα και ένα τέταρτο.
Περπάτημα!
Το ποδήλατο είναι για άλλες ώρες. Μοναχικές.
Χτες η διαδρομή ήταν προς τα βόρεια. Σήμερα προς τα νότια.
Όχι ότι δεν ήξερες ότι η θάλασσα είναι στη θέση της, αλλά είπες σήμερα να πας προς τα εκεί.
Και βέβαια το ήξερες ότι δεν …. πήραν τη θάλασσα από τη θέση της. Το μεσημέρι, προς τα εκεί πήγες για φαγητό!

Γνωστή, πασίγνωστη η διαδρομή. Την περπατάς χρόνια.
Πολλά χρόνια.
Το κακό είναι ότι αυτό δεν το κάνεις συστηματικά!
Κοίτα όμως πόσες πολυκατοικίες έχουν «σηκωθεί» σ’ αυτό το δρόμο!
Άσε που δεν υπάρχει πεζοδρόμιο να περπατήσεις.
Και διάλεξες, αυτήν ακριβώς τη διαδρομή, για να αποφύγεις τα πολλά αυτοκίνητα.

Κλείνει κι αυτό το μαγαζί. Η κρίση φτάνει παντού.
Άσχημα χρώματα διάλεξε ο κατασκευαστής για την πολυκατοικία αυτή.
Τα αυτοκίνητα έχουν κάνει χώρο στάθμευσης όλο το δρόμο! Αν είναι δυνατόν.

Ανοικτά τα γραφεία του ΠΑΣΟΚ; Μα αυτή την ώρα δεν μιλάει ο Παπανδρέου στο Πεδίο του Άρεως;

Πάντα, σ’ αυτή την ανηφόρα η ανάσα βαραίνει.
Πολύ περισσότερο όταν είσαι με το ποδήλατο.
Πάλι καλά όμως που μπορείς να περπατάς και να μη σταματάς!
Εδώ ήταν τα εκπαιδευτήρια Πυρσός! Το οίκημα διατηρείται μια χαρά. Άλλη είναι σήμερα η χρήση του βέβαια.

Τούτο το σπίτι είναι δείγμα της αρχιτεκτονικής τάσης που επικρατούσε την δεκαετία του εξήντα.
Το θυμάσαι που χτιζόταν. Ακριβώς στον άλλη πλευρά του δρόμου, στο τέρμα της ανηφόρας που ακολουθεί την κατηφόρα η οποία ξεκινάει από εδώ, είναι το Γυμνάσιο που πήγαινες έξι χρόνια. Πώς να μην ξέρεις την περιοχή σαν την… τσέπη σου;

Ο Παντοκράτορας! Χώρος φτιαγμένος από τον αδελφό του πρώην Δημάρχου της περιοχής.
Και αυτός ο χώρος υπάρχει από τότε που ήσουν κι εσύ στην ηλικία των παιδιών που βλέπεις να γεμίζουν το χώρο και σήμερα.

Ευτυχώς άρχισε η κατηφόρα.
Είναι σύμπτωση; Όλα σχεδόν τα οικήματα της δεξιάς πλευράς του δρόμου, έχουν γίνει πολυκατοικίες, ενώ στην αριστερή έχουν μείνει πολλά όπως ήταν πριν από σαράντα χρόνια.

Άσπρα μούρα!!!!
Μουριές στο πεζοδρόμιο και είναι γεμάτες ώριμους καρπούς!
Πραγματικά ένιωσες σαν παιδί, καθώς άπλωσες το χέρι και έκοψες να φας ένα μούρο μετά από τόσα χρόνια!!!
Και ήταν πεντανόστιμο!!

Πώς να μην κοντοσταθείς να θαυμάσεις τα υπέροχα δείγματα αρχιτεκτονικής των αρχών του προηγούμενου αιώνα, αλλά και του μεσοπολέμου;
Λίγα αλλά χαρακτηρίζουν την περιοχή!

Σκέφτεσαι ότι σε άλλες πόλεις, και της Ελλάδας, περπατάς, και νιώθεις την Ιστορία να βρίσκεται δίπλα σου, πάνω σου, παντού.
Εδώ, σ αυτή την περιοχή, δεν φαίνεται να έχει αφήσει ίχνη η ιστορία.
Αυτό, ναι σε στεναχωρεί σε ένα βαθμό, από την άλλη σκέπτεσαι ότι είσαι τυχερός, γιατί ζεις τη διαμόρφωση της Ιστορίας.

Θάλασσα.
Τα βουνά της Αίγινας μπροστά σας.
Καιρό είχε να τα δεις. Δεν είναι και εύκολο. Αν η ατμόσφαιρα δεν είναι καθαρή, είναι πολύ δύσκολο να φανταστεί ο επισκέπτης ότι η Αίγινα είναι τελικά τόσο κοντά!

Στιγμιαία η στάση για να απολαύσεις τη θαλασσινή αύρα, που σου χαϊδεύει το πρόσωπο.
Ο ήλιος βάφει πορφυρό τον ουρανό στη δύση του.
Ακολουθείς τη διαδρομή προς τα ανατολικά!

Πολύς ο κόσμος.
Γιατί όχι; Με τέτοιο περιβάλλον, αδικείς κι εσύ τον εαυτό σου που δεν έρχεσαι πιο συχνά.
Έχεις να λες ότι αυτή τη διαδρομή την κάνεις με το ποδήλατο, αλλά…

Η κούραση ακόμα να κάνει την εμφάνισή της και εσύ αφήνεις το πλακόστρωτο πεζοδρόμιο της παραλίας, αφού προηγουμένως έχεις αποφασίσει πως αν είχες χρήματα -πόσο ισχυρό τροφοδοτικό των ονείρων είναι αυτή η, τόσο δα, λεξούλα, το αν;- θα αγόραζες τη λιθόκτιστη μονοκατοικία που στέκει χρόνια απέναντι στη θάλασσα.

Η διαδρομή δίπλα σε ένα ποτάμι, ακόμα κι αν το νερό, που κυλάει στον κοίτη του, είναι ελάχιστο και βρώμικο, πάντοτε σε θέλγει.
Στα αριστερά σας, νέες κατασκευές.
Δεξιά το ποτάμι.
Παλιότερα είχες φωτογραφήσει τα κτίσματα που υπάρχουν στο πρανές του ποταμιού. Παράγκες που είχε επιτραπεί να στήσουν πρόσφυγες, και άλλοι άστεγοι, πριν από το δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο, έχουν μετατραπεί πια σε κανονικές κατοικίες.
Αν τύχει και φουσκώσει το ποτάμι…

Στον … πολιτισμό.
Στην κεντρική λεωφόρο. Χρειάζεται προσοχή για να περάσεις απέναντι.
Καλύτερα να τη διασχίσεις και να ακολουθήσεις τον παράλληλο δρόμο.

Σούρουπο.
Δύσκολο να αποτυπώσεις με τη φωτογραφική σου μηχανή, τις εικόνες που θα ήθελες να κρατήσεις.
Σε άλλη ευκαιρία.

Αναγνωρίζεις σπίτια συμμαθητών σου.
Τι να γίνονται; Χαθήκατε!
Και εφέτος συμπληρώνονται σαράντα χρόνια από τότε που αποφοιτήσατε από το Γυμνάσιο.

Πρόσωπα περισσότερο γνώριμα.
Και γωνιές με ανοιχτό το βιβλίο των αναμνήσεων.

Αυτό το σπίτι πρέπει να βρεις τρόπο να το φωτογραφήσεις.
Όταν πρωτόρθατε στην περιοχή υπήρχαν πολλά σπίτι χτισμένα με αυτή την τεχνική. Τώρα υπάρχει μόνον αυτό!
Ας το έχεις κάπου να τροφοδοτεί τις μνήμες από την περιοχή.
Δυστυχώς δεν υπάρχουν πια οι ανεμόμυλοι με τις μεταλλικές φτερωτές, που τους χρησιμοποιούσαν για να αντλήσουν το νερά από τα πηγάδια.

Άφιξη.
Το ρολόι λέει ότι για τη διαδρομή «σπατάλησες» εβδομήντα τέσσερα λεπτά από το χρόνο σου.
Και αρκετές θερμίδες!
Και εκείνο το μούδιασμα στο δεξί μηρό, μάλλον σε άφησε.

Για αύριο πρέπει να σκεφτείς μια άλλη εξόρμηση!

Advertisements

8 thoughts on “Περπάτημα…

    νατασσΆκι said:
    Ιουνίου 5, 2009 στο 9:37 πμ

    Μια χαρά τα πας -πιο πολύ κι από μένα!
    Αν και το ποδήλατο είναι καλύτερη γυμναστική… αλλά χάνεις τα μούρα 😉

    (πού είναι οι φωτογραφίες, οεο?)

    Καλημερούδια, καλή συνέχεια στις βόλτες!
    Φιλιά 🙂

    Darthiir the Abban said:
    Ιουνίου 5, 2009 στο 11:23 πμ

    Διαφωνώ κάθετα μανούλα!
    Το περπάτημα είναι η καλύτερη γυμναστική!

    NIOBH said:
    Ιουνίου 5, 2009 στο 6:01 μμ

    Κι εγώ περπατώ πολύ και μ’αρέσει!
    Προχθές που ήμασταν καλεσμένοι σε φίλους το βράδυ, έστειλα τον άντρα μου με τα παιδιά με το αυτοκίνητο κι εγώ πήγα περπατώντας.
    Οκτώ χιλιόμετρα η απόσταση παρακαλώ που την έκανα σε μια ωρίτσα.
    Καλά δεν είναι; 🙂

    νατασσΆκι said:
    Ιουνίου 5, 2009 στο 9:03 μμ

    Καμηλιέρη παιδί μου, το κολύμπι είναι η καλύτερη γυμναστική, αλλά… άστο 😛

    Το περπάτημα πάντως εμένα με βοήθησε πολύ, σχεδόν 2 χρόνια τώρα κατάφερα να χάσω πολλά κιλά χωρίς πολύ κόπο και σταθερά. Και να τα διατηρώ, και σιγά σιγά να φτάσω εκεί που θέλω. Αλλά και το ποδήλατο είναι ωραίο!

    Sotiris K. responded:
    Ιουνίου 5, 2009 στο 10:02 μμ

    νατασσΆκι σε ευχαριστώ.
    Να όμως που η ευχή δεν …
    Ελπίζω σε καλύτερη συνέχεια.
    Φιλιά

    Sotiris K. responded:
    Ιουνίου 5, 2009 στο 10:03 μμ

    Darthiir συγκριτικά με το ποδήλατο, μάλλον έχεις δίκιο.
    Απλώς, με το ποδήλατο, βάζεις και λίγο από διασκέδαση…

    Sotiris K. responded:
    Ιουνίου 5, 2009 στο 10:03 μμ

    ΝΙΟΒΗ, μόνον καλά;
    Τέλεια είναι !!!!!
    Χαίρομαι..

    Sotiris K. responded:
    Ιουνίου 5, 2009 στο 10:04 μμ

    ΝατασσΆκι (και darthiir ) πρέπει να πω ότι καλύτερη γυμναστική είναι αυτή που γίνεται!!!!!
    🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s