παραληρηματικές καταστάσεις

Posted on Updated on

Η ημέρα άνοιξε λίγο αργά και το τρέξιμο δεν αποφεύχθηκε!
Υπήρχε δηλαδή το ενδεχόμενο να το αποφύγεις; Αφού, αυτόν το καιρό, και για αρκετά μεγάλη χρονική περίοδο είναι η αλήθεια, βρίσκεσαι στο μάτι του κυκλώνα, για τις ανάγκες του μικρόκοσμού σου, φυσικά.
Μερικά από όσα έκανες, θα μπορούσες ίσως και να μη τα κάνεις.
Είναι όμως, πια, μέρος της … ιεροτελεστίας!
Λίγο προληπτικό ακούγεται αυτό!
Μήπως είναι;

Τα άλλα όμως, εκτός από τα «μερικά», ήταν ανάγκες της ημέρας.
Όχι, τις προκλήσεις δεν τις αποφεύγεις. Μπορεί να μην αντιδράς αμέσως, κάπου πρέπει να φανεί και το ότι ωρίμασες -γέρασες είναι το αληθές, αλλά αφού υπάρχει και πιο κομψή έκφραση, γιατί να μη δείξεις ότι τη γνωρίζεις;- τελικά όμως στέκεσαι απέναντί τους και αναπτύσσεις τις σκέψεις σου.

Το, σίγουρα εγωιστικό ερώτημα, μα καλά καταλαβαίνουν τι λέω;, είναι πάντα παρόν.
Πώς όμως να το αποφύγεις, όταν παρακολουθείς τους συνομιλητές σου και αντιλαμβάνεσαι ότι εκείνοι και μεταξύ τους, δεν επικοινωνούν και χρειάζεται να τους συντονίσεις εσύ;

Πολυλογία.
Πολυλογία και αυτό δεν είναι δείγμα άλλης κατάστασης, παρ’ εκτός του ότι θέλεις να αποφύγεις να εκτεθείς.
Στον εαυτό σου αρχικά!
Φυσικά απέναντι στον εαυτό σου είναι η άμυνα!
Οι άλλοι ακούν, βλέπουν, διαβάζουν, ό,τι αποφασίζεις να συζητήσεις εσύ με εσένα!
Και να το δημοσιεύσεις, φυσικά!
Θα το πεις τελικά αυτό που προσπαθείς να αποφύγεις;

Νωρίτερα, καθώς αναζητούσες τρόπο ανανέωσης των δυνάμεών σου -οι ώρες που ακολουθούν θα απαιτήσουν και πάλι μεγάλο μέρος από αυτές-, ένιωσες την έλλειψη.
Έλλειμμα.
Η σκέψη, αμέσως, έτρεξε στο δικαίωμα.

Τώρα τι κάνεις; Ξαναθέτεις το θέμα σύγκρουσης του θέλω με το πρέπει;
Της ανάγκης και του δικαιώματος;
Της σύγκρουσης ρόλων και θέσεων;
Μα ναι, ό,τι και να κάνεις, αυτή τη διλημματική κατάσταση θα τη βρίσκεις μπροστά σου.

Και το ότι θέλεις κάτι, έχεις την ανάγκη για κάτι, ότι ο συναισθηματικός σου κόσμος διαμορφώνεται,- ερήμην της λογικής εννοείται-, έτσι που να γεννάει δικές του ανάγκες, σημαίνει ότι εσύ έχεις υποχρέωση ή και δικαίωμα να το εξετάζεις;

Να που, και πάλι, έρχεται το κεντρικό ερώτημα στο προσκήνιο!

Είμαστε ή γινόμαστε;
Κι αν γινόμαστε, το είμαστε, μπορεί να υπάρξει και να αυτονομηθεί;

-Μα θα πρήξεις τους πάντες με την πολυλογία σου. Πες επιτέλους, από πού ξεκίνησαν αυτές οι σκέψεις…
Παρουσίασε τα γεγονότα που οδηγούν τους προβληματισμούς σου.

-Έχει όμως νόημα να περιορίσεις τις σκέψεις σου, στην αφετηρία που τις γέννησαν;
Αφού οι ίδιες σκέψεις, εμφανίζονται και με πολλές άλλες αφορμές.

-Ναι, αλλά εδώ το θέμα δεν είναι μόνον νοητικό. Αναδύθηκε από το συναισθηματικό.
-Και τι; Υπάρχει αυτονομία των κόσμων που κουβαλάει κανείς; Είναι διαφορετικό σύστημα το συναισθηματικό από το νοητικό; Για την ακρίβεια, μπορεί κανείς να τα διαχωρίσει;

Πώς να συσχετίσεις με την ανάλυσή σου, τη μαύρη οθόνη, που μόλις εμφανίστηκε;
Τεχνικά βέβαια, εξηγείται. Τελείωσε η μπαταρία του υπολογιστή σου. Μηδενίστηκε η αυτονομία της λειτουργίας του.
Αλλά αν και τα μηχανήματα παρουσιάζουν τόσο ισχυρές εξαρτήσεις, πώς μπορείς εσύ το νοήμον ον, να διανοηθείς αυτονομία συναισθημάτων, σκέψεων και λογικής;

Είναι η αίσθηση που δημιουργείς ή η σκληρή πραγματικότητα λέει πως δεν ξέρεις καν εσύ τι θέλεις και συνεπώς δεν είσαι έτοιμος να συζητήσεις ούτε με τον εαυτό σου, πολλά από το μηνύματα που δέχεσαι από τον κοντινό σου περίγυρο;
Φυσικά και υπάρχει διαφορετική διατύπωση του θέματος.
Τι έγιναν τα φίλτρα ελέγχου και τα συστήματα ασφαλείας των συναισθηματικών δομών σου;
Μπορεί να υπάρχουν και να διαμορφώνονται ανεξάρτητα από την ιστορική -πόσο κομψά εμφανίζεις τις ηλικιακές αποκλίσεις- διαδρομή;

Πέρασε η ώρα.
Όχι ότι είχες καθορίσει χρόνο, μέσα στον οποίο θα συζητούσες αυτά που σε πιέζουν, αλλά αντικειμενικά, οι τρέχουσες υποχρεώσεις σου, σε αναγκάζουν να διακόψεις.
Άλλωστε, τις πιο πολλές απαντήσεις στα ερωτήματα που αφήνεις να διαφανούν, τις έχεις δώσει, με αποφασιστικό τρόπο στο παρελθόν.
Πώς μπορεί μια στιγμιαία σκέψη, έστω διάθεση, -γιατί ναι ήταν στιγμιαία- να σε βάλει να ξανασκεφτείς το αξιακό σου σύστημα;
Θα πεις, η λαϊκή σοφία το έχει εντοπίσει.
Όσα φέρνει η στιγμή, δεν τα φέρνει ο χρόνος όλος, λέει.
Αφού όμως πέρασες τη στιγμή, άσε να ακολουθήσει ο χρόνος…

Τι; Τι θα το κάνεις αυτό το κείμενο;
Γιατί τα άλλα τι τα κάνεις;

Η Μπαρτσελόνα, μόλις προ ολίγου, κατέκτησε το Τσάμπιονς Λινκ νικώντας με 2-0 τη Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s