εικόνες…

Posted on Updated on

-Ο κύριος Κ;
-Μάλιστα ο ίδιος.
-Θα θέλατε να κάνετε σοβαρή οικονομία στο λογαριασμό του τηλεφώνου σας;

Καμιά εταιρεία τηλεφωνίας, σκέφτηκες, για να δούμε τι θέλει.
-Και πώς θα γίνει αυτό;
-Να συνδεθείτε μέσω της δικής μας εταιρείας που έχουμε να σας κάνουμε μια πολύ καλή προσφορά.
-Ποια εταιρεία είστε,
αποφάσισες να πάρεις εσύ την πρωτοβουλία.
-Είμαι από την … η απάντηση.
-Μα σε αυτή είμαι κι εγώ!
Η σκέψη ότι δεν γνωρίζει η δεξιά τους τι ποιεί η αριστερά τους, δεν σου καλοάρεσε, διότι αν δεν γνωρίζουν ότι είσαι συνδρομητής τους, τότε, μάλλον δεν έχουν καν τη στοιχειώδη οργάνωση. Κι εσύ τους πληρώνεις γι αυτήν ακριβώς την οργάνωση.
-Ω ναι; Έκπληξη! Δεν μπορούσα να το ξέρω. -αμ αυτό είναι το πρόβλημα-
-Ναι σε εσάς είμαι κι μετέχω στο τάδε πρόγραμμά σας. Πάλι καλά που θυμήθηκες το όνομα του προγράμματος. Η αλήθεια είναι ότι τούτη η γραμμή, στο σπίτι, είναι, μάλλον, δείγμα σπατάλης!
-Και είστε ευχαριστημένος; Έχετε κάποιο πρόβλημα μαζί μας; Από ευγένεια μάλλον η ερώτηση, γιατί τώρα τι περίμενε να της πεις.
Και πού διάθεση κι εσύ να μιλήσεις.
Άλλωστε σε σήκωσε από τον υπολογιστή.
-Μια χαρά είναι όλα. Και το τηλέφωνο και το Ίντερνετ.
Τυπικά τα υπόλοιπα, έκλεισες το τηλέφωνο και πάτησες κλικ στο σύνδεσμο της σελίδας που ήθελες να επισκεφτείς την ώρα που χτύπησε το τηλέφωνο
Δεν…
Δοκιμάζεις κι άλλη σελίδα.
Τα ίδια… Δεν…
Το μάτι πάει στην πρόσοψη του modem ( δεν ξέρεις και γι αυτό την αντίστοιχη ελληνική λέξη-την ξέρεις δηλαδή, αλλά μη το παρακάνεις) όπου βλέπεις να έχει σβήσει το ένα φωτάκι!
Μα για δες. Αν έπαιρνε ένα λεπτό αργότερα, θα της έλεγα ότι κάποιες φορές, αναίτια, χάνεται η σύνδεση, τώρα…
Τώρα μείνε να αναρωτιέσαι!
Τελικά ποιος είναι ο .. γκαντέμης; Εκείνη ή εσύ;

#
Ο πατέρας έχει «φύγει» από χρόνια. Δεν ήσουν καλά καλά είκοσι χρονών!
Θυμάσαι να σου λέει, πως τότε που ήταν νέος, στην πόλη που γεννήθηκε, είχε εξημερώσει ένα κοτσύφι, το οποίο τον ακολουθούσε παντού.
Είναι καιρός τώρα που η περιοχή σας έχει γεμίσει από κοτσύφια.
Τα συναντάς στον κήπο, στο απέναντι οικόπεδο, στο παρκάκι της γειτονιάς.
Τα ακούς τα ξημερώματα να τραγουδάνε!
Τελευταία τα βλέπεις να σε κοιτάζουν και να μην απομακρύνονται φοβισμένα, όπως στην αρχή.
Σήμερα το πρωί, ένα από αυτά σε ακολούθησε στη βόλτα με τους σκύλους!

#
Η βόλτα με τους σκύλους καθημερινή.
Δις ή τρις την ημέρα δηλαδή.
Πώς να μην έχεις γίνει κι εσύ εικόνα της καθημερινότητας των άλλων.
Η γάτα, από εκείνες που το διάστικτο καφέ πορτοκαλί τρίχωμα, μπορεί να ήταν εδώ και πιο παλιά. Θυμάσαι ένα τέτοιο γατάκι που κάποιοι το από τους συνοίκους το φρόντιζαν.
Τώρα τη συναντάς τα πρωινά με την πρώτη έξοδο.
Σε περιμένει. Σας περιμένει.
Εσένα και τους σκύλους.
Μολονότι αυτόν τον καιρό δεν έχεις κανονικό ωράριο, οι συνήθειές σου, χρονικά τουλάχιστον καθορίζονται από άλλους, φτάνοντας στην έξοδο του σπιτιού, εκείνη είναι εκεί.
Περιμένει και κοιτάζει.
Σπάνια υποχωρεί από τη θέση της.
Και είναι μέσα στο βεληνεκές των σκύλων.
Μόνο που ο σκύλος είναι δεμένος. Και το λουρί είναι στο χέρι σου.
Η γάτα ξέρει ότι δεν θα επιτρέψεις να την πλησιάσει κανένας σκύλος.
Και στέκεται εκεί.
Κάποιες φορές, γίνεται τόσο προκλητική που σας ακολουθεί.
Πάντα λίγους πόντους πιο μακριά από όσο μπορεί να ανοιχτεί το λουρί.

Γιατί, όλο αυτό το «σκηνικό» σε παραπέμπει στους ανθρώπους;
Για να μη το εξειδικεύσεις στις σχέσεις των φύλων;…

#
Χωρίς γνώσεις μουσικής, είναι δύσκολο να παρακολουθήσεις την συναυλία μιας χορωδίας.
Πώς μπορεί να είναι συν-αυλία αφού δεν υπάρχουν αυλοί;
Συν-φωνία είναι μάλλον καλύτερο!

Όταν όμως αυτό που ακούς, και εσύ ναι δεν ξέρεις να το αξιολογήσεις σύμφωνα με τα τυπικά δεδομένα αλλά, σου αρέσει, τότε χωρίς να θέλεις να αναλύσεις τα ειδικότερα, -δεν είσαι και ο επαΐων-, κρατάς τις ομορφιές της στιγμής.
Κρατάς τις υψηλές οκτάβες των σοπράνων, αφήνεις να περάσουν μέσα σου οι δονήσεις από τις φωνές των μπάσων, και, γιατί όχι, ντύνεις τις σκηνές με τα χρώματα του ουρανού που έπιασε να σκοτεινιάζει καθώς ο ήλιος από ώρα χάθηκε στη δύση.

Ναι το ξέρεις ότι αδικείς την προσπάθεια πενήντα ανθρώπων, αλλά δεν νιώθεις ειδικός να κάνεις αναλύσεις.
Μου άρεσε, λες απλώς, και το κρατάς μαζί με άλλες όμορφες στιγμές που έχει τύχει να ζήσεις...

Advertisements

6 thoughts on “εικόνες…

    Orelia said:
    Μαΐου 23, 2009 στο 2:28 μμ

    αχα!
    σας έπιασε το τρυφερορομαντικό σας;
    να λοιπον που είσαστε και ποιητής… 🙂

    μεταξύ μας, κι εγώ εκεί το πήγαινα αυτό με την γάτα όσο επέμενε να απλώνεται μπροστά μου
    ο τρόπος σας στις σχέσεις σας με τους ανθρώπους θα πω γενικά, διότι, και αι γυναίκαι άνθρωποι εισίν! τσ;; 🙂

    απο δε την δεύτερην παράγραφό σας, αποκόμισα το συμπέρασμα πως είσαστε έτι, νέος… 🙂 🙂

    απο την πρώτη, «κλειδωσα» την άποψη πως ο καπιταλισμός καίει φλάντζες

    στην τελευταία σιώπησα να σας αφήσω να απολαύσετε

    καλο απόγευμα αφεντικό 🙂

    νατασσΆκι said:
    Μαΐου 23, 2009 στο 3:12 μμ

    …σιγά που δεν θα την ήξερες τη λέξη! Είναι πιο εύκολη από εκείνη της κρεμάλας!
    😛

    (είναι ο ανάδρομος λέμε! Υπομονή, μέχρι την τελευταία μέρα τούτου του μήνα.. 😉 )

    Για τα υπόλοιπα, θα σιωπήσω κι εγώ 🙂
    Φιλιά

    μαριάννα said:
    Μαΐου 23, 2009 στο 11:03 μμ

    Πολύ τρυφερή γραφή, που κυριολεκτικά ρέει. Απόλαυσα την ανάγνωση και χαμογέλασα με την άγνοια της κοπέλας που σου πρότεινε την εταιρεία σου. Δεν είναι όμως από την εταιρεία, αλλά από γραφεία ειδικά, που συνεργάζονται οι εταιρείες. Βρίσκουν πελάτες και παίρνουν προμήθεια. Γι αυτό δεν ήξερε…
    Δε μου λες μιας και σε βρήκα, τα δικά σου σκυλάκια λερώνουν τα πεζοδρόμια; Σε ρωτάω γιατί στην περιοχή μου κυριολεκτικά δεν μπορούμε να περπατήσουμε. Κόλαση. Έχει βάλει πρόστιμα λέει ο δήμος, αλλά η κατάσταση είναι τραγική. Και οι ιδιοκτήτες των συμπαθεστάτων σκυλάκων, είναι προκλητικοί και επιθετικοί στην όποια παρατήρηση. Σαν να είναι αναφαίρετο δικαίωμά τους να τα «κάνει» ο σκύλος τους, όπου βρει.
    Αφού σκέφτομαι να πάρω τη μηχανή και να δείξω τα χάλια του Φαλήρου, το οποίο έχει πλέον μετονομαστεί σε σκ…Φάληρο. 🙂 Πάντως είναι πρόβλημα μεγάλο τώρα που καλοκαίριασε.
    Στο Λουγκάνο ήταν άλλος πολιτισμός. Οι ιδιοκτήτες είχαν σακουλάκια, γάντια και φαρασάκια και ο δήμος είχε όλα τα χρειαζούμενα σε κάθε πάρκο, δίπλα από τους κάδους απορριμάτων.

    Χαιρετώ!

    Sotiris K. responded:
    Μαΐου 24, 2009 στο 1:10 πμ

    Ωρέλια η διάθεση κάνει τους δικούς της ελιγμούς…
    Πού να την κουλαντρίσει κανείς;
    Χαίρομαι που διαπιστώνετε κι εσείς τη νεότητά μου!!
    Τελικά δεν γίνεται.. Θα αλλάξω καθρέφτη!!
    Αυτός με δείχνει.. μην πω πώς με δείχνει! 🙂 🙂

    Sotiris K. responded:
    Μαΐου 24, 2009 στο 1:12 πμ

    νατασσΆκι μου, τι να γράψω δηλαδή; ότι το modem είναι διαποδιαμορφωτής;
    Θα το γλιτώσω το … ξύλο;

    🙂

    Sotiris K. responded:
    Μαΐου 24, 2009 στο 1:15 πμ

    μαριάννα μου σε ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια.
    Με τους σκύλους μου είμαι προσεκτικός. Και προνοητικός.
    Σίγουρα όμως το θέμα είναι σοβαρό.
    Διότι ναι είναι απαράδεκτο να λερώνονται δρόμοι και πεζοδρόμια, είναι όμως πολλές φορές χειρότερο, στο όνομα αυτού, να δηλητηριάζονται τα ζώα!!!
    Ας μην χαλάσω άλλο διαθέσεις.
    Καλή σου ημέρα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s