Όταν δεν βρίσκεις αυτό που ψάχνεις…

Posted on Updated on

Ο καιρός καλός.
Ανοιξιάτικος.
Εντάξει και στο τέλος του ο Μάρτης, όσο και να σε γδάρει, τι άλλο μπορεί να κάνει δηλαδή;
Θα σε ζεστάνει και λίγο!

Το ποδήλατο, στο γραφείο κάτω, παραπονιέται εδώ και καιρό!
Να ήταν το μόνο..
Αυτό όμως μπορείς να το ταξιδέψεις.
Και να χαρείς κι εσύ μαζί του τις διαδρομές!

Το αντιανεμικό πάνω από τη μπλούζα είναι μια χαρά για να σε προστατέψει από την, έστω, υποψία ψύχρας!
Ο μπάτης στη θάλασσα, ποτέ δεν ξέρεις πώς μπορεί να σε κάνει να αισθανθείς.

Η διαδρομή γνωστή.
Προς την παραλία, στα γήπεδα, μέσα από τη μαρίνα, πεζοδρόμιο πλάι στη θάλασσα.

Τις στάσεις για φωτογράφηση των όσων μνημείων υπάρχουν στην περιοχή ξεκινώντας από αυτή τη διαδρομή, τις έχεις προγραμματίσει εδώ και καιρό.
Η ιδέα απλή.
Να φτιάξεις ένα άλμπουμ με όλα τα μνημεία της περιοχής.
Κατ’ αρχάς αυτό.
Ε μετά μπορεί να συνεχίσεις με ό,τι άλλο αξιοθέατο.

Στην επιστροφή όμως αυτά. Οι στάσεις και οι φωτογραφήσεις.
Στον πηγαιμό, την διαδρομή την αφιέρωσες στην άσκηση.
Την έχεις και αυτήν ανάγκη.
Πολλά τα κιλά και τα… αγαθά -είναι άραγε αγαθό και τι είδους η λεπτή σιλουέτα; -κόποις κτώνται!

Σάββατο σήμερα και ευτυχώς ο κόσμος έχει και δουλειές.
Για σένα ευτυχώς αφού, η απουσία των πολλών, σου επέτρεπε να απολαύσεις τη διαδρομή χωρίς πολυκοσμία και δυσκολίες.

Τελευταία μέτρα της διαδρομής και
-να πάρω την Athens Voice. Εντάξει δεν είναι ακριβώς στο δρόμο μου το σημείο από όπου την παίρνω, αλλά τι είναι εκατό μέτρα διαδρομής παραπάνω…

Να και το καινούργιο κτήριο. Μάλλον με διευκολύνει εδώ που έγινε…
Και για δες, καθάρισαν και το διπλανό οικόπεδο.
Μπορώ να μπω και στο χώρο.
Φυσικά και να το φωτογραφήσω! Όχι το καινούργιο κτήριο.
Το άλλο. Το παλιό!!!!

dscn2074a1

Και αφού δεν μπορώ ή δεν θέλω να φαίνομαι εγώ, -τι νόημα θα έχει άλλωστε,- ας φαίνεται το ποδήλατο.
Αντ’ εμού!

Κοίτα, οι τελευταίοι χρήστες του κτηρίου, έχουν φτιάξει βαρέλια και σκίτσα με πότες!
Φυσικά έμειναν έτσι.
Έχει χρόνια να χρησιμοποιηθεί για κάτι αυτός ο χώρος!

Ξέρεις, σε πληροφόρησε η παλιά γνωστή, -Είσαι ο Κ; Είσαι η Π; αμοιβαία χαμόγελα για την αναγνώριση- έχει γίνει στέκι ναρκομανών. Εδώ οι γείτονες καλούν συχνά την Αστυνομία, αλλά δεν γίνεται τίποτα…

Και εσύ; Πότε ήταν που μπήκες για πρώτη φορά μέσα εδώ;
Θυμάσαι;
ΦΥΣΙΚΑ!

Το 1957.

1957-1958! Πήγαινες πρώτη τάξη δημοτικού σχολείου!

Πριν από μισό αιώνα ε;

Θυμάσαι εκείνη την πρώτη ημέρα που ήθελες να είσαι καθαρός και περιποιημένος και έπεσες μέσα στις λάσπες που υπήρχαν μπροστά στη γούρνα με τις βρύσες από τις οποίες  πίνατε νερό;
Ναι, εκεί δεξιά στην εικόνα, εκεί που τώρα φαίνεται μια σωλήνα να μην καταλήγει πουθενά, εκεί ήταν οι βρύσες.

Πόσες φορές, αλήθεια, από τότε δεν είδες να γκρεμίζονται όνειρα και θέλω;

Και εκεί, πίσω την πόρτα του ισογείου που φαίνεται αριστερά, ήταν η τάξη που έκανες μάθημα.

Γιατί ναι, αυτό το κτήριο, εκείνη την εποχή, ήταν σχολείο!!!

Ένα ιδιωτικό σχολείο!

Ιδιωτικό σχολείο Μαρίας Πιτσολάντη.
Έτσι λεγόταν.

Εσείς κατοικούσατε λίγο πιο πάνω. Ούτε πενήντα μέτρα μακριά από εδώ, οπότε οι γονείς σου, αν και τα οικονομικά ήταν άσχημα, σας έστειλαν εσένα και την αδελφή σου σ’ αυτό το ιδιωτικό για να έχουν την εποπτεία τους.
Μπορεί και να μην ήταν μόνον αυτός ο λόγος!
Δεν έκανες όλες τις τάξεις εδώ. Μόνον τις δυο πρώτες.
Πρώτη και Δευτέρα Δημοτικού.
Μετά πήγες στο Δημόσιο.
Και για να πας στο δημόσιο, στην Τρίτη τάξη πια, έδωσες εξετάσεις.
Μα τι είναι αυτό με εσένα; Πόσες φορές έχεις δώσει εξετάσεις;

Και ο τρίτος της οικογένειας, -χρόνια πολλά αδελφέ(!). δεν ξεχνάω ότι έχεις γενέθλια-, φοίτησε εδώ.
Το ιδιωτικό σχολείο όμως είχε ήδη μεταφερθεί πιο πάνω, σε άλλο χώρο και αυτό το οίκημα είχε νοικιαστεί στο δημόσιο.
Ήταν πια Δημόσιο Δημοτικό Σχολείο.
Τότε, ως Δημόσιο Σχολείο απέκτησε και τον επάνω όροφο.
Όταν πήγαινες εσύ, υπήρχε μόνον ο κάτω όροφος

Εκεί λοιπόν πίσω από την πόρτα αυτή, ήταν η αίθουσα που έκανες μάθημα.
Που έμαθες τα πρώτα σου γράμματα πλάι στους άλλους όμοιούς σου.

Τον Ερρίκο, την Ντόρα, τον Πέτρο… αλήθεια πού πήγαν όλοι άλλοι; Σε ποια γωνιά του μυαλού σου τους έχεις καταχωνιάσει;
Γιατί θυμάσαι τόσους λίγους;
Τι θα πει, έχει περάσει μισός αιώνας; Και;

Εκεί ήταν που όταν η Δασκάλα σου, -η Δεσποινίς Μαίρη, που λίγο μετά έγινε κυρία Μαίρη-, σε αποκάλεσε φωστήρα, σχολίασες ότι εσύ δεν είσαι Φωστήρας, αλλά … Πανιώνιος!
Το ιδιότυπο χιούμορ σου, από τότε είχε κάνει την εμφάνισή του!

Όμως τώρα, τι νόημα έχουν αυτές οι διαδρομές;
Τι ψάχνεις;

Εσύ άλλωστε μνημεία βγήκες να φωτογραφήσεις.
Και να πάρεις το περιοδικό που όμως τελικά είχε τελειώσει.
Όχι να ξεθάψεις μνήμες.

Τι τα θέλεις αυτά;

Advertisements

32 thoughts on “Όταν δεν βρίσκεις αυτό που ψάχνεις…

    Orelia said:
    Μαρτίου 29, 2009 στο 7:54 πμ

    υπάρχει ακόμη ο Φωστήρας…;…. :))

    καλη ημέρα να έχετε αγαπητέ με τα ταξίδια σας…

    νατασσΆκι said:
    Μαρτίου 29, 2009 στο 11:00 πμ

    Φιλί για την ποδηλατάδα (επιτέλους!!!)

    κι άλλο ένα για τις αναμνήσεις (άκου τι τα θέλεις αυτά! Κι αν δεν τα θες εσύ, τα θέλουμε εμείς, όπως βλέπεις 😉 )

    Καλημέρα φωστήρα 😀

    marilia said:
    Μαρτίου 29, 2009 στο 11:58 πμ

    Καλημεροθνουποφιλί, φωθτήρα! 😉

    Μμμμμμμαρφ!

    Σήσση said:
    Μαρτίου 29, 2009 στο 12:50 μμ

    Αυτό εννοούσα όταν μίλησα για βόλτες, Σωτήρη. Διστυχώς δεν έχω ποδήλατο αλλά μόνο ποδαράκια.
    φιλάκια

    Σήσση said:
    Μαρτίου 29, 2009 στο 1:38 μμ

    Μπορώ να σε ρωτήσω κάτι; Μου κόλλησε ο μετρητής της επισκεψιμότητάς μου, τι να κάνω; (Ενώ το msn μου δείχνει iolaos, άσχετο.)

    Σήσση said:
    Μαρτίου 29, 2009 στο 1:42 μμ

    επισκεψιμότητας του προφίλ.

    αγκαλιες του φεγγαριου said:
    Μαρτίου 30, 2009 στο 8:48 μμ

    παντα μου αρεσε η καθημερινοτητα σου ή εστω ο τροπος που την τοποθετεις στο μυαλο σου και μετα στο blog..

    το athens voice(υποθετω οχι το καινουργιο οποτε μη ζηλευεις), ξεφυλιζα κι εγω αυτες τις μερες κι αναρωτιομουν σε ποια σημεια της πολης θα μπορουσα να το ψαχνω..

    ειχε ωραια θεματα για ζωγραφικη!!!

    ενα μεγαλο φιλι αγαπητε μου..

    Σήσση said:
    Μαρτίου 31, 2009 στο 9:37 πμ

    Ξεκόλλησε, φιλιά!

    Darthiir the Abban said:
    Μαρτίου 31, 2009 στο 11:11 πμ

    Τί λες παιδί μου πως μας ζέστανε;
    Μα έκαψε δε λες καλύτερα;

    Μα τί χαζή που ήταν η δασκάλα…
    Άκου Φωστήρας εσύ…

    Γλαρένια said:
    Μαρτίου 31, 2009 στο 11:49 πμ

    «Πανιώνιε»….ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΣ…
    Ναι μεν μπορεί να μη βρήκες αυτό που έψαχνες, τα μάτια όμως της ψυχής σου ξέθαψαν πολύτιμες και ακριβές θύμισες.
    Και δε μπορεί…. ένα χαμόγελο θα έσκασε στην άκρη των χελιών.

    Μου θύμισες το δικό μου σχολείο.
    Κι’ εγώ παρά τα στενόχωρα οικονομικά σε ιδιωτικό πήγα στην πρώτη τάξη …ήμουν και μοναχοπαίδι βλέπεις και τα δημόσια ήταν πολυυύ μακριά.

    Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές

    To τέρας της 'αμάθειας" said:
    Απρίλιος 1, 2009 στο 10:02 πμ

    ΚΑΛΟ ΜΗΝΑ φίλε μου 🙂

    marilia said:
    Απρίλιος 11, 2009 στο 1:09 μμ

    φιλί;

    Σήσση said:
    Απρίλιος 17, 2009 στο 1:23 μμ

    Ωρέλια, θα ήθελα να μπαίνω στο μπλογκ σου,μου το επιτρέπεις;

    Orelia said:
    Απρίλιος 21, 2009 στο 8:04 πμ

    καλή μου Σίσσυ!

    καλημερα και χρόνια πολλά!

    κανείς δεν μπαίνει στο μπλογκ μου παρά μόνο εγώ
    το έχω κλείσει
    σε ευχαριστώ για την, πως να την πω;, αναζήτηση

    μήτε καν ο αιδεσιμότατος Sotiris K. δεν έχει τα κλειδιά! 🙂

    Σήσση said:
    Απρίλιος 21, 2009 στο 2:25 μμ

    Χρόνια πολλά, Ωρέλια!
    Κι όλοι σας!

    marilia said:
    Απρίλιος 23, 2009 στο 6:37 μμ

    Είναι κανείς εδώωωωωωωωωωωωωω;;;;;

    Ήρθα με κόκκινο αβγό να πω Χριστός Ανέστη!

    αρφ;

    θνουποφιλάκι

    abttha said:
    Απρίλιος 24, 2009 στο 3:48 μμ

    όταν δε βρίσκεις αυτό που ψάχνεις, σε βρίσκει αυτό που δεν γνώριζες μέχρι τώρα πόσο σου ταιριάζει!
    🙂
    πώς σε λένε φίλε; μάρκο ή σωτήρη;

    Το τέρας της "αμάθειας" said:
    Μαΐου 1, 2009 στο 9:16 πμ
    Sotiris K. responded:
    Μαΐου 2, 2009 στο 9:05 πμ

    νατασσΆκι, καλημέρα
    Καλό μήνα..
    Ε, μη τα δίνεις έτσι ξαφνικά τα φιλιά σου, γιατί να.. έχασα την ισορροπία μου (λες και είχα ποτέ.. 🙂 ) και πού να ξαναγράψω; 🙂

    Sotiris K. responded:
    Μαΐου 2, 2009 στο 9:05 πμ

    marilia Καλό Μήνα!!!! :)))

    Sotiris K. responded:
    Μαΐου 2, 2009 στο 9:06 πμ

    Σήσση μου, μια χαρά είναι και τα ποδαράκια!!!
    Αρκεί να .. θυμόμαστε να τα χρησιμοποιούμε!
    Φιλιά

    Sotiris K. responded:
    Μαΐου 2, 2009 στο 9:08 πμ

    αγκαλιες του φεγγαριου, σε ευχαριστώ πολύ!
    Να έχεις καλό μήνα.
    Φιλιά!

    Sotiris K. responded:
    Μαΐου 2, 2009 στο 9:09 πμ

    Darthiir ε καλά, αφού το ξέρεις.. 😉
    Αν ήταν έξυπνη η δασκάλα, πολύ απλά δεν θα γινότανε δασκάλα 😉
    🙂 🙂

    Sotiris K. responded:
    Μαΐου 2, 2009 στο 9:13 πμ

    Γλαρένια μου, σε ευχαριστώ!
    Πολλά χαμόγελα έσκασαν, γιατί η αλήθεια είναι πως είμαι πια σε μια ηλικία που μπορώ να «φιλτράρω» και να αναλύω τα γεγονότα αναδεικνύοντας τα στοιχεία που με βοήθησαν να φτάσω μέχρι εδώ.
    Όχι, φυσικά σε κάποιο επίπεδο κοινωνικής αναγνώρισης, -δεν ξέρω αν με ενδιαφέρει κιόλας- αλλά εδώ από πλευράς ηλικίας, και αποδοχής του εαυτού μου και των ανησυχιών μου.

    Να είσαι καλά.
    καλό μήνα
    Φιλιά

    Sotiris K. responded:
    Μαΐου 2, 2009 στο 9:15 πμ

    Το τέρας της ‘αμάθειας» Καλό μήνα!

    Sotiris K. responded:
    Μαΐου 2, 2009 στο 9:16 πμ

    marilia ε τι; θα απορρίψω το φιλί; 🙂
    Μεγαααααλο !!
    Καλημέρα

    Sotiris K. responded:
    Μαΐου 2, 2009 στο 9:17 πμ

    Σήσση Χρόνια Πολλά 🙂

    Sotiris K. responded:
    Μαΐου 2, 2009 στο 9:18 πμ

    marilia Αληθώς Ανέστη!!
    (ε δεν άργησα και πολύ ε; ) 🙂

    Sotiris K. responded:
    Μαΐου 2, 2009 στο 9:20 πμ

    abbtha Καλώς ήλθες,
    Το όνομά μου είναι Σωτήρης. Το markos όπως και μερικά άλλα, αποτελεί ένα απ΄τα nickname που κατά καιρούς έχω χρησιμοποιήσει.

    Καλό μήνα!

    Sotiris K. responded:
    Μαΐου 2, 2009 στο 9:21 πμ

    Το τέρας της «αμάθειας»
    Καλό μήνα!!!
    Υπέροχο το μπουκέτο σου!!
    Ευχαριστώ!

    νατασσΆκι said:
    Μαΐου 2, 2009 στο 1:13 μμ

    ναι, ναι, εγώ σου φταίω!
    :p

    (είδα κι εγώ τις απαντήσεις, λέω:έγραψε καινούριο ποστ… Αλλά μπάάάάά!)

    Καλό Μήνα, και για τον επόμενο
    (μέχρι να ξαναπαντήσεις!)
    😆 😆 😆

    Φιλί 😉

    Sotiris K. responded:
    Μαΐου 4, 2009 στο 9:26 μμ

    Τα καινούργια ποστ είναι συνάρτηση πολλών πραγμάτων… 🙂
    Ακόμα πάντως δεν έφτασε «το πλήρωμα του χρόνου» για τη συστηματική επάνοδο! 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s